Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

Οι Βιβλιοθήκες; Να κλείσουν. Και να ξανανοίξουν καλύτερες.





Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε σπίτια με τεράστιες βιβλιοθήκες. Γι αυτό και αποφεύγω να λέω σε τι ηλικία είχα διαβάσει Μπαλζάκ και Μπρεχτ, σε τι ηλικία μού κατήσχε πολυσέλιδο Χένρυ Μίλλερ (Τον Τροπικό του Καρκίνου) μια καθηγήτρια που αργότερα παραδέχθηκε  ότι το έκανε για να το δανειστεί.

Αργότερα είχα μια γειτόνισσα που ο γιος της είχε πρόβλημα στο σχολείο με δυσκολίες στην ανάγνωση. Λογοθεραπευτές, δασκάλοι και παιδοψυχολόγοι ζόριζαν το παιδί να μελετά και να συγκεντρώνεται μα το παιδί ήταν από τις περιπτώσεις που σε άλλους καιρούς θα αρκούσε ένα 'δεν τα παίρνει' για να το στείλουν στο χωράφι. Έβγαινα στον κήπο και διάβαζα ώρες κάθε μέρα κάτω από τα δένδρα και πού και πού έλεγα και μια κουβέντα στο παιδί δίχως να δίνω σημασία, γι αυτό και δεν είχα παρατηρήσει την αλλαγή που εντυπωσίασε τους γονείς μια μέρα που γύρισαν νωρίτερα από τη δουλειά τους και είδαν τον εννιάχρονο γιο σε μια ξαπλώστρα απέναντί μου να διαβάζει ήσυχα ένα μυθιστόρημα το οποίο αργότερα μπόρεσε και να διηγηθεί. Πώς έγινε το θαύμα; Δια παραδείγματος― πιθηκάκια είναι τα παιδιά και μιμούνται ό,τι βλέπουν― αλλά και επειδή μπροστά του είχε κάθε μέρα τα βιβλία μου.
Τα οποία, για εμένα που διαβάζω ένα την ημέρα δε γίνεται να είναι όλα δικά μου.
Το έχω πει πολλές φορές πόσα χρωστάω στη Βιβλιοθήκη τής γειτονιάς στην Αγγλία κι αργότερα στην εν Ελλάδι του Βρετανικού Συμβουλίου που μου πρόσφεραν τη δυνατότητα να απλώνω το πνεύμα μου σε ό,τι μου τραβούσε την προσοχή δίχως να σκέπτομαι το κόστος.

Η Βιβλιοθήκη της γειτονιάς είναι ένας χώρος ζεστός  στον οποίο δίνονται δωρεάν μαθήματα μουσικής, φωτογραφίας, κεραμικής ή ό,τι άλλο ζητούν οι κάτοικοι. Ένας χώρος που μέσα στην ευγενή του ησυχία συναντάς το μαθητούδι με τη σχολική στολή που ήρθε να μελετήσει πλάι στο συνταξιούχο που διαβάζει την εφημερίδα για οικονομία αλλά και για  μια πρόφαση να βγει από το μοναχικό του σπίτι, το νέο καλλιτέχνη που ψάχνει τεχνικές papier maché, τη θηλάζουσα που ερευνά περί ανατροφής ή μελετά τη λίστα με καλά σχολεία πλάι στο ζευγάρι που αναζητά συνταγές μαγειρικής για το πρώτο του δείπνο στο καινούργιο σπίτι.
Η Βιβλιοθήκη της γειτονιάς είναι ένας χώρος που αν είχαν τα μυαλά οι κυβερνώντες θα είχε στεγάσει τα ΚΕΠ, θα είχε αντικαταστήσει την αηδιαστική ιδέα των ΚΑΠΙ που απομόνωνε ως παροπλισμένους τους πιο έμπειρους πολίτες, θα είχε προσφέρει ζέστη ή δροσιά σε δύσκολους καιρούς, γνωριμίες μεταξύ γειτόνων άλλες από καυγάδες για μια θέση παρκαρίσματος. Και, κυρίως, θα τόνωνε τα πολύπαθα ελληνικά γράμματα αγοράζοντας νέες εκδόσεις κι έτσι χρηματοδοτώντας, με επιλογή του κοινού, τους πιο άξιους συγγραφείς και καλώντας τους για παρουσιάσεις διότι το διάβασμα είναι η προσιτότερη πολυτέλεια, ένα ταξίδι για όλους μας πλούσιους και φτωχούς γερούς ή αρρώστους.
Κι αυτά είναι μόνο η αρχή. Διότι καθώς συσσωρεύονται τίτλοι και αναμνήσεις κάτω από μια στέγη, η αγάπη του κοινού φέρνει τις δωρεές βιβλίων και χειρογράφων και η γειτονιά πλουτίζει προσελκύοντας μελετητές και αποκτώντας ταυτότητα.

Δυστυχώς όμως, τα μάθατε, με πρόφαση τη βολικότατη οικονομική κρίση αποφασίστηκε να συγχωνευτούν (δηλαδή να κλείσουν) οι Βιβλιοθήκες μας. Ζητώντας σας να υποστηρίξετε το αίτημα να τις κρατήσουμε ανοιχτές έχω πλήρη επίγνωση του πόσες από αυτές είναι θύματα νεποτισμού και ευνοιοκρατίας που μας έχουν ρημάξει, παραμένοντας κλειστές κι ανεκμετάλλευτες για χρόνια λόγω γέννας ή τεμπελιάς. Όχι όλες βέβαια. Υπάρχουν λαμπρές εξαιρέσεις σαν την Κοραή στη Χίο (που κάηκε στη Σφαγή της Χίου κι ο Κοραής την ξανάφτιαξε μα από τη σημερινή σφαγή δε θα εξαιρεθεί), υπάρχουν ευσυνείδητοι βιβλιοθηκάριοι υπάρχουν και αλήτες δημόσιοι υπάλληλοι που ντροπιάζουν τη Βιβλιοθήκη αλλά κι εκείνους που με μέσον τους προσέλαβαν και τους διατηρούν δίχως ελέγχους σε ισόβια αργομισθία. Μου έχει τύχει, και αυτό που πιο πολύ με πόνεσε ήταν η αδιαφορία του περιβάλλοντος για την περίπτωση, η άγνοια του τι θεσμός χαραμίζεται για ένα τεμπέλη και δυό αμφίβολα ψηφάκια.
Όμως αν ήταν αλλιώς, αν τις αγαπούσαμε, δε θα τολμούσαν να μας τις 'συγχωνεύσουν'. Για αυτό και σήμερα που σας ζητάω να υποστηρίξετε με κάθε τρόπο (με κοινοποιήσεις, με το μπανεράκι στo blog σας ή στο Facebook ή όπως νομίζετε) δεν το κάνω μόνο για να διατηρηθούν αλλά, με την ευκαιρία, να επανεξεταστούν και επιτέλους να πάρουν τη θέση που τους αξίζει στην Κοινωνία μας.
___________________________________________________
Δείτε τι χάνουμε, ένα παράδειγμα μόνο είναι η Βιβλιοθήκη  που έφτιαξε στη Χίο ο  Αδαμάντιος Κοραής (δυό φορές- και τρίτη όταν της άφησε κληρονομιά τα δικά του): koraeslibrary και από ένα συγγραφέα yiannismakridakis

Παρακαλώ κοινοποιήστε και διαδώστε χρησιμοποιώντας και το σήμα που σας δίνω. Το σηματάκι προτείνεται για αβατάρ ή για σύνδεσμο προς κείμενο σχετικό, σαν αυτό που μόλις διαβάσατε ή το επίσημο  από το Greek Libraries in a New World με το κείμενο: 

Αλλάζω Avatar τόσο απλά... Γιατί "Αγαπώ τη Βιβλιοθήκη μου" 
Kαι θέλω ΟΛΟΙ να μάθουν το ΓΙΑΤΙ.
Δε φτάνει να το ξέρω μόνο εγώ.
Δε φτάνει να το ξέρετε μόνο εσείς.
Δε φτάνει να το ξέρουμε μόνο εγώ κι εσείς. 
Εμείς που όχι μόνο εργαζόμαστε αλλά ζούμε σ' αυτές, τις Βιβλιοθήκες.Θέλουμε και πρέπει να το μάθουν κι άλλοι. Γιατί αν θέλουμε ν' αλλάξει αυτός ο τόπος δεν υπάρχει άλλος τρόπος, παρά μόνο με την Παιδεία, Και Παιδεία, Πολιτισμός και Μέλλον χωρίς Βιβλιοθήκες δε μπορούν να υπάρξουν....  ➙


_____________________________________________________________

24 σχόλια:

  1. Δεν τολμώ να πιστέψω ότι θα τολμήσουν να κλείσουν κάποιες από τις βιβλιοθήκες μας. Ωστόσο (επειδή όλα τα περιμένω) πιστεύω κι εγώ ότι η μεγαλύτερη "συμφορά" είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι να τις κλείσουν με την αδιαφορία τους πριν από την πολιτεία.
    Το μόνο που θα έπρεπε να κλείσει το κράτος είναι την πόρτα σε εκείνους που νομίζουν ότι επειδή έχουν μια θέση στο δημόσιο θα την έχουν για πάντα ακόμη και αν δεν κάνουν τίποτα. Τους ασυνείδητους υπάλληλους που ξέχασαν πως είναι να είσαι χωρίς δουλειά και να παρακαλάς για λίγη εργασία.
    Και όλοι εμείς που έχουμε πτυχία και όρεξη για δουλειά να παραμένουμε άνεργοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακριβώς. Έχω μεγάλη οργή εναντίον τους.
      Ελπίζω όμως ότι έστω και τώρα, έστω και για τη θέση τους, θα πάψουν να υπονομεύουν κάτι που θα μπορούσε ασχέτως Κρίσης να ήταν θεσμός και παρηγοριά μας.

      Διαγραφή
  2. Είναι ανατριχιαστικό και μόνο που το σκέφτονται...πόσο συμφωνώ με όλα όσα λες!!
    Μακάρι να πάρουν τη θέση που τους αξίζει στην κοινωνία μας...παράθυρα είναι οι βιβλιοθήκες..ούτε εγώ θα είχα διαβάσει όσα έχω διαβάσει αν δεν υπήρχε η βιβλιοθήκη...και φυσικά τώρα που δυσκολεύομαι οικονομικά θα είχα πάθει στερητικό σύνδρομο γιατί πόσες φορές πια θα ξαναδιάβαζα αυτά που έχω?..χάρη σε αυτή επιβιώνω με σώας τας φρένας..και τα βιβλία είναι πράγματι αυτό που λες..ένα ταξίδι για όλους μας..ε δε θα μας το στερήσουν κι αυτό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακόμα και χρήματα να είχαμε η Βιβλιοθήκη ανοίγει μονοπάτια που δε θα είχαμε πάρει.
      Και όσο σκέφτομαι τι κέντρα επικοινωνίας και πολιτισμού θα μπορούσαν να ήταν οι ήδη υπάρχουσες και πόσα θα μπορούσαν να προσφέρουν...
      Γι αυτό ζητώ να διαμαρτυρηθούμε όλοι..

      Διαγραφή
  3. Η Δημοτική βιβλιοθήκη του Δήμου Αμπελοκήπων της Θεσσαλονίκης - 25+ χρόνια πριν μέχρι που πήγα στο Πανεπιστήμιο - ήταν το 1ο σπίτι μου. Εκεί περνούσα τις περισσότερες ώρες μου (στο σπίτι μου πήγαινα για φαϊ και ύπνο μόνο), ταξιδεύοντας με ένα βιβλίο. Είναι ανεκτίμητη η αξία των βιβλιοθηκών και είναι κρίμα που προσπαθούν να βγάλουν από την μύγα ξύγκι συγχωνεύοντάς τες. Δυστυχώς πρέπει να είναι πανευρωπαϊκή πολιτική αυτή γιατί κι εδώ η κυβέρνηση Κάμερον (που κακό χρόνο να ΄χουν οι τρισκατάρατοι !) τα ίδια κάνουν. Και είναι πολύ συγκινητικό (και συγχρόνως τρομερά λυπηρό) να βλέπεις ολόκληρες κοινότητες να βγαίνουν στους δρόμους για να κρατήσουν τις βιβλιοθήκες τους (για περισσότερες πληροφορίες, δες εδώ: http://www.librarycampaign.com/local-groups/).

    Τώρα - έπειτα από τις βιβλιοθήκες - η κυβέρνηση Κάμερον (που κακό χρόνο να 'χουν οι τρισκατάρατοι !) - έχουν βάλει στο μάτι ΚΑΙ τα Μουσεία (http://www.yorkshirepost.co.uk/news/main-topics/politics/axe-threat-hangs-over-bradford-media-museum-1-5739785).

    Κατά τ' άλλα ... ... ... πάμε μια χαρά κι είμαστε γεμάτοι από ... success stories !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωραία Ευρώπη φτιάχνουν. Με όραμα.
      Κι αντί να θρηνεί αυτά ο κόσμος κατευθύνεται να θρηνεί που χάνονται οι επενδυτές.
      Σ΄ευχαριστώ για τους συνδέσμους Αγγελική μου, δεν το ήξερα..

      Διαγραφή
  4. Τα μάθαμε ! Πώς δεν τα μάθαμε! Χτυπάνε την παιδεία γιατί θέλουν αμόρφωτους!
    Πάω για τα σχετικά αμέσως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η μέση τάξη (δηλαδή οι εγγράμματοι) αποδείχθηκαν απαιτητικοί και πολυδάπανοι. Παγκοσμίως iris μου, (δες το σχόλιο της Αγγελικής).

      Σ΄ευχαριστώ για την υποστήριξη.

      Διαγραφή
    2. Το έβαλα το σηματάκι και στο μπλογκ μου με το σύνδεσμο να οδηγεί σε αυτήν εδώ την ανάρτηση!
      Καλό βράδυ!

      Διαγραφή
  5. Λατρεύω τα βιβλία. Οι βιβλιοθήκες διαμορφώνουν τους αναγνώστες. Χρωστάω πάρα πολλά στην αγαπημένη μου δανειστική βιβλιοθήκη. Δε θα ήμουν ο άνθρωπος που είμαι σήμερα, με τα όποια ενδιαφέροντα και τις γνώσεις, αν δεν την είχα ανακαλύψει κάποια στιγμή πριν κάποια χρόνια. Έκτοτε ένας μαγικός κόσμος άνοιξε μπροστά μου... δυστυχώς στην χώρα μας δεν έχουμε καθόλου τη νοοτροπία της επίσκεψης σε βιβλιοθήκες... Προσπαθώ όσο μπορώ να μιλώ για αυτή την αγάπη μου, γιατί ξέρω πως μπορεί να κάνει αληθινά 'πλουσιότερους' τους ανθρώπους. Αντί να τις ...συγχωνεύσουν, θα έπρεπε αντίθετα να βοηθήσουν από δράσεις για να ενδυναμωθούν.
    Δε μπορώ να μην σκεφτώ πως αυτές είναι μεθοδευμένες κινήσεις για να μένει ο κόσμος αμόρφωτος.

    Συμφωνώ και με τη librarian, είναι τρομερό νέοι άνθρωποι να θέλουμε να προσφέρουμε, να έχουμε γνώσεις και μεράκι και να μένουμε εξαιτίας της κρίσης στο περιθώριο. Πως θ' αλλάξει κάτι όμως έτσι;
    Γιατί να μην πηγαίνουμε ποτέ μπροστά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και γιατί το μπρστά της εποχής μας να έχει γίνει πίσω ολοταχώς;
      Roadartist
      άσχημη εποχή μας έτυχε..

      Διαγραφή
  6. Η βιβλιοθήκη μου είναι γεμάτη τρόμο. Δεν ξέρω και θα ήθελα να μάθω την γνώμη σου σχετικά με τον τρόμο. Την λογοτεχνία του τρόμου εννοώ φυσικά. Έχω ακούσει να λένε πως είναι δευτέρας διαλογής. Έχω ακούσει επίσης να λένε πως ότι διαβάζεις καλό είναι. Εμένα εδώ και κάτι χρόνια με συναρπάζουν οι συγγραφείς του τρόμου. Graham Masterton, Clive Barker, Stephen King, Brian Lumley, Laurell Hamilton, Anne Rice. Κατέχω σχεδόν τα άπαντα του Masterton. Ότι έχει μεταφραστεί τελοςπάντων στα Ελληνικά. Πάντως μου έκανε εντύπωση πως όταν έψαχνα τα βιβλία του σε δημόσια βιβλιοθήκη με κοιτάγαν σαν ανώμαλο όταν ζήταγα αν υπάρχει π.χ. το Σάρκα και αίμα. Είναι λίγο παρεξηγημένο αυτό το είδος της λογοτεχνίας.
    Συγγνώμη αν βγήκα λίγο εκτός θέματος αλλά έπρεπε να στο πω αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο 'τρόμος', τα αστυνομικά, τα 'thrillers' προσφέρουν πάρα πολλά στο γράψιμο και απαιτούν μεγαλύτερες ικανότητες από τα αμιγώς (τάχα μου) 'λογοτεχνικά'. Τα πρώτα τρόμου (Βρυκόλακες, φαντάσματα..) επηρέασαν βαθύτατα τη ρομαντική λογοτεχνία και με τα χρόνια αποδείχθηκαν σημαντικότατα.
      Δεν τα περιφρονώ, ίσα-ίσα συχνά θαυμάζω την τεχνική συγγραφέων σαν τον King.

      Χάρηκα που το ανέφερες Περικλή μου. Μ' αρέσει το εκτός θέματος..

      Διαγραφή
  7. Το μπλογκ «σύλλογος θεραπευομένων ο.κα.να» ποιον ακριβώς εκπροσωπεί κυρία δάφνη χρονοπούλου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι το blog του 'Συλλόγου Θεραπευομένων' δηλαδή εκπροσωπεί εμάς που είμαστε μέλη του συγκεκριμένου Συλλόγου.
      Αυτονόητο νομίζω.

      Διαγραφή
    2. ξέρεις πόσοι αγνοούμε την ύπαρξη του ίδιου μας του «συλλόγου»;...γύρω στα 8500 άτομα... καλή τύχη κυρία χρονοπουλου..

      Διαγραφή
    3. Αν αγνοείτε την ύπαρξή του δεν ανήκετε στο Σύλλογο. Επειδή όμως παραδέχεστε πως γνωρίζετε το blog σάς συστήνω να διαβάσετε τις απόψεις μας, να δαβάσετε το καταστατικό και ΑΝ συμφωνείτε να κάνετε αίτηση για να γίνετε μέλος.
      Αν δε συμφωνείτε αλλά ενδιαφέρεστε (όπως κι εμείς) για τους ―πολύ παραπάνω από―8.500 γιατί δεν κάνετε κι εσείς ένα Σύλλογο; Έχουμε πει πολλές φορές πως πιστεύουμε στην πολυφωνία και θα χαρούμε να συνεργαστούμε με άλλους συλλόγους αν έχουμε ίδιους σκοπούς.

      Καλή τύχη και σ' εσας Κύριε tITSKNO

      Διαγραφή
  8. Χαίρομαι για την παραίνεση της Μαρίας να επισκεφθώ το μπλογκ σας!
    Εδώ στον Πειραιά υπάρχει Δανειστική βιβλιοθήκη εξαιρετική!
    Είχε παλαιότερα χώρους για διάβασμα των φοιτητών και θυμάμαι τα αδέλφια μου να μελετούν ώρες... ήταν η εποχή που τα βιβλία αγοράζονταν.
    Τώρα λειτουργεί σε μικρότερο χώρο αλλά δεν θα μπορούσα να φανταστώ πως δεν θα υπήρχε!

    Καλή σας μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητή Γιαγιά Αντιγόνη
      ευχαριστώ για την επίσκεψη, σας διαβάζω από καιρό και το χάρηκα πολύ το βιβλίο σας.
      Αν θυμάμαι καλά και στην Αίγινα έχετε μια θαυμάσια Βιβλιοθήκη και μάλιστα στεγασμένη σε ωραιότατο κτίριο.
      Καλό ξημέρωμα και Καλή Τύχη σε όλους μας μ' αυτά που ζούμε!

      Διαγραφή
  9. Είναι λυπηρό να γίνει αυτό!Δε μπορώ να φανταστώ την πόλη μου χωρίς Βιβλιοθήκη.Όσα βιβλία και να αγοράζω,πάντα θα βρώ χρόνο να πάω και μου αρέσει πολύ που και ο μεγάλος μου γιός,ήδη τώρα στα 9 του έβγαλε την πρώτη του κάρτα σε βιβλιοθήκη και έχει ξετρελλαθεί που μπορεί να διαβάζει συνεχώς...
    Αντί να παρακαλάνε που υπάρχει αυτό το μέσο και μπορούν να διαβάζουν βιβλία άτομα που αγαπάνε το διάβασμα,αλλά δε μπορούν ή δεν έχουν τη δυνατότητα να τα αγοράσουν θα τις κλείσουν!
    Ξέρεις πόσα βιβλία έχω διαβάσει σαν μαθήτρια,αλλά και αργότερα,γιατί δυστυχώς η τσέπη δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στις βιβλιοφαγικές ορέξεις μου?Αν αγόραζα όσα ήθελα,δε θα με έφταναν 1000 ευρώ το μήνα σε βιβλία αν είχα τη δυνατότητα…ξέρεις πόσους συγγραφείς έχω ανακαλύψει από τις Βιβλιοθήκες από μικρή ηλικία?
    Εξοργίζομαι μόνο που το σκέφτομαι!!!
    Το έχω ξαναπεί και ισχύει...Ηθελα να έχω τρείς ζωές.Μία για να διαβάζω βιβλία, μία για να ταξιδεύω και μία για να την πιάσω από την αρχή...
    Kαλησπέρα και καλώς σε βρήκα Δάφνη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα ίδια νιώθω κι εγώ Παλιοκόριτσο, σε μια ζωή δε θα προλάβουμε.
      Νομίζω είσαι Κρητικιά, έχετε σπουδαίες βιβλιοθήκες στην Κρήτη (σαν τη Βικελαία) που κινδυνεύουν.
      Καλώς ήρθες
      και Καλό απόγευμα!

      Διαγραφή
  10. Καλησπέρα, Δάφνη!
    Αγαπώ το βιβλίο και έχω περάσει πολλές ώρες (χρήσιμες, μαγικές ώρες) μέσα σε βιβλιοθήκες. Διάβασα για τις σπουδές μου, διάβασα πέρα από τις σπουδές μου, διάβασα ολόκληρους ορόφους βιβλία λογοτεχνίας που δεν θα μπορούσα το ίδιο εύκολα να είχα προσεγγίσει αλλιώς.
    Σπούδασα στο Βόλο. Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου, η πόλη αποπεράτωσε και απέκτησε μια βιβλιοθήκη-πρότυπο (και για τους πολίτες και για το Πανεπιστήμιο) σε ένα κτίριο-πρότυπο, με ευρωπαϊκές προδιαγραφές. Για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, δανειζόμουν τουλάχιστον 15 βιβλία την εβδομάδα, όντας βιβλιοφάγος. Ακόμη θυμάμαι τη χαρά μου που μπορούσα να φεύγω από εκεί φορτωμένη βιβλία...
    Δεν μπορώ να διανοηθώ το ότι έχει αποφασιστεί να συγχωνευτούν ή να κλείσουν οι βιβλιοθήκες μας. Μα είναι δυνατόν; Οι βιβλιοθήκες πρέπει να μείνουν ανοιχτές!
    Σ΄ευχαριστώ πολύ που πέρασες από το ιστολόγιό μου. Θα τα λέμε, καλό σου απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ax Funky Monkey
      όσο τα λέμε, όσο μοιραζόμαστε τις εμπειρίες και την ευγνωμοσύνη μας για το θεσμό των Βιβλιοθηκών τόσο απορώ αυτοί που παίρνουν αποφάσεις πού μεγάλωσαν, πώς έμαθαν, πώς έγιναν αυτοί που έγιναν και παίρνουν τέτοιες αποφάσεις; Μέγα μυστήριο.
      Μα εμείς επιμένουμε..

      Εγώ σ' ευχαριστώ (ξανά)
      και σου εύχομαι Καλό βράδυ!

      Διαγραφή