Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2019

Τα όχι με γαλούχισαν αλλά με ναι έρχεται το «γαλάζιο που κολλάει στα τζάμια»


Χθες ο κύριος Kastell είδε στο ψυγείο μικρά κονσερβάκια coca cola και αντέδρασε όπως πέρσι το καλοκαίρι που παρήγγειλα καρπούζι.
―Αφού δε σου αρέσει, μου είπε με ειλικρινή έκπληξη.
― Δε μου άρεσε, απαντώ. Από 17 ετών είχα να πιω coca cola κι από τότε ίσως είχα να φάω καρπούζι. Αλλά πέρασαν δεκαετίες και άλλαξα. Αλλάζουμε με τον καρό. Και πάλι καλά, δηλαδή, αλλιώς θα ήταν πολύ βαρετή η ζωή κι εμείς ανεπίδεκτοι μαθήσεως κι εξέλιξης.

Τα όχι είναι ένας από τους πυλώνες που στηρίζουν την κομψότητα και την ανεξαρτησία· τα όχι και το να ξέρεις να τα λες είναι μεγάλη δύναμη. Διδάσκεται μάλιστα, σε μαθητευόμενους μάγους (και όχι μόνο) ως άσκηση το να λες κάθε μέρα ένα όχι σε κάτι που θέλεις πολύ. Μικρό ή μεγάλο δεν έχει σημασία, μπορεί να είναι μια κουταλιά ζάχαρη στον καφέ ή μια σοκολάτα ή μια στιγμή τεμπελιάς ή ένα τηλέφωνο κάπου που θες πολύ μα η λογική λέει άλλα, ή μια σπατάλη, μια πολυτέλεια, ένα δώρο, μπορεί να είναι οτιδήποτε φτάνει να το επιθυμείς αλλά να κρατηθείς κι αυτό το όχι όταν γίνεται συνήθεια δυναμώνει το χαρακτήρα και χτίζει τη θέληση και την αυτοπειθαρχία που όταν θα τις χρειαστείς θα τις έχεις κατακτήσει.
Ήμουν καλή σ' αυτή την άσκηση ― όχι σε όλα προφανώς, ξέρετε τη ζωή μου, αλλά σε όλα σχεδόν, ιδίως στυλιστικά και φαγητά κι ανθρώπους κι ίσως αυτό το όχι να με βοήθησε να κόψω συνήθειες όταν άρχισαν να με ενοχλούν, όπως π.χ. πρόσφατα το τσιγάρο.

Αλλά σήμερα όταν άφησα να πέσει το βιβλίο στα πόδια μου και θαύμαζα το αγαπημένο μου «γαλάζιο που κολλάει στα τζάμια»* ο νους μου πήγε στα ναι. Τα ναι τα δύσκολα.
Ένα από τα ναι μου είναι οι δικές μου νύχτες μέχρι το ξημέρωμα. Κοιμάται το σκυλί στα πόδια μου και στη φωλιά των πουλιών πάνω απ' την πόρτα μας έχει ησυχία, κοιμούνται ακόμα. Θυμάμαι το άγχος όταν είχα κάτι να κάνω το πρωί και ήξερα ότι θα κοιμάμαι, το άγχος δυο τρεις φορές που φέρνει το όχι στο νου και θα ήταν εύκολο να αφήσω το βιβλίο μου ώστε να μπορέσω να ξυπνήσω εγκαίρως. Ακόμα και απουσίες στο σχολείο είχα εξ αιτίας του διαβάσματος, των «εξωσχολικών» alas όπως ονομαζόταν από τους δασκάλους η Λογοτεχνία. Κι άντε να πεις μετά στην τάξη ότι απουσίασες τις πρώτες ώρες ή, το άλλο, ότι ήρθες αδιάβαστη επειδή διάβαζες όλη τη νύχτα.
Τα ναι έχουν μεγάλη γοητεία όταν το όργιο μάς καλεί. Σπατάλη χρήματος και χρόνου και υγείας, τα ναι τα δύσκολα, που με κατέστρεψαν.

_____________________________________________________
*από το πρώτο μου βιβλίο, ΠτΜΚ το αγαπημένο μου «γαλάζιο που κολλάει στα τζάμια»
Εικόνα
το δωμάτιό μου όταν πέφτει το βιβλίο από τα χέρια και βλέπω το πρώτο φως.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου