Το 'Ελληνικό FBI’ ντε λα μαγκέν ντε βοτανίκ

Άσχετο, αλλά με εντυπωσιάζει που κανείς δε γελάει μ' αυτό το 'Ελληνικό FBI’, τύπου 'Κινέζικο Πράντα', που ακούμε και διαβάζουμε στα ΜΜΕ.

 

Έκτός της απορίας του γιατί δεν το λένε με το ονοματάκι του (ΔΑΟΕ) είναι και το πιο ουσιώδες ίσως, το από πότε εμείς γίναμε 'Ομοσπονδία' ή ίσως αποικία.

Τα αρχικά FBI -ως γνωστόν νόμιζα- αναπτύσσονται ολογράφως σε: 'Federal Bureau of Investigation' που σημαίνει 'Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών' το οποίο είναι η εγχώρια υπηρεσία πληροφοριών και η κύρια υπηρεσία επιβολής των ομοσπονδιακών νόμων των Ηνωμένων Πολιτειών. Που σημαίνει ότι το FBI, υπάγεται στο Υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών και είναι μέλος της Κοινότητας Υπηρεσιών Πληροφοριών των ΗΠΑ.

 

Το 'ελληνικό FBI' δηλαδή είναι μια οξύμωρη αρλούμπα που δεν ξέρω πώς τη σκέφτηκαν αλλά παραπέμπει στις κωμωδίες Ψαθά και άλλων κωμικών που σατίριζαν το σουσουδισμό της εποχής τους με αντίστοιχες κοτσάνες όσων νόμιζαν ότι ήταν κομψότερο να μιλάνε στην τότε lingua franca (τα γαλλικά) που δε γνώριζαν. Αντίστοιχα με τις αγγλικούρες που ακούμε στην εποχή μας. Αλλά ομολογώ δεν το περίμενα και για κρατική υπηρεσία.

Για να με νιώσετε να σας θυμίσω, εκτός του Ζαγοραίου, τα «Παρδόν» της Μαντάμ Σουσού, τα 'Σας μερσώ' και το «Τουτέ λα μιζέρ!» (Ο Στρίγγλος που έγινε αρνάκι) και τα ‘Μαντάμ ντε Παρί κομπινεζόν' της Ρένας Βλαχοπούλου (από όπου φέρνω απόσπασμα). 

 ή για να σας το στηρίξω και ακαδημαϊκώς: 

 

«..η ξενόφερτη ταυτότητα επίπλαστης κοινωνικής ευγένειας

...όπως φαντάζει στα μάτια των Ελλήνων, προβάλλεται μέσω της αστικής τάξης ως ανώτερη από τη γνήσια παραδοσιακή ελληνική. Έτσι γίνεται χιουμοριστικός στόχος η αστική τάξη και ιδιαίτερα η εκζήτηση της ξενόφερτης αστικής κοινωνικής συμπεριφοράς, την οποία η αστική τάξη προσπαθεί να επιβάλει ως νόρμα, παραβιάζοντας τις προσδοκίες και τις πρακτικές των χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων...

.. τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα είτε ασκούν κριτική στην αστική τάξη ειρωνευόμενα τους ξενόφερτους τρόπους της (εκπροσωπούμενα κυρίως από το αντρικό φύλο), λ.χ. pardon/με το παρδόν, madame/μανδάμ, είτε προσπαθούν να τη μιμηθούν (εκπροσωπούμενα κυρίως από το γυναικείο φύλο). Πβ. λ.χ. τον λόγο της Μαντάμ Σουσού του Δ. Ψαθά ή της υπηρέτριας στις κωμωδίες του ελληνικού κινηματογράφου, που μιμείται αδέξια και ανεπιτυχώς την κυρία της...» [Από το:

Όταν το χιούμορ και η ειρωνεία γίνονται γλωσσοπλάστες:

Η νεολογική σημασία «γαλλικά» της Άννας Αναστασιάδη-Συμεωνίδη,

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.]

__________________

Ντε Λα Μαγκέν ντε Βοτανίκ του Σπύρου Ζαγοραίου 

Έ ντε λα μαγκέν ντε βοτανίκ
Άλα πι και φικέ ξηγιέτ'
Α λε λεπτίκ

Στα ντε μπουζουκέν
Ντε καμπαρέ
Άλα ντε δικό μασ ο καρέν

Άντε λα φουμέντο
Και μαστουριόρε
Με τε γκομενέτε ο τεκέ
Και η Αγγέλω πατημέντο
Φλόκο ντ' αργιλέ

Έστε μάγκασ έστε μπελαλίκ
Λα ντε βοτανικό ο πιο νταήκ
Κι έντρεμεν
Ντρε κάργα ντε μαγκέ
Γιατί φτιαξάρε
Στο μινούτο ντε δουλειέν

Άντε λα φουμέντο
Και μαστουριόρε
Με τε γκομενέτε ο ντεκέ
Και η Αγγέλω πατημέντο
Φλόκο ντ' αργιλέ

 

Το ρεμπέτικο γράφτηκε το1932-1933, όταν ο Ζαγοραίος ήταν 4 ετών. Η μουσική λοιπόν ανήκει στον Σπύρο Περιστέρη (διασκευή παραδοσιακού μικρασιάτικου) και οι πρωτότυποι στίχοι στον Χαρ. Βασιλειάδη. Ο Ζαγοραίος είναι ο στιχουργός στην "αργκό" εκδοχή. Όσο για την πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού με τους "original" στίχους, ανήκει στον Ζαχαρία Κασιμάτη (1933). 

https://youtu.be/IPk3TeFr700?si=GtYXOMf4MQ-ow053

https://youtu.be/GZ1U8f9GJM8?si=uJl7_BlGDzqoUUPM

Προσθέτω

Με την ανάρτηση έμαθα ότι εκτός του FBI  έχουμε κι Έλληνα 007 . 

Βέγγος: https://youtu.be/QlSpHR60NEY?si=qlpltMDwyeemQoxY

_________________________

'Πάμ' παρακάτω'; ―Πόσο πιο κάτω;

Γρηγόριος Ξενόπουλος

Αυτό το ‘Πάμ’ παρακάτω!’ που ξεκίνησε ο Α. Γεωργιάδης και πια  κυκλοφορεί πολύ, από Τουϊτεράδες ως κάτι Πορτοσάλτε, δεν είναι κάπως ατυχές; Δε φέρνει αυτόματα στο νου απάντηση το ‘πιο κάτω δε γίνεται';

Κι αναρωτιέμαι όλο εκείνο το επιτελείο Δημοσιοσχετιστών άραγε ο Πρωθυπουργός το κρατά μόνο για τον εαυτό του ή μήπως είναι όλοι έξωθεν και το ‘Πάμ’ παρακάτω!’ το καμαρώνουν σα μια ηγετική τραμπογκεμπελική Προστατική διαβάζοντάς το μεταφρασμένο ως‘Next!’;

 

_____________________________________

Φέρνω παραδείγματα video που το έχει και στον τίτλο μα θα το ακούσετε ως τελευταία φράση σε όλες του τις απαντήσεις όποτε δεν του αρέσει η ερώτηση. Επίσης δημοσιογράφοι, πρωινοί συνήθως, όταν δεν τους πολυβολεύει το θέμα.

Ή μήπως απλώς ακούνε πολύ Αντώνη Ρέμο;

«Άντε καρδιά μου κι άσπρο πάτο

καιρός να πάμε παρακάτω…

(Δε ξέρει τι θέλει, δε ξέρει τι κάνει

…..στο χάος με σπρώχνει…. κ.λ. κ.λ…)

Αλλά, μιά και  πήραμε τον κατήφορο σας θυμίζω ότι εκτός της γνωστής παλιάς ταινίας υπάρχει κι ο 'Κατήφορος' του Ξενόπουλου, τον οποίο συστήνω, έτσι για να καθαρίζει λιγάκι το μυαλό.

 

 

__________________________________

ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ
Άδωνις Γεωργιάδης για Novartis "Δεν υπάρχει σκευωρία είναι αθώοι έληξε πάμε παρακάτω" https://www.youtube.com/watch?v=0WSxNuvBaek

Άδωνης Γεωργιάδης: Δε θες να εμβολιαστείς; Μη σώσεις, πάμε παρακάτω! https://www.youtube.com/watch?v=c7UzkLeFEfw

ΕΙΚΟΝΑ

από Κατήφορο https://www.business-standard.com  και ο Γρηγόριος Ξενόπουλος

#Μυρτώς βρε παιδιά, Μυρτώς! #Γλώσσα #grammar_nazi

#Μυρτώς βρε παιδιά, Μυρτώς, όπως Μαντώς κ.ο.κ. Δημοτική μιλάτε. Αν γράφατε αρχαία να το λέγατε κατά το #Σαπφούς.

Κι όχι τίποτε άλλο μα μετά μου πετάτε και κάτι 'του Ίων', 'τον Ιάσων' , 'την Άρτεμις' και 'τον Όθων' και με απελπίζετε.

 

Ρωτάτε, μη ντρέπεστε. Δε φταίτε εσείς για το ελληνικό σχολείο,

 όμως ‘Ρωτώντας παν στην Πόλη’ αλλιώς μένουν πίσω κι άσκοπα ξεφτιλίζεστε.

 

Τα έγραφα και παλιότερα στο: ‘Αρχαία ονόματα για τα παιδιά; Χρυσή μου, συγκεντρώσου! όπου μεταξύ άλλων:

 

'....Νιόβη, Κασσάνδρα κι Ιφιγένεια δείχνουν είτε άγνοια είτε περιφρόνηση της Ιστορίας την οποία υποτίθεται τιμούν.

Ίρις και Θέμις και Λέων και Ιάσων, και Οδυσσεύς, είναι ωραία κι άξια αλλά εξαρτάται η ωραιότης από το πόσο εγγράμματοι είναι οι γονείς και το περιβάλλον στο οποίο θα ζήσει ο φέρων το όνομα.

Κουράστηκα να ακούω από μάνα 'Θα πω στον Ιάσων', 'έλα Γιόλη' (Ιόλη), 'είναι του Λέων μου' και λοιπά ακαλαίσθητα και τόσο κουραστικά που πρόσφατα παρασύρθηκα και σε μια 'μαμά του Λέων' που με ρώτησε είπα 'δεν τον βαφτίζεις Νικολάκη που ξέρεις να το λες;'

Τις συνέπειες τις φαντάζεστε. Ο Λέων δεν εσώθη, μια ζωή γνωστοί και φίλοι θα μαθαίνουν με το πρώτο πως είναι γόνος ανόητης μαμάς, μα δεν εσώθη ούτε η γράφουσα. Η 'ευγενής Τέχνη του να κάνεις εχθρούς' είχε ξανά εξασκηθεί, παρά το γάντι.... ' από: https://daphnechronopoulou.blogspot.com/2012/09/blog-post_14.html   

_____________________________________________________

Εικόνα τα εν Μυκόνω μου Λεξικά στην αγαπημένη νεανική βιβλιοθηκούλα του παππού μου που ακόμα έχει στα ράφια την όμορφη γραφή του με κόκκινο μολύβι: ‘Ιστορία’ στο ένα, ‘Τραγωδίες’ άλλο κλ, περήφανος τότε το 1927 που νέος καθηγητής σταλμένος στην Έδεσσα, κατάφερνε να αγοράζει βιβλία και «έφτιαχνε τη Βιβιλιοθήκη του» όπως γινόταν τότε. (Το Δημητράκο μου, όπως βλέπετε τον έχω διαλύσει κι έχασε τίτλους από την όψη).

 

Για γνώση Γραμματικής στυστήνω Τζάρτζανο αν αγαπάτε Ιστορία, Γλώσσα και την ανάγνωση μα και Τριανταφυλλίδη ανυπερθέτως (υπάρχει και σε .pdf)

 #Γλώσσα #grammar_nazi

Παρντόν και έγινε με μια συγγνώμη και ένα ευχαριστώ

                                   

 

Είναι γνωστά τα τελευταία λόγια της Μαρίας Αντουανέττας πριν σκύψει να ακουμπήσει το κεφάλι της στη λαιμητόμο. ‘Παρντόν, Κύριε’*ψιθύρισε στο Δήμιο επειδή τον πάτησε, κατά λάθος, σκοντάφτοντας στα σκαλιά καθώς ανέβαινε στην εξέδρα..

 

Υπάρχει μια ολόκληρη κατηγορία ανθρώπων που δε ζητά συγγνώμη. 

Χωρίζεται σε αμέτρητες υποκατηγορίες, όπως λ.χ. εκείνους που δεν κάνουν ποτέ λάθος ή εκείνους που πιστεύουν ότι είναι λάθος να παραδεχθείς το λάθος σου ή εκείνους που έχουν ζήτημα εγωισμού, που νομίζουν πως μια συγγνώμη είναι αποδοχή χρέους δυσβάσταχτου.

 Άλλοτε είναι θέμα αγωγής κι ανατροφής και περιβάλλοντος, άλλοτε θέμα εγωισμού. Μα αυτά, αυτούς, τους ξέρουμε. 

Με το άλλο απορώ. Εκείνους που δε λένε ευχαριστώ για μικρά ή μεγάλα, ούτε μηχανικά όπως δίχως σκέψη ευχαριστούμε από (καλή) συνήθεια όποτε μάς δίνουν κάτι, είτε όταν αλήθεια μας βοήθησαν και το εννοούμε και θέλουμε να εκφραστεί ότι πολύ το υπολογίζουμε.

Και αυτούς, όμως, που δυσκολεύονται να με ευχαριστήσουν, τους συνήθισα στη χώρα αυτή που μου έτυχε να ζω. Η απορία μου σήμερα -επειδή μόλις μου έτυχε με φιλοδώρημα σε ντελιβερά- είναι πότε ακριβώς και με ποια λογική έγινε το ‘έγινε’ συνώνυμο του ‘ευχαριστώ’.

 

___________________________________________________

*‘Pardonnez-moi, monsieur. Je ne l'ai pas fait exprès’.

‘Παρντόν, Κύριε, δεν το έκανα επίτηδες’  είπε στον Ανρί Σανσόν, τον πασίγνωστο Δήμιο της Επανάστασης.

Εξαντλημένη από την τετραετία στη φυλακή και την αγωνία για το μέλλον των παιδιών της, ταλαιπωρημένη για μήνες από ακατάσχετες αιμορραγίες αδιάγνωστου γυναικολογικού προβλήματος που εκτός της εξάντλησης είχε συνέπεια και την ταπείνωση στις δύσκολες συνθήκες φυλακής (κι εκείνων των προ ταμπόν και τρεχούμενου νερού εποχών) μόλις είχε μεταφερθεί στην ξύλινη εξέδρα της Καρμανιόλας από το σκοτεινό και υγρό κελί της στην Κονσιερζερί. Τρέμοντας από το κρύο μέσα στο λευκό λεπτό μεσοφόρι της, κουρεμένη πάνω από τον αυχένα για τον αποκεφαλισμό, η ‘Χήρα Καπέτου’ όπως λεγόταν πιά, στις 16  Οκτωβρίου 1793 είχε μόλις διασχίσει σε ανοιχτό κάρο το Παρίσι (γιατί πολλά είχαν μεσολαβήσει από όταν το Λουδοβίκο, τον άνδρα της κι άλλους αριστοκράτες τους μετέφεραν σε κλειστές άμαξες). 

Από νωρίς περίμενε ο λαός στη διαδρομή και οι θρυλικές ‘Poissardes’ (οι γυναίκες ‘της αγοράς’ που έγιναν γυναίκες-σύμβολα της Επανάστασης όταν διαδηλώνοντας το 1789 μπήκαν στις Βερσαλλίες για να ζητήσουν από τον ίδιο το Βασιλιά ψωμί και αψηφώντας πύλες, φύλακες και στρατό βρήκαν τα διαμερίσματά της βασιλικής οικογένειας και τους μετέφεραν όλους στην πρωτεύουσα) πρωτοστατούσαν φωνάζοντας συνθήματα της Επανάστασης και πετώντας βρωμιές και σάπια λαχανικά στην Πρώην Βασίλισσα. 

Λένε ότι η Μαρία Αντουανέττα έσκυψε και σήκωσε με χάρη ένα τέτοιο σάπιο κρεμμύδι και το μύρισε σα να της είχαν προσφέρει τριαντάφυλλο την ώρα του χορού . Η ιστορία είναι χαρακτηριστικά φτιαχτή, κάποιου αδαούς που δεν κατανοεί τι είναι ο βαθύς πόνος , μα ούτε μπορεί να φανταστεί την αγεφύρωτη απόσταση που, στα ίδια της τα μάτια, εκείνη, ως απόγονος Καισάρων, είχε από τις αόρατες γι’ αυτήν ‘Ψαρούδες’. Μια απόσταση που τελικά είναι κι ένα απ’ τα αίτια άγριου μίσους και οργής προς την ασπρομάλλα 37χρονη χήρα που είναι γνωστό πως ούτε στα νιάτα και τις δόξες της δε αγάπησε κοσμικές προστριβές και κατινιές του σαλονιού. Πρώτα-πρώτα διότι ήταν μυωπική κι αν κάτι μύρισε ίσως να ήταν για να δει τι ήταν, αλλά πιο πιθανό είναι να είχε αλλού το νου της.  Όμως, κυρίως, πώς θα έπιανε κάτι αφού τα χέρια της σε όλη τη διαδρομή ήταν δεμένα πίσω από την πλάτη της;  Αυτά μάλιστα τα δεμένα χέρια μαζί με την εξάντληση και τη μυωπία της στη διαδρομή στο πρωινό φως μετά από μήνες στο σκοτεινό κελί είναι, όπως διηγείται ο Στέφαν Τσβάιχ στην εξαιρετική βιογραφία της, η αιτία που σκόνταψε πάνω στο Δήμιο ανεβαίνοντας στην καρμανιόλα.

 

Τσβάιχ. Πληροφορία ως κάτι πιο προσωπικό, αν διασκεδάσατε που φέρνω τόσες λεπτομέρειες:

Διάβασα 12 ετών τη βιογραφία της από τον συμπατριώτη της Στέφαν Τσβάιχ (την οποία συστήνω) κι έγινε αιτία στο Παρίσι να πάω στην Κονσιερζερί τη φυλακή της, να χαρώ τις Βερσαλλίες που λάτρεψα και με κατέκτησαν κι αυτές και οι κήποι και το Ροκοκό ως ρυθμός και της απλότητας καλαισθησία του Τριανόν που μου καλλιέργησε μια εκτίμηση βαθιά της Φύσης, κι είχαν αυτές οι πολύ νεανικές ανακαλύψεις μου συνέπεια το μακρύ αισθητικό και πολιτικό ταξίδι απ’ το οποίο δεν έχω επιστρέψει ακόμα.

Να και οδηγίες πώς να πείτε ένα ρημάδι 'ευχαριστώ'. Όλα τα βρίσκει ο άνθρωπος στο Ίντερνετ.

Να και το Google! 

O λόγος που (παρά τις Μαρίες Αντουανέττες μου) εικονογραφώ κάπως τριτοκλασάτα με ελληνική ταινία είναι που ψάχνοντας από που να ήρθε αυτό το 'Έγινε!' σκέφτηκα το 'Ιέφτασιιι'. Δηλαδή:

Παραγγέλνει καφέ ο πελάτης,

'Εφτασεε!!' φωνάζει ο καφετζής (πριν καλά καλά τον ξεκινήσει).  
Λέει το αφεντικό 'πρέπει να ανέβουν κι εκείνα τα καφάσια πάνω.

'Έγινε, αφεντικό' απαντά ο Μπακαλόγατος, κατά το 'πες πως έγινε', δηλαδή 'άσ' το πάνω μου'.

Ένας τύπος απάντησης που δείχνει προθυμία και σεβασμό δηλαδή. 

Οπότε.... οπότε, σκέπτομαι, αυτό το 'έγινε' με ένα μυστηριώδες άλμα ενώ δε σημαίνει κάτι αν συσχετιστώ με το διάλογο, φέρνει ένα φορτίο συναισθηματικό, προθυμίας και σεβασμού προς το.. 'Αφεντικό'- άρα ευεργέτη, άρα 'θα σου 'λεγα τώρα πως σε ευχαριστώ μα δε θέλω να πάρεις αέρα επειδή μου κανες μια εξυπηρέτηση (διότι είμαι και αχάριστος εκτός από αγενής).

Εσείς; Τι λέτε; το τραβάω πολύ; Έχετε άλλη ερμηνεία;

______________________________________________________

«Γαμάτη», εγώ;

 

«Γαμάτη» με είπαν πρόσφατα. Ζήτησα εξηγήσεις. 

«Είσαι και γαμάω, βρε παιδί μου» ήρθε η απάντηση.

 

Γέλασα βέβαια και, λόγω διαφοράς ηλικίας, προσπάθησα να μην το δω φροϋδικά και παρεξηγηθώ. Όμως, αυτό που πραγματικά με εντυπωσίασε ήταν που όταν το συζητήσαμε, ήταν αδύνατον να χωρέσει στο μυαλό του συνομιλητή μου ότι όλες οι γενιές, όλες οι παρέες έχουν την τάση να χρησιμοποιούν λέξεις ως αναγνωριστικά. Είναι ο τρόπος να ανήκεις.

Πολύ μικρή θυμάμαι πόσο νευρίαζα τους μεγαλύτερους συγγενείς όταν χρησιμοποιούσα τη λέξη «ψώνιο» για κάθε τι καλό, ωραίο, ευχάριστο. Ενδιαφέρον μού φαίνεται σήμερα που ενώ εμείς στις συγκεκριμένες κολωνακιώτικες παρέες νομίζαμε ότι απενοχοποιούσαμε τους διαφορετικούς (τα κραγμένα «ψώνια», τους «ψωνισμένους», τους τρελούς κι απροσάρμοστους, αυτούς που «την είχαν ψωνίσει»), ανακαλύψαμε, μεγαλώνοντας, ότι γίναμε η γενιά που θεοποίησε την υπερκατανάλωση της δεκαετίας του ’80 επιταχύνοντας την καταστροφή του πλανήτη διά των 'Sex And The City' επιλογών (όπου από το να πληρώσω το νοίκι μου προέχει να αγοράσω τα τάδε μάρκας παπούτσια― τα οποία κοστίζουν διπλά από την ακριβή για το εισόδημά μου υπερτιμημένη τρύπα στην οποία επέλεξα να ζω αφού για μένα το παν είναι το περιτύλιγμα και το κατσαριδοβριθές άθλιο διαμερισματάκι που όμως επέλεξα  επειδή βρίσκεται στην τάδε «καλή» γειτονιά, προικίζοντας τις τράπεζες και ανοίγοντας δρόμο στις κάθε είδους Τραμπικές νεοφιλελέ σαχλοθεωρίες τύπου ‘greed is good’*).

 

Kι ωστόσο απορώ πώς γίνεται και τούτη η γενιά που τόσο χρησιμοποιεί το «γαμάω» μεταφορικά σε κάθε φράση της, κυριολεκτικά δεν καταλαβαίνει Χριστό για το ζήτημα (μη ρωτάτε πού το ξέρω). Είναι άραγε επίκληση, κάτι σαν προσευχή μπας και μάθουν να το κάνουν; Ευσεβής πόθος της γενιάς του πορνοαυνανισμού; Ή είναι άραγε εξιδανίκευση ενός άπιαστου ιδανικού μήπως κι αναπαραχθεί το είδος; 

_________________________________________________

*'Greed is Good' - 'Η απληστία είναι για καλό', απόσπασμα (με ελληνικούς υποτίτλους): 

https://youtu.be/OHnZi87272U?si=4zFYOtK5FMFWcmC0

ΕΙΚΟΝΕΣ

Η φωτογραφία μου 

από τον εκπληκτικό παπαράτσι πορτραιτίστα μας @Zois Louvaris

*'Greed is Good' - 'Η απληστία είναι για καλό' λέει ο Μάικλ Ντάγκλας στο απόσπασμα

(με ελληνικούς υποτίτλους) από την, κλασική πλέον, ταινία  Wall Street.

 

**Η έκφραση ‘Location. Location. Location.’ αποδίδεται στο Βρετανό μεσίτη Χάρολντ Σάμιουελ γύρω στο 1940 μα είχε κυκλοφορήσει σε διαφημίσεις 15 χρόνια πριν.

‘Στη Αγορά των Ακινήτων τρία πράγματα είναι σημαντικά. Η τοποθεσία, η τοποθεσία, τοποθεσία.’ Η θέση του ακινήτου, δηλαδή, κατά τον ταχυδρομικό κώδικα, παράγοντα καθοριστικό για το  ψηλό, χαμηλό ή απλώς υποφερτό επίπεδο ζωής των κατοίκων που διαμορφώνεται από π.χ. την καθαριότητα, την ασφάλεια, τη ησυχία, την καλή συντήρηση κτιρίων. Καθώς επίσης και το σχολείο της περιοχής που εξελίχθηκε σε βασικότατο κριτήριο για την επιλογή εγκατάστασης σε μια γειτονιά, Κυρίως στα δυτικοευρωπαϊκά κράτη όπως διαμορφώνονταν στον 20ό αιώνα με την ανάπτυξη του Κράτους Πρόνοιας και τη νομοθεσία για την υποχρεωτική και δημόσια δωρεάν παιδεία στην οποία (και μέσω της ανάπτυξης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης) οι πολιτικές, οικονομικές και πολιτισμικές διαφορές επιδρούν άμεσα και καθοριστικά συντελώντας στην αύξηση ή μείωση της επενδυτικής αξίας των ακινήτων όταν η συγκεκριμένη γειτονιά είναι ή όχι επιθυμητή για μόνιμη εγκατάσταση. 

Με τον καιρό, αν κρατηθεί σταθερή η ποιότητα έρχεται και ο σουσουδισμός/σνομπισμός να ανεβάσει τις τιμές, που επηρεάζονται από την «καλή» φήμη (που μπορεί να έρθει κι από ένα επιτυχημένο βιβλίο ή σίριαλ όπως είδαμε με:

το ‘Notting Hill’ του Λονδίνου, 

τα ‘Φιλαράκια’ (μολονότι γυριζόταν στο Χόλυγουντ, διάσημο είναι το εξωτερικό του κτιρίου των τίτλων στο 90 Bedford Street του Manhattan κι ακόμα σήμερα τουρίστες επισκέπτονται το μπαράκι του ισογείου),

το ‘Sex And The City’ του οποίου πέμπτη πρωταγωνίστρια θεωρείται η Νέα Υόρκη (τα εσωτερικά των διαμερισμάτων των γυναικών στήθηκαν στο Silvercup Studios, Queens μα τουρίστες ακόμα κλείνουν ξενάγηση στα φημισμένα σκαλιά της Carry στη διατηρητέα γειτονιά και σε άλλα σημεία που στο σίριαλ απλώς περπατήθηκαν. 

και 

το ‘Χτυποκάρδια στο Μπέβερλυ Χίλς’ του L.A. που ο πραγματικός του τίτλος ‘Beverly Hills 90210’ είναι ο αριθμός του Ταχυδρομικού Τομέα που δεν είναι άλλος από το όνομα του σχολείου.

__________________

'Εισβολή', Άσυλο κι εγκλήματα θαλασσινά #ΧΙΟΣ

 

26χρονος Έλληνας στην Γερμανία ξυλοκόπησε μέχρι θανάτου ελεγκτή εισιτηρίων.

Διαβρώνουν πολιτισμό λοιπόν όλοι οι Ορθόδοξοι και οι Έλληνες;

 

‘Παράνομοι εισβολείς’ διαβάζω. Υπάρχουν δηλαδή και νόμιμοι εισβολείς;

Είναι η αίτηση ασύλου παράνομη; Από πότε; Μήπως να σας στέλναμε στην Καμπούλ για λίγο να δούμε αν θα μένατε;

 

Αν φτάσατε να δικαιολογείτε κρατικό Σώμα που σπάει κεφάλια εμβολίζοντας ταλαιπωρημένους ανθρώπους παραβαίνοντας κάθε κανονισμό (κάμερες), κάθε ανθρωπιά και κάθε δίκαιο (της θάλασσας και όλα τα άλλα) μήπως να το κοιτάζατε;

 

Θα έλεγα κι άλλα, τα επιχειρήματα πολλά, μα συστήνω να το ψάξετε μόνοι σας πριν ξαναπάρετε θέση.

 

Ένα δωράκι έχουμε από τον σπουδαίο ηθοποιό Σερ Ιαν Μακκέλεν. Με αφορμή τις βαρβαρότητες του ICE στις ΗΠΑ μα δένει και με τα καμώματα των Λιμενικών μας.

Από το Ριχάρδο Γ΄ όπου έλεγε ο Σαίξπηρ πριν 4 αιώνες:

«Φανταστείτε ότι βλέπετε αυτούς τους εξαθλιωμένους ξένους,

με τα μωρά τους στις πλάτες τους και τις άθλιες αποσκευές τους,

να στοιβάζονται στα λιμάνια και τις ακτές για να μεταναστεύσουν,

όσο εσείς κάθεστε σαν βασιλιάδες πάνω στις επιθυμίες σας,

με την εξουσία να έχει σιωπήσει εντελώς από τον θόρυβο σας, και εσείς ντυμένοι με τις σκληρές απόψεις σας […]

Αν ήσασταν εσείς στη θέση τους, θα χαιρόσασταν αν φτάνατε σε ένα έθνος με τόσο βάρβαρη ιδιοσυγκρασία, που, ξεσπώντας σε φρικτή βία δεν θα σας παρείχε σπιθαμή γης;

Να ακονίζουν τα απεχθή μαχαίρια τους και να τα βάζουν στο λαιμό σας, να σας περιφρονούν σαν σκυλιά. Να βλέπατε πως κρατάνε τα πάντα για τις ανέσεις τους.

Πώς θα αισθανόσασταν;

Αυτή λοιπόν είναι η περίπτωση των ξένων.

[Από το διαδίκτυο μετάφραση του μονολόγου διότι ο Ρώτας μου είναι στην Αθήνα κι απ' έξω δεν το θυμάμαι.]

https://www.youtube.com/watch?v=V39q4cdppvA

Γκουέρνικα στο Αιγαίο του  Γιάννη Καλαϊτζή

________________________________________

Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ

Άρθρο 18, Δικαίωμα Ασύλου

https://fra.europa.eu/el/eu-charter/article/18-dikaioma-asyloy

Οι ΝΑΖΙ στην Αμερική; #ICE

 

Νέα δολοφονία πολίτη από τους συνοριοφύλακες του Τραμπ κι ο Γκρέγκορι Μποβίνο, ο επικεφαλής τους εμφανίστηκε και σήμερα με «ναζιστική» περιβολή για να δικαιολογήσει τη δολοφονία, Τη σύγκριση έκαναν αρχικά τα  γερμανικά ΜΜΕ. 

 

Στρατόκαυλοι που είναι πολύ δειλοί για το Στρατό και πολύ κουτοί για την Αστυνομία. Ό,τι πιο επικίνδυνο, σαν τους πάλαι ποτέ Χρυσαυγίτες μας. #ICE

Ξυστά μας πέρασε. Ελπίζω να μάς γίνει μάθημα.

______________________________

Προσπάθησε να βοηθήσει μια γυναίκα και τον σκότωσαν τα ούγκανα. 

Μπροστά στη γυναίκα του που ούρλιαζε.

Η δολοφονία σε αργή κίνηση (στο χέρι του κινητό): https://x.com/ShaykhSulaiman/status/2015278474856931689

Ευτυχώς πολίτες διαδηλώνουν

Ο Έλον Μασκ θεωρεί το Χίτλερ αριστερό

Και μια γεύση από τα δικά μας διαμαντάκια ευφυΐας