Κυριακή 10/5 κόβουν τα δέντρα (και) της Ιπποκράτους #Αθήνα

Τι έχει αυτή η Κυβέρνηση εναντίον της Φύσης; 

Κι ο Δήμαρχος Αθηναίων; Τι μίσος προς τα δέντρα; 

Τι αρρώστια έχετε;   

Κυριακή 10/5 θα κόψουν τα δέντρα και στην Ιπποκράτους.

Η Lifo ήδη έγραψε για το κουτσούρεμα των νεραντζιών, πριν λίγο καιρό φωνάζαμε για τις πικροδάφνες, εγώ γράφω για τους υπεραιωνόβιους ευκαλύπτους της Λ. Αλεξάνδρας που έκοψαν 'για-να' φτιαχτεί είσοδος μετρό κάποτε κι όλοι συνηθίσαμε να περπατάμε σε σπασμένα πεζοδρόμια με κομμένους κορμούς αιωνόβιων δέντρων.

Τι έχουν πάθει; 

Το έχω ξαναπεί, μόνο ο Λυκαβηττός θέα του Πρωθυπουργού και το Μαξίμου θα έχουν πλέον πράσινο; Τι συμβαίνει;

Νόμιζα πως υπάρχει μια 'Επιτροπή Πρασίνου', Γεωπόνοι που ξέρουν τη δουλειά τους, πως υπάρχουν επιστήμονες (διαφόρων κλάδων) που γνωρίζουν τη σημασία των δέντρων μέσα στην πόλη, τη σημασία των πουλιών και μελισσών για την επιβίωσή μας και ότι όλοι θα είχαν καταλάβει ως τώρα ότι δίχως φυτά ανεβαίνει η θερμοκρασία και η ανθρώπινη επιβίωση είναι αδύνατη. Γιατί οι ειδικοί δεν αντιδρούν; Φοβούνται να μιλήσουν; Κι οι άλλοι, που υπογράφουν διαταγές, κερδίζουν κάτι ενώ η πόλη χάνει;

Άννα Ελεφάντη @Anna_Elefanti

Αυτή τη στιγμή ο Δήμος Αθηναίων κάνει έγκλημα με το κλάδεμα των δέντρων. Η κατάλληλη εποχή για το κλάδεμα των περισσότερων δέντρων (φυλλοβόλα καρποφόρα, καλλωπιστικά) είναι ο χειμώνας, συγκεκριμένα από τον Δεκέμβριο έως τον Φεβρουάριο. Το κλάδεμα γίνεται κατά τον λήθαργο των φυτών, πριν αρχίσει η νέα βλάστηση, με ξηρό καιρό και ποτέ σε βροχερές μέρες. Ο κ. @h_doukas

τι λέει. Είπαμε όχι στον Διεθνολόγο Μπακογιάννη αλλά τα στραβά θα τα λέμε.

Το σύνθημά μου θα ήταν #Αθήνα_δεν_είναι_ μόνο_η_Ακρόπολη

αλλά και το 'hit':

 #που_πανε_οι_φοροι_μας

________________________________________________________

Το τουΪτάρισμα για την Ιπποκράτους από 

VAR @Athens_1990

Νεραντζιές 

Lifo

Γιατί πετσοκόβονται οι νεραντζιές της Αθήνας;

To κλάδεμα στην Αθήνα μοιάζει να έχει ξεφύγει. Ειδικοί μιλούν για μια καταστροφική πρακτική που έχει παγιωθεί, ένα ζωντανό παράδειγμα του συνδρόμου της μετατοπιζόμενης βάσης αναφοράς, όπου αυτό που κάποτε θα θεωρούνταν περιβαλλοντική υποβάθμιση σήμερα περνά απαρατήρητο.

…  Σύμφωνα με τον οδηγό κλαδεύσεων της Δασοκομίας, «κανένα δέντρο δεν κλαδεύεται εάν η κλάδευση δεν είναι απολύτως αναγκαία», άρα ακόμα και το ήπιο κλάδεμα πρέπει να γίνεται με προσοχή και όχι κάθε χρόνο.

Giannis Eutuxiadis

Γιατί πετσοκόβονται οι νεραντζιές της Αθήνας; To κλάδεμα στην Αθήνα μοιάζει να έχει ξεφύγει. Ειδικοί μιλούν για μια καταστροφική πρακτική που έχει παγιωθεί Αυτό που κάποτε θα θεωρούνταν περιβαλλοντική υποβάθμιση σήμερα περνά απαρατήρητο

 

 https://x.com/Spysun04

Για τις Μουριές: inside story. @insidestory_gr

2 χρόνια μετά το πρώτο ρεπορτάζ της, η @RafaellaManeli

προσπαθεί να καταλάβει πώς αντιμετωπίζεται σήμερα η ασθένεια των μουριών, αλλά και γιατί πλέον, εκτός από #άρρωστα #δέντρα, βλέπουμε ξεραμένους και μισοκομμένους κορμούς να χάσκουν σε όλη την #Αθήνα

Κι από εμένα

 για τους ευκαλύπτους: https://daphnechronopoulou.blogspot.com/2026/03/video.html 

και τις πικροδάφνες: 

https://daphnechronopoulou.blogspot.com/2026/03/blog-post_12.html 

_____________

Στο Fb βρήκα την ομάδα  SAVE TREES! - SOSε τα ΔΕΝΔΡΑ! https://www.facebook.com/groups/savetrees.gr 

Συμβουλή για Κυρίες μόνες (και όχι μόνο)

 

'Μόνο γυναίκες, παντού', μου παραπονιόταν μια φίλη. 'Πάω στα μαγαζιά, στα βιβλιοπωλεία, σε εκθέσεις, πάω με φίλες στην Κηφισιά για καφέ κι όπου κι αν πάω γύρω μου βλέπω μόνο γυναίκες. Άνδρες δεν έχει πουθενά;'

―Να πάει στο γήπεδο, σχολίασε ο Κύριος Kastell (διότι κατά λάθος είχα ανοιχτή ακρόαση).

 

Και με έβαλε σε σκέψεις. Διότι όλο και πιο πολύ το ακούω από φίλες και γνωστές χωρισμένες που μεγάλωσαν τα παιδιά τους κι έχουν πια χρόνο να περάσουν καλά ότι όπου κι αν πηγαίνουν βλέπουν μόνο γυναίκες. Όμως σ΄ εμένα συμβαίνει το αντίθετο. Ακόμα και στο super-market να πάω μόνο άνδρες ψωνίζουν γύρω μου (συνήθως 6 μπίρες κι ένα ψωμί, οπότε στο ταμείο δίνω και τη σειρά μου σε δυό-τρεις μην περιμένουν για δυό πράγματα). Το βράδυ δε όποτε βγω, παρατηρώ ότι συχνά, εκτός από τις εργαζόμενες είμαι η μόνη.

Γιατί; Η απάντηση είναι απλή: Είναι θέμα ωραρίου. Οι φίλες μου ξυπνάνε απ’ τα χαράματα και κοιμούνται νωρίς, το ‘για καφέ’ τους είναι 11:00 το πρωί κι όχι απόγευμα. Οι άνδρες το πρωί, δεν ξέρω αν δουλεύουν ή όπως εγώ κοιμούνται, πάντως κυκλοφορούν μετά το μεσημέρι ή καλύτερα το βράδυ αργά―εκτός κι αν πας σε κανένα Γυμναστήριο (που θα πέσεις σε καθαρούληδες μεν αλλά ψέκια ή εθνίκια, καλά μόνο για κάτι σιωπηλό και γρήγορο―κι οι φίλες μου δε κάνουν τέτοια).  

 

Συμπέρασμα λοιπόν και συμβουλή μου είναι να θυμόμαστε ότι στη στεριά δε ζει το ψάρι και κάθε τι έχει την ώρα και τον τόπο του όπως ξέρουν και οι κυνηγοί κάθε είδους, είτε στο νου σας έχετε λαγούς και πέρδικες είτε το τελευταίο μοντέλο τσάντας μάρκας που σας πάει. Οπότε γιατί κινείστε αντίθετα όταν θέλετε να περάσετε καλά;

______________________________________

Εικόνα 

Στο γραφείο μου. Βιολέτες μου κι ο 'Ευαγγελισμός',
παλιό δώρο και έργο της Θέλγιας Σιστοβάρη.

Ο εθνικισμός τυφλώνει. Οι σημαίες κάποτε μας κλείνουν τα μάτια #BANKSY

                                   

Ο εθνικισμός τυφλώνει.

Οι σημαίες κάποτε μας κλείνουν τα μάτια.

 

Ο αγαπημένος Banksy μάς χάρισε πάλι έργο του. Εμφανίστηκε το άγαλμα στο Λονδίνο κι ήταν για ώρες ένα μυστήριο πότε και πώς στήθηκε εκεί και ποιος το έφτιαξε. Όπως παλιότερα εμφανίζονταν τα γκράφιτι στους τοίχους με πάντα επίκαιρο και καίριο σχολιασμό της πολιτικής όταν ακόμα δεν ξέραμε ποιος τα έφτιαχνε.

Ακολουθούν πληροφορίες και- επειδή, γνωρίζετε, αγαπώ το ευτελές, ακολουθεί ως υστερόγραφο και κάτι που μου συνέβη με ένα εθνίκι μόλις ανέβασα αλλού.

 

‘Ο Βρετανός street artist Banksy επιβεβαίωσε ότι ένα μεγάλο άγαλμα που εμφανίστηκε ξαφνικά στο κέντρο του Λονδίνου είναι δικό του έργο. Το γλυπτό απεικονίζει έναν άνδρα με κοστούμι να προχωρά μπροστά από το βάθρο του, κρατώντας μια σημαία που καλύπτει το πρόσωπό του, σαν να μην βλέπει πού πηγαίνει. Τοποθετήθηκε στην περιοχή Waterloo Place, στο St James’s, έναν χώρο που σχεδιάστηκε τον 19ο αιώνα για να προβάλλει τη στρατιωτική ισχύ και την αυτοκρατορική ιστορία της Βρετανίας.

Το έργο εγκαταστάθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της περασμένης Τετάρτης και στη συνέχεια επιβεβαιώθηκε από τον ίδιο τον καλλιτέχνη μέσω ανάρτησης στο Instagram. Στη βάση του αγάλματος είναι χαραγμένη η υπογραφή του.’ (από Ναυτεμπορική). 

 

https://youtu.be/796BJVEEuHs?si=u-ageSY5W3kCYQr_ 

https://www.banksy.co.uk

__________________________________

Ευτελές Υ.Γ.

Μου απάντησε λοιπόν ο εθνικιστής

-Ο αυνανισμός δεν τυφλώνει, κυρία μου;

―Κουφαίνει, απ’ ό,τι λένε, του απάντησα.

Βλέπετε, αναπόφευκτα η πνευματική του ηλικία μου θύμισε εκείνο το σχολικό χαζαστείο που είχε να έρθει στο νου μου αιώνες

‘Ξέρεις ότι η μαλακία  φαίνει;’ έλεγε ένας για να ρωτήσει ο άλλος ‘Τιιι;’ Και να γελάσουν τα ανήλικα με τον υποτιθέμενο κουφό αυνάνα.

Τέτοιο μυαλό έχουν, έτσι τους μιλάμε μήπως και καταλάβουν.

 

Σύνδεσμος προς Banksy

#να_διαβαζετε_τους_τοιχους (μικρή συλλογή)

 

και το.. κλάσικ

Αδιακρισίες της Γλώσσας: πτώματα στα συμπτώματα και άλλα του ξενυχτιού

 

                                               

Αδιακρισίες της Γλώσσας. Αυτό ας πούμε που τα συμπτώματα έχουν μέσα πτώματα δε θα το λέγαμε και ευγενικό.

 

Το Γήρας σκέπτομαι. Για σας τους νέους το λέω, δεν έχετε ιδέα τι σας περιμένει. Ζει πάντα εκείνο το παιδί, συγκατοικεί με το νέο μέσα μας και αν η πείρα δίνει κάποια λογική η καρδιά δεν παύει να μάς αναστατώνει. Δε λέω για χαζοαισθήματα και μπούρδες, λέω για τον πόθο της ζωής, τον τρελό τον τι να τον κάνεις όταν πλέον, όπως το ’λεγε  κι ο Ευαγγελιστής ,‘ο νους μεν πρόθυμος, η δε σαρξ ασθενής’.

 

Μια κοπέλα μου είπε χθες ‘όταν σας βλέπω λέω μακάρι κι εγώ όταν φτάσω τα χρόνια σας να έχω το σώμα σας’.

Γλυκά της χαμογέλασα, δεν απαντιούνται αυτά, μα ο κύριος δίπλα μου στο μπαρ μονολόγησε ότι ‘εδώ δεν το ‘χει τώρα’ και χορέψαμε μαζί ένα εντυπωσιακό, έτσι να ξορκιστεί η χοντράδα. Καλός άνθρωπος, τον ευγνωμονώ διότι ως γνωστόν πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι (δηλαδή, για να σας το πω απλά, σε κενή και κούφια ματαιοδοξία δεν υστερώ κι αν δεν επιδείκνυα την ευλυγισία μου θα έπεφτα σε θλίψη).

 

‘Θα θελα να μου να μικ’ιός

θα θελα να ’σουνα μικρή

ο έρωτάς μας ο τρελός

να ξεκινούσε απ’ την αρχή’ όπως λέει κι εκείνο το νησιώτικο μα φευ εύκολα απ’ τα συμπτώματα καταλήγουμε στα πτώματα, οπότε άσε λες, ας μην το πιώ το επόμενο ποτήριο, ας πω ένα ακόμα όχι σ’ εκείνο που ως τώρα έλεγα ‘ζωή’. 

_____________________________

*Πάντα παραφράζω με «νου» όταν το χρησιμοποιώ μα ο Ευαγγελιστής λέει «πνεύμα»:

«Το μεν πνεύμα πρόθυμον η δε σαρξ ασθενής» το έχω στο Ματθαίο (κστ΄) στη Βίβλο μου. Το είπε υποτίθεται ο Ιησούς στους Μαθητές του επειδή τους πήρε ο ύπνος όσο εκείνος προσευχόταν.

Του δρόμου Junkie; Μύκονος

 

Truck Junkie;

- Δικό μας παιδί δηλαδή, από 'κείνα;
Βρέθηκε μπροστά μου στη Μύκονο.
______________________________
Ψάχνοντας ανακάλυψα πως όχι δεν είναι πρεζάκι ο οδηγός μα πρόκειται για Ολλανδική εταιρία. Μα το χάρηκα.

ΜΑΡΙΝΑ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ: 18 & 19 Μαΐου― η αδελφή μου και υπέρσυστήνω

 

Της αδελφής μου, σημαντικό και υπέρσυστήνω.

(που ξέρω, ξέρω, ίσως να μπερδευτείτε πια με τα αδέλφια μου μα δε φταίμε εμείς).

 

Η Μαρίνα Χρονοπούλου, λοιπόν,

σπουδαία μουσικός και μαέστρος

παρουσιάζει τη μουσική της διαδρομή μέσα από συνθέσεις της για δέκα θεατρικά έργα.

 

18 και 19 Μαΐου

στο Υπόγειο του Κουν (βέβαια)

Πεσμαζόγλου 5 – κι ακολουθεί  σύνδεσμος για εισιτήρια.

_____________________________________________

ΜΑΡΙΝΑ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

18 & 19 Μαΐου στις 21.00

Ο Βασιλιάς του Χρυσοπόταμου και άλλες ιστορίες

Μία μουσική διαδρομή μέσα από 10 θεατρικά έργα. 

 

Έχοντας συνθέσει μουσική για πάνω από 25 θεατρικές παραστάσεις, η Μαρίνα Χρονοπούλου παρουσιάζει συνθέσεις των τελευταίων 15 χρόνων. Μια 15μελής ορχήστρα και τρεις ηθοποιοί ερμηνεύουν αποσπάσματα από 10 θεατρικά έργα.

 

Μουσική: Μαρίνα Χρονοπούλου

Δραματουργία: Ελισάβετ Χρονοπούλου

Σκηνοθεσία - Φωτισμοί: Παναγιώτης Παναγόπουλος

Ηθοποιοί: Μυρτώ Αλικάκη, Παναγιώτης Παναγόπουλος, Μάνια Παπαδημητρίου

 

15μελής ορχήστρα:

Πιάνο: Μαρίνα Χρονοπούλου

Ηλεκτρική κιθάρα, μπάσο, φυσαρμόνικα: Δημήτρης Μανούσος

Βιολιά: Νεφέλη Δοδοπούλου, Ελευθερία Ηλιάδη, Γιάννης Μπιχάκης, Ανέστης Τσιαρτσιανίδης

Βιολοντσέλα: Ηλίας Μαυροματίδης, Μυρσίνη Μερζώ, Τριανταφυλλιά Παναγιωτάκη, Άλκηστη Τσουλάκου

Φλάουτο: Μαριάννα Αντωνοπούλου

Κλαρινέτο: Χαρίλαος Χαλκιάς

Τρομπέτα: Μάρκος Στυλιανέσης

Τρομπόνι: Δημήτρης Ντάσιος

Κρουστά: Βασιλιάννα Τσαλαπάτη, Μαριάννα Αντωνοπούλου

Κούκλα Μαριλένα: Σταυριάνα Κουσκουβελάκου

Σχεδιασμός αφίσας: Χάρης Κολοβός

Σχεδιασμός προγράμματος, social media: Γεωργία Μελετίου

 

Εισιτήρια: https://www.more.com/gr-el/tickets/music/marina-xronopoulou-mousikes-apo-to-theatr0/

 

ΑΘΩΟΣ ο Νίκος Ρωμανός (μετά από 17 μήνες φυλακή)

 

Για ένα αποτύπωμα σε σακούλα 17 μήνες φυλακή, βία, στιγματισμός. Και τελικά, όπως από την αρχή φαινόταν, είναι αθώος.

Αθώος λόγω αμφιβολιών όμως, κι ο χαρακτηρισμός «λόγω αμφιβολιών» δεν δίνει δυνατότητα να ζητήσει αποζημίωση για την άδικη κράτηση.

Ντρεπόμαστε; Που τα ανεχόμαστε; 

Τα δικαιώματα κι η Δικαιοσύνη πρέπει να είναι ίδια για όλους αν έχουμε Δημοκρατία. 

 

'Έπειτα από 17 και πλέον μήνες στη φυλακή Την ενοχή δύο κατηγορουμένων αποφάσισε το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων στη δίκη για την έκρηξη σε διαμέρισμα στους Αμπελοκήπους την 31η Οκτωβρίου 2024. Αθώοι κηρύχθηκαν οι Νίκος Ρωμανός και ακόμη δύο. Ύστερα από 17 και πλέον μήνες στη φυλακή ο Νίκος Ρωμανός είναι ελεύθερος, όπως και οι Δημήτρης Π. Και Αργύργης Κ. '

Xrisa Lykou

Μόλις απολογήθηκε ο Νίκος Ρωμανός, λέγοντας:

«Η φυλακή είναι ένα περιβάλλον παγωμένου χρόνου. Όταν βγαίνεις, βγαίνεις από ένα ψυγείο και έρχεσαι αντιμέτωπος με την πραγματικότητα αλλαγμένη.

Η σύλληψη κάτω απ το πατρικό μου, ήταν σαν ντεζαβου σαν ένα τραύμα που ανοίγει ξανά. Ήξερα απ’ την αρχή τι μέλλει γενεσθαι, ότι θα περιφερθώ δηλαδή σαν λάφυρο, σαν προϊόν πολιτικού μάρκετινγκ.

