Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Στη Μύκονο κούκος μου φέρνει την Άνοιξη― ενώ αλλού τουλίπες κι εραστές


Στην Πελοπόννησο που έχουμε ένα εξοχικό με τις αδελφές μου, την Άνοιξη τη φέρνουν τα χειλιδονάκια που αν λείψουμε καιρό μπερδεύονται και χτίζουν στην καμινάδα τις φωλιές.
Στην παιδική μου Αθήνα είναι οι νεραντζιές που σκορπίζουν τα ανθάκια τους στα πεζοδρόμια γύρω απ' το Λυκαβηττό και που μοσχοβολούν από τις τελευταίες συννεφιές μέχρι τις πρώτες ζέστες.
Του Παρισιού είναι οι καστανιές, της Πόλης οι τουλίπες που κάθε χρόνο υπενθυμίζουν την παλιά συναλλαγή με την Ολλανδία που σημάδεψε κεραμικά, υφάσματα και Οικονομική Ιστορία.
Ένας κούκος φέρνει Άνοιξη σε κάθε τόπο αλλά εδώ στη Μύκονο, με ημερολογιακή συνέπεια πιστό στο ετήσιο ραντεβού, η άφιξή του κάνει την καρδιά μου να σκιρτά αλλά όχι από χαρά.

«Ρόδο μου αμάραντο» προαναγγέλλουν χελιδόνια, Νισάν το μήνα των τεχνών πολίτικες τουλίπες και γαρύφαλα, και όταν οι φρέζιες ξεπηδούν στα ανεμοδαρμένα πάρκα του Λονδίνου πάνω από το πλούσιο γρύλισμα ακριβών αυτοκινήτων ανάμεσα στους χαρτοφύλακες χρηματιστών ή τα τρελά μαλλιά των νέων, στην απαλή βροχή σα φως ιδιαίτερο όλα τα διαπερνά το
'In springtime, the only pretty ring time,
When birds do sing, hey ding a ding, ding;
Sweet lovers love the spring'
 μιας Άνοιξης σαιξπηρικής και λαϊκής παλιάς κι αιώνιας που καθησυχάζει τις αγωνίες υποκλινόμενη, για να μας πει ότι όλα είναι καλά, είναι «όπως αγαπάμε».

Άνοιξη για να ανοίξει η καρδιά με τα παράθυρα, Άνοιξη για να βγουν στους δρόμους τα παιδιά, Άνοιξη για να αντέξουμε ένα χρόνο ακόμα, Άνοιξη για έρωτες κι 'Ανοιξη, ναι, και για Καλές Δουλειές στοα ελληνικά νησιά που βγαίνουν απ' τον ύπνο, μια χειμερία νάρκη απολύτως απαραίτητη για να αγραναπαυθεί η Φύση ώστε να ανταποκριθεί επάξια στις απατήσεις της ρυπαρής βαριάς βιομηχανίας του Τουρισμού.

Εδώ που ζω λοιπόν, λίγο πριν πεταχτεί στην πρασινάδα η πρώτη παπαρούνα, λίγο πριν ακουστεί από μακριά το πρώτο κομπρεσέρ κι αρχίσουν οι ετοιμασίες για το Πάσχα και το καλοκαίρι που έρχονται, τη νέα εποχή αναγγέλλει το Σκουπίδι.

