Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2012

Με μονοκονδυλιές κι ένα μικρό σκυλί, ο Πικάσο...

Όταν ρώτησαν τον Πικάσο τι είναι η μοντέρνα Τέχνη απάντησε «Μην ομιλείτε εις τον Οδηγό».

Τα βιβλία για τον Πικάσο είναι πολλά, αμέτρητα όπως και τα ρητά του, έξυπνες λακωνικές απαντήσεις με σωστές δόσεις ειρωνείας, αλαζονείας κι αδιαφορίας που αρμόζουν στο μεγάλο καλλιτέχνη που έχει το μυαλό του πάντα αλλού.
One-liners λέγονται, και στα ελληνικά εύκολα μπερδευόμαστε διότι η λέξη χρησιμοποιείται για μονοκονδυλιές όσο και για ρητά.
Οι μονοκονδυλιές του έχουν τη χάρη και τη δύναμη του καλού σχεδίου και (τους κουμπούρες όπως η Μαντάμ) μας εξηγούν το έργο του πιο καθαρά από μελετητές και κριτικούς. Οι απαντήσεις του πάλι, μας εξηγούν πώς φτιάχνονται οι μύθοι.

Ήταν μεγάλος πια και διάσημος στο σπίτι του στην Κυανή Ακτή όταν τον επισκέφθηκε ένας φωτογράφος για δουλειά. Είχε μαζί του δυό σκυλιά ένα μεγάλο κι άγριο κι ένα φοβισμένο μαύρο κοντοπόδαρο αριστοκρατικό dutchound που όταν τέλειωσε η φωτογράφηση επέλεξε να μείνει με τον Πικάσο. Το αξιολάτρευτο αυτό σκυλάκι που λεγόταν Lump (και μοιάζει με τον Troy μου) έγινε μέρος των πικασικών εικόνων που έχουν φωλιάσει στο συλλογικό μας ασυνείδητο.
Το πρώτο σχέδιο είναι το λακωνικό αριστούργημα του περιγράμματός του που φτιάχτηκε την πρώτη μέρα και κόσμησε πιάτο. Θυμίζει εκείνη την πασίγνωστη Πικασική δήλωση πως όσο μεγαλώνει προσπαθεί να ζωγραφίζει σα παιδί μα βλέποντάς το ξέρουμε πως ναι, μπορεί ο Πικάσο να το πέτυχε μα το παιδί ποτέ δε γίνεται να ζωγραφίσει σα Πικάσο.
Χαρείτε τα!




_________
Βιβλίο με τις Μονοκονδυλιές του Πικάσο μαθαίνω βγήκε πρόσφατα στα ελληνικά. Αν είστε εραστές των επιτραπέζιων σίγουρα θα το χαρείτε. Όπως και το Picasso & Lump από όπου εδώ δυο από τις πολλές φωτογραφίες.
Κάτω η αγαπημένη μου, με το χάρτινο λαγουδάκι που του είχε φτιάξει για να παίζει.













9 σχόλια:

  1. Το προνόμιο της καταξίωσης, είναι ο σαρκασμός. Απέναντι στον εαυτό σου κι απέναντι στους άλλους και παράλληλα να θεωρείται πόνημα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλίμονο σ’ εμάς, dear Ben, που αντί προνόμιο την κάνουμε εμπόδιο― κακό timing σύντροφε Σαρκαστή.

      Διαγραφή
  2. Δάφνη,εγώ με τα έργα του Πικάσο παθαίνω αυτό που έπαθε γνώστης των τεχνών ο οποίος του ανακοίνωσε ότι δεν μπορεί να καταλάβει τίποτα,καθότι τα αντικείμενα που ζωγραφίζει δεν υπάρχουν.
    -Μήπως καταλαβαίνετε την κινέζικη γλώσσα,τον ρώτησε ο Πικάσο.
    -Όχι!
    -Όμως αυτή υπάρχει, απάντησε ο Πικάσο.
    Η περίοδος που με συγκινεί ιδιαίτερα είναι η Γαλάζια περίοδος του Πικάσο.
    Πραγματικά συγκλονιστική αυτή η περίοδος της δημιουργίας του Πικάσσο, τυχαίνει να είναι αυτή που προτιμώ και αυτή που......καταλαβαίνω!
    Αυτό το κλίμα μελαγχολίας που διαπερνά τα έργα αυτής της περιόδου με συγκινούν με την απλότητα και τους συμβολισμούς τους.
    Εύγε Δάφνη!
    Μου άρεσε πολύ η ανάρτηση σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τι έξυπνο αυτό για τα κινέζικα― & τι απάντηση στους κοντόφθαλμους! Τον λένε μεγαλοφυή διότι σε μια ζωή έκανε την πορεία πολλών καλλιτεχνών― κάτι για τον καθένα μας και όσο προχωρούμε εξελισόμαστε μαζί του. Χαίρε xristin, το εύγε σου μου δίνει δύναμη & κέφι!

      Διαγραφή
  3. Η απλοτητα ειναι ανωτερη απο την συνθεση
    γιατι περιεχει την φυσικη ομορφια των πραγματων

    Δεν ειναι ο αγαπημενος μου
    Ηταν ομως ιδιοφυια

    Λεγεται οτι καποτε ενας Γερμανος πρεσβης
    Κοιταζοντας την Γκουερνικα του ειπε ειρωνικα
    "Εσεις το κανατε μεσιε Πικασο"
    "Οχι εσεις το κανατε" απαντησε ο Πικασο

    Καληνυχτα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εξαιρετική λεπτομέρεια από τη ζωή και τα έργα μιας μεγαλοφυΐας, που δεν συναντά εύκολα κανείς στα βιβλία ιστορίας της τέχνης.
    Ευχαριστώ!

    Καλό ξημέρωμα Δάφνη μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν το κατάφερα πέτυχα μια από τις φιλοδοξίες μου γι αυτό το blog & δεν πήγε χαμένη η μακροχρόνιά μου οριζοντίωση με βιβλίο ανά χείρας & το λιώσιμο τακουνιών στα μουσεία της γης. Αγαπητή μου Συτοπίτισσα ευχαριστώ που με κατάλαβες!

      Διαγραφή
  5. «Ικανοποίησα τους σοφούς και τους κριτικούς με όλες τις ευμετάβλητες σαχλαμάρες που μου έρχονταν στο κεφάλι, και όσο λιγότερο με καταλάβαιναν τόσο περισσότερο με θαύμαζαν».
    Πάμπλο Πικάσο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και επειδή δεν είμαι κριτικός θα συγκαταλεχθώ με τους Σοφούς & θα σε ευχαριστήσω συνάθρησκε Σταύρο! Καλή μας μέρα!

      Διαγραφή