Το πιο σημαντικό πράγμα που έκανα στην πολιτική μου ζωή, από την αποφυλάκιση μου μέχρι σήμερα, ήταν η αναστύλωση του μνημείου του Αλέξανδρου Γργηγορόπουλου, για να διασωθούν οι μαρτυρίες, να διασωθεί η μνήμη.

Για τα πράγματα που έχω κάνει, δεν έχω πρόβλημα να αναλάβω την ευθύνη. Στην προκειμένη όμως περίπτωση δεν έχω κάνει αυτή την επιλογή. Καλούμαι να πληρώσω κάτι που δεν έχω κάνει και είναι άδικο. 

Καλύτερα να μου πείτε ότι είμαι ένα πρόσωπο που δεν συμπαθείτε και γι’ αυτό με βάζετε φυλακή. Είναι πιο τίμιο απ’ αυτό με τη σακούλα.

[…]

Τέλος, επειδή έχω το βίωμα της απώλειας, θέλω να εκφράσω τα συλλυπητήρια μου στους γονείς του Κυριάκου Ξυμητήρη, στη σύντροφο του και στον πολιτικό του χώρο».

Χειροκροτήματα στην αίθουσα και μεγάλη συγκίνηση. Νίκο γερά ως τη λευτεριά!

 

Τώρα που η δίκη ολοκληρώθηκε κρατάω κάποια αποσπάσματα απ’ την τελική τοποθέτηση της Μαριάννας: 

«Δεν μετανιώνω για τίποτα! Η αντίσταση και η αλληλεγγύη είναι υποθέσεις συλλογικές.

Ευχαριστώ τους γονείς του Κυριάκου, για τη συμπαράσταση και τη συμπόρευση. Ευχαριστώ τη Δήμητρα Ζ. όχι μόνο γιατί μου στάθηκε στις πιο αβάσταχτες στιγμές με τον πιο ανιδιοτελή τρόπο, αλλά γιατί δεν αποστασιοποιήθηκε απ’ τον Κυριάκο.

Ευχαριστώ τον Κυριάκο γιατί μαζί ονειρευτήκαμε με μάτια ανοιχτά έναν καλύτερο κόσμο, γιατί μαζί αγωνιστήκαμε για έναν καλύτερο κόσμο.

Το μεγαλύτερο κομμάτι μου πέθανε μαζί του, ένα κομμάτι του θα ζει πάντα μαζί μου. Στις 31/10 ορκίστηκα παρών!».

Κρατάω τα λόγια της Δήμητρας:

«Καταδικάζετε εμένα και την αναρχία! Δεν μπορείτε να νικήσετε τις ιδέες, προσπαθείτε να σπάσετε τους ανθρώπους. Καταδικάζετε εμένα για τρομοκρατία, ενώ οι κυβερνήσεις που σπρώχνουν τον κόσμο στη φτώχεια, μένουν στο απυρόβλητο. Τρομοκράτες, είναι όσοι αγωνίζονται για συντροφικότητα και αλληλεγγύη. Ευχαριστώ το αλληλέγγυο κίνημα. Μια αλληλεγγύη που δεν σταματά στη συμπάθεια, είναι ασπίδα μέσα σε αυτή την αίθουσα που υπάρχει η μνήμη του Κυριάκου. Δεν υπερασπίστηκα μόνο εμένα αλλά και εκείνον. Όσο υπάρχουν άνθρωποι σαν εκείνον οι απουσίες, θα γίνονται βαθιά παρουσία».

Κρατάω τη στιγμή αξιοπρέπειας όταν τα τρία παιδιά στο άκουσμα της αθώωσης τους δεν έκαναν τον παραμικρό μορφασμό ανακούφισης -όσο κι αν την ένιωσαν- ξέροντας τι μπορεί να ακολουθεί για τα δύο κορίτσια.

Τέλος, τη στιγμή που η Μαρίαννα αποχωρεί με υψωμένη γροθιά απ’ την αίθουσα και συναντά τη μητέρα του Κυριάκου, Άννα, φωνάζοντας μαζί: «Κυριάκος Ξυμητήρης ένας από εμάς, σύντροφος για πάντα στους δρόμους της φωτιάς».

Και παιδιά ας συμφωνήσουμε ότι από όποια οπτική κι αν βλέπεις τα πράγματα, σαν το κράτος, άλλος τρομοκράτης δεν υπάρχει.

_________________________________________________________________

#Μυρτώς βρε παιδιά, Μυρτώς! #Γλώσσα #grammar_nazi

#Μυρτώς βρε παιδιά, Μυρτώς, όπως Μαντώς κ.ο.κ. Δημοτική μιλάτε. Αν γράφατε αρχαία να το λέγατε κατά το #Σαπφούς.

Κι όχι τίποτε άλλο μα μετά μου πετάτε και κάτι 'του Ίων', 'τον Ιάσων' , 'την Άρτεμις' και 'τον Όθων' και με απελπίζετε.

 

Ρωτάτε, μη ντρέπεστε. Δε φταίτε εσείς για το ελληνικό σχολείο,

 όμως ‘Ρωτώντας παν στην Πόλη’ αλλιώς μένουν πίσω κι άσκοπα ξεφτιλίζεστε.

 

Τα έγραφα και παλιότερα στο: ‘Αρχαία ονόματα για τα παιδιά; Χρυσή μου, συγκεντρώσου! όπου μεταξύ άλλων:

 

'....Νιόβη, Κασσάνδρα κι Ιφιγένεια δείχνουν είτε άγνοια είτε περιφρόνηση της Ιστορίας την οποία υποτίθεται τιμούν.

Ίρις και Θέμις και Λέων και Ιάσων, και Οδυσσεύς, είναι ωραία κι άξια αλλά εξαρτάται η ωραιότης από το πόσο εγγράμματοι είναι οι γονείς και το περιβάλλον στο οποίο θα ζήσει ο φέρων το όνομα.

Κουράστηκα να ακούω από μάνα 'Θα πω στον Ιάσων', 'έλα Γιόλη' (Ιόλη), 'είναι του Λέων μου' και λοιπά ακαλαίσθητα και τόσο κουραστικά που πρόσφατα παρασύρθηκα και σε μια 'μαμά του Λέων' που με ρώτησε είπα 'δεν τον βαφτίζεις Νικολάκη που ξέρεις να το λες;'

Τις συνέπειες τις φαντάζεστε. Ο Λέων δεν εσώθη, μια ζωή γνωστοί και φίλοι θα μαθαίνουν με το πρώτο πως είναι γόνος ανόητης μαμάς, μα δεν εσώθη ούτε η γράφουσα. Η 'ευγενής Τέχνη του να κάνεις εχθρούς' είχε ξανά εξασκηθεί, παρά το γάντι.... ' από: https://daphnechronopoulou.blogspot.com/2012/09/blog-post_14.html   

_____________________________________________________

Εικόνα τα εν Μυκόνω μου Λεξικά στην αγαπημένη νεανική βιβλιοθηκούλα του παππού μου που ακόμα έχει στα ράφια την όμορφη γραφή του με κόκκινο μολύβι: ‘Ιστορία’ στο ένα, ‘Τραγωδίες’ άλλο κλ, περήφανος τότε το 1927 που νέος καθηγητής σταλμένος στην Έδεσσα, κατάφερνε να αγοράζει βιβλία και «έφτιαχνε τη Βιβιλιοθήκη του» όπως γινόταν τότε. (Το Δημητράκο μου, όπως βλέπετε τον έχω διαλύσει κι έχασε τίτλους από την όψη).

 

Για γνώση Γραμματικής στυστήνω Τζάρτζανο αν αγαπάτε Ιστορία, Γλώσσα και την ανάγνωση μα και Τριανταφυλλίδη ανυπερθέτως (υπάρχει και σε .pdf)

 #Γλώσσα #grammar_nazi