Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011

Και ευρώ και δραχμές: πολλά καλάθια γιά τα αυγά του 21ου αιώνα





πληθωριστική δραχμή, 1944
Ποιός αποφάσισε πως κάθε χώρα πρέπει να έχει ένα νόμισμα; Η τράπεζα που το τυπώνει. Κι είναι όπως η θεωρία πως κάθε χώρα εντός των αποφασισμένων συνόρων, πρέπει να κατοικείται από μιά φυλή (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό) κι από κατοίκους που πρεσβεύουν όλοι την ίδια άποψη γιά την δημιουργία του κόσμου. Πού έχουν τον ίδιο Θεό δηλαδή, πράγμα βολικότατο σε πολέμους όταν οι Θεοί καλούνται να ευνοήσουν εμάς κι όχι τους άλλους γιά να πάμε να σκοτωθούμε ελπίζοντας.
Οι εποχές κρίσεων μας κάνουν αμφισβητίες. Οι μαύροι κύκνοι του Τάλεμπ έρχονται σε κοπάδια. Κι ο νους τρέχει σε άλλους τρόπους.
1896, Κρήτη
Η Madame Kastell, το δηλώνει εξ αρχής, είναι απολύτως εναντίον της αποχώρησης της Ελλάδας από το ευρώ. Όχι μόνο λόγω υπολογισμών πολλαπλασιασμού, λόγω μετατροπής σε υποτιμημένη δραχμή, του περιβόητου χρέους, ούτε επειδή θα ξαναγίνει δυσπρόσιτο ένα επίπεδο ζωής το οποίο δικαιούται κάθε κάτοικος του 21ου αιώνα. Αλλά κυρίως διότι οι Έλληνες έχουν αποδείξει πιά πως δε μπορούν να κυβερνήσουν την Ελλάδα.
αρχαία Κρήτη
Συμφέρον όλων θα ήταν λοιπόν να το παραδεχθούμε και να κάνουμε ό,τι μπορούμε γιά να απογυμνώνουμε τους εκλεγμένους μας από εξουσίες και δικαιώματα. Κι ένας τρόπος να ελέγχονται, όσο εμείς καπνίζουμε στα καφενεία, είναι να είναι περιορισμένοι εξ αρχής, δεμένοι χειροπόδαρα από ένα κοινό νόμισμα που επιβάλει κοινή πολιτική.
Εσείς κι εγώ δε θα ασχοληθούμε, το ξέρουμε. Ας φροντίσουμε λοιπόν να ελέγχονται οι ανίκανοι που εκλέγουμε.
Η παραμονή σε νόμισμα κοινό με πλουσιότερους κι εργατικότερους από εμάς όμως δεν είναι απαραίτητο να μας καταδικάσει σε τριτοκοσμική μιζέρια.
Το μαύρο κύκνο που συντάραξε τις βεβαιότητες τον ακολουθεί κοπάδι. Τώρα που καταρρέουν τα στερεότυπα είναι η στιγμή της αμφισβήτησης.
Ποιός μας επιβάλει να έχουμε ένα μόνο νόμισμα; Μήπως η ιδέα είναι πεπαλαιωμένη όσο εκείνη της μιάς πατρίδας που τη φροντίζει ένας μόνο Θεός πανταχού παρών (εντός συνόρων);
Η  Ελοΐζα Πριμαβέρα, καθηγήτρια οικονομικών, θεωρείται "η γιαγιά" του σύγχρονου κινήματος υπέρ της χρήσης εναλλακτικών νομισμάτων. Στην ουσία πρόκειται γιά μιά "οικονομία του ισογείου" όπως ονομάστηκε, η οποία ξαναζωντανεύει την ανταλλαγή προϊόντων, γνωστή στους αγρότες αλλά και σε όσους έζησαν πολέμους και κρίσεις.
Η διαφορά είναι πως εφαρμόζοντας το σύστημα διπλού νομίσματος δεν είναι ανάγκη να ανταλλάξω προϊόν με προϊόν, διότι κυκλοφορεί συγχρόνως με το επίσημο κι ένα άλλο νόμισμα, εσωτερικής κατανάλωσης.
Το 1932 χρησιμοποίησε εναλλακτικό νόμισμα ένας δήμαρχος στην Αυστρία που αδυνατούσε να πληρώσει τους δημοτικούς υπαλλήλους κι η ιδέα είχε επιτυχία κι εξαπλώθηκε και σε άλλες πόλεις διότι τα τοπικά μαγαζιά αποδέχθηκαν το νόμισμα γιά να προσελκύσουν πελάτες στη δύσκολη εποχή μετά το κραχ του 1929. Δυστυχώς δυό χρόνια μετά επενέβη η κεντρική τράπεζα της Αυστρίας που θα έχανε το μονοπώλιο.
Κίνα,  i-ching της μαντείας
Πιό πρόσφατα όμως με αυτό τον τρόπο επιβίωσαν το Βανκούβερ κι η Αργεντινή, παλιές πεσέτες τόνωσαν την τοπική οικονομία στην Ισπανία, στη Γερμανία κυκλοφόρησαν "ιδεατά" νομίσματα όπως και στη Γαλλία και την Ιταλία. Στη μετα-πυρηνική Ιαπωνία επανέρχεται το παλιό νόμισμα που είχε καταργηθεί το 1953 μα υπήρχε ακόμα φυλαγμένο σε μπαούλα και σεντούκια και σήμερα τονώνει τις τοπικές συναλλαγές των πληγέντων περιοχών.
Εδώ σ' εμάς έχουμε πρωτοπόρους το Βόλο και την Πάτρα και τον "Οβολό" που εμφανίστηκε στο facebook την Πρωτοχρονιά του 2009 κι έχει ήδη 1300 μέλη που χρησιμοποιούν στις συναλλαγές τους και το "κοινωνικό νόμισμα".
'Ισως ήμασταν πολύ αφελείς και τεμπέληδες που παραδώσαμε το ταμείο και πιστέψαμε το παραμύθι της εσαεί προόδου κι ευημερίας. Κι ίσως πολύ καλά κάναμε. Μιά χαρά περάσαμε τα χρόνια της μυθολογίας, τότε που οι κύκνοι ήταν λευκοί κι ο ουρανός γαλανός.
Όμως τώρα που οι μαύροι κύκνοι σκοτείνιασαν τους ορίζοντες έρχεται η στιγμή της αμφισβήτησης. Κι όπως κάθε οικονομικός σύμβουλος συστήνει να μη βάζουμε όλα μας τα αυγά σε ένα καλάθι μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε λίγο καί αναπτύσσοντας την προνοητικότητα που μας λείπει να μοιράσουμε τα αυγά μας σε πολλά καλάθια;  
_______________________________
   Redlases , Red LatinoAmericana de SocioEconomia Solidaria, από την Αργεντινή  (μεταφράσεις σε πολλές γλώσσες)
________________________________

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

"Μαύροι Κύκνοι: Η Επίδραση του απολύτως απίθανου", του Νασίμ Νίκολας Τάλεμπ




Στη Μυθολογία, στη Φυσική Ιστορία, στην Τέχνη οι κύκνοι ήταν πάντα πάλλευκοι.'Λευκό σαν κύκνος' έλεγαν. Ώσπου, πριν από διακόσια χρόνια, ένας Ευρωπαίος είδε ένα μαύρο κύκνο στην Αυστραλία και η βεβαιότητα κατέρρευσε. Όπως καταρρέουν οι βεβαιότητές μας κάθε φορά που εμφανίζεται ένας μαύρος κύκνος στον ουρανό, υποστηρίζει ο Νασίμ Νίκολας Τάλεμπ  που το καλογραμμένο βιβλιαράκι του γιά τους Μαύρους Κύκνους έκανε μεγάλη αίσθηση και παραμένει επίκαιρο από το 2007 που εκδόθηκε διότι με γνωστά παραδείγματα εξηγεί τον δυσεξήγητο άστατο κόσμο μας.
Η φράση του Αριστοτέλη γιά το πόσο πιθανόν είναι να συμβεί το απίθανο είναι γνωστή και ο Λιβανέζος Τάλεμπ ξεκινώντας από την εμπειρία τού πολέμου στον τόπο του χτίζει μιά ολόκληρη θεωρία πάνω στην ανικανότητά μας να δεχτούμε ως πιθανό να συμβεί ό,τι ως τώρα δεν ήταν αναμενόμενο.
Μαύρος κύκνος ήταν η Γαλλική Επανάσταση που καταβαράθρωσε τους Βουρβώνους, μαύρος κύκνος η Ρώσικη Επανάσταση, μαύροι κύκνοι τα κράχ κι οι επιστημονικές ανακαλύψεις που ανατρέποντας το status kuo αναποδογυρίζουν ό,τι είχαμε σίγουρο κι ακλώνητο και μάς φέρνουν αντιμέτωπους με το αναπάντεχο που δεν ξέρουμε πώς να το χειριστούμε. Από το τρομοκρατικό χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους ως τη διάδοση του προσωπικού υπολογιστή και την επιτυχία του Google τα παραδείγματα είναι αμέτρητα κι η θεωρία του επιβεβαιώθηκε πρόσφατα με την κατάρευση των παγκόσμιων Χρηματιστηρίων όσο επιβεβαιώνεται και καθημερινά από την απόλυτη άρνησή μας να παραδεχθούμε την καταστροφή του περιβάλλοντος δηλαδή του μέλλοντός μας.

Ο Τάλεμπ, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, δικαιώθηκε με την παγκόσμια οικονομική κρίση και αρθρογραφεί τακτικά σε διεθνή έντυπα μετά από την απρόσμενη επιτυχία του μικρού αυτού βιβλίου που αποδείχτηκε άλλος ένας Μαύρος Κύκνος. Ένα μη αναμενόμενο κι αναπάντεχο μικρό θαύμα, που έγινε το αγαπημένο εγχειρίδιο των  χρηματιστών της Wall Street. Διασκεδαστικό, πανέξυπνο και ενδιαφέρον, αξίζει να διαβαστεί αν και εξ ορισμού η θεωρία του είναι  ανεφάρμοστη μιά κι αν αποδεικύει κάτι είναι η άρνηση του ανθρώπινου μυαλού να φανταστεί πόσο πιθανό είναι το απίθανο και πόσο ορίζει τις αποφάσεις μας η τάση μας να βολευόμαστε στην πεποίθηση πως το παρελθόν από μόνο του χαράζει το μέλλον.
__________________________________________
Διαβάστε:     Νassim Νicholas Τaleb:
          Τhe Βlack Swan:  Τhe Ιmpact of the Ηighly Ιmprobable
        Ο μαύρος κύκνος: Η επίδραση του απολύτως απίθανου
                  ΤΟ ΒΗΜΑ: ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στην Αθήνα (Νασίμ Τάλεμπ εναντίον ΔνΤ)
Financial Times:Ten Principles for a Black Swan-proof World
            Παρουσίασή μου του βιβλίου στο Φαρφουλά (τεύχος 12,    Άνοιξη 2010)

Δείτε: Taleb : What is a Black Swan

___________________________________________________________________________

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2011

Η Ελλάδα και το ΔνΤ: Δυό λόγοι, από τη Madame Kastell




          Η πολιτική δεν είναι το φόρτε μου. "H πολιτική είναι show business γιά τους άσχημους, λέω πάντα, και δε χάνω ευκαιρία να θυμίσω πως 'ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο επιχείρημα των αχρείων' μεταφράζοντας τα λόγια που ο αγαπητός  Σάμουελ Τζόνσον είπε ένα απριλιάτικο απόγευμα του 1775.
Σημάδι των καιρών, όπως σε πολέμους και κρίσεις, όταν ο στρουθοκαμηλισμός δε μας βοηθά να αποφύγουμε τη βόμβα που χτυπά το σπίτι; Σημάδι πως ωρίμασε η Madam; Απάντηση δεν έχω μα με όλο το σεβασμό παραθέτω τα κάτωθι ταινιάκια στη δική σας κρίση. (Το πρώτο δυστυχώς δεν έχει ελληνικούς υποτίτλους).


