Αγαλματοφιλία να υπάρχει στην Ψυχιατρική άραγε; Κατά το κλινοφιλία, κοπροφιλία κ.λ. ή ορίζεται με τη μανία κατά τα Επιδειξιομανία, Ερωτομανία κ.ο.κ.;
Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου όμως. Ιδίως του συγκεκριμένου μια και άλλο να ποθήσεις τον Ερμή του Πραξιτέλη κι άλλο μια προτομή, κομμένη κεφαλή δηλαδή, και μάλιστα του Καραμανλή.
Μου θύμισε κι εκείνο το
‘Κατα-κατα-κατα ρέω
θα ερωτευτώ τον Παπαντρέο..’ της εποχής του ερωτικού σκανδάλου του παλιού πολιτικού ή ένα άλλο παλιότερο στο οποίο πάει να βρει το κορίτσι που αγαπά μα πιάνει κουβέντα με τα αγάλματα: '..στη μικρή την πλατεΐτσα..
ένα άγαλμα που με είδε με θυμήθηκε
και τον πόνο μου να ακούσει δεν αρνήθηκε
και τα μάτια του βουρκώναν..'
Ανθρωπομορφιστική θεώρηση αψύχων; Τι να πεις, καθένας με τα γούστα του, καθένας με τη ντρόγκα του (αλλά προσέχετε βρε παιδιά τι σα δίνουν, εδώ στο νησί βλέπουμε πολλά).
___________
Η είδηση
Αναστάτωση προκλήθηκε το μεσημέρι της Τρίτης (21/7) στη Μύκονο, όταν ένας γυμνός άνδρας, τουρίστας σύμφωνα με πληροφορίες του xploremykonosnews, εμφανίστηκε στον κόμβο Καραμανλή και άρχισε να ερωτοτροπεί με την προτομή του Κωνσταντίνου Καραμανλή προκαλώντας έκπληξη σε οδηγούς και πεζούς, που κινούνταν στο σημείο.
Η Ελληνική Αστυνομία ειδοποιήθηκε άμεσα και αστυνομικές δυνάμεις έσπευσαν στο σημείο για να διαχειριστούν την κατάσταση. Αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν, ότι ο άνδρας ήταν ιδιαίτερα μεγαλόσωμος και γυμνασμένος, κάτι που φαίνεται και στις φωτογραφίες, γεγονός που έκανε δύσκολη την ακινητοποίησή του.
Και μια και λέμε για την Οδύσσεια στην οποία η ίδια ηθοποιός παίζει την Ελένη και την αδελφή της την Κλυταιμνήστρα, άσχετο μα θυμήθηκα το Σεφέρη που στο Ημερολόγιό του γράφει από τις Μυκήνες όπου συνάντησε δυό ηλικιωμένες αδελφές κι η μιά που λεγόταν Κλυταιμνήστρα ντρεπόταν να πει το όνομά της.
Γιατί;
‘Γιατί έχει μέσα αυτό το καταραμένο το μ΄νί’ του απάντησε.
__________________
Συγχωρέστε μου το ευτελές.
Συστήνω να πάτε αλλού αν θέλετε κουβέντες περί εθνικότητας μύθων και ρατσισμού απόψε.
Οι άστεγοι χρήστες της Αθήνας πετιούνται πάλι στο δρόμο
Ο μοναδικός ξενώνας μεταβατικής φιλοξενίας που υπήρχε στην Αθήνα για άστεγους χρήστες έκλεισε.
Με αγώνες και θυσίες είχαμε καταφέρει να ανοίξει το ΙΟΝΙΣ στην Αθήνα, ο ξενώνας άστεγων χρηστών ουσιών κι είμαστε απελπισμένοι που έκλεισε.
Έχω ξαναπεί ότι τα προβλήματα των άστεγων χρηστών είναι ποικίλα και πολυσύνθετα. Άνθρωποι άρρωστοι και άποροι, με ασθένειες ανίατες και χρόνιες, δίχως μέλη, δίχως ανάσα, δίχως νεφρά βρίσκονται στους δρόμους.
Οι άστεγοι στην Ελλάδα, εκτός των περιπτώσεων που διώχνονται από το σπίτι με προτροπή προγραμμάτων, συχνά έχουν κατοικία μακριά και κατεβαίνουν στο κέντρο για να εφοδιαστούν με την παρηγορητική ουσία που κάνει τη δύσκολη ζωή τους ανεκτή. Μέχρι να ψωνίσουν, να συνέλθουν, να εξυπηρετήσουν ίσως ένα φίλο (άλλο θέμα αυτό, η ποινικοποίηση της ανθρωπιάς) και να βρουν τρόπο να επιστρέψουν στο σπίτι τους, σέρνονται στους δρόμους του κέντρου.
Τα επιχειρήματα για την τεράστια κοινωνική ανάγκη να υπάρχει ένας χώρος στον οποίο να στεγαστούν, ννα πλυθούν, να πουν μια κουβέντα και να κάνουν χρήση με καθαρά ‘σέα’ σε περιβάλλον αξιοπρεπές, νομίζαμε ότι έπεισαν μια και όχι μόνο είναι θέμα ανθρωπισμού αλλά κάνει και την πόλη πιο άνετη για τους υπόλοιπους πολίτες.
Τι συνέβη;
Γιατί ψεύδονται;
Πού πήγαν τα εκατομμύρια που είχαν δοθεί γι αυτό το σκοπό;
Δε θα ισχυριστούμε ότι δούλεψε τέλεια. Υπήρχαν ελλείψεις, καταναγκασμοί, κομματικές προσλήψεις και εξαφάνιση μεγάλων ποσών που αν μέρος τους είχε δοθεί στο σκοπό θα είχαν γίνει θαύματα.
Πολλά έχουμε να πούμε περί ναλοξόνης και καταναγκασμών των ωφελούμενων, για το ότι θα έπρεπε- σε ανθρώπους μεγάλους κι άρρωστους- να παρέχεται μεθαδόνη για το ΄κατέβασμα΄ κ.λ. κ.λ. Μα ακόμα κι έτσι, με τις ελλείψεις και το κομματικό καπέλωμα κάτι γινόταν.
Τώρα οι άνθρωποι αυτοί τι θα γίνουν;
Την επόμενη φορά, λοιπόν, που στο κέντρο της Αθήνας θα πέσετε πάνω σε ανθρώπους που κάνουν χρήση δημόσια, άπλυτοι και ταλαίπωροι σας παρακαλώ να θυμηθείτε τους υπαίτιους και να μην κατηγορείτε τα θύματα.
_________________________
ΕΙΚΟΝΕΣ
Ιούνιος 2020, έκπληξη από το συνεργάτη μου Χρήστο Αναστασίου που άπλωσε το πανώ μας κάτω από το σπίτι μου στην Αθήνα όταν ήρθε να με πάρει να το στήσουμε στα εγκαίνια του ξενώνα.
Οι άστεγοι χρήστες της Αθήνας πετιούνται πάλι στο δρόμο
Ο μοναδικός ξενώνας μεταβατικής φιλοξενίας που υπήρχε στην Αθήνα για άστεγους χρήστες έκλεισε. Αρκετοί από τους ανθρώπους που φιλοξενούσε θα επιστρέψουν στα πεζοδρόμια και στην ανοιχτή χρήση. Τι ακριβώς έχει συμβεί και γιατί;
Αναμαλλιασμένη από αέρηδες και θάλασσες συναντώ στο δρόμο δυό φίλους. Η Μαρίκα, μια υπερήφανη εργαζόμενη κοπέλα-μοντέλα που τα καλοκαίρια ποζάρει στους μύλους και φωτογραφίζονται μαζί της οι τουρίστες κι ο Κώστας της βέβαια, παλιός φίλος.
Τους χειμώνες η Μαρίκα βόσκει στα λιβάδια και φουσκώνει την κοιλίτσα της μα στην τουριστική σεζόν απολαμβάνει τη δουλειά της όπως γίνεται με τα γαϊδουράκια και τα σκυλιά που νιώθουν περηφάνεια όταν έχουν στόχους (αντίθετα από τα ρεμάλια τα γατιά μας, μα αυτό είναι ιστορία για άλλη μέρα).
Χάρηκα που τους πέτυχα και συμπωματικά βρεθήκαμε μπροστά στην πινακίδα του ιππικού μας ομίλου.
Δεν είναι πολλά πια τα γαϊδουράκια μας (αν και αφθονούν τα μεταφορικά γαϊδούρια) μα πρόλαβα τα χρόνια που κατέβαιναν οι μανάβηδες στο Γιαλό με λουλούδια και λαχανικά στα καλάθια δεξιά κι αριστερά της ράχης τους.
Το λιονταράκι, ο Γατούλης, το Κοκινέλλι μου, ο Καπετάνιος (όπως τον λέει ο Κύριος Kastellπου έχει τη θεωρία ότι οι καπετάνιοι είναι κοκκινογένηδες).
Εμφανίστηκε πριν τρία χρόνια νεαρός με ένα μπλε λουράκι της φιλοζωικής που πια του ήταν μικρό και τον έπνιγε. Του πήρε χρόνια να ξαναβγάλει γούνα στο λαιμό.
Πράος και στωικός όπως συνήθως οι κόκκινοι, τις τρώει από γάτους κι ερχόταν χτυπημένος. Για χρόνια τον χτυπούσε κι η μικρή μου ώσπου πρόσφατα τον δέχθηκε και την πήρε μια βόλτα μακρινή να της δείξει την αλήτικη ζωή και επέστρεψαν και τα δυό πεινασμένα και κατάκοπα.
Όχι πολύ φιλοζωικό, το ξέρω πως είναι λάθος μου μα άργησα να τον στειρώσω, ήθελα πρώτα να γίνει άντρας να αναπτυχθεί το μεγάλο κεφάλι με τα χοντρά μάγουλα των αρσενικών. Κι ύστερα, του κάναμε τη στείρωση που αφήνει τα μπαλάκια τα κόκκινα, καμάρι και ομορφιά τους.
Ακόμα τον δέρνουν οι μάγκες της γειτονιάς μα όλο και λιγότερο κι αυτός πια περνά τις ώρες του γύρω από το σπίτι στις δροσιές και με ένα τρόπο μαγικό πάντα γνωρίζει πότε θα σηκωθώ για να έρθει να τον ταΐσω.
Στόχος να τον δεχθούν τα κορίτσια μου ώστε να μην περάσει άλλο ένα χειμώνα έξω μόνος του.
Ταξιδεύει μακριά μας από χθες το βράδυ η Πάολα Ρεβενιώτη.
Θα μάς λείψει, θα μου λείψει. Μα για την Πάολα άλλες θα τα πουν καλύτερα.
‘Κράξιμο’, Εξάρχεια, ακτιβισμός κι αγώνες, παρούσα στην παρουσίαση για τα ‘ΒΥΖΙΑ’ μας, παρούσα πάντα όταν τη χρειαστήκαμε.
Σας φέρνω ανάμνηση ένα ποίημα της Κατερίνας Γώγου από το ΚΡΑΞΙΜΟ το συλλεκτικό πλέον περιοδικό της και μια συνέντευξή μου στην εκπομπή της.
Ένα σκληρό ποίημα της Κατερίνας Γώγου.
Το είχε δώσει ένα βράδυ στην Πάολα Ρεβενιώτη για το 'Κράξιμο', το, συλλεκτικό πλέον ,περιοδικό της το οποίο ήταν από τα πρώτα έντυπα στην Ελλάδα (μετά το πρωταρχικό ΑΜΦΙ) που βγήκαν από και για τον ΛΟΑΤΚ χώρο. Το ποίημα δημοσιεύθηκε σε ένα από τα πρώτα τεύχη, σήμερα δυσεύρετο διότι είναι εξαντλημένο αλλά έχει εκδοθεί στη συλλογή των εκδόσεω Καστανιώτη 'Το ξύλινο παλτό'.
Με θλίψη και συγκίνηση το ΜέΡΑ25 αποχαιρετά μια σπουδαία γυναίκα και μια υπέροχη συνοδοιπόρο, την Πάολα Ρεβενιώτη, που έφυγε τα ξημερώματα από τη ζωή από ανακοπή. Η Πάολα δεν υπήρξε απλά μια πρωτοπόρος ακτιβίστρια του κινήματος των τρανς, υπήρξε ένα ζωντανό υπόδειγμα θάρρους και περηφάνιας για χιλιάδες παιδιά που μπόρεσαν να μιλήσουν ανοιχτά για το φύλο τους, να σταματήσουν να κρύβονται και να αντιμετωπίσουν με προσωπική και συλλογική δύναμη τον θεσμικό, αλλά και τον κοινωνικό ρατσισμό.
Η Πάολα γεννήθηκε στον Πειραιά και μεγάλωσε στο Κερατσίνι. Φοίτησε στη Σχολή Υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού στον Πόρο, χωρίς να αποφοιτήσει, καθώς διώχθηκε με ρατσιστικό τρόπο. Εντάχθηκε από πολύ νωρίς στο κίνημα για την απελευθέρωση των τρανς, ούσα η πρώτη πρόεδρος του Σωματείου Αλληλεγγύης Τρανς Ελλάδας. Εξέδωσε το θρυλικό περιοδικό «Κράξιμο», το πρώτο μεγάλης εμβέλειας έντυπο που ασχολήθηκε με τα ζητήματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας.
Παράλληλα με τη δράση της αυτή, υπήρξε πάντα πολιτικοποιημένη, συμμετείχε σε πολλά εγχειρήματα, ανάμεσά τους αυτό των Οικολόγων – Εναλλακτικών το 1989, με τους οποίους υπήρξε υποψήφια και από το 2019 στο ΜέΡΑ25 και το DiEM25. Υπήρξε υποψήφια βουλεύτρια και ευρωβουλεύτρια του ΜέΡΑ25 στις εκλογές του 2019, του 2023 και του 2024. H ίδια η Πάολα, θύμιζε ότι «πήρε το πτυχίο της στη Λεωφόρο Συγγρού και έκανε μεταπτυχιακό στην οδό Αθηνάς και διδακτορικό στη Λεωφόρο Καβάλας». Στη ζωή της, μέσα από τη δράση της και από το κινηματογραφικό της έργο, επέλεξε να μη σιωπήσει ποτέ για τα βιώματά της, ακόμα και τα πιο δύσκολα, τον ρατσισμό, τους εκβιασμούς και τις κακοποιήσεις που είχαν να αντιμετωπίσουν οι ΛΟΑΤΚΙ+ στον αγώνα τους για επιβίωση και χειραφέτηση, συμβάλλοντας να βγουν χιλιάδες ζωές από τη ντουλάπα. Ταυτόχρονα, συνέδεε πάντα αυτόν τον αγώνα με τον αγώνα των φτωχών, απέναντι στον κόσμο των προνομίων. Μεγάλωνε εδώ και 20 χρόνια ένα παιδί.
Η απώλεια της Πάολας Ρεβενιώτη αφήνει φτωχότερο τον κόσμο των δικαιωμάτων, της αλληλεγγύης, της περηφάνιας και της χειραφέτησης. Όμως η πολιτεία της σε αυτόν τον κόσμο, τον έχει καταστήσει εδώ και χρόνια πολύ πιο πλούσιο. Κρατάμε την παρακαταθήκη της για μια απενοχοποιημένη αριστερά, για μια ζωή γεμάτη αγάπη, ερωτισμό και περηφάνια. Σε αποχαιρετάμε σπουδαία συντρόφισσα.
Ο Κύριος Kastell (με τα καλωδιάκια στη μύτη λόγω ΧΑΠ) στην πόρτα του γραφείου μου.
Οι πρόγονοι στον τοίχο, πίσω η φωλιά των πουλιών* κι ο Κύριος Kastell επιστρέφοντας από το γιατρό του μου φέρνει τα αγαπημένα μου τυριά και τα -πάντα αναπάντεχα μια φορά το μήνα- τριαντάφυλλα.
_____ *Τύχη που προλάβαμε τα πουλιά μα πλέον δεν έρχονται λόγω φωταψιών και ηχορρύπανσης της περιοχής.
_____ ‘There is a rose in Spanish Harlem .. It is a special one, it's never seen the sun It only comes out when the moon is on the run And all the stars are gleaming .. With eyes as black as coal Then look down in my soul And starts a fire there And then I lose control...
Ενας γνωστος μυκονιατης μας αφησε φεσι δυο βοτκες η μια μαλιστα την ερηξε πανω μου
Ειναι καταγεγραμενα στην καμερα
Εχουν σταλθει βιντεο στην αστηνομια
Καταγκελον περηστατικου
Βασειλιος ασημομυτης
Μαρτηρες
ασημομυτης γιαννης
Ασημομυτης μαρκος
Φρικτά και ανησυχητικά πράγματα.
Φέτος το νησί είναι σε κατήφορο- είχαμε περιστατικό αληταράδων ακόμα και σε αεροπλάνο (πτήση προς Νάπολη προχθές, καθυστέρηση 3 ώρες λόγω 10μελούς παρέας).
Πάνε λοιπόν τα χρόνια τα χίππικα της ευγένειας και της ανοχής του κάθε άλλου; Πάει η φημισμένη ατμόσφαιρα της Μυκόνου;
Ανεχόμαστε (στο όνομα της αρπαχτής) τους περιττούς προβολείς στα βράχια που φωλιάζανε βαρβάκια, ανεχόμαστε τους κραδασμούς και τα νταμπαντούμπα ακόμα και σε άδεια μαγαζιά· ανεχόμαστε εκσκαφείς, τσιμεντώματα, άχρηστες φωταψίες και βομβαρδισμό πυροτεχνημάτων με αφορμή γάμους και γενέθλια κάθε εποχιακού γλεντζέ· ανεχόμαστε να μάς βρίζει στο δρόμο κάθε οδηγός 'νεκροφόρας' και να παρκάρει όπου κι όπως να'ναι· ανεχόμαστε ασφαλστοστρώσεις σε ερημιές όταν ο Δήμος δεν καταφέρνει να συντηρήσει τους ήδηυπάρχοντες δρόμους τους γεμάτους λακούβες και σκουπίδι.
Ανεχόμαστε (στο όνομα της αγάπης μας για το νησί) πολλά και διάφορα μα ας θέσουμε το όριό μας τουλάχιστον στη ΒΙΑ*.
______________________________________
*Και δεν έχει σημασία αν είναι Μυκονιάτης ή τουρίστας: η ατμόσφαιρα βίας κι ασυδοσίας επιδρά σε όλους μας.
Η Ελληνική Αστυνομία ειδοποιήθηκε άμεσα και αστυνομικές δυνάμεις έσπευσαν στο σημείο για να διαχειριστούν την κατάσταση. Αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν, ότι ο άνδρας ήταν ιδιαίτερα μεγαλόσωμος και γυμνασμένος, κάτι που φαίνεται και στις φωτογραφίες, γεγονός που έκανε δύσκολη την ακινητοποίησή του.