Όπου έχει 1-2 πράσινους κάδους για τα οικιακά κι ίσως εκείνον τον ένα μπλε (πικρή ιστορία) τον τάχα για ανακύκλωση, από πρωί ως τη δύση μικρά φορτηγάκια σταματούν κι εργάτες ξεφορτώνουν τη σαβούρα που σάπισε όλο το χειμώνα σε μαγαζιά, ξενοδοχεία και 'ενοικιαζόμενα'. Πόρτες σπασμένες, βρώμικα ψυγεία, κουζίνες, κουτσές καρέκλες, φύλλα και κλαδιά, άδεια κουτιά μπογιάς και διαφημιστικές βιτρίνες των αντιηλιακών ή αναψυκτικών που η εταιρία αντικαθιστά μα δε συλλέγει.
Όλο το καλοκαίρι θα κρατήσει αυτό.
Χθες ο εργάτης μόνος τα έφερνε στην πλάτη του κι όταν σταμάτησα για να φωτογραφίσω πέρασε απέναντι σκυφτός οπότε σκόπιμα περίμενα να φύγει από το κάδρο. Προχθές, που ήταν κι ένα αφεντικό μαζί, κατέβηκα και είπα «Κρίμα, δε λυπάστε που λερώνετε; Δε θα ντραπείτε όταν θα περνούν οι τουρίστες από το σκουπιδότοπο για να έρθουν στο μαγαζί σας;»
Μου είπε ναι και πως λυπάται μα είναι ακριβή η βενζίνη να τα πάει ως εκεί που πρέπει, κοστίζουν οι 2-3 διαδρομές τη μέρα.
«Ντροπή όμως» ξαναείπα και συμφώνησε μα δε κατάλαβε. Πόσο κάνει η βενζίνη για τη διαδρομή δεν ξέρω, ούτε τι καίει το μικρούλι φορτηγάκι του και πόσο κακοπληρωμένοι είναι οι εργάτες μετανάστες. Ξέρω όμως, και το ζω από χρόνια τώρα, ότι ο ίδιος που μετρά ψιλά για να μην κάνει το καθήκον του, τα ίδια ποσά διπλά και τρίδιπλα έχει δώσει ευχαρίστως και με επιμονή αμέτρητες φορές για να πληρώσει τα ποτά μου σε μαγαζιά απ' τα οποία περαστικός δεν έμεινε ούτε μισή ώρα στο μπαρ να πει ένα γεια σε φίλους του.
Δεν είναι φτώχεια, δεν είναι οικονομία, δεν είναι τσιγκουνιά. Είναι οι προτεραιότητες του καθενός μας, η οπτική.

Και όπως στην τουλίπα άλλος βλέπει μια πινελιά στο πράσινο και άλλος βλέπει ένα σουλτάνο σε γαλάζιο οντά, όπως ακούγοντας πως «Άνοιξη.. ήταν ένας εραστής κι η κοπελιά του» άλλος ακούει παλιό τραγούδι κι άλλος κωμωδία του Σαίξπηρ, εδώ, λίγα μέτρα από την καγκελόπορτα του κήπου μου, ετησίως τη νέα εποχή μου φέρνουν Κούκοι* που δειλά, ένας πρώτα κι ύστερα πολλοί και άνετοι, έρχονται  αφήνουν τα αυγά τους στην ξένη φωλιά.

___________________________________________
*Ο κούκος, ως γνωστόν είναι η ξεγνοιασιά της Άνοιξης και σύμβολο του εραστή επειδή δεν κλωσά και δεν κάνει φωλιές μόνο αφήνει να κλωσήσει το αυγό του άλλος πατέρας.

Εικόνα πάνω, έξω από το σπίτι μου χθες.
Κάτω πέρσι, πρόπερσι (κι αν έχετε όρεξη σας έχω συλλογή από κάθε χρόνο).
Επίσης φέρνω το τραγούδι από το 'As You Like It' (με στίχους) 
 κλασικά τραγουδισμένο αλλά και  in dixie  από την Μάρθα Τίτλτον 1943


 +τουλίπες ανοιξιάτικες του Νισάν
+ 'Ισταμπούλ Φεστιβαλί' το γραφικό 




“It was a lover and his lass”

(from As You Like It)

It was a lover and his lass,
   With a hey, and a ho, and a hey nonino,
That o’er the green cornfield did pass,
   In springtime, the only pretty ring time,
When birds do sing, hey ding a ding, ding;
Sweet lovers love the spring.

Between the acres of the rye,
   With a hey, and a ho, and a hey nonino,
Those pretty country folks would lie,
   In springtime, the only pretty ring time,
When birds do sing, hey ding a ding, ding;
Sweet lovers love the spring.

This carol they began that hour,
   With a hey, and a ho, and a hey nonino,
How that a life was but a flower
   In springtime, the only pretty ring time,
When birds do sing, hey ding a ding, ding;
Sweet lovers love the spring.

And therefore take the present time,
   With a hey, and a ho, and a hey nonino,
For love is crownèd with the prime
   In springtime, the only pretty ring time,
When birds do sing, hey ding a ding, ding;
Sweet lovers love the spring.





_____________________________________________

Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

Της απωλείας γυιός κι εμείς― Ν. Βέλμος την Τετάρτη 29/3


«Μοναχά ένα γομάρι μπορεί να είναι ευτυχισμένο άμα σε κάθε βήμα του σκοντάφτει σε πεινασμένους, σ’ αδικημένους, σ’ αρρώστους» έλεγε Νίκος Βέλμος, καλλιτέχνης, αλήτης, ναρκομανής κι αλκοολικός ομοφυλόφιλος, που οι εκδόσεις 'ΦΑΡΦΟΥΛΑΣ' εξέδωσαν τη βιογραφία του [Νίκου Λογοθέτη «Ν. Βέλμος, ο γυιός της απωλείας»] κι επανεξέδωσαν το «Φραγγέλιο» του, προσωπικό περιοδικό που κυκλοφορούσε κάθε Σάββατο,  και τα παρουσιάζουν την ερχόμενη Τετάρτη.

Μια ακόμα μορφή των Αθηνών που διασώζει για μας ο Διαμαντής Καράβολας που έχει κάνει το ΦΑΡΦΟΥΛΑ του (περιοδικό- εκδόσεις-βιβλιοπωλείο) έδρα σουρεαλιστών και σημείο επαφής μας των περιθωριακών,των ασυμβίβαστων κι αλλιώτικων, δικαίων κι αδικημένων, γνωστών ή ξεχασμένων, είτε είμαστε σήμερα νεκροί, είτε ζωντανοί.
Αξίζει, πλησιάστε, το συστήνω.


Ακολουθούν πληροφορίες για τη σημαντική Παρουσίαση της ερχόμενης Τετάρτης και + λίγα για το Νίκο Βέλμο από τον Διαμαντή Καράβολα +η Πρόσκληση + λατά τη συνήθεια του blog: εικόνα του περιοδικού με το βιβλίο στα χέρια μου, πειστήριο ψηλάφησης, πριν να συστήσω. 




Διαμαντής Καράβολας
Ο Νίκος Βέλμος (1890-1930) ήταν μία από τις πιο ιδιότυπες και κοινωνικά στιγματισμένες μορφές των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα. Με πρώι¬μες εμπειρίες περιπλανώμενου αλήτη και παραβάτη του ποινικού νόμου, έζησε ως το τέλος της ζωής του ως αληθινός μποέμ. Ομοφυλόφιλος, ναρκομανής και αλκοολικός, αλλά χαρισματικός και πο¬λυτάλαντος, υπήρξε ακάματος δημιουργός.
Χωρίς, λόγω της αλητείας του, να έχει τελειώσει το δημοτικό σχολείο, κατόρθωσε με συνεχή αυτομόρφωση να γίνει ποιητής, πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας, σατιρογράφος και ο πρώτος μεταγλωττιστής κειμένων της καθαρεύουσας στη δημοτική γλώσσα. Ήταν συνάμα ηθοποιός, θιασάρχης και διασκευαστής θεατρικών έργων· εκδότης περιοδικού, φυλλαδίων και καλλιτεχνικών λευκωμάτων· «ασπούδαχτος» ζωγράφος, τεχνοκρίτης και γκαλερίστας, ιδρυτής του πρωτοποριακού Ασύλου Τέχνης.
Τη δεκαετία του 1920 εμφανίστηκε ως αναρχικός και κοινω¬νικός επαναστάτης. Σφοδρός πολέμιος του αστικού κατεστημένου και διάπυρος υποστηρικτής των ταπεινών και καταφρονεμένων, αγωνίστηκε με πάθος και φραστικές ακρότητες για κοινωνική δικαιοσύνη μέσω του περιοδικού του Φραγκέλιο (1926-1929), το οποίο, αν και συνάντησε την περιφρόνηση και την εχθρότητα του πνευματικού και καλλιτεχνικού κατεστημένου, αρκετοί λογοτέχνες και καλλιτέχνες το τίμησαν με τη συνεργασία τους, όπως ο Τέλλος Άγρας, o Τεύκρος Ανθίας, ο Στρατής Δούκας, ο Αναστάσιος Δρίβας, ο Φώτης Κόντογλου, ο Τάκης Παπατσώνης, ο Δημήτρης Πικιώνης, ο Γιαννούλης Χαλεπάς κ.ά.