 
    


Οι μεγάλες διεθνείς τράπεζες πωλούν, με τη βοήθεια διεφθαρμένων πολιτικών, σκάρτα προϊόντα δημιουργώντας φούσκα κι όταν σκάσει έρχονται οι ίδιες να δανείσουν γιά να ανταπεξέλθει η κατεστραμένη χώρα που σε εκείνες είχε επενδύσει απαραίτητα κεφάλαια, όπως π.χ. την περιουσία των ασφαλιστικών ταμείων. Έτσι οργανισμοί όπως η Goldman Sachs, κερδίζουν καταστρέφοντας όσο και σώζοντας. Τα χρήματα δεν τα χρωστάμε εσείς κι εγώ. Τα χρωστούν εκείνοι που τα σπατάλησαν ή τα κακοδιαχειρίστηκαν. Αντί να αποδεχθούμε το χρέος που μας φορτώνουν μπορούσαμε να ψάξουμε τον υπαίτιο όπως η Ισλανδία που τελικά υποχρέωσε να το πληρώσουν οι τράπεζες που το δημιούργησαν κι όχι οι φορολογούμενοι πολίτες στους οποίους σκόπευαν να το φορτώσουν. 

Ο Αλεξ Τζόουνς που τα λέει αυτά είναι γνωστός ακραίος δεξιός συνομωσιομανής κωμικοτραγικά ανόητα και επικίνδυνα "αντιδραστικός" (όπως θα τον έλεγαν παλιότερα στα αριστερά καφενεία)  και  αν ζητώ να κάνουμε τον κόπο να τον ακούσουμε είναι γιά να αντιπαραβάλουμε τη δική του με μιά άλλη ομιλία που έρχεται από το άλλο άκρο του φάσματος πολιτικών απόψεων.  Είναι του αριστερότατου (από το Μάη του '68) του  Ντανιέλ Κον Μπεντίτ, που καταγγέλλει την Ευρώπη πως βγάζει χρήματα από τη συμφορά της Ελλάδας. "Είστε τρελλοί", λέει στη Ε.Ε., που ζητάτε από μιά κυβέρνηση να αλλάξει σε μήνες πολιτική χρόνων κι 'είμαστε υποκριτές'  αφού εν μέσω κρίσης, αναγκάζουμε την Ελλάδα να αγοράζει όπλα και φρεγάτες εκατομμυρίων ευρώ από τη Γαλλία και τη Γερμανία. 
Απολαύστε τον (με σωστότατους ελληνικούς υποτίτλους):




__________________________________
                      Το ρητό του Samuel Johnson: "Patriotism is the last refuge of a scoundrel"
Ο πολυγραφότατος Dr Johnson  (1709-1784)  έγραψε ποίηση, δοκίμια, κριτικές και βιογραφίες αλλά είναι γνωστότερος γιά το λεξικό του, το πρώτο στην αγγλική γλώσσα. Φημισμένα πολλά αποφθέγματά του, εκ των οποίων  κάποια θα βρείτε εδώ (στα ελληνικά).


Διαβάστε: H Goldman Sachs βοήθησε την Ελλάδα στην  περιβόητη παραποίηση στοιχείων
                
                Βιογραφία τού Johnson από τον Boswell


               Το Μάτι Από πού ενημερωθήκατε σήμερα;
________________________________________________________________________________


                 














                                                                                                                  

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011

Η μεγαλύτερη Πανσέληνος






     
        Η μεγαλύτερη Πανσέληνος (από το 1993) αυτό το Σάββατο, στην Περίγειο, δηλαδή  14% πιο κοντά μας, άρα 30% λαμπρότερη. 
     Η γητειά της Πανσελήνου είναι για να ξεφορτωθείς, να διώξεις, να απαλλαγείς. Μιά και δε γίνεται να αναστρέψουμε την πυρηνική ζημιά, στρεφόμαστε στην ομιλία του Ομπάμα για την Αμερικανική/παγκόσμια επέμβαση και σχέδια να γλυτώσει την Επίγειο από τον Καντάφι.
 Εν αναμονή οψόμεθα απολαμβάνοντας το σεληνόφως.
           
       Ας τα χαρούμε μ' αυτή την τεράστια κοντινή Πανσέληνο. Την πιο μεγάλη και την πιο πολύτιμη, "απόψε το βράδυ" που απέναντι από πελάγη και ωκεανούς τα ανθρώπινα μαρτύρια εμπνέουν έπη. Κι ας παρηγορηθούμε νιώθοντας πόσο πολύτιμη και εύθραυστη είναι η πολυτελής μελαγχολία που εμπνέει τρυφερές σονάτες κι ερωτόλογα.




___________________________________






Περίγειος κάθε 20 χρόνιαΤο μεγάλο φεγγάρι συσχετίζεται με φυσικές καταστροφές


     Σονάτα του Σεληνόφωτος
                       του  Μπετόβεν 
                      του Γ. Ρίτσου  διαβάζει ο Ποιητής  ή  διαβάζει η Μελίνα Μερκούρη

________________________________________



Τετάρτη, 16 Μαρτίου 2011

Πωλούνται Φίλοι




















Μαθαίνω πως υπάρχουν εταιρίες που πωλούν Φίλους στο Facebook. Όχι σκέτα ονόματα, τέτοια φτιάχνει όσα θέλει ο μοναξιασμένος που αναλώνεται στην χαύνωση με καρδούλες κι emoticons και τεστάκια που αποδεικνείουν πως θα παντρευόταν τον εαυτό του. Τα ονόματα, όπως απέδειξε το Twitter, είναι απατηλά.
Διότι το Twitter, ως πιό εξελιγμένο μοντέλο, μας βρήκε πιό έμπειρους, απαλλαγμένους από το σύνδρομο τού "ευπειθώς αναφέρω", την ψυχαναγκαστική ανάγκη να δώσουμε σωστά τα στοιχεία μας.
Στο Twitter, π.χ., είναι τόσο πολλές οι Ντεμί Μουρ που η ίδια συμμετέχει με ψευδώνυμο αφού λόγω της μανιακής ενασχόλησης του ωραίου συζύγου της πολλές μοναχικές την υποδύονται στην εναλλακτική πραγματικότητα του Κυβερνοχώρου.
Το Facebook όμως είναι άλλη ιστορία. Η χαρά του ανθρωπολόγου και του ψυχο-αναλυτή.
Από τη μιά οι φωτοσοπαρισμένες ζωές κι από την άλλη οι Φίλοι που αποκαλύπτουν το αληθινό μας "status" με την ποιότητα του δικού τους αλλά και τα Σχόλιά τους. Όσο κι αν διαγράφει κανείς για να προστατεύσει την εικόνα του εαυτού που ονειρεύτηκε, εν τη απουσία του ο Τοίχος είναι εκεί και δέχεται graffiti κάθε είδους.
Εξ ου κι η πώληση Φίλων. Σοβαρών, διάσημων, επιτυχημένων. Όπως πληρώνονται γιο να παραστούν σε εγκαίνια μαγαζιών ή για να φορέσουν τη μιά ή την άλλη μάρκα, τώρα νοικιάζονται και γιά να υποδυθούν τους φίλους μας με ένα κλικ. Η επιτυχία τους αντανακλάται στην αντανάκλαση του εαυτού μας τρέφοντας το ναρκισσισμό κι ανοίγοντας δρόμους δικτύωσης.
Προς το παρόν. Διότι όπως γίνεται με όλες τις απάτες το κόλπο δουλεύει όσο είναι νέο· μόλις μαθευτεί χάνει την αξία του, όπως έγινε με τα ονόματα στο Twitter. Μα η φαντασία είναι αχαλίνωτη κι ο κλέφτης είναι πάντα ένα βήμα πιο μπροστά από το νοικοκύρη. Το μέλλον "ποιος ξέρει τι καινούργια πράγματα θα δείξει" όπως λέει ο Καβάφης στο θαυμάσιο ποίημα για τους  αμπαρωμένους στο δωμάτιό τους, τους τρομαγμένους από τη ζωή σαν εκείνους που ασκόπως καρδούλες κι ερωτόλογα μας στέλνουν όλη νύχτα.
_______________________________

Διαβάστε: Κ.Π.Καβάφης, Τα παράθυρα" 
                Διασκεδαστικό κι ενημερωτικό:Οι πέφτουλες του facebook
          Cavafy's House, "The Windows".
_____________________________________________________________

Σάββατο, 12 Μαρτίου 2011

Ιαπωνία: Η Φύση εχθρός που "μάς μαθαίνει τι σημαίνει λύπη"

Turner: Χιονοθύελλα                                             
In a mountain village
at autumn’s end—
that’s where you learn
what sadness means
in the blast of the wintry wind.  
(Saigyo, XII Century)                 Σ' ένα ορεινό χωριό
                                                   τέλος Φθινοπώρου-
                                                   εκεί μαθαίνεις 


                                                   λύπη τι σημαίνει
                                                   με τη ριπή του χειμωνιάτικου αέρα._____
 Μεταφράζω τους στίχους του Ιάπωνα Βουδιστή μοναχού του 12ου αιώνα που σήμερα έβαλε ο Πάολο Κοέλιο  (ο γνωστός από τον "Αλχημιστή") στο blog του κάτω από ένα ταινιάκι με εικόνες από το τσουνάμι που χτύπησε χθες τις ακτές της Ιαπωνίας και μάς κόλλησε άφωνους μπροστά στις οθόνες μας. Οι ζωές που χάθηκαν; Η έκρηξη του πυρηνικού σταθμού σε μιά χώρα ακόμα πληγωμένη από τις ατομικές βόμβες τής Χιροσίμα και του Ναγκασάκι; Η μετατόπιση του άξονα τής γης που, σε μη Φυσικούς σαν εμένα, ακούγεται σα θανατική καταδίκη; 
 Δεν είναι άσχετο το ποίημα του καιρού και της λύπης, της λύπης γιά τον καιρό, του καιρού της λύπης. Στην άλλη πλευρά τής γης, έγινε αισθητό το φτερούγισμα της πεταλούδας όταν σε ένα άλλο νησί, σε μιά κλειστή θάλασσα το διάβαζα σήμερα καθισμένη στον κήπο μου με ρούχα καλοκαιρινά και τα πουλιά της Άνοιξης να καθαρίζουν την περσινή φωλιά τιτιβίζοντας στην πέργκολα πάνω από το κεφάλι μου. Εδώ, στην ίδια αυλή που πριν δυό μέρες χιόνιζε κι άπλωνα μήλο και ψίχουλα γιά αυτά τα ίδια πουλιά που εξαφανισμένα  στην απόλυτη ησυχία τού χιονιού πίστευα πως θα τα έβρισκα στην παλιά φωλιά νεκρά από το κρύο.
_______________________________






τι έκανε το "Little Boy" 
           σήμερα:   Η Φύση, από ελικόπτερο
                        Η φωτιά
Αγνοήστε: Θεωρίες συνωμοσίας, ιεροκύρηκες που βλέπουν το χέρι του Θεού που "ξέρει πού τα ρίχνει" (όπως μου είπαν κι εύχομαι να μη σας πουν). 
Michelangelo : Ο Κατακλυσμός
________________________________________________________________________________________





                                        

Τρίτη, 8 Μαρτίου 2011

8 Μαρτίου δε γιορτάζουμε



8 Μαρτίου, Ημέρα τής Γυναίκας, δε γιορτάζουμε. 



   
Θυμόμαστε τις γυναίκες τών αραβικών χωρών που δεν έχουν φωνή και πρόσωπο, τις μητέρες στις φυλακές που αναρωτιούνται τι θα γίνουν τα παιδιά τους, τις χτυπημένες, τις κακοπληρωμένες, τις φοβισμένες αδελφές και προ-προ-γιαγιάδες μας που αν... αν είχαν φτιάξει αυτές την κοινωνία ίσως σήμερα να ήμασταν όλοι καλύτερα.



_________________________________









Διαδηλώστε ή διαλογιστείτε:
   Πώς θα ήταν ο κόσμος για τρία λεπτά χωρίς τις γυναίκες; Αυτό το θέμα έχει η συγκέντρωση τής 8ης Μαρτίου στο Σύνταγμα. Την πληροφορία  την έχω από το blog  Ostria (διότι έχουμε μαζί και άνδρες).     
Η ίδια εκδήλωση στο Μόντρεαλ:    Imaginez 3 minutes sans les femmes
Διαβάστε (ή δείτε το dvd): Για να θυμηθούμε πως και μη χειρότερα βλέποντας τι κρύβει  η αφρικανική μαντίλα "Το Λουλούδι τής Ερήμου".

“Unterdrückte Frauen werden leicht übersehen”
























______Unterdrückte Frauen werden leicht übersehen-  Οι καταπιεσμένες γυναίκες είναι αόρατες______
________________________________________________