Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012

Το ρόδο το Φαρσί κι η Κόρη από το Spanish Harlem








 Σε κάθε παραμελημένο κήπο, σε κάθε φτωχογειτονιά φαίνεται πως υπάρχει ένα ρόδο, ένα κορίτσι τρυφερό που μαραζώνει είτε για αγάπη μακρινή είτε για όνειρα που πάνε χαμένα.


Το ρόδο του μυστικιστή έχει αγκάθια, και σκαρφαλώνει στο σταυρό της ένωσης των αντιθέσεων ―σα τριανταφυλλιά που θα πληγωθείς για να δρέψεις τον ανθό της― και συμβολίζει το δύσκολο δρόμο προς τη Γνώση αλλά και (ως 'ρόδο μου αμάραντο' του Ρωμανού του Μελωδού) την Παρθένο των Χριστιανών.

'Ομως το ρόδο το άλλο το πασίγνωστο της παραδοσιακής περσικής ποίησης είναι επίσης ζωντανό. Φυτρώνει καλλιεργημένο σε σεράγια αλλά και μόνο κι έρημο σε ξεχασμένη αλάνα άνυδρη ανάμεσα στα τσιμεντένια ψηλά κτίρια της σύγχρονης φτώχειας.
«Ένα τριαντάφυλλο ανθισμένο στο μελαχρινό μου κήπο», γράφει ο Τούρκος Ποιητής Τεβφίκ Ακντάγ, «ένα τριαντάφυλλο λευκό μέσα στη μελαγχολία του..». Είναι «ένα κορίτσι μόνο σε ένα σπίτι πλημμυρισμένο κόσμο..» που «κλαίει και λέει 'έμεινα μόνη μέσα στη βροχή'..».
Κρυφοκοίταξε και ο Χαλίμ Γιαγτζόγλου από ένα παράθυρο που βλέπει  σε «ένα κήπο θεόγυμνο με ξεραμένα δένδρα» όπου:
«..ένα κορίτσι
πάντοτε την ίδια μέρα
και την ίδια ώρα
στα σκοινιά του φεγγαρόφωτου
κρεμάει τη  μπουγάδα της..
....
σκόρπισαν τα ρημαγμένα λουλούδια
έμεινε μόνο ένα τριαντάφυλλο...»


Αυτά ανατολικά. Μα δυτικά επίσης,
'There is a Rose in Spanish Harlem',
στο τραγούδι από την  άλλη άκρη της γης που μου το έμαθε σε άλλο αιώνα ο κ. Kastell (με τους Mamas and the Papas  εκείνος βέβαια), δώρο του όπως και το ζαχαρωτό τριαντάφυλλο που σήμερα κρατά ανοιχτή τη σελίδα της Οδού Πανός από όπου τα ποιήματα.
 Το Ρόδο, λέει ο Έκο, δε σημαίνει τίποτε διότι το χρησιμοποιήσαμε τόσο πολύ που έχασε τη σημειολογία του. Δίκιο έχει ο Καθηγητής μα όπως είπε ένα κορίτσι στη Βερώνα 'το ρόδο όπως και να το πεις σα ρόδο θα μυρίζει'.


Χαρείτε το, από 'μενα:
 There is a Rose In Spanish Harlem
The Mamas and The Papas - Phil Spector

____________________
Μετάφραση των Τούρκων Ποιητών  Halim Yağcıoğlu
και Tevfik Akdag:
Βασίλης Ραϊκόφτσαλης (από Όδός Πανός, 126)
____________________________________________________

8 σχόλια:

  1. Κομψό και εύθραυστο.
    Με χάιδεψε το κείμενο και η φωτογραφία είναι πανέμορφη
    έτσι όπως κάθεται το ρόδο σαν μικρό κεφαλάκι και μας κοιτά.
    Καλή εβδομάδα τριανταφυλλένια μου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και το φαντάζομαι πάνω στη Μαύρη σημερινή καρέκλα σου.. Και σου εύχομαι Καλή εβδομάδα 'by Nord' South, East & West my darling.

      Διαγραφή
  2. πάντα γλυκά τα λόγια σου

    ξεχωρίζουν οι αναρτήσεις σου στην μαυρίλα της Αθήνας..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν το κατάφερα μου φτιάχνεις την ημέρα― & ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια για το περιβόλι μου

      Διαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. Ω ναι.. ναι 'The Yellow Rose of Texas
      is the only girl for me....
      I know that she remembers....' εξαίσιο & πόσες αναμνήσεις!! Πολύφυλλα ευχαριστώ!

      Διαγραφή