Πάολα Ρεβενιώτη #rip

Ταξιδεύει μακριά μας από χθες το βράδυ η Πάολα Ρεβενιώτη.

Θα μάς λείψει, θα μου λείψει. Μα για την Πάολα άλλες θα τα πουν καλύτερα.

 

‘Κράξιμο’, Εξάρχεια, ακτιβισμός κι αγώνες, παρούσα στην παρουσίαση για τα ‘ΒΥΖΙΑ’ μας, παρούσα πάντα όταν τη χρειαστήκαμε.

Σας φέρνω ανάμνηση ένα ποίημα της Κατερίνας Γώγου από το ΚΡΑΞΙΜΟ το συλλεκτικό πλέον περιοδικό της και μια συνέντευξή μου στην εκπομπή της.

 

Ένα σκληρό ποίημα της Κατερίνας Γώγου. 

Το είχε δώσει ένα βράδυ στην Πάολα Ρεβενιώτη για το 'Κράξιμο', το, συλλεκτικό πλέον ,περιοδικό της το οποίο ήταν από τα πρώτα έντυπα στην Ελλάδα (μετά το πρωταρχικό ΑΜΦΙ) που βγήκαν από και για τον ΛΟΑΤΚ χώρο.
Το ποίημα δημοσιεύθηκε σε ένα από τα πρώτα τεύχη, σήμερα δυσεύρετο διότι είναι εξαντλημένο αλλά έχει εκδοθεί στη συλλογή των εκδόσεω Καστανιώτη 'Το ξύλινο παλτό'.

Δίχως άλλα λόγια σας το προσφέρω και, με την ευκαιρία συνοδεύω με λίγα για το  ιστορικό 'Κράξιμο /+ ένα εξώφυλλλό του -> https://daphnechronopoulou.blogspot.com/2018/09/blog-post_30.html

Μία συζήτηση για το κοινωνικό το στίγμα προς τους χρήστες ουσιών. Με την Πάολα Ρεβενιώτη. https://kastellakia.blogspot.com/2023/02/blog-post.html 

και https://youtu.be/WyCbkN25SJw?si=yV_CMeSEnxBBcJRn

ΜέΡΑ25 @mera25_gr

Με θλίψη και συγκίνηση το ΜέΡΑ25 αποχαιρετά μια σπουδαία γυναίκα και μια υπέροχη συνοδοιπόρο, την Πάολα Ρεβενιώτη, που έφυγε τα ξημερώματα από τη ζωή από ανακοπή. Η Πάολα δεν υπήρξε απλά μια πρωτοπόρος ακτιβίστρια του κινήματος των τρανς, υπήρξε ένα ζωντανό υπόδειγμα θάρρους και περηφάνιας για χιλιάδες παιδιά που μπόρεσαν να μιλήσουν ανοιχτά για το φύλο τους, να σταματήσουν να κρύβονται και να αντιμετωπίσουν με προσωπική και συλλογική δύναμη τον θεσμικό, αλλά και τον κοινωνικό ρατσισμό. 

Η Πάολα γεννήθηκε στον Πειραιά και μεγάλωσε στο Κερατσίνι. Φοίτησε στη Σχολή Υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού στον Πόρο, χωρίς να αποφοιτήσει, καθώς διώχθηκε με ρατσιστικό τρόπο. Εντάχθηκε από πολύ νωρίς στο κίνημα για την απελευθέρωση των τρανς, ούσα η πρώτη πρόεδρος του Σωματείου Αλληλεγγύης Τρανς Ελλάδας. Εξέδωσε το θρυλικό περιοδικό «Κράξιμο», το πρώτο μεγάλης εμβέλειας έντυπο που ασχολήθηκε με τα ζητήματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας.

Παράλληλα με τη δράση της αυτή, υπήρξε πάντα πολιτικοποιημένη, συμμετείχε σε πολλά εγχειρήματα, ανάμεσά τους αυτό των Οικολόγων – Εναλλακτικών το 1989, με τους οποίους υπήρξε υποψήφια και από το 2019 στο ΜέΡΑ25 και το DiEM25. Υπήρξε υποψήφια βουλεύτρια και ευρωβουλεύτρια του ΜέΡΑ25 στις εκλογές του 2019, του 2023 και του 2024. H ίδια η Πάολα, θύμιζε ότι «πήρε το πτυχίο της στη Λεωφόρο Συγγρού και έκανε μεταπτυχιακό στην οδό Αθηνάς και διδακτορικό στη Λεωφόρο Καβάλας». Στη ζωή της, μέσα από τη δράση της και από το κινηματογραφικό της έργο, επέλεξε να μη σιωπήσει ποτέ για τα βιώματά της, ακόμα και τα πιο δύσκολα, τον ρατσισμό, τους εκβιασμούς και τις κακοποιήσεις που είχαν να αντιμετωπίσουν οι ΛΟΑΤΚΙ+ στον αγώνα τους για επιβίωση και χειραφέτηση, συμβάλλοντας να βγουν χιλιάδες ζωές από τη ντουλάπα. Ταυτόχρονα, συνέδεε πάντα αυτόν τον αγώνα με τον αγώνα των φτωχών, απέναντι στον κόσμο των προνομίων. Μεγάλωνε εδώ και 20 χρόνια ένα παιδί. 

Η απώλεια της Πάολας Ρεβενιώτη αφήνει φτωχότερο τον κόσμο των δικαιωμάτων, της αλληλεγγύης, της περηφάνιας και της χειραφέτησης. