η παρουσίαση του πρώτου έντυπου τεύχους του «Κούμη-Ιστορίες Ανάκατες».
Δημιουργός ο Akrat AristeidisΚουμιώτης συγγραφέας και γνωστός blogger που κρατά πάντα ζωντανό και ενδιαφέρον το ιστολόγιό του ΛΑΜΠΟΡΓΚΙΝΙ
Τον γνώρισα επί ΦΑΡΦΟΥΛΑ, του επίσης πολύ αγαπητού μου Διαμαντή Καράβολα, μα μας κράτησαν σε επαφή τα χρόνια εκείνα τα παλιά των blogs όταν, πριν κυριαρχήσουν η εικόνα κι η επί χρήμασι προώθηση προϊόντων των Τικτοκικών και Ινσταγκραμικών ινφλουένσερς, εμείς οι τότε bloggers αλληλοσχολιάζαμε και στήναμε ‘πηγαδάκια’ διαλόγου και αλληλοϋποστήριξης δημιουργώντας το είδος της θερμής γνωριμίας με βαθιά εκτίμηση που μόνο σε σχέσεις ραδιοφώνου έχω ξανασυναντήσει.
Το δικό μου τεύχος ταξιδεύει, δεν έχει φτάσει ακόμα, αλλά είμαι μέλος της σελίδας τους ΚΟΥΜΗ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΝΑΚΑΤΕΣόπου, αν θέλετε πιο πολλές πληροφορίες, θα βρείτε και τους άλλους άξιους συντελεστές της Ομάδας της Κύμης.
Αξίζει και συστήνω:
την Παρουσίαση απόψε (θα έχει και εκπλήξεις, μαθαίνω) αλλά και τη σελίδα, το έργο όπως, βέβαια, και την ίδια την όμορφη Κύμη.
Σας περιμένουμε για μια βραδιά γεμάτη Κύμη και με πολλές εκπλήξεις
Η ομάδα «Κούμη - Ιστορίες Ανάκατες», με αφορμή την έκδοση του πρώτου έντυπου τεύχους της, σας προσκαλεί σε μια συνάντηση γνωριμίας στο βιβλιοκαφέ των Εκδόσεων Εύμαρος.
λέει ο Γιάννης Βαρβέρης στο σπαρακτικά τρυφερό ‘Βαθέος Γήρατος’, μια βιογραφία της μητέρας του, συλλογή μικρών καθημερινών ποιημάτων που ανοίγουν μια πόρτα προς το Γήρας, το μεγάλο ταμπού της εποχής μας.
Με λόγια απλά, μικρές στιγμές ως αναμνήσεις, επισκέπτεται τη μητέρα του και φωτίζει μοναδικά τον πόνο τού να βλέπεις τον εαυτό σου μέσα από τους αγαπημένους σου όταν εκείνοι λειώνουν. Καθώς γερνά η μητέρα του εκείνος πιάνεται από αυτήν που εκείνη ήταν δίχως όμως να αποστρέφεται την αλλαγή. ‘Φοβάμαι’, λέει για το θάνατό της,
‘μήπως τον εκλάβω σα συνέπεια φυσική
μήπως τα δάκρυα σου τα ‘χω προπληρώσει’.
Ένα βιβλίο συγκινητικό που υπερσυστήνω. Ένα βιβλίο επένδυση για να το έχουμε κοντά μας διότι, ακόμα κι αν δεν είναι του συρμού το γήρας ή ο θάνατος γερόντων, η ώρα του έρχεται (αν είμαστε τυχεροί κι επιβιώσουμε ως τότε).
Μοιράζομαι ένα που αγαπώ διότι με παρηγορεί, σαν ο Βαρβέρης να μιλά για μένα
Χαρείτε το!
____________ Ο Γιάννης Βαρβέρης, που πέθανε το Μάιο του 2011, ένα μήνα μετά την έκδοση του ‘Βαθέος Γήρατος’, ήταν αγαπημένος φίλος του πατέρα μου ο οποίος συχνά μου χάριζε βιβλία του. Το ‘Βαθέος Γήρατος’ όμως ήρθε σ’ εμένα μετά το θάνατο και των δυό τους. Ζωντανή η ιδιόχειρη προσωπική αφιέρωση με την ημερομηνία της που, σήμερα για μένα μιλώντας σ’ εμένα κι όχι στη νεκρή πια μητέρα, αντιστρέφει το χρόνο σα να με συμπονά θυμίζοντάς μου ότι στην Τέχνη, όπως στα όνειρα, χρόνος δεν υπάρχει).
Θυμήθηκα αυτό τον παλιό διάλογο μεταξύ φιλόζωου και νεόπλουτης στάρλετ τώρα που μετά τη Μαντόνα άλλη μια σταρ εμφανίστηκε τυλιγμένη σε προβιές. Τι έχουν πάθει; Χρηστικό δεν είναι μια και ζούμε πρωτοφανή άνοδο θερμοκρασίας. Μόδα; Δεν μοιάζει αφού ούτε ωραίο ούτε νέο μου φαίνεται.
Μήπως απαιτείται επειγόντως να αρχίσουν μαθήματα βασικής Λογικής και Ρητορικής στα σχολεία; Μήπως αντί για το Τζιτζιφιόγκο της ‘κβαντικής ιατρικής’ και την ψευτοαμερικάνα από το Δομοκό οι γονείς που πληρώνουν πανάκριβα κάτι -το πάλαι ποτέ-καλά ιδιωτικά σχολεία* πρέπει να απαιτήσουν να διδάσκεται σοβαρά η ορθολογική σκέψη αντί της μπουρδολογίας;
Έχω αναφερθεί κι αλλού στην περίπτωση φίλης που πήγε 18χρονο για Κάνναβη και της τον έκαναν φυτό στα βαρβιτουρικά.
Το έζησα από κοντά και η φίλη με αποφεύγει πλέον επειδή από την πρώτη στιγμή ήμουν κατά της συγκεκριμένης ‘θεραπείας’ και των γιατρών (που μου τους περιέγραφε ως «ΟΙ κα-λύ-τε-ροι») οι οποίοι σύστησαν εγκλεισμό σε πανάκριβη κλινική και βαριά φαρμακευτική αγωγή. Για Κάνναβη.
Η «θεραπεία» κόστισε όχι μόνο πολύ χρήμα αλλά και την υγιή ανάπτυξη του παιδιού της όπως και τη φιλία μας μια και ακόμα την ενοχλεί το ότι, ως γνώστρια περί εθισμών και εκμετάλλευσης της ευαλωτότητας γονιών, ήμουν ιδιαίτερα επίμονη στην κριτική μου. Το έβλεπα σα χρέος μου.
Ρωτάνε κάποιοι γιατί κανείς δε μιλούσε πριν σκοτώσουν το Μαζωνάκη και, για μερικούς τουλάχιστον, νομίζω ότι ξέρω.
Εν μέρει είναι η καταιγιστική δημοσιότητα που δίνει ένα κύρος, κούφιο μεν αλλά επίφοβο αφού «με ποιον να τα βάλεις τώρα», «κολλητός υπουργού μού τον σύστησε», «εδώ δίνει διαλέξεις στο Μωραΐτη» ενώ από την άλλη έχουμε τη, φυσιολογική ίσως, αντίδραση όλων μας που, από ντροπή και ενοχές και ώσπου να ωριμάσει μέσα μας η επίγνωση, επιμένουμε να στηρίζουμε τα ακριβά μαςλάθη.
Γι’ αυτό δε βοηθά να κατηγορούμε τα θύματα. Οι υπαίτιοι πρέπει να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο τρίο των δολοφόνων αλλά και όλους όσους προμοτάρουν από συμφέρον ή βλακεία τα κάθε είδους τάχα προχώ και εναλλακτικά έναντι της επιστήμης.
_________________
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Μην κάνετε τον κόπο να με μηνύσετε για δυσφήμιση ή κι εσείς να μου στείλετε εξώδικα:
Τη γνώμη μου λέω (όπως έχω δικαίωμα) πάνω σε πληροφορίες που έχουν ήδη δημοσιοποιήσει άλλοι και έχετε διαφημίσει εσείς οι ίδιοι.
Ιδού:
*από τον Γιώργο Θαλάσση (που ήταν Γυμνασιάρχης της Σχολής Μωραΐτη)
Όταν διαπίστωσα ότι η Σχολή Μωραΐτη είχε προσκαλέσει τον Dr Ilias του «The Stem Cell Clinic» στο Κολωνάκι να μιλήσει στα παιδιά της β´ λυκείου με θέμα «Οι ψυχοσωματικές επιπτώσεις του άγχους στους εφήβους» σοκαρίστηκα πολύ. Αναρωτήθηκα μάλιστα καλοπροαίρετα μήπως δεν ήξεραν ποιον κάλεσαν. Κατόπιν, με ηρεμία έβαλα το μυαλό μου να δουλέψει, θυμήθηκα μερικά πράγματα και τα έβαλα στη σειρά.
•Πριν από 30 χρόνια ο συνιδιοκτήτης της Σχολής μού είχε πει πολλές φορές ότι συνομιλούσε με τη νεκρή σύζυγό του. Ώσπου κάποτε δεν άντεξα και του είπα να της δώσει πολλούς χαιρετισμούς κι από μένα.
•Καθηγήτρια Μαθηματικός αντάλλασσε βιβλία μεταφυσικού προβληματισμού με διευθυντικά στελέχη και στη συνέχεια παραιτήθηκε, για να αφοσιωθεί στη μετάφραση τέτοιων βιβλίων.
•Όταν η 11η Σεπτεμβρίου, ημέρα έναρξης των σχολείων, έπεφτε Κυριακή, την επομένη ημέρα έρχονταν για λίγες ώρες τα νέα παιδιά, για να γνωρίσουν το σχολείο και τα μαθήματα θα άρχιζαν κανονικά την Τρίτη 13. Όμως η ιδιοκτήτρια του Σχολείου έλεγε πως δεν θα άρχιζε τα μαθήματα Τρίτη και δεκατρείς, οπότε αναβάλλονταν για τις 14.
•Όταν κάποτε εμφανίστηκαν προβλήματα στο σχολείο παλαίμαχο διευθυντικό στέλεχος αναρωτήθηκε μήπως τον Σεπτέμβρη είχαμε αρχίσει μαθήματα Τρίτη και δεκατρείς.
•Στο λύκειο του Σχολείου λειτουργούσε για τα παιδιά όμιλος γιόγκα με τη φιλοσοφία της, με πολύπειρη εισηγήτρια. Όταν διατύπωσα αντιρρήσεις η γενική διευθύντρια μου είπε ότι πολλά παιδιά βοηθιούνταν.
•Στα πλαίσια μετεκπαίδευσης του διδακτικού προσωπικού έγινε τριήμερη εκπαιδευτική εκδρομή με σεμινάριο Φενγκ Σούι, όπου μεταξύ άλλων οι εκπαιδευτικοί έμαθαν πως κάθε πρωί πρέπει να ξεπλένουν το στόμα τους με λάδι και στη συνέχεια να φτύνουν το λάδι στη λεκάνη της τουαλέτας και να κατεβάζουν το καπάκι. Ψυχολόγοι του Σχολείου συνεπικουρούσαν.
•Όταν εισηγήθηκα έναν κανονισμό που είχε 13 άρθρα, η γενική διευθύντρια μου είπε πως δεν επέτρεπε να φτάσει στα παιδιά κάτι που είχε 13 άρθρα και να τα κάνω 12.
•Στη γραμματεία πηγαινοέρχονταν πίτες του Αγίου Φανουρίου και μου είχαν μεταφερθεί σχόλια για μεταφυσικές πρακτικές πρόβλεψης του μέλλοντος.
•Επανειλημμένα μου είχαν γίνει σχόλια ότι υψηλόβαθμο διευθυντικό στέλεχος που έχει καθημερινή επαφή με παιδιά βάζει τρεις τελείες στην υπογραφή του και αυτό είναι αποδεικτικό στοιχείο ότι είναι μασόνος και εγώ είχα αντιταχθεί σθεναρά. Από άγνοια; Από αφέλεια; Τώρα πλέον αναρωτιέμαι.
Πολλά πράγματα τότε τα θεωρούσα γραφικά και αστεία. Μήπως αρνιόμουν να δω την πραγματικότητα, για να περισώσω την υπόληψή μου;
Το συμπέρασμα είναι ότι πλέον ντρέπομαι που είχα εκπαιδευτική σχέση με αυτό το Σχολείο.
Και επίσης έχω πεισθεί ότι όταν κάλεσαν τον Ηλία Θεοδωρόπουλο να μιλήσει στα παιδιά της δευτέρας λυκείου ήξεραν πολύ καλά ποιον καλούσαν και τον κάλεσαν ακριβώς για τις υπηρεσίες που προσέφερε στους πελάτες της υψηλής κοινωνίας.
Τόσο λυπηρό!
Πλεύρης, Κικίλιας και Πατούλης όχι μόνο γνώριζαν τη δραστηριότητα της γιατρού του Μαζωνάκη, Ιωάννας Γάκα, αλλά έθεσαν υπό την αιγίδα των Υπουργείων και της Περιφέρειας το 1st Health Travel International pic.twitter.com/nZ4jvpHDy2
Ένα σημαντικότατο άρθρο -μαρτυρία καταγγελία- του δικού μας Μάριου, του σπουδαίου ακτιβιστή.
Σε λίγες μέρες εκδικάζεται η έφεση για τη δίκη του ΚΕΘΕΑ που πρώτη φορά μάς δίνει την ευκαιρία να μιλήσουμε ωμά και ανοιχτά για κάποια κλειστά προγράμματα και τις τιμωρητικές μεθόδους τσαλαπάτησης της προσωπικότητας με κατάφορη παραβίαση των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Στη χώρα μας, όπως λέει κι ο Μάριος, έχει δημιουργηθεί ένας κλοιός προστασίας που γίνεται αιτία να κλείσουν στόματα και να διαιωνίζονται οι αναποτελεσματικές πρακτικές απεξάρτησης που πλέον είναι ξεπερασμένες.
Επίσης προσθέτω: μη συγχέουμε την επέμβαση αυτή με την 'ενυδάτωση' που έκαναν μόδα οι Rappers (Diddy Puff Daddy κλ) και την έχουμε και στη Μύκονο. Μετά τα 3ήμερα οργιαστικά πάρτυ έρχονται «στο χώρο σας» και βάζουν ενδοφλέβια ορό με νερό για ενυδάτωση.
_____________________________________
ΠΡΟΣΘΕΤΩ
ενδιαφέρον σχόλιο (με την άσχετη μ΄αυτό και ευτελή απάντησή μου)
Άσχετο, αλλά με εντυπωσιάζει που κανείς δε γελάει μ' αυτό το 'Ελληνικό FBI’, τύπου 'Κινέζικο Πράντα', που ακούμε και διαβάζουμε στα ΜΜΕ.
Έκτός της απορίας του γιατί δεν το λένε με το ονοματάκι του (ΔΑΟΕ) είναι και το πιο ουσιώδες ίσως, το από πότε εμείς γίναμε 'Ομοσπονδία' ή ίσως αποικία.
Τα αρχικά FBI -ως γνωστόν νόμιζα- αναπτύσσονται ολογράφως σε: 'Federal Bureau of Investigation' που σημαίνει'Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών' το οποίο είναι η εγχώρια υπηρεσία πληροφοριών και η κύρια υπηρεσία επιβολής των ομοσπονδιακών νόμων των Ηνωμένων Πολιτειών. Που σημαίνει ότι το FBI, υπάγεται στο Υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών και είναι μέλος της Κοινότητας Υπηρεσιών Πληροφοριών των ΗΠΑ.
Το 'ελληνικό FBI' δηλαδή είναι μια οξύμωρη αρλούμπα που δεν ξέρω πώς τη σκέφτηκαν αλλά παραπέμπει στις κωμωδίες Ψαθά και άλλων κωμικών που σατίριζαν το σουσουδισμό της εποχής τους με αντίστοιχες κοτσάνες όσων νόμιζαν ότι ήταν κομψότερο να μιλάνε στην τότε lingua franca (τα γαλλικά) που δε γνώριζαν. Αντίστοιχα με τις αγγλικούρες που ακούμε στην εποχή μας. Αλλά ομολογώ δεν το περίμενα και για κρατική υπηρεσία.
Για να με νιώσετε να σας θυμίσω, εκτός του Ζαγοραίου, τα «Παρδόν» της Μαντάμ Σουσού, τα 'Σας μερσώ' και το «Τουτέ λα μιζέρ!» (Ο Στρίγγλος που έγινε αρνάκι) και τα ‘Μαντάμ ντε Παρί κομπινεζόν' της Ρένας Βλαχοπούλου (από όπου φέρνω απόσπασμα).
...όπως φαντάζει στα μάτια των Ελλήνων, προβάλλεται μέσω της αστικής τάξης ως ανώτερη από τη γνήσια παραδοσιακή ελληνική. Έτσι γίνεται χιουμοριστικός στόχος η αστική τάξη και ιδιαίτερα η εκζήτηση της ξενόφερτης αστικής κοινωνικής συμπεριφοράς, την οποία η αστική τάξη προσπαθεί να επιβάλει ως νόρμα, παραβιάζοντας τις προσδοκίες και τις πρακτικές των χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων...
..τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα είτε ασκούν κριτική στην αστική τάξη ειρωνευόμενα τους ξενόφερτους τρόπους της (εκπροσωπούμενα κυρίως από το αντρικό φύλο), λ.χ. pardon/με το παρδόν, madame/μανδάμ, είτε προσπαθούν να τη μιμηθούν (εκπροσωπούμενα κυρίως από το γυναικείο φύλο). Πβ. λ.χ. τον λόγο της Μαντάμ Σουσού του Δ. Ψαθά ή της υπηρέτριας στις κωμωδίες του ελληνικού κινηματογράφου, που μιμείται αδέξια και ανεπιτυχώς την κυρία της...»[Από το:
Όταν το χιούμορ και η ειρωνεία γίνονται γλωσσοπλάστες:
Η νεολογική σημασία «γαλλικά» της Άννας Αναστασιάδη-Συμεωνίδη,
Έ ντε λα μαγκέν ντε βοτανίκ Άλα πι και φικέ ξηγιέτ' Α λε λεπτίκ
Στα ντε μπουζουκέν Ντε καμπαρέ Άλα ντε δικό μασ ο καρέν
Άντε λα φουμέντο Και μαστουριόρε Με τε γκομενέτε ο τεκέ Και η Αγγέλω πατημέντο Φλόκο ντ' αργιλέ
Έστε μάγκασ έστε μπελαλίκ Λα ντε βοτανικό ο πιο νταήκ Κι έντρεμεν Ντρε κάργα ντε μαγκέ Γιατί φτιαξάρε Στο μινούτο ντε δουλειέν
Άντε λα φουμέντο Και μαστουριόρε Με τε γκομενέτε ο ντεκέ Και η Αγγέλω πατημέντο Φλόκο ντ' αργιλέ
Το ρεμπέτικο γράφτηκε το1932-1933, όταν ο Ζαγοραίος ήταν 4 ετών. Η μουσική λοιπόν ανήκει στον Σπύρο Περιστέρη (διασκευή παραδοσιακού μικρασιάτικου) και οι πρωτότυποι στίχοι στον Χαρ. Βασιλειάδη. Ο Ζαγοραίος είναι ο στιχουργός στην "αργκό" εκδοχή. Όσο για την πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού με τους "original" στίχους, ανήκει στον Ζαχαρία Κασιμάτη (1933).
Θυσία σε πανηγύρι ιδιωτικών εταιριών για να καμαρώνουν στρατόκαυλοι ανόητοι.
Θα με έβριζαν πάλι για μέρες αν έλεγα εγώ ότι δύο πιλότοι πέθαναν άδικα, ότι το κόστος αυτών των πτήσεων σε χρήμα και καύσιμα και μόλυνση θα έπρεπε να υπολογίζεται πριν οργανωθούν τέτοιες φιέστες, γι’ αυτό μοιράζομαι ένα γνώστη, πρώην πιλότο της Πολεμικής Αεροπορίας, που τα ξέρει από μέσα.
Ας δούμε και τι είναι αυτό το πανηγύρι, η #AthensFlyingWeek (κλασική κι η γελοιότητα του ονόματος βεβαίως το οποίο μας δίνεται αγγλιστί μολονότι τάχα καμαρώνουν οι θεατές πατρίδες κι Ελλάδες):
«..Επειδή πολλοί αναρωτηθήκατε ποια Εταιρία διοργάνωσε το Αεροπορικό Show στο οποίο έχασαν άδικα την ζωή τους οι δύο Πιλότοι μας της Πολεμικής Αεροπορίας το ερεύνησα και σας ενημερώνω ότι : Η Διοργάνωση δεν έγινε από την Πολεμική Αεροπορία αλλά από την Ιδιωτική Εταιρεία "Athens Flying Week" Ιδιοκτησιας του Παναγιώτη Ποδηματα που ειδικεύεται σε Αεραθλητικες Εκδηλώσεις με πανάκριβα εισιτήρια .! Όμως η Πολεμική Αεροπορία εμπλέκεται ΕΜΜΕΣΑ γιατί : Τα Πολεμικά Αεροπλάνα ο Ιδιώτης τα ΝΟΙΚΙΑΖΕΙ από τις Ένοπλες Δυνάμεις και το συγκεκριμένο Phantom ήταν Αεροπλάνο 65 χρόνων .! Οι Πιλότοι μας που καθημερινά καταπονούνται Σωματικά και Ψυχικά στις Αναχαιτίσεις στο Αιγαίο ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ σε μια εκδήλωση ενός πληρωμένου Show με τιμή εισιτηρίου 250€.! Ο συγκεκριμένος Ιδιώτης Παναγιώτης Ποδηματας ΔΑΝΕΙΖΕΤΑΙ από την Κυβέρνηση Μαχητικά και Πιλότους καθώς και Μηχανισμούς του ΥΠΕΘΑ .! Εκτός των Εσόδων από τα εισιτήρια ,της παραχώρησης Έμψυχου Δυναμικού , Αεροπλάνων και Εγκαταστάσεων παίρνει και ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΗ με τα Αεροπλάνα που έχει πληρώσει ο Ελληνικός Λαός.....»
Οι 'αλεπούδες οι μικρές' που ο Σολομών στο Άσμα Ασμάτων* μάς λέει πως αφανίζουνε τα αμπέλια μας, τώρα που οι αμπελώνες μας συρρικνώθηκαν ―και μια κι οι Δελφοί που αναφέρει ο Ευριπίδης πέφτουν μακριά ― είπαν να εμφανιστούν στοάλλο «αρχαίο παλάτι των Θεών», την Επίδαυρο.
Φέρνω το video με τις αλεπουδίτσες, την είδηση, links και, με την ευκαρία τη δική μου βιβλικής αναφοράς αλεπού από την Πόρτα της Ληνώς .
'τις αλεπούδες, τις μικρές που αφανίζουνε τ' αμπέλια μας τώρα που είναι πάνω στον ανθό τους....' Άσμα Ασμάτων.
Το «αρχαίο παλάτι των Θεών» ή «οίκος» τους όπως λέει ο Ευριπίδης είναι βεβαίως οι Δελφοί κι όχι η Επίδαυρος.
Συμβάν: δύο αλεπούδες που έχουν κάνει τη φωλιά τους στον...αρχαιολογικό χώρο και αποτελούν πλέον σταθερό κομμάτι του οικοσυστήματος της Επιδαύρου. Το περασμένο Σάββατο, οι αλεπούδες είχαν ιδιαίτερα παιχνιδιάρικη διάθεση: δεν περιορίστηκαν στη συνηθισμένη τους βόλτα ανάμεσα στις κερκίδες, αλλά αποφάσισαν να ανέβουν μέχρι και την ορχήστρα, πατώντας τα ίδια τα σανίδια της σκηνής. Όπως ήταν φυσικό, η αναπάντεχη αυτή εισβολή ενθουσίασε τους θεατές, οι οποίοι υποδέχτηκαν τις τετράποδες «σταρ» με εξίσου θερμά χειροκροτήματα, χαρίζοντας μια μοναδική, αφοπλιστική νότα σε μια ήδη αξιομνημόνευτη θεατρική βραδιά’.Από epidavrosnews
‘
Παράσταση: Ο«Ίων» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου, παρουσιάστηκε τηνΠαρασκευή 28 και το Σάββατο 29/9/2026.