______________________________________________

στις 7.30 μ.μ. στο καφενείο Το Πανελλήνιο, Μαυρομιχάλη 16, κέντρο Αθήνας


*Πληροφορίες για την εκδήλωση στις εκδόσεις «Φαρφουλάς» (Μαυρομιχάλη 18, τηλ. 211-1845583)

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Πολιτισμός, Κάνναβη, μαγκιά και τάξεις (videos)



Καθώς προετοιμαζόμαστε για το φετινό Αντιαπαγορευτικό φεστιβάλ που κάθε χρόνο οργανώνουν οι Ηλιόσποροι και στο οποίο είμαι καλεσμένη, σας υπενθυμίζω τη συμμετοχή μου, τον περασμένο Νοέμβριο, στο Φόρουμ για την Κάνναβη που διεξάχθηκε σε αμφιθέατρο του Πολυτεχνείου.

Στην ενότητα Τεχνών- Πολιτισμού, σειρά είχα μετά το σκηνοθέτη Κώστα Φέρρη που, κατά διαβολική σύμπτωση, είχαμε ετοιμάσει να μιλήσουμε κι οι δυό για την παρισινή Λέσχη Κάνναβης των Γάλλων λογοτεχνών του 19ου αιώνα. Διασκεδαστική η σύμπτωση γι' αυτό και φέρνω και την ομιλία του Κώστα Φέρρη στην οποία ακούμπησα, αφού είχε ήδη ενημερώσει για τη Λέσχη, μου έδωσε τη δυνατότητα να απλωθώ στις αναφορές Εμμανουήλ Ροΐδη, Παπαδιαμάντη, Λαπαθιώτη, Ταχτσή ώστε να προχωρήσω στην ταξική χροιά της απαγόρευσης, στη γοητεία του οριενταλισμού, την ταύτιση του εθισμού με το λαό αλλά και για τη μαγκιά και τη μύηση στην παρανομία. 5-6 Νοεμβρίου 2016 συμμετείχα στο Φόρουμ για την Κάνναβη.
Μαζί μας ήταν ο Μέλανδρος Γκανάς (στρατιωτικός και δημιουργός κι εκδότης Κόμικς 'Εκδόσεις του Κάμπου'), ο Λάκης Μπουρνόβας και ο συγγραφέας Χριστόφορος Κάσδαγλης (που συντόνιζε).

Πολύ ενδιαφέροντα  και τα ταινιάκια από ξένους και ντόπιους εισηγητές που θα βρείτε μαζί με τα λίγα που φέρνω.

Φέρνω το Πρόγραμμα, videos και συνδέσμους.





Δάφνη Χρονοπούλου (Πολυτεχνείο, 5-6/11/16)









Μέλανδρος Γκανάς  https://youtu.be/FBFKOJ7p2GY


Δημήτρης Πουλικάκος Θέκλα Τσελεπή 



Πρόγραμμα
5-6 Νοεμβρίου 2016
Πολυτεχνείο, κτήριο Γκίνη
Αμφιθέατρο 20, είσοδος από Στουρνάρη

Πρόγραμμα:

ΣΑΒΒΑΤΟ 5 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ (15.00 – 22.30)
15.00 – 17.30: Θεσμικά πλαίσια και διαφορετικά μοντέλα νόμιμης ρύθμισης της Κάνναβης.
Ομιλητές: Χρύσα Βουτσινά- Πετσιμέρη (δικηγόρος), Λίνα Καρανασοπούλου (δικηγόρος), Ηλιόσποροι.
Βίντεο παρεμβάσεις: Adriana Lissidini Πρέσβειρα Ουρουγουάης, Derrick Bergman (VOC, Ολλανδία), Paul Stanford (ΗΠΑ), εκπρόσωποι των Social Club 18-20 (Jordi) και Hemprat (Raul) (Βαρκελώνη, Ισπανία).
Συντονίζει η Ιωάννα Σωτήρχου (δημοσιογράφος).

17.30 – 20.00: Κάνναβη και πολιτισμός.
Ομιλητές: Κώστας Φέρρης (σκηνοθέτης), Δάφνη Χρονοπούλου (συγγραφέας), Μέλανδρος Γκανάς (Εκδόσεις του Κάμπου), Λιάκος Μπουρνόβας (συγγραφέας).
Βίντεο παρεμβάσεις: Δημήτρης Πουλικάκος (μουσικός) και Θέκλα Τσελέπη (ραδιοφωνικός παραγωγός), Martin Steldinger (Hanf Museum, Βερολίνο, Γερμανία).
Συντονίζει και παρεμβαίνει ο Χριστόφορος Κάσδαγλης (δημοσιογράφος).

20.00 – 22.30: Κάνναβη και ακτιβισμός.
Ομιλητές: Κοινωνική Λέσχη Κάνναβης Θεσσαλονίκης, Χρήστος Ριγανάς, Κενό Δίκτυο, Ηλιόσποροι, Πέτρος Ευδόκας (Σύλλογος Φίλοι της Κάνναβης, Κύπρος).
Βίντεο παρεμβάσεις: Κώστας Σκλιάμης (Legalit, Παν. Άμστερνταμ), Dana Beal (Cures not wars- GMM, ΗΠΑ), Steffen Geyer (Hanf Parade, Βερολίνο, Γερμανία).

ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ (15.00 – 22.30)
15.00 – 17.30: Ιατρική και θεραπευτική χρήση της Κάνναβης από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
Ομιλητές: Θανάσης Αποστόλου (Diogenis Drug Policy Dialogue), Γιώργης Οικονομόπουλος (Ιατρός- ΕΛΕΥΣΥΝΑ), Σύρος Κωνσταντίνος (Ασθενείς υπέρ της χρήσης φαρμακευτικής Κάνναβης), Jackie Poitras (MAMAKA- Μαμάδες για την Κάνναβη).
Βίντεο παρεμβάσεις: Rick Simpson (Καναδάς), Βαγγέλης Μήτσης (EKATI medical club, Βαρκελώνη, Ισπανία).

17.30 – 20.00: Καλλιέργεια και αυτοπαραγωγή.
Ομιλητές: Δημήτρης Γερονίκος (γεωπόνος), Skalamata Growterpenes, Theseedbank.gr, πυρήνας forum gr420.info.
Βίντεο παρεμβάσεις: Albert από UndergrowTV (Ισπανία).

20.00 – 21.15: Ένα βέλτιστο μοντέλο ρύθμισης της Κάνναβης για ιατρική και ευφορική χρήση στην Ελλάδα. Συντονισμός Ηλιόσποροι, ΕΛΕΥΣΥΝΑ. Βίντεο παρέμβαση: Κώστας Σκλιάμης (Legalit, Παν. Άμστερνταμ).


21.15 – 22.30: Τα επόμενα βήματα του κινήματος, δικτύωση, προβολή και διεκδίκηση. Συντονισμός συζήτησης Ηλιόσποροι, Κενό Δίκτυο, ΕΛΕΥΣΥΝΑ

_________________________________
Youtube: iliosporoi network 


 Αντιαπαγορευτικό Φεστιβάλ – Γιορτή Κάνναβης: http://legaliseprotestival.blogspot.gr/

Συμμαχία Αλλάξτε πολιτική για τα “ναρκωτικά”: https://www.facebook.com/legaliseprotestival/


Ηλιόσποροι Δίκτυο Πληροφόρησης- Δράσης Νέων για την Πολιτική και Κοινωνική Οικολογία    www.iliosporoi.net 

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

Ευαγγελισμός (η μονογονεϊκή βερσιόν) και άλλα για το Κρίνο #25ηΜαρτιου


Ξέρετε εκείνο με τον τσιγγάνικο γάμο που πριν βγει το σεντόνι με τα αίματα της παρθενιάς, τα παιδάκια φεύγοντας λένε να περάσουν να πουν ένα τελευταίο τραγουδάκι κάτω απ' το παράθυρο των νιόπαντρων.
―Τι να πούμε όμως; Να ταιριάζει..
―Κάτι με αίματα;
―Να, ρε το βρήκα:
Έματά πως είσαι μάγκας…

Έ κάπως έτσι είναι σήμερα με τo 'Δε σε Κρίνο που δε μ΄αγαπάς' και τα 'σιγά μην ήταν κρίνος'.

Πέρσι ένα τέτοιο το πλήρωσα με χριστιανοταλιμπανικές αναφορές και κατηγορίες πως δε σέβομαι την Πίστη του συνανθρώπου.
Προσωπικά και αγαπώ τα σύμβολα και διαβάζω τη Βίβλο συχνότερα από πολλούς Πιστούς και σέβομαι απόλυτα τα πιστεύω του καθενός. Όμως έχω και Λογική και δε μου είναι δυνατόν ούτε να σεβαστώ πνευματικά ούτε να έχω φιλίες με όποιον δεν έχει τη φαντασία να δει αλληγορίες μολονότι επιμένει να απαιτεί να προσκυνάω το φανταστικό του φίλο.

Η πίστη μας στην ελευθερία λόγου αποδεικνύεται όποτε διαφωνούμε. Δε θα έρθω να σας κάνω κήρυγμα στην Εκκλησία, ούτε θα μπω με λουκάνικα στο τζαμί όμως στο blog, στο προφίλ στο σπίτι μου θα λέω ό,τι θέλω, θα γελάω με ό,τι θέλω κι όποιος διαφωνεί ας το πει κόσμια, αλλιώς ας προσπεράσει.

Φέρνω εικόνες,
Φέρνω κι από το Λουκά Ευαγγελιστή το περιστατικό (που μόνο εκείνος κατέγραψε), φέρνω και σχόλια.


Χαρείτε τα!



Από το Λουκά, το μόνο Ευαγγελιστή που μιλά για το περιστατικό της αμώμου συλλήψεως:

Εν δε τώ μηνί τώ έκτω απεστάλη ο άγγελος Γαβριήλ από τού Θεού εις πόλιν της Γαλιλαίας, ή όνομα Ναζαρέτ προς παρθένον μεμνηστευμένην ανδρί, ώ όνομα Ιωσήφ, εξ οίκου Δαυίδ, και το όνομα της παρθένου Μαριάμ. και εισελθών ο άγγελος προς αυτήν είπε
Χαίρε, κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σού ευλογημένη σύ εν γυναιξίν. η δε ιδούσα διεταράχθη επί τώ λόγω αυτού, και διελογίζετο ποταπός είη ο ασπασμός ούτος. και είπεν ο άγγελος αυτή Μή φοβού, Μαριάμ εύρες γάρ χάριν παρά τώ Θεώ. και ιδού συλλήψη εν γαστρί και τέξη υιόν, και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν.....
1: 26-38



Η απόφαση για το σκάνδαλο Βατοπεδίου έπρεπε να βγει ανήμερα του Ευαγγελισμού. Η εκκλησία να το παίζει παρθένα και δίπλα 30 εκατοστά κρίνος.

σε τοίχο της Θεολογικής Σχολής   

Giannis Lerias Τὴν ὡραιότητα τῆς παρθενίας σου, καὶ τὸ ὑπέρλαμπρον τὸ τῆς ἁγνείας σου, ὁ Γαβριὴλ καταπλαγείς, ἐβόα σοι Θεοτόκε, ποῖόν σοι ἐγκώμιον, προσαγάγω ἐπάξιον; τί δὲ ὀνομάσω σε; ἀπορῶ καὶ ἐξίσταμαι. Διὸ ὡς προσετάγην βοῶ σοι· Χαῖρε, ἡ Κεχαριτωμένη.

Και όποιος εκλαμβάνει την ως άνω "παρθενία" ως τον ομώνυμο υμένα της γυναικείας φυσιολογίας βρίσκεται πολυυυυυυ μακρυά από το νόημα...
Daphne Chronopoulou Ακριβώς.
Μόνο με τέτοια ανοησία γελάμε.
Όχι με τα σύμβολα.


Οτι μια επαναστατική μέρα την έκαναν και αντισεξουαλική, βάζοντας τη σκορδαλια, σας λέει κάτι? ‪#25ηΜαρτιου
Άμα μπει Κρίνος στη μέση…


Κεντρικό χαρακτηριστικό ΟΛΩΝ των μυστηρίων της Δυτικής Μυστικής Παράδοσης είναι ο μυητικός μύθος, όπου ο ήρωας της Αδελφότητας πεθαίνει και αναγεννάται (ανασταίνεται). Ο ήρωας ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΟΤΕ φυσικό πατέρα, είτε είναι νεκρός, είτε είναι μιά θεότητα και (πρακτικά) η μητέρα του είναι μία χήρα.

Όλες αυτες οι παραδόσεις ανάγονται στα πρώτα μυστήρια που γεννήθηκαν και αναπτύχθηκαν στις περιοχές της Μεσογείου πριν από χιλιάδες χρόνια όταν στις μικρές νομαδικές φυλές των ανθρώπων κυριαρχούσαν οι φυσικές λατρείες. Η ιέρεια τους που παρίστανε την Μεγάλη Μητέρα θρηνούσε για το θάνατο του γιού της και η αναγέννηση-ανάσταση του χαιρετιζόταν με πανηγυρισμούς και γιορτές ανακούφισης και χαράς. Η διέλευση διά του θανάτου και η ρωμαλαία επιστροφή του φέρνοντας φρεσκοκομμένα βλαστάρια βεβαίωνε ότι το σκοτάδι είχε νικηθεί και ότι η φύση αναγεννιόταν χαρίζοντας γεναιόδωρα τη γονιμότητα, τους καρπούς της και την προστασία στα παιδιά της.
Η εικόνα της μητέρας και του βρέφους είτε ως προϊστορική θεότητα, είτε ως Σεμέλη με τον Διόνυσο, είτε ως Ίσιδα με τον Ώρο, είτε ως Μαρία με τον Ιησού ήταν η χαρακτηριστικότερη αρχέτυπη εικόνα. ΠΑΝΤΑ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΤΕΡΑ. Δε συνέβαινε μόνο στις θρησκευτικές παραδόσεις, περίπου το ίδιο συνέβη και στον Μύθο (παράδοση) της επαράτου Μασονίας με τον Χιράμ και τη χήρα μητέρα του.
Το δεύτερο χαρακτηριστικό ήταν η παρουσία ενός φυτού. Κάποτε δρυς, κάποτε φοίνικας, άμπελος ή ακακία, είχε το δικό του συμβολισμό.
Τέλος το τρίτο ισχυρό στοιχείο ήταν οι εποχές των εορτασμών. Τότε που δεν υπήρχε γραφή και ανάγνωση οι κύριοι ωροδείκτες ήταν τα φυσικά φαινόμενα, Οι ισημερίες και τα ηλιοστάσια επαναλάμβαναν με ακρίβεια την πορεία και τα πάθη του ήλιου στην αέναη πορεία του μεταξύ των δύο Τροπικών, του Καρκίνου και του Αιγόκερω, από τη δόξα του φωτός του θερινού, στον τρόμο και την παγωνιά του χειμερινού. Η χειμερινή ισημερία σηματοδοτούσε την έναρξη του φθινοπώρου, εποχή για σπορά. Το χειμερινό ηλιοστάσιο έφερνε τον χειμώνα, το κρύο, τις βροχές, τα χιόνια. Όταν ξεθύμαινε ο θυμός του ερχόταν η άνοιξη η οποία δήλωνε την άφιξη της με την εαρινή ισημερία και τρεις μήνες αργότερα το θέρρος προέβαλε σε όλο του το λαμπρό μεγαλείο με το θερινό ηλιοστάσιο όπου το φως επικρατούσε του σκότους... Ο κόσμος είχε αντιληφθεί τη σημασία των εποχών για τη ζωή και τη διατήρηση της και είχε συνδέσει τη διαδοχική παρουσία τους με τις σημαντικότερες δοξασίες του.
Οι φυσικές λατρείες της Μεγάλης Μητέρας Θεάς έμειναν ισχυρές στη μεσόγειο μέχρι τα τέλη της 2ης π.Χ. χιλιετίας όπου κυριάρχησε ο Μινωικός πολιτισμός. Μερικούς αιώνες αργότερα ιδρύθηκαν οι ελληνικές πόλεις και κυριάρχησε η πατριαρχική θρησκεία.

 Να συνεχίσουμε με το δια ταύτα... Η ιστορία όπου μιά κοινή θνητή γυναίκα συλαμβάνει χωρίς τη φυσική παρουσία αρσενικού παρά μόνο με την παρουσία ενός κρίνου (ας είναι και 30 και 40 και 50 εκ μήκος, στην περίπτωση αυτή το μέγεθος ΔΕ μετράει) και που γέννησε παραμένοντας παρθένα (χωρίς δηλαδή να διαρραγεί ο σχετικός υμένας στον κόλπο της) έχει γοητεύσει πολύ κόσμο, επίσης όμως έχει προκαλέσει τα σκωπτικά σχόλια σε επίσης πολύ - ίσως και περισσότερο.
Το νόημα του μηνύματος ότι η αγαθή (θεία - θεϊκή) βούληση όπου απουσιάζει παντελώς το κακό και γι αυτό θεωρείται παρθένα, μπορεί να εισέλθει στην ατελή και βέβηλη ανθρώπινη σκέψη (ήδη δηλητηριασμένη με φθόνο, κακία, ζήλεια κ.λπ.) παραμένοντας αγνή και άμωμη, δε φαίνεται να γίνεται αντιληπτό... Κι όμως, πόσο θα είχε βοηθήσει στην εξέλιξη των πολιτισμών μας η κατανόηση ενός τόσο υπέροχου μηνύματος... Η θεία (θεϊκή) βούληση γίνεται ανθρώπινη, η αγάπη και η αφοσίωση στις ιδέες, την τιμή και την ηθική είναι μεγαλύτερη από την αγάπη για τη ζωή σεβαθμό που κάποιος να θυσιάζεται πρόθυμα γι αυτές... Η θυσία όμως έχει νόημα μιάς και ο "θάνατος" είναι παροδικός και η ανάσταση περίλαμπρη καθώς συμβολίζει την επικράτηση του καλού πάνω στο κακό...
Βέβαια κάποιοι επιμένουν να ψάχνουν για ιστορικά στοιχεία γιά μιά γυναίκα που έμεινε έγκυος από έναν κρίνο (τοοοοοσο μεγάλο-με το συμπάθειο), γέννησε και έμεινε παρθένα και ο γιός της δολοφονήθηκε και μετά αναστήθηκε... Χωρίς τα μηνύματα, τι νόημα θα είχε μιά τέτοια ιστορία και πως θα είχε διατηρηθεί για 2.000 χρόνια???




Και μια τρικυμία στο κρανίο