Ένα σημαντικότατο άρθρο -μαρτυρία καταγγελία- του δικού μας Μάριου, του σπουδαίου ακτιβιστή.
Σε λίγες μέρες εκδικάζεται η έφεση για τη δίκη του ΚΕΘΕΑ που πρώτη φορά μάς δίνει την ευκαιρία να μιλήσουμε ωμά και ανοιχτά για κάποια κλειστά προγράμματα και τις τιμωρητικές μεθόδους τσαλαπάτησης της προσωπικότητας με κατάφορη παραβίαση των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Στη χώρα μας, όπως λέει κι ο Μάριος, έχει δημιουργηθεί ένας κλοιός προστασίας που γίνεται αιτία να κλείσουν στόματα και να διαιωνίζονται οι αναποτελεσματικές πρακτικές απεξάρτησης που πλέον είναι ξεπερασμένες.
Επίσης προσθέτω: μη συγχέουμε την επέμβαση αυτή με την 'ενυδάτωση' που έκαναν μόδα οι Rappers (Diddy Puff Daddy κλ) και την έχουμε και στη Μύκονο. Μετά τα 3ήμερα οργιαστικά πάρτυ έρχονται «στο χώρο σας» και βάζουν ενδοφλέβια ορό με νερό για ενυδάτωση.
_____________________________________
ΠΡΟΣΘΕΤΩ
ενδιαφέρον σχόλιο (με την άσχετη μ΄αυτό και ευτελή απάντησή μου)
Δεν ήμουν καλά χθες κι όταν δεν είμαι δεν το συζητώ δε θα σας πω ποτέ ότι δεν αισθάνομαι καλά. Κλείνω τα πατζούρια κι απουσιάζω. Παλιότερα θα ψώνιζα μερικά γραμμαριάκια και θα απουσίαζα 10 μέρες, τώρα απλώς αφήνομαι στη συνήθως κοιμισμένη κλινοφιλία μου και απουσιάζω 10 ώρες. Μα ποτέ δεν πίνω οινοπνευματώδη όταν δεν είμαι καλά. Παλιά μου πρεζάκικη απόφαση διότι δε μου πάει το ποτό παρά για αλεγρία. Κοιμήθηκα πολύ κι όταν ξύπνησα χαράματα είχα στο νου μου κάπως θολά ένα όνειρο με τον παλιό φίλο σπουδαίο συγγραφέα Αλέξη Σταμάτη ο οποίος πέθανε πρόσφατα.
Με στενοχωρεί πολύ τελευταία η σκέψη πως δε βλέπω να επιβιώνει φίλος μας που πίνει πολύ, πάρα πολύ. Δεν είναι ποτέ μεθυσμένος μα πίνει από το πρωί όπως κι ο Κύριος Kastell πριν αρρωστήσει και τα κόψει όλα. Όταν έχει δουλειές ντοπάρεται με λίγη από την ψευτοπρέζα που κυκλοφορεί, μετά πίνει πιο πολύ με τη δικαιολογία των πόνων της αποτοξίνωσης κι ο κύκλος γίνεται σπυράλ κι εμείς βλέπουμε τη σωματική κατάρρευση να χειροτερεύει.
Είναι σύνηθες σε πρεζάκια όταν κόβουν τα παράνομα. Λίγο που έχουμε αναπτύξει μεγάλες αντοχές κι εμπειρία στο να κρύβουμε το χάλι μας - λίγο που κόβοντας κάτι παράνομο σα να σηκώνεται ένα βάρος, διότι άλλο τα μαγαζιά άλλο να εξαρτάσαι από τα κέφια και τα νευράκια ή την οικονομική απληστία κάθε λαθρεμπόρου ή φίλου μεταπράτη.
―Και τι θα μου πει ο γιατρός, να τα κόψω, λέμε πάντα κι αποφεύγουμε. Και δεν έχουμε άδικο, το στίγμα των παράνομων ουσιών ζει και βασιλεύει και στα μυαλά γιατρών (κι έχω φρικτές εμπειρίες). Παραιτούμαστε λοιπόν αντί να το παλέψουμε, να ψάξουμε για έναν .. «δικό μας» (και ναι, υπάρχουν γιατροί είτε με γνώση και πείρα εθισμένων ασθενών, είτε και με προσωπική εμπειρία). Ωστόσο, επειδή έχω χάσει πάρα πολλούς γνωστούς και φίλους από ουσίες και υπερκατανάλωση οινοπνευματωδών βλέπω τι έρχεται κι ανησυχώ.
Γι ' αυτό, για την άρνηση προβλήματος των λειτουργικών αλκοολικών και μια και ήρθε στο ύπνο μου μοιράζομαι τα λόγια του Αλέξη Σταμάτη για τα αλκοολικά του χρόνια και την άρνηση.
Υποστήριξη. Όχι Τιμωρία. Το λέμε συνέχεια, το λέμε κάθε χρόνο. 26 Ιουνίου είναι η Ημέρα ΓΙΑ τα ναρκωτικά. Όχι 'κατά'. Είναι παράλογο να δηλώνεις 'κατά' ουσιών σαν το παιδάκι που χτυπά το έπιπλο στο οποίο χτύπησε. Κατά της προβληματικής χρήσης. Κατά της προκατάληψης, κατά της Μαύρης Αγοράς και της άγνοιας. Κατά της ποινικοποίησης και της τιμωρητικής αντιμετώπισης που αποδείχθηκε πιά ότι δε φέρνει άλλο αποτέλεσμα από την απομόνωση και το στιγματισμό.
Αν πιστεύετεότιαξίζειμιακαλύτερηζωήκιευκαιρίεςγιαταάτομα πουέκαναν/κάνουνχρήσηψχδουσιών παρακαλούμεστηρίξτεμαςμεένα like στηΣελίδαμαςγιαναενημερώνεστεγιατην πορείατουΕλληνικούΔικτύουγιατηΜείωσηΤηςΒλάβης: https://www.facebook.com/drug.peers.net
Solidarity. Don't Punish, with a focus on women and gender expansive people, 2026
Recent backward moving shifts in foreign aid with diminishing civil society space threaten gains made through decades of evidence based harm reduction programming that has saved countless lives globally. Civil society organisations providing crucial peer support systems are being defunded and their voices repressed. Concurrently, gender rights and sexual and reproductive health services including contraception, gender based violence services and safe abortion are being attacked and eroded. Women and gender expansive people who use drugs are particularly at risk as essential life-saving services are being closed down.
“Support. Don’t Punish” is a global, grassroots campaign supporting harm reduction and drug policies that prioritise human rights and public health. The campaign also highlights the special needs and circumstances of women and people of expansive gender identity who use drugs. Building on partnerships and consensus among women and people of expansive gender identity who use drugs, organisations and groups worldwide are collaborating:
to highlight the need to expand gender sensitive harm reduction services.
to end violence against women and people of expansive gender identity who use drugs, and
to improve drug policies from a health, gender and harm reduction perspective.
Harm reduction is essential and a basic human right. These decisions are negligent, unjust, will cost lives and must be immediately revoked. We stand ready to continue our work to address systemic barriers to health and rights for women and gender expansive people who use drugs.
On this day, the demands of Solidarity and Support. Don’t Punish with a focus on women and people of expansive gender identity who use drugs are for:
Allocation of long term sustainable funding to gender responsive harm reduction services (including OAT that prioritises inclusion of pregnant people) and networks led by women and gender expansive people who use drugs
Decriminalisation of drug use and sex work, with immediate abolition of capital punishment, extrajudicial killings, compulsory treatment, drug user registration systems and punishment for pregnant people who use of drugs.
Re-opening and expansion of gender-responsive harm reduction services including gender affirming care that are non-discriminatory, safe and relevant.
Upholding the right to autonomy over the bodies of women and people of expansive gender identity who use drugs including choices around safer drug use.
An end to the distortion of facts that surround drug use and pregnancy, and to using drug use as reason for the invasion or disruption of privacy, family or domestic life.
Implementation of mechanisms for prevention of violence and support for women and people of expansive gender identity who use drugs who are subject to violence.
Please join WHRIN and (insert your name of your organisation) in claiming these basic rights for women and people of expansive gender identity who use drugs and societies as a whole, worldwide.
H Πολιτική για τα ναρκωτικά είναι φεμινιστικό ζήτημα- σε κάθε γλώσσα
https://www.youtube.com/watch?v=pkM5imtAn9w
11 May 2026
Drug policy is a feminist issue. This
event explores the gendered impacts of punitive drug policy, tracing women's
and gender diverse peoples' lived experience and collective resistance.
Centring the death penalty as its harshest expression, the event will also
focus on women on death row across Asia, calling for abolition and justice.
Advocates will demonstrate how drug policy is gendered and the relevance of a
human rights and feminist approach. Examples of leadership and mobilisation of
women and gender diverse people who use drugs will be presented. Although
funding cuts and anti-gender rights actors pose a significant threat, women and
gender diverse people who use drugs are staking their place in the feminist
movement. Despite the use of the death penalty for drug offending being a clear
breach of international law, currently at least 56 women are on death row for
drug offences. Women on death row are convicted of drug offences at far higher
rates than men. Anti-death penalty experts will spotlight the case of Mary Jane
Veloso, a Filipino domestic worker who was sentenced to death despite
compelling evidence that she was unaware of being in possession of drugs and
was, in fact, a victim of human trafficking. The discussion is designed to
facilitate a sharing of knowledge and experience with audience interaction.
The #WarOnDrugshas caused decades of harm — yet similar approaches are re-emerging today. What is needed to transform drug policies towards health, human rights and evidence?
At the 69th session of the UN Commission on Narcotic Drugs (CND), this side event examines the resurgence of “war on drugs” approaches and their impact on human rights and international cooperation. As governments increasingly turn to militarised responses, counter-terrorism frameworks, and states of emergency to address drug trafficking, this discussion highlights the risks these strategies pose to human rights, multilateralism, and effective drug policy, and calls for responses grounded in public health, human rights, and international law.
Speakers:
Ben Saul – UN Special Rapporteur on counter-terrorism and human rights
John Walsh – Washington Office on Latin America (WOLA)
Macarena Fernández Hoffman – Centro de Estudios Legales y Sociales (CELS)
Gerardo Álvarez – Mexico Unido Contra la Delincuencia (MUCD)
Moderator:
Ann Fordham – International Drug Policy Consortium (IDPC)
Organised by Amnesty International and co-sponsored by Centro de Estudios Legales y Sociales (CELS), Conectas, Dejusticia, Drug Policy Alliance (DPA), the International Drug Policy Consortium (IDPC), and the Washington Office on Latin America (WOLA).
Πολύ με στενοχώρησαν όσα άκουσα και μεταφέρω κι εδώ το σχόλιό μου. Με θλίβει να προχωρά ο κόσμος στην Αποποινικοποίηση, να γίνεται καθεστώς η Μείωση Της Βλάβης κι ο σεβασμός του δικαιώματος αυτοδιάθεσης κι εδώ να ταξιδεύουμε πίσω ολοταχώς (όπως με την κουβέντα που άνοιξαν για τις αμβλώσεις), να ονομάζουν 'παιδιά' τα άτομα που κάνουν χρήση ουσιών (ουδέτερα και μικρούλια και κουτά αλλά μόνο αρσενικά μόλις χρειαστεί επιθετικός προσδιορισμός γιατί το στερεότυπο λέει πως πρέπει να είμαστε και τρομακτικούλια) κι έτσι, δίχως να μάς συμβουλευτούν, να μας αραδιάζουν τα οράματά τους
για μας (χωρίς εμάς).
Απάντησα, δεν άντεξα:
Εδώ και δεκαετίες η υποχρεωτική 'θεραπεία' κι οι τιμωρητικές πρακτικές (όπως και η στέρηση ΟΑΤ, υποκαταστάτων και παυσίπονων) έχουν καταγγελθεί διεθνώς από τους Εισηγητές του ΟΗΕ (UN Special Rapporteurs) ως TORTURE -βασανιστήριο.
Το ζήτημα καταπάτησης των ανθρώπινων δικαιωμάτων μας και της αυτοδιάθεσης του σώματός μας δεν το λαμβάνουν υπ' όψιν οι 'θεραπευτές' που ακόμα στηρίζουν την προπαγανδιστική πουριτανική θεώρηση της χρήσης 'ναρκωτικών' (έτσι ανάκατα όλες οι ουσίες σε ένα τσουβάλι) μολονότι οι συνέπειες της κατάχρησης αν αναλυθούν είναι σε τεράστιο ποσοστό συνέπειες της Ναρκοαπαγόρευσης (μιας βολικότατης για κάποιους κατασκευής του 20ού αιώνα) ή, βεβαίως αγνοημένων ψυχιατρικών προβλημάτων που με την ταμπέλα της χρήσης διαιωνίζονται.
Τα κλειστά προγράμματα έχουν αποτύχει. Δεν το λέμε μόνο εμείς που χάσαμε φίλους και χρόνια από τη ζωή μας, το αποδεικνύουν και οι έρευνες. Δυστυχώς σ΄ αυτά κλείνονται (με το ζόρι) νεότατοι άνθρωποι που ακόμα δεν έχουν βρει ποιοι είναι και περιθωριοποιούνται όταν τους κολλάνε την ταυτότητα του χρήστη από την οποία δεν ξεφεύγουν ποτέ.
Αν βαριέστε να ψάχνετε, ή αν η προκατάληψη δε σας αφήνει να ερευνήσετε πιο πολύ, ίσως ανοίγω μια ρωγμή στο κατασκεύασμα θυμίζοντάς σας να ρωτήσετε ποσοστά επιτυχίας: Τα προγράμματα αυτά αφήνουν τον πονεμένο άνθρωπο να χτυπιέται διότι κάποιοι αφ’ υψηλού ενστερνίζονται θεωρίες κατά των υποκαταστάτων. Αν οι ‘θεραπείες’ τους έχουν επιτυχία πώς γίνεται λοιπόν και οι πιο πολλοί τρόφιμοι κλειστών/στεγνών καταλήγουν τελικά στον ΟΚΑΝΑ (νυν ΕΠΑΟΕ) όπου με μεθαδόνη ή βουπρενορφίνη σταθεροποιούνται;
Τα όσα είπε η Κυρία Μάτσα σ΄εσάς δεν είναι καινούργια. Η πολιτική της θέση είναι διάφανη και την εκτιμώ. Βλέπω όμως ως πολύ ενδιαφέρον που το δικό μας αίτημα ‘όχι για μας δίχως εμάς’ και τα θεαματικά αποτελέσματα που έχει (εδώ και πολλά χρόνια) το να διοικούνται τα Προγράμματα από τους ίδιους τους χρήστες όπως π.χ. από τη σπουδαία ομάδα συνεργατών μου, #HusetBergen, στη Νορβηγία*, δεν έχουν φτάσει ακόμα στην Κυρία Μάτσα που τόσο (και πολύ σωστά) ενδιαφέρεται για τα δικαιώματα της καθαρίστριας μα όχι και του ατόμου που κάνει χρήση. ‘Ποτέ για μάς χωρίς εμάς’ ζητάμε εδώ και δεκαετίες μα τα ΚΕΘΕΑ με τις ‘φιλοσοφίες’ τους κι οι διάφοροι θεραπευτές με τα ρομαντικά οράματά τους για ‘μάχες’ μάς θέλουν στον αγώνα στρατιωτάκια (‘παιδιά’ ακούω ξανά και ξανά αλλά και ‘αγωνιστές’ όμως ποτέ δεν άκουσα για ισότιμία να αντιμετωπιζόμαστε σαν ανθρώποι με δικαιώματα παρότι αυτό έχει ήδη κατακτηθεί ακόμα κι από πάσχοντες από βαριά ψυχικά που τους καθιστούν ‘επικίνδυνους’).
Η Κυρία Μάτσα φέρθηκε πιο ανθρώπινα στους ‘θεραπευόμενούς’ της γι’ αυτό κι αποτελεί εξαίρεση το ότι πολλοί την εκτιμούν (μεταξύ τους και στενός συνεργάτης μου που θα τον στενοχωρήσω που απαντώ εδώ στην Κυρία Μάτσα κι όχι μόνο στο (κουφό, τυφλό και εγκληματικό) ΚΕΘΕΑ. Όμως κι αν το 18άνω δε στηρίχτηκε σε βασανιστήρια σαν των κλειστών του ΚΕΘΕΑ οι απόψεις της είναι πεπαλαιωμένες, η ‘θεραπεία' που υποστηρίζει είναι ένα πουριτανικό ξεπερασμένο ουτοπικό βασανιστήριο που δε σέβεται τον εθισμένο και δε λαμβάνει υπ’ όψιν λεπτομέρειες σαν τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Μας το λέει κι η ίδια, θέλει ‘αγωνιστές’. Θα το έλεγε αυτό σε καρκινοπαθή άραγε; ‘Σε θέλω αγωνιστή, να πονάς, να βασανίζεσαι. Δε σε θέλω λειτουργικό.’ Καταλάβαμε τι λέει;
Τα «ναρκωτικά» που τσουβαλιάζει είναι ψυχοδραστικές ουσίες που επιδρούν με διαφορετικό τρόπο η κάθε μια και το μόνο κοινό τους είναι το ότι απαγορεύονται με τον ίδιο νόμο. Επί χρόνια ήταν κι η Κάνναβη μέσα, τώρα σε πολλά κράτη αποφασίζεται πως δεν είναι ‘ναρκωτικό’. Και τι αισθάνονται άραγε οι ‘θεραπευτές’ για όλους εκείνους που στιγματίστηκαν και έμπλεξαν και έμειναν εκτός δουλειάς και παιδείας, ακόμα και εκτός οικογένειας μετά από προτροπή τους (των ‘θεραπευτών’) να τους κλείνουν την πόρτα; Εμείς όμως δεν ξεχνάμε. Έχουμε χάσει δικούς μας, παιδικούς φίλους, από ‘θεραπεία’ για Κάνναβη και ακμάζει ακόμα σήμερα, αυτή τη στιγμή που σάς γράφω, πανάκριβη κλινική στην Αθήνα που κρατά σε σκληρή απομόνωση 17χρονο επειδή κάπνισε 2 φορές κάνναβη. Διότι είναι κοινό μυστικό ότι πολλά από αυτά τα προγράμματα απευθύνονται όχι στον κατασκευασμένο ‘ασθενή’ ηλικίας που δε θα προλάβαινε να εθιστεί μα στις ενοχές των γονιών (―αλλά αυτό κι αν είναι έγκλημα για διερεύνηση).
Ξαναλέω λοιπόν ότι το να συμπαθούμε την Κυρία Μάτσα δεν κάνει την οπτική της σωστή.
Και σας καλώ να ψάξετε το θέμα αντί να αναμασάτε ξεπερασμένη προπαγάνδα που έφερε πολύ μεγάλα κέρδη και υπηρέτησε συγκεκριμένους στόχους μα πλέον δεν είναι χρήσιμη ούτε σ’ εκείνους που την κατασκεύασαν.
Σας απαντώ για να πάψουν να καταστρέφονται αθώοι άνθρωποι που δε βλάπτουν παρά τον εαυτό τους ―κι αυτό σε μεγάλο βαθμό λόγω παρανομίας ή προϋπάρχουσας ψυχικής ασθένειας (όπως αναγνωρίζει και η Κυρία Μάτσα μα γενικώς αποφεύγεται να το πληροφορούνται και οι γονείς που δεν ξέρουν άλλο από το να ‘τρέχουν’ το παιδί τους στις κλινικές νομίζοντας ότι το θεραπεύουν ενώ ―να τα λέμε κι αυτά― παίρνουν και μια ανάσα κλείνοντάς το κάπου μακριά.)
Αυτά τα πολύ λίγα από εμένα, ακτιβίστρια υπέρ της ‘Μείωσης της Βλάβης’, επί 3 2ετίες εκλεγμένη Πρόεδρο του EuroNPUD (Ευρωπαϊκού Δικτύου των Οργανώσεων Ατόμων που κάνουν χρήση Ουσιών) μέσα στο οποίο ίδρυσα και ακόμα διοικώ το EuroNPUD_SisterWUD (την πρώτη Ευρωπαϊκή φεμινιστική ομάδα γυναικών που κάνουν/έκαναν χρήση), συνιδρύτρια το 2016 του PeerNUPS (Δικτύου Ομοτίμων Χρηστών Ψυχοδραστικών Ουσιών)― μα σταματώ εδώ μη σας κουράσω (αν τα αναφέρω είναι επειδή ίσως έτσι το ψάξετε και δεν απαξιωθεί το σχόλιό μου ως παραλήρημα μιας μαστουρωμένης – μιας και αν με γκουγκλάρετε ίσως πέσετε στο επεισόδιο του VICE για τους ‘λειτουργικούς χρήστες’ στο οποίο, παρότι πλέον δεν είμαι εξαρτημένη ούτε σε Υποκατάσταση, αυτοπροσδιορίζομαι, όπως και οι συνεργάτες μου διεθνώς, ως ‘λειτουργική Χρήστρια’, και είμαι στη διάθεσή σας για πιο πολλά αν σας ανοίγω το σπίτι μου και μιλάω ανοιχτά για το ζήτημα.
Το επεισόδιο του Vice με τον έξυπνο τίτλο 'Υψηλή Κοινωνία' (που παίζει με το 'high' της μαστούρας αλλά και το κοσμικό της Μυκόνου και της Λειτουργικότητας.
'Ρόδος: Ελεύθεροι οι δύο από τους πέντε κατηγορούμενους για τη διακίνηση 7 κιλών κοκαΐνης'. Βλέπετε ήταν σοβαρά άτομα κι ένστολα (και δε θα βρέθηκε κανένα αποτύπωμα σε καμιά σακούλα )
Άντε καλοδεχούμενο το κοκορέτσι στα νησάκια φέτος
___________________________________ ['Συνολικά, οι ποινικές διώξεις αφορούν τρεις αλλοδαπούς ηλικίας 40,46 και 37 ετών, έναν Έλληνα στρατιωτικό ηλικίας 42 ετών και έναν Έλληνα ιδιώτη ηλικίας 34 ετών. Στη δικογραφία εμπλέκονται συνολικά 20 άτομα από τα οποία τα τέσσερα είναι μέλη της εγκληματικής οργάνωσης και τα δύο έγκλειστα στις φυλακές. Eμπλοκή αστυνομικών που υπηρετούν στη Ρόδο.. ... Διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης Ένταξη σε εγκληματική οργάνωση Ιδιαίτερα διακεκριμένη περίπτωση διακίνησης ναρκωτικών ουσιών Νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα...' -> https://www.news247.gr/ellada/rodos-eleftheroi-oi-dio-apo-tous-pente-katigoroumenous-gia-ti-diakinisi-7-kilon-kokainis
