Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Κυριακή, 29 Αυγούστου 2010

To ΝΗΣΙ της Victoria Hislop



"The Island". Το νησί, το νησί!  Η Σπιναλόγκα, θέμα συναρπαστικό γιά μυθιστόρημα. Ας το παραδεχθούμε εμείς που γράφουμε: δεν υπάρχει συγγραφέας που να μην αναρωτέται πώς δεν το είχε σκεφτεί.
Η ιστορία  ενδιαφέρουσα,  η ιατρική έρευνα αξιέπαινη και  ακριβής.
Μόνο που...  αυτό δεν είναι ακριβώς λογοτεχνία. 
Διότι, αν θέλουμε να πληροφορηθούμε τι έγινε σε ένα τόπο ή σε μιά ιστορική στιγμή, όπως π.χ. στην εκστρατεία του Ναπολέοντα στη Ρωσία, διαβάζουμε επίσημα έγγραφα, ιστορικούς, απομνημονεύματα κι αλληλογραφίες· αν όμως θέλουμε να βιώσουμε την εκστρατεία, διαβάζουμε ένα καλό λογοτεχνικό βιβλίο όπως το «Πόλεμος Και Ειρήνη» του Τολστόυ. Είναι η διαφορά ντοκυμανταίρ και ταινίας. Αυτό που μας κάνει η Τέχνη, αυτό που μας κάνει η Λογοτεχνία. Μας αγγίζει βαθύτερα, κλαίμε, γελάμε, αισθανόμαστε, πονάμε και τελικά η συναισθηματική εμπειρία  ριζώνει μέσα μας, και συνεχίζουμε τη ζωή μας με μιά ανάμνηση σα να είχαμε βιώσει τα συγκεκριμένα γεγονότα ακόμα κι αν δε θυμόμαστε ονόματα στρατηγών κι ημερομηνίες.
Γιά να γίνει αυτό όμως, απαιτείται από το δημιουργό μιά αλήθεια. Η πιστότητα. Η κατανόηση όχι μόνο αυθαίρετων χαρακτήρων αλλά και των ιστορικών συγκυριών και εθνικών χαρακτηριστικών που διαμόρφωσαν αυτούς τους χαρακτήρες. Κι εκεί "ΤΟ ΝΗΣΙ" χάνει, λες και διαβάζουμε μιά ιστορία με Αριανούς.
Ξέρω πως η κυρία Hislop αγαπά την Ελλάδα. Τόσο πολύ που ενώ την καλούσε το Hollywood εκείνη έδωσε το βιβλίο της στο Mega. Μα ξέρω  επίσης, και αν δεν το ήξερα θα το διαπίστωνα διαβάζοντάς την, πως γίνεται να αγαπάς κάτι δίχως να το κατανοείς.
Μα καθόλου όμως. Ο βαρκάρης του 1950 όταν θέλει να επικοινωνήσει με την κόρη του στο διπλανό χωριό, της γράφει; Η Κρητικιά κόρη σερβίρει τσάι σε εργένη κάθε Τετάρτη στο μικρό της σπίτι δίχως λαϊκή κατακραυγή; Ο Κρητικός νέος κάνει γραπτώς πρόταση γάμου στη θυγατέρα βαρκάρη;
Κι αυτά είναι λίγα, ελάχιστα από εκείνα που διακόπτουν τη ροή καθώς διαβάζω και με εμποδίζουν να χαθώ ή να συγκινηθώ. Αυτοί δεν είναι Έλληνες, δεν είναι Κρητικοί, δεν είναι άνθρωποι του 1950, δεν είναι κάτοικοι της Σπιναλόγκας. Άρα, αυτό δεν είναι λογοτεχνικό βιβλίο. Είναι ένα έξυπνο  plot, προσχέδιο ταινίας, γραμμένο από μιά προσεκτική, μελετηρή κυρία που δεν έχει καταλάβει την ελληνική νοοτροπία ή την ελληνική πραγματικότητα.
Εύχομαι το σίριαλ (κι αργότερα η ταινία) να γίνουν χίλιες φορές καλύτερα από το “Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι” (που τόσο απογοήτευσε τον ίδιο το συγγραφέα, Louis de Berniėr, όσο κι εμάς που το αγαπήσαμε) επιβεβαιώνοντας το παλιό αξίωμα πως τα καλά βιβλία δε γίνονται καλές ταινίες.

Πέμπτη, 26 Αυγούστου 2010

Σκυλιά στα Ελληνικά Μέσα Μεταφοράς

     




Θοδωρής (Λουκάνικος), "The Riot Dog"
     Μόλις υπέγραψα petition που θα επιδοθεί στα εδώ υπουργεία (τουρισμού και συγκοινωνιών) από τα οποία δεν περιμένω τίποτε αλλά και στην EU, από όπου ίσως δούμε πράσινο φως. 
   Είναι ντροπή και αίσχος η απαγόρευση και η συμπεριφορά την οποία διαιωνίζει. Σκυλιά συντροφιάς, προστασίας αλλά και σκυλιά οδηγοί ανθρώπων με προβλήματα όρασης, απαγορεύεται να μπουν σε λεωφορεία, ταξί κ.λ. Στα πλοία  δε, που επιτρέπεται, υποχρεούνται να κλειστούν στη "σκυλιέρα" κλουβί έξω στο κατάστρωμα. 
    Εκ των προτέρων περιμένω τα σχόλια, πως ασχολούμαστε με λεπτομέρειες, πως αυτό μας μάρανε, τόσα στραβά συμβαίνουν "σ' αυτό τον τόπο". Εκ των προτέρων απαντώ, πως η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά στον πολιτισμό και πως οτιδήποτε διευκολύνει την καθημερινόττητά μας είναι σημαντικό.
    Αν μπορείτε να διαθέσετε δυό λεπτά, παρακαλώ υπογράψτε κι εσείς. Και σκεφτείτε πως ίσως αύριο να είστε εσείς ή ένας αγαπημένος σας που θα οδηγείται από σκυλί γιά να βγεί από το σπίτι. "Allowing dogs in Greek public transport" petition:
                                                                                    http://petol.org/dogsGR #petol
___________________________
                                                        ΤαξίδιαΞενοδοχεία που δέχονται σκυλιά

Διαβάστε επίσης: Pet Friendly Places
Γνωρίστε:   Λουκάνικος (Louk) ο σκύλος διαδηλωτής
                     The Riot Dog 
             

Τρίτη, 24 Αυγούστου 2010

Pet Friendly: Ευπρόσδεκτο το σκυλί μας










    Έλειπε. 

 Έχει πικράν πείραν όποιος έχει ταξιδέψει στην Ελλάδα με ζώο (κατοικίδιο εννοώ, διότι τα δίποδα είναι  ευπρόσδεκτα παντού). Οι δραματικές ιστορίες αμέτρητες όσο κι οι ασάφειες του νόμου και δε σκοπεύω να κουράσω κανέναν.
    Μόνο, αν έχετε υπ΄όψιν μαγαζιά, ξενοδοχεία ή ταξί που μας δέχονται αδιαμαρτύρητα με το σκυλί μας, παρακαλώ ενημερώστε τη σελίδα αυτή στο  Facebook. 
  Μακάρι να έρθει η ώρα που και στους οδηγούς  ελληνικών ξενονοδοχείων θα υπάρχει η δυνατότητα να σημειωθεί αν είναι " pet friendly", "child friendly" ή και τα δυό.
______________________________________


              
                                  Ταξίδια: Ξενοδοχεία που δέχονται κατοικίδια

Ενημερωθείτε κι ενημερώστε μας: Πού μας δέχονται με στο σκυλί μας , 
                                                                                                    και  μιά από τις πολλές στο facebook.

_______________________________________________________________

Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010

Αποποινικοποίηση― Έκκληση (petition) κι ο Γιώργης Οικονομόπουλος (video)


"ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙ «ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ»" 
Υπέγραψα το Μάρτιο, έχω αριθμό 182, και με λύπη ανακαλύπτω πως από τότε λίγοι έχουν τολμήσει να υπογράψουν στην Ελλάδα. 

Πολύ δεν κράτησε ο Πόλεμος Κατά των Ναρκωτικών; Μιά τρελλή Αμερικάνικη ιδέα του 20ού αιώνα που καταδικάζει τους αδύναμους και πλουτίζει τους αδίστακτους.  
Το αναρτώ εδώ διότι όταν το έστειλα προσωπικά σε φίλους απογοητεύτηκα που μου απάντησαν πως "εδώ θα μας κόψουν και το τσιγάρο του περιπτέρου". Τι φοβούνται; Κανείς δε μπορεί να μας κόψει τίποτε. ―Εκτός από τον τσαμπουκά, δηλαδή, που απ' ό,τι βλέπω... ―
Είναι πρωτόγονο, αντισυνταγματικό κι ανήθικο να ποινικοποιούνται οι  προσωπικές επιλογές.
Και το ξεκαθαρίζω: δεν είμαι ΥΠΕΡ της χρήσης ναρκωτικών. Είμαι ΥΠΕΡ του δικαιώματος να διαθέτουμε το σώμα μας όπως και όπου θέλουμε.
Γι αυτό και, παρεμπιπτόντως, είμαι ΥΠΕΡ της πορνείας παρά την απόλυτη περιφρόνηση που αισθάνομαι γιά τον πελάτη. 
Η απέχθειά μου, όμως, δεν επιτρέπεται να επηρεάζει την ελευθερία του άλλου. Αν δύο ενήλικες επιθυμούν να ανταλλάσουν χρήματα, κοσμήματα ή βρισιές κάθε φορά που ερωτοτροπούν, αυτό είναι εντελώς δικό τους ζήτημα και κανένας νομοθέτης δεν έχει δικαίωμα να ανακατευτεί. 
_________________________________
           Δείτε τη λίστα και Διαβάστε:  "Σκέψεις για το νομοσχέδιο περί ναρκωτικών" του Θεόδωρου Ρεβενάκη
                                 http://www.iliosporoi.net


Δείτε: (δεν τα λέω μόνο εγώ)
______________________________________________________________________________

Πέμπτη, 5 Αυγούστου 2010

Αφγανιστάν: Αυθεντικό ντοκουμέντο της ζωής των Μουζαχεντίν


Το αγγλικό κανάλι Chanel 4 απέκτησε (από το Νορβηγό freelancer, Paul Refsdal) το σπανιότατο film για την καθημερινή ζωή των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν. ΔΕΝ το έδειξαν στην τηλεόραση μα μου το σύστησαν στο Δίκτυο  frasereC4 :Μουζαχεντίν.





Μήνες μετά από αυτή την ανάρτηση (και του Απριλίου2010 με το επόμενο ταινιάκι ) το video αναρτήθηκε στο youtube.
Η ενσωμάτωση έχει απενεργοποιηθεί μα αξίζει τον κόπο να κάνετε κλικ. Και προσέξετε το σχολιασμό.

__________________________

Κυριακή, 1 Αυγούστου 2010

Ολοι για την Ψαρρού;

    




Με το αποψινό post μπαίνω κι εγώ στη λέσχη των γκρινιάρηδων bloggers. Μα, sorry, δεν αντέχεστε. Το περσινό του Nammos έμεινε θρυλικό. Για φιλική συναυλία του Ρέμου (αν θέλει 2 μι συγχωρήστε μου την άγνοια) έκλεισε ο δρόμος μπροστά στο σπίτι μου και από την επομένη είχαμε συνέχεια με τοπικά παράπονα και τα της Εφορίας και του τι πρόστιμο μπήκε ή δε μπήκε στο μαγαζί. Τι με νοιάζει το πρόστιμο; 
      Αυτή τη στιγμή, Σάββατο λίγο πριν τα μεσάνυχτα, ο δρόμος μπροστά στο σπίτι μου έχει φρακάρει. Να βγω ή να δεχτώ κόσμο αδύνατον.Τα σκυλιά μας γαυγίζουν, οι συναγερμοί των εγκαταλελειμμένων αυτοκινήτων θα χτυπούν ως το πρωί κι οι απελπισμένοι τουρίστες θα χάσουν πλοία, αεροπλάνα ή το βράδυ τους παγιδευμένοι στα ξενοδοχεία τους στον Πλατή Γυαλό. Κι εσείς; Κορνάρετε στη Μύκονο; Βρίζεστε πηγαίνοντας να διασκεδάσετε; Από πού ήρθατε πάλι και γιατί; Τι χαίρεστε; Τι βλέπετε; Τι ζήτε; Τις γαλήνιες παραλίες τις κάνατε λιμάνια πάλι με τα "Σκάφη αγρίων βαρβάρων" (όπως έλεγε ο Κάλβος σε μια άλλη εποχή, για άλλα πλοία άλλων εισβολέων). 
      Και απορώ: Τι κρίμα να έχεις σκάφος αν το χρησιμοποιείς για να στριμωχτείς σε λιμάνι και να κολυμπάς στα βιολογικά σου απόβλητα! Τι κρίμα όταν πηγαίνεις διακοπές η πόλη να σε ακολουθεί διότι τη φέρνεις πάντα μέσα σου! Τι κρίμα που ούτε το χρήμα ούτε η ομορφιά δεν εξημερώνουν!
  ______________________________________________________________________


 Η φωτογραφία από το blog των Κυριών: Πώς κλείνεις ξαπλώστρα στην  Ψαρρού, στις αρχές καλοκαιριού. Ιούλιο-Αύγουστο  από τα σκάφη και τα αραδιασμένα σώματα η θάλασσα δε φαίνεται.