«Λίγοι
γνωρίζουν πως ένας των πρώτων μου ερώτων ήτανε Γερμανός ψυχίατρος, 33 ετών όταν
ήμουν 16. Μαζί του πήρα τα πρώτα μου l.s.d., μαζί του έμαθα πόση απόσταση έχω
εγώ από τον άλλο, μαζί του έζησα πολλά και κωμικά μα και παράνομα που δε νομίζω
ότι είναι του παρόντος...», έγραφα μεταξύ άλλων από το Βερολίνο, την πόλη του, πριν 10 χρόνια.
Και
σκέπτομαι, σήμερα δε θα το ανέβαζα εδώ. Σήμερα θα τον κατηγορούσατε, θα πήγαινε
φυλακή. Σήμερα θα σχολιάζατε εναντίον του.
Όμως εγώ έχω μεγάλη ευγνωμοσύνη και τρυφερότητα για όσους με άντεξαν στο παρελθόν.
Γιατί όχι; Ειναι η ζωή μου- δίχως αυτούς δεν ξέρω ποια θα ήμουν..
"Τέλος του μήνα αρχίζει η ρίψη από αέρος των εμβολίων για τις αλεπούδες. Μετά, ακολουθεί η διαδικασία θανάτωσης τους από κυνηγούς επ' αμοιβή – 75 ευρώ ανά ζώο – για να ελεγχθεί αν το πρόγραμμα λειτούργησε. Αυτή η πρακτική με προβληματίζει βαθιά. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται να προστατεύουμε ένα ζώο και να το σκοτώνουμε για να δούμε αν το προστατεύσαμε. Υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις, πιο ανθρώπινες.
Η απόφαση του ΥΠΑΑΤ της 11/03/2026 εγκρίνει τις εναέριες ρίψεις εμβολίων και προβλέπει ότι η «ενεργητική επιτήρηση» βασίζεται και στη θανάτωση και εργαστηριακή εξέταση αριθμού κόκκινων αλεπούδων.
Παράλληλα, η Ελλάδα αναφέρεται από το ίδιο το ΥΠΑΑΤ ως χώρα με καθεστώς απαλλαγής από τη λύσσα, (με το τελευταίο καταγεγραμμένο κρούσμα το 2014) γεγονός που ενισχύει την ανάγκη επανεξέτασης της αναλογικότητας του μέτρου.
Υπάρχουν διεθνώς χρησιμοποιούμενες μέθοδοι επιτήρησης, όπως:
παθητική επιτήρηση (εξέταση νεκρών ή ύποπτων ζώων), ορολογικές εξετάσεις σε ζώα που παγιδεύονται και απελευθερώνονται, περιβαλλοντική δειγματοληψία, οι οποίες μπορούν να συμβάλουν στην αξιολόγηση του προγράμματος χωρίς συστηματική θανάτωση.
Σε μια εποχή όπου οι πυρκαγιές καταστρέφουν τα φυσικά οικοσυστήματα και η άγρια ζωή χάνει συνεχώς τον χώρο της, κάθε ζώο που επιβιώνει έχει αξία. Δεν μπορούμε να μιλάμε για προστασία και ταυτόχρονα να αποδεχόμαστε τη θανάτωσή τους ως «λύση».
Καλούμε τους αρμόδιους φορείς να προχωρήσουν σε άμεση αναθεώρηση της τρέχουσας πολιτικής και να διερευνήσουν και να εφαρμόσουν μη θανατηφόρες μεθόδους αξιολόγησης. Ας εργαστούμε όλοι μαζί για την προστασία των αλεπούδων με έναν πραγματικά προστατευτικό τρόπο.
Υπογράψτε το αίτημα για να ζητήσουμε μια αλλαγή και να προστατεύσουμε τις αλεπούδες από την άδικη θανάτωση.
H Πολιτική για τα ναρκωτικά είναι φεμινιστικό ζήτημα- σε κάθε γλώσσα
https://www.youtube.com/watch?v=pkM5imtAn9w
11 May 2026
Drug policy is a feminist issue. This
event explores the gendered impacts of punitive drug policy, tracing women's
and gender diverse peoples' lived experience and collective resistance.
Centring the death penalty as its harshest expression, the event will also
focus on women on death row across Asia, calling for abolition and justice.
Advocates will demonstrate how drug policy is gendered and the relevance of a
human rights and feminist approach. Examples of leadership and mobilisation of
women and gender diverse people who use drugs will be presented. Although
funding cuts and anti-gender rights actors pose a significant threat, women and
gender diverse people who use drugs are staking their place in the feminist
movement. Despite the use of the death penalty for drug offending being a clear
breach of international law, currently at least 56 women are on death row for
drug offences. Women on death row are convicted of drug offences at far higher
rates than men. Anti-death penalty experts will spotlight the case of Mary Jane
Veloso, a Filipino domestic worker who was sentenced to death despite
compelling evidence that she was unaware of being in possession of drugs and
was, in fact, a victim of human trafficking. The discussion is designed to
facilitate a sharing of knowledge and experience with audience interaction.
‘Ληστέψανε την τράπεζα και τι με νοιάζει εμένα’* (μα καθόλου όμως― εδώ οι φόροι μας κι οι μίζες την τελευταία εξαετία έχουν μεταφερθεί σε κάτι CaymanIslands, τα ασφαλισμένα 'ψιλά' ενός Υποκαταστήματος θα με αγχώσουν;).
Για άλλο λόγο όμως σχολιάζω.
Η ‘Καθημερινή’ κρίνει αξιομνημόνευτο ότι ανάμεσα στους ληστές 'βρίσκονται και γυναίκες’.
Κάτι σα να μην άλλαξαν και πολλά στην οπτική των ΜΜΕ για το φύλο μου εδώ και 100 χρόνια που, άκου να δεις πράγματα, το ‘χασισοποτείον’ που είχε ανακαλυφθεί ήταν διευθυνόμενον ‘από ΓΥΝΑΙΚΑΣ’.
Τιθορέα: Συνελήφθησαν 8 άτομα για την ληστεία σε τράπεζα – Βαρύς οπλισμός στα χέρια των αρχών
Σύμφωνα με πληροφορίες συνελήφθησαν έξι άντρες και δύο γυναίκες σε Αθήνα και Αλεποχώρι
Οκτώ άτομα, έξι άνδρες και δύο γυναίκες, προσήχθησαν απογευματινές ώρες σήμερα στην Υποδιεύθυνση Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων κατά της Ζωής και της Ιδιοκτησίας της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, σε σχέση με την πρωινή ληστεία σε υποκατάστημα τράπεζας στην Κάτω Τιθορέα Φθιώτιδας.
Κυριακή 10/5 θα κόψουν τα δέντρα και στην Ιπποκράτους.
Η Lifo ήδη έγραψε για το κουτσούρεμα των νεραντζιών, πριν λίγο καιρό φωνάζαμε για τις πικροδάφνες, εγώ γράφω για τους υπεραιωνόβιους ευκαλύπτους της Λ. Αλεξάνδρας που έκοψαν 'για-να' φτιαχτεί είσοδος μετρό κάποτε κι όλοι συνηθίσαμε να περπατάμε σε σπασμένα πεζοδρόμια με κομμένους κορμούς αιωνόβιων δέντρων.
Τι έχουν πάθει;
Το έχω ξαναπεί, μόνο ο Λυκαβηττός θέα του Πρωθυπουργού και το Μαξίμου θα έχουν πλέον πράσινο; Τι συμβαίνει;
Νόμιζα πως υπάρχει μια 'Επιτροπή Πρασίνου', Γεωπόνοι που ξέρουν τη δουλειά τους, πως υπάρχουν επιστήμονες (διαφόρων κλάδων) που γνωρίζουν τη σημασία των δέντρων μέσα στην πόλη, τη σημασία των πουλιών και μελισσών για την επιβίωσή μας και ότι όλοι θα είχαν καταλάβει ως τώρα ότι δίχως φυτά ανεβαίνει η θερμοκρασία και η ανθρώπινη επιβίωση είναι αδύνατη. Γιατί οι ειδικοί δεν αντιδρούν; Φοβούνται να μιλήσουν; Κι οι άλλοι, που υπογράφουν διαταγές, κερδίζουν κάτι ενώ η πόλη χάνει;
Αυτή τη στιγμή ο Δήμος Αθηναίων κάνει έγκλημα με το κλάδεμα των δέντρων. Η κατάλληλη εποχή για το κλάδεμα των περισσότερων δέντρων (φυλλοβόλα καρποφόρα, καλλωπιστικά) είναι ο χειμώνας, συγκεκριμένα από τον Δεκέμβριο έως τον Φεβρουάριο. Το κλάδεμα γίνεται κατά τον λήθαργο των φυτών, πριν αρχίσει η νέα βλάστηση, με ξηρό καιρό και ποτέ σε βροχερές μέρες. Ο κ. @h_doukas
τι λέει. Είπαμε όχι στον Διεθνολόγο Μπακογιάννη αλλά τα στραβά θα τα λέμε.
Το σύνθημά μου θα ήταν #Αθήνα_δεν_είναι_ μόνο_η_Ακρόπολη
αλλά και το 'hit':
#που_πανε_οι_φοροι_μας ________Προσθέτω τώρα που το έμαθα: από Maria Dolce Vita Θα συγκεντρωθεί κόσμος αύριο, ας είμαστε όσο περισσότεροι γίνεται να δουν την ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΜΑΣ. Σίγουρα αλλού έχουν γίνει μεγαλύτερες καταστροφές αλλά στην βεβαρημένη Ιπποκράτους? Δεν πάει άλλο!___________________
To κλάδεμα στην Αθήνα μοιάζει να έχει ξεφύγει. Ειδικοί μιλούν για μια καταστροφική πρακτική που έχει παγιωθεί, ένα ζωντανό παράδειγμα του συνδρόμου της μετατοπιζόμενης βάσης αναφοράς, όπου αυτό που κάποτε θα θεωρούνταν περιβαλλοντική υποβάθμιση σήμερα περνά απαρατήρητο.
… Σύμφωνα με τον οδηγό κλαδεύσεων της Δασοκομίας, «κανένα δέντρο δεν κλαδεύεται εάν η κλάδευση δεν είναι απολύτως αναγκαία», άρα ακόμα και το ήπιο κλάδεμα πρέπει να γίνεται με προσοχή και όχι κάθε χρόνο.
Γιατί πετσοκόβονται οι νεραντζιές της Αθήνας; To κλάδεμα στην Αθήνα μοιάζει να έχει ξεφύγει. Ειδικοί μιλούν για μια καταστροφική πρακτική που έχει παγιωθεί Αυτό που κάποτε θα θεωρούνταν περιβαλλοντική υποβάθμιση σήμερα περνά απαρατήρητο
προσπαθεί να καταλάβει πώς αντιμετωπίζεται σήμερα η ασθένεια των μουριών, αλλά και γιατί πλέον, εκτός από #άρρωστα#δέντρα, βλέπουμε ξεραμένους και μισοκομμένους κορμούς να χάσκουν σε όλη την #Αθήνα
'Μόνο γυναίκες, παντού', μου παραπονιόταν μια φίλη. 'Πάω στα μαγαζιά, στα βιβλιοπωλεία, σε εκθέσεις, πάω με φίλες στην Κηφισιά για καφέ κι όπου κι αν πάω γύρω μου βλέπω μόνο γυναίκες. Άνδρες δεν έχει πουθενά;'
―Να πάει στο γήπεδο, σχολίασε ο Κύριος Kastell (διότι κατά λάθος είχα ανοιχτή ακρόαση).
Και με έβαλε σε σκέψεις. Διότι όλο και πιο πολύ το ακούω από φίλες και γνωστές χωρισμένες που μεγάλωσαν τα παιδιά τους κι έχουν πια χρόνο να περάσουν καλά ότι όπου κι αν πηγαίνουν βλέπουν μόνο γυναίκες. Όμως σ΄ εμένα συμβαίνει το αντίθετο. Ακόμα και στο super-marketνα πάω μόνο άνδρες ψωνίζουν γύρω μου (συνήθως 6 μπίρες κι ένα ψωμί, οπότε στο ταμείο δίνω και τη σειρά μου σε δυό-τρεις μην περιμένουν για δυό πράγματα). Το βράδυ δε όποτε βγω, παρατηρώ ότι συχνά, εκτός από τις εργαζόμενες είμαι η μόνη.
Γιατί; Η απάντηση είναι απλή: Είναι θέμα ωραρίου. Οι φίλες μου ξυπνάνε απ’ τα χαράματα και κοιμούνται νωρίς, το ‘για καφέ’ τους είναι 11:00 το πρωί κι όχι απόγευμα. Οι άνδρες το πρωί, δεν ξέρω αν δουλεύουν ή όπως εγώ κοιμούνται, πάντως κυκλοφορούν μετά το μεσημέρι ή καλύτερα το βράδυ αργά―εκτός κι αν πας σε κανένα Γυμναστήριο (που θα πέσεις σε καθαρούληδες μεν αλλά ψέκια ή εθνίκια, καλά μόνο για κάτι σιωπηλό και γρήγορο―κι οι φίλες μου δε κάνουν τέτοια).
Συμπέρασμα λοιπόν και συμβουλή μου είναι να θυμόμαστε ότι στη στεριά δε ζει το ψάρι και κάθε τι έχει την ώρα και τον τόπο του όπως ξέρουν και οι κυνηγοί κάθε είδους, είτε στο νου σας έχετε λαγούς και πέρδικες είτε το τελευταίο μοντέλο τσάντας μάρκας που σας πάει. Οπότε γιατί κινείστε αντίθετα όταν θέλετε να περάσετε καλά;
______________________________________
Εικόνα
Στο γραφείο μου. Βιολέτες μου κι ο 'Ευαγγελισμός', παλιό δώρο και έργο της Θέλγιας Σιστοβάρη.
Ο αγαπημένος Banksyμάς χάρισε πάλι έργο του. Εμφανίστηκε το άγαλμα στο Λονδίνο κι ήταν για ώρες ένα μυστήριο πότε και πώς στήθηκε εκεί και ποιος το έφτιαξε. Όπως παλιότερα εμφανίζονταν τα γκράφιτι στους τοίχους με πάντα επίκαιρο και καίριο σχολιασμό της πολιτικής όταν ακόμα δεν ξέραμε ποιος τα έφτιαχνε.
Ακολουθούν πληροφορίες και- επειδή, γνωρίζετε, αγαπώ το ευτελές, ακολουθεί ως υστερόγραφο και κάτι που μου συνέβη με ένα εθνίκι μόλις ανέβασα αλλού.
‘Ο Βρετανός street artist Banksy επιβεβαίωσε ότι ένα μεγάλο άγαλμα που εμφανίστηκε ξαφνικά στο κέντρο του Λονδίνου είναι δικό του έργο. Το γλυπτό απεικονίζει έναν άνδρα με κοστούμι να προχωρά μπροστά από το βάθρο του, κρατώντας μια σημαία που καλύπτει το πρόσωπό του, σαν να μην βλέπει πού πηγαίνει. Τοποθετήθηκε στην περιοχή Waterloo Place, στο St James’s, έναν χώρο που σχεδιάστηκε τον 19ο αιώνα για να προβάλλει τη στρατιωτική ισχύ και την αυτοκρατορική ιστορία της Βρετανίας.
Το έργο εγκαταστάθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της περασμένης Τετάρτης και στη συνέχεια επιβεβαιώθηκε από τον ίδιο τον καλλιτέχνη μέσω ανάρτησης στο Instagram. Στη βάση του αγάλματος είναι χαραγμένη η υπογραφή του.’ (από Ναυτεμπορική).
Αδιακρισίες της Γλώσσας. Αυτό ας πούμε που τα συμπτώματα έχουν μέσα πτώματα δε θα το λέγαμε και ευγενικό.
Το Γήρας σκέπτομαι. Για σας τους νέους το λέω, δεν έχετε ιδέα τι σας περιμένει. Ζει πάντα εκείνο το παιδί, συγκατοικεί με το νέο μέσα μας και αν η πείρα δίνει κάποια λογική η καρδιά δεν παύει να μάς αναστατώνει. Δε λέω για χαζοαισθήματα και μπούρδες, λέω για τον πόθο της ζωής, τον τρελό τον τι να τον κάνεις όταν πλέον, όπως το ’λεγε κι ο Ευαγγελιστής ,‘ο νους μεν πρόθυμος, η δε σαρξ ασθενής’.
Μια κοπέλα μου είπε χθες ‘όταν σας βλέπω λέω μακάρι κι εγώ όταν φτάσω τα χρόνια σας να έχω το σώμα σας’.
Γλυκά της χαμογέλασα, δεν απαντιούνται αυτά, μα ο κύριος δίπλα μου στο μπαρ μονολόγησε ότι ‘εδώ δεν το ‘χει τώρα’ και χορέψαμε μαζί ένα εντυπωσιακό, έτσι να ξορκιστεί η χοντράδα. Καλός άνθρωπος, τον ευγνωμονώ διότι ως γνωστόν πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι (δηλαδή, για να σας το πω απλά, σε κενή και κούφια ματαιοδοξία δεν υστερώ κι αν δεν επιδείκνυα την ευλυγισία μου θα έπεφτα σε θλίψη).
‘Θα θελα να μου να μικ’ιός
θα θελα να ’σουνα μικρή
ο έρωτάς μας ο τρελός
να ξεκινούσε απ’ την αρχή’ όπως λέει κι εκείνο το νησιώτικο μα φευ εύκολα απ’ τα συμπτώματα καταλήγουμε στα πτώματα, οπότε άσε λες, ας μην το πιώ το επόμενο ποτήριο, ας πω ένα ακόμα όχι σ’ εκείνο που ως τώρα έλεγα ‘ζωή’.
_____________________________
*Πάντα παραφράζω με «νου» όταν το χρησιμοποιώ μα ο Ευαγγελιστής λέει «πνεύμα»:
«Το μεν πνεύμα πρόθυμον η δε σαρξ ασθενής» το έχω στο Ματθαίο (κστ΄) στη Βίβλο μου. Το είπε υποτίθεται ο Ιησούςστους Μαθητές τουεπειδή τους πήρε ο ύπνος όσο εκείνος προσευχόταν.
- Δικό μας παιδί δηλαδή, από 'κείνα; Βρέθηκε μπροστά μου στη Μύκονο. ______________________________ Ψάχνοντας ανακάλυψα πως όχι δεν είναι πρεζάκι ο οδηγός μα πρόκειται για Ολλανδική εταιρία. Μα το χάρηκα.
