Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2011

Καλή Χρονιά με δύο Τέστ Προσωπικότητας







ROSH HASHANAH κι εύχομαι καλή αρχή και Καλή Πρωτοχρονιά σε όσους μπαίνουν στο 5772.
Αλλά και στους υπόλοιπους, μιά και όλοι μας κάτι νιώθουμε πως αρχίζει τέτοια εποχή κι ετοιμαζόμαστε με αποφάσεις και υποσχέσεις, δίνω δύο δοκιμασμένα τεστ για τα μυαλά και τους χαρακτήρες μας.

Υπάρχει ένα παλιό των εισαγωγικών εξετάσεων στην Οξφόρδη. Οι βαθμοί έχουν ήδη μελετηθεί κι ο επίδοξος καλείται σε συνέντευξη. Χτυπά, ανοίγει, μπαίνει, κλείνει τη πόρτα πίσω του και πριν κάνει δυό βήματα προς το γραφείο ο σεβάσμιος καθηγητής του πετά μιά μπάλα. Τι θα κάνατε;
Αυτός που την αποφεύγει απορρίπτεται.
Αυτός που την πιάνει γίνεται δεκτός.
Αυτός που την πιάνει και την πετά πίσω στον καθηγητή παίρνει Υποτροφία.
Γιατί; Διότι όπως λένε στο Χάρβαρντ σκοπός δεν είναι ο απόφοιτος να μπορεί να βρει θέση αλλά να φτιάξει θέση εργασίας.
Δεν αρκεί δηλαδή η μελέτη μα χρειάζεται κι εκείνο το παραπάνω, το μείγμα αυτοπεποίθησης και ιδιοφυΐας του ανθρώπου που ανοίγει δικά του μονοπάτια προς το στόχο και που τολμά να κάνει πράξη το ό,τι δε λύνεται κόβεται.

Δείτε αυτό, το τεστ πρόσληψης για μάνατζερ:
Είστε στο αγαπημένο σας καινούργιο αυτοκίνητο και βρέχει καταρρακτωδώς. Περνάτε από στάση λεωφορείου, όπου περιμένουν:
―Ηλικιωμένη κυρία με έμφραγμα που χρειάζεται επειγόντως μεταφορά.
―Ένας φίλος σας από παλιά που κάποτε σας είχε σώσει τη ζωή.
―Η γυναίκα/άνδρας των ονείρων σας.

Ποιόν θα παίρνατε στο διθέσιο αυτοκίνητό σας;

Η απάντηση στο τέλος του κειμένου ώστε να προλάβετε να το σκεφτείτε δίχως να ξεστρατίσει το μάτι. Μόνο, μιά συμβουλή: Μη βιαστείτε να αποφασίσετε, υπάρχουν λύσεις.
____________



Λύση.
Τη θέση μάνατζερ την παίρνει εκείνος που απαντά:
Δίνω τα κλειδιά του αυτοκινήτου στο φίλο να πάει την ηλικιωμένη κυρία στο νοσοκομείο κι εγώ παίρνω το λεωφορείο με τη  γυναίκα/άνδρα των ονείρων μου.
Αν το σκεφτείτε η λύση είναι αποκαλυπτικότερη από ό,τι φαίνεται. Ο φίλος, θυμάστε; Μας έσωσε κάποτε τη ζωή. Αυτό για άλλον σημαίνει πως θέλει να τον αγκαλιάσει και να τα πιούν παρέα για το μάνατζερ όμως λέει πως εύκολα θα πειστεί να οδηγήσει την ασθενή στο νοσοκομείο... Και δεν τον χάνουμε, έχει το αυτοκίνητό μας.. Όσο για τα αισθήματα του έρωτά μας, τα κερδίσαμε με τον αλτρουισμό και την επιλογή να τον προτιμήσουμε από το αυτοκίνητό μας.. Λαμπρό;
Και μιά Σημείωση:
Η φεμινιστική μου συνείδηση με έσπρωξε να προσθέσω τον άνδρα των ονείρων μας στο τεστ για μάνατζερ. Εννοείται πως δεν είχαν σκεφθεί πως ο υποψήφιος μπορεί να ήταν γυναίκα. Όπως αν ήταν γυναίκα δε θα πετούσαν μπάλα στο γραφείο της Οξφόρδης. Ακόμα δηλαδή είμαστε εκτός. Γι αυτό κι ακόμα είμαστε δίγλωσσες. Ξέρουμε να απαντήσουμε στο ανωτέρω τεστ μα ξέρουμε και πως για μας αλλάζουν τα δεδομένα κι αλλιώς θα χειριζόμασταν την κρίση.
_______________________________________

5 σχόλια:

  1. Τωρα καταλαβαινω
    γιατι εγινα μανατζερ
    Καλυτερα ομως ετσι νομιζω

    Velvet

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γιατι δεν εγινα
    ηθελα να γραψω...

    Velvet

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. εγώ πάντως δεν είμαι γιά να μου δίνουν επιλογές, ζυγός γαρ, θέλω χρόνο να πάρω απόφαση

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Παίρνουμε άραγε ποτέ αποφάσεις οι Ζυγοί; Δεν ξέρω... Η ευθύνη της Δικαιοσύνης βαραίνει τόσο που (μάλλον) προτιμούμε το 'ναι μεν αλλά'. Οχι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Dear Velvet η γλώσσα σφάλουσσα κάποια αλήθεια λέει.. Μήπως τελικά εκείνα που σε καίνε τα μανατζάρεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή