Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2014

Στο Μεταδεύτερο ― με το Νίκο Αϊβαλή για ένα καλύτερο κόσμο





Πρόσκληση του Νίκου Αϊβαλή στη ραδιοφωνική εκπομπή του είναι πάντα πηγή χαράς για μένα. Πέρα από την παλιά φιλία μας και την αδιαπραγμάτευτη πίστη μου στην αντίσταση των ανθρώπων της ΕΡΤ μετά το περιβόητο 'Μαύρο' που σόκαρε την παγκόσμια κοινή γνώμη και αποκάλυψε τον απροκάλυπτο εκφασισμό της κοινωνίας μας, η σχέση μου με τις εκπομπές του Νίκου Αϊβαλή είναι παλιά και δυνατή.

Οι 'Διακριτικές σχέσεις διεθνούς ρεπερτορίου' του εδώ και πολλά χρόνια παρουσιάζουν ποίηση, πεζά και μονόπρακτα, συνθέτες, ποιητές, ηθοποιούς κι έχουν ένα αφοσιωμένο κοινό δεμένο σε μια Διακριτική αλλά ζωντανή Σχέση πίστης.

Πριν πολλά χρόνια, για παράδειγμα, ένας ακροατής μαγνητοφώνησε και μου έστειλε σε κασέτα την εκπομπή στην οποία με είχε ακούσει και, διακριτικός, αντί να ζητήσει τηλέφωνο και διεύθυνσή μου σκέφτηκε έξυπνα ότι ο φάκελλος με παραλήπτη το τοπικό βιβλιοπωλείο θα έφτανε σε μένα.
Αργότερα, μήνες μετά από μια άλλη εκπομπή, έλαβα ένα άλλο φάκελλο. Ο μαέστρος και συνθέτης Σακελλαρόπουλος που κατοικούσε στην Πάτρα και παρουσίαζε τη δουλειά του στο εξωτερικό, μου έστειλε δώρο μελοποιημένα από τον ίδιο ποιήματά της Πόρτας της Ληνώς μου που γνώρισε από μια εκπομπή. Αργότερα ετυχε να περάσω από την Πάτρα  και γνωριστήκαμε, γνώρισα και τη γυναίκα του τη συγγραφέα-μεταφράστρια Ρίκα Μητρέλη και έζησα στα τηλέφωνά τον πόνο τους πρώτα όταν εκείνος υπέφερε από καρκίνο και ύστερα όταν μετά το θάνατό του βρέθηκε η Ρίκα μόνη.
Τέτοιοι είναι οι Διακριτικοί του Νίκου Αϊβαλή, μια απόδειξη ότι κάθε έργο βρίσκει το κοινό που του αξίζει κι η πρόσκληση να συμμετέχω είναι πάντα χαρά για μένα.

Χθες λίγο πριν τις οκτώ το βράδυ ξεκίνησα λοιπόν όχι για το Δεύτερο ή το Τρίτο Πρόγραμμα στο Ραδιομέγαρο αλλά για το Μεταδεύτερο, όπως ονομάζεται από τον περασμένο Μάιο, που 'εκπέμπει' διαδικτυακά από το www.metadeutero.gr .
Το πού με γοήτευσε. Πανεπιστημίου και Μπενάκη στο ιστορικό δισκοπωλείο (μουσικοπωλείο θα έλεγα πια) Music Corner ανεβαίνουμε στο πατάρι και συναντάμε όχι ένα μα δυο ραδιοφωνικά studios. Στο εσωτερικό κάναμε τη ζωντανή εκπομπή ενώ μπροστά σε χώρο που άλλο μαγαζί θα κρατούσε για προθάλαμο του γραφείου του διευθυντή, ετοιμάζονται οι εκπομπές για τις ώρες που το δισκοπωλείο, άρα και το studio, είναι κλειστό.

Ο χώρος προσφέρεται αφιλοκερδώς και συντηρείται με έξοδα του μαγαζιού, έτσι δίχως φανφάρες, χωρίς διαφήμιση και ανακοινώσεις και γιορτές. Απλήρωτοι και απολυμένοι (με εντελώς παράνομη διαδικασία) οι άνθρωποι του Μεταδεύτερου έχουν στην είσοδο ένα κουμπαρά για να μαζεύεται κάτι για όποιον έχει ανάγκη. Τι μαζεύτηκε; Κάτι δίευρα που ένα βράδυ κάποιος τα πήρε διότι δεν είχε τα ναύλα να πάει σπίτι του. Και πώς να μαζευτεί; Εγώ το έμαθα αφού φύγαμε και μόνο επειδή ρώτησα σκοπεύοντας να τα γράψω εδώ για σας.

Αυτός είναι ο κόσμος που ξεπηδά απ' την Κρίση και σ' αυτόν πιστεύω. Δεν έρχονται πίσω οι νεκροί αυτού του πολέμου ούτε η ξεγνοιασιά μας. Ας έρθει όμως μια ενσυνείδηση, μια βαθύτερη γνώση για το τι σημαίνει κοινωνία, για την αξία της συλλογικότητας, του σεβασμού, της αξιοπρέπειας. Ας μην ξεχνάμε, συγκεκριμένα, ότι αν βρεθήκαμε εμείς χθες το βράδυ εκεί στο Πατάρι που με ενθουσίασε αντί στα studios στα οποία μας οδηγούσαν οι δαιδαλώδεις διάδρομοι του Ραδιομεγάρου, είναι επειδή μια φασιστική κυβέρνηση αποτέλειωσε τη ζημιά που έκαναν στην ΕΡΤ όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις με τις παρεμβάσεις και τους διορισμένους διευθυντές τούς άσχετους με το αντικείμενο. Δε χρειάζεται πια να είναι κανείς 'Συριζαίος Αναρχοάπλυτος' για να το δει, δε νομίζω ότι ούτε ο πιο φιλοκυβερνητικός (αν υπάρχει ακόμα κανένας τέτοιος) χρειάζεται πια απόδειξη για τα καταφανώς πολιτικά κίνητρα του 'Μαύρου' όπως π.χ. την προχθεσινή απίστευτη κρατική παρέμβαση ώστε να μη δείξει η ΝΕΡΙΤ την ομιλία του αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Μια παρέμβαση που οδήγησε σε παραίτηση το νέο πρόεδρο της ΝΕΡΙΤ Αντώνη Μακρυδημήτρη, που (μετά κι από ένα 'ρεπορτάζ' υπέρ του Λάτση) συνειδητοποίησε ότι το κανάλι είναι υπηρέτης ιδιωτικών συμφερόντων. Ξέρω τι σκέπτεστε: Τώρα το ανακάλυψε; Ναι, «τόση αφέλεια αγαπητοί μου» απαντώ (όπως ο Πουλικάκος στο Βορίδη) και παραπάνω να ασχοληθώ δε νοιάζομαι, μου αρκεί που ακόμα κι αυτός το είδε και το είπε.


Αν άρεσε η εκπομπή μας δεν ξέρω, το ελπίζω, διότι ο Αϊβαλής είναι ένας έμπειρος και καλά διαβασμένος οικοδεσπότης που είχε φέρει θαυμάσια μουσική και ενδιαφέρουσες ερωτήσεις κι εγώ μίλησα άνετα και διάβασα από την καρδιά μου ανέκδοτα ποιήματα από το νέο βιβλίο μου―που έπρεπε να είχα ήδη παραδώσει για έκδοση.
Ύστερα με πήγε δίπλα στην εξαίσια Αθηναϊκή ταράτσα με τις γέρικες ελιές του ξενοδοχείου Titania όπου ήπιαμε ένα ποτήρι  merlot  ανάμεσα στην πανσέληνο που στεκόταν πάνω από το Λυκαβηττό και τη σα διάδημα φωτισμένη Ακρόπολη.
Αυτή είναι η Αθήνα που αγαπώ, αυτή είναι η Αθήνα που έπρεπε να είχαμε σκεπτόμουν και ρωτούσα, εγώ τώρα, για το Μεταδεύτερο που ήδη οργάνωσε συναυλίες όπως την εξαιρετική της Angélique Ionatos που με τη συνεργάτιδά της Κατερίνα Φωτεινάκη ήρθε από τη Γαλλία για το Μέγαρο αλλά εμφανίστηκε και στην Απανεμιά, παλιά μπουάτ της Πλάκας. "Ιστορική" μου την είπαν την Απανεμιά, όπως και το Music Corner, και επαναλαμβάνω το επίθετο διότι η σύγχρονη βιασμένη Ελλάδα έχει ανάγκη από ανθρώπους που επέμειναν, ανθρώπους που θυμούνται και παλεύουν να κρατηθεί ζωντανό ό,τι αξίζει. Όπως έχει ανάγκη από το κέφι των  νέων και την όρεξή τους. Τo καλοκαίρι η ομάδα πήγε σύσσωμη για Ελέυθερο Camping στο Ποτάμι και για τέσσερις μέρες εξέπεμπε από εκεί.
Ιδέες, πίστη, συλλογικότητα, αλληλεγγύη, γνώση και σεβασμός της Ιστορίας μας είναι τα εφόδια που θα μας βοηθήσουν να ξεπεταχτούμε μέσα από τα ερείπια. Σ' αυτά πιστεύω και μόνο σ΄αυτά ελπίζω κι εκεί στο Πατάρι σ΄αυτά στηρίζονται.


__________________________________________________________

Κουπόνια για να στηριχτεί η ομάδα του  Μεταδεύτερου πουλιούνται στο Music Corner (Πανεπιστημίου και Μπενάκη) κι αρχίζουν από €5.

Για το φίλο συνθέτη Σωτήρη Σακελλαρόπουλο, τον πάλαι ποτέ 'Διακριτικό' ακροατή: http://www.thebest.gr/news/index/viewStory/7411


Για την Angélique Ionatos: fr.wikipedia


εικόνα: 
Με το Νίκο Αϊβαλή και την Ακρόπολη στο Olive Garden του Ξενοδοχείου Titania





5 σχόλια:

  1. panta na pernas etsi omorfa kai na xamogelas opws sth fwtografia.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. πάντα φιλτάτη με το αστραπτερό σου χαμόγελο

    και το ακούω το μεταδεύτερο για να ηρεμώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. δέες, πίστη, συλλογικότητα, αλληλεγγύη, γνώση και σεβασμός της Ιστορίας μας είναι τα εφόδια που θα μας βοηθήσουν να ξεπεταχτούμε μέσα από τα ερείπια.

    ==========

    Έτσι ακριβώς

    ΑπάντησηΔιαγραφή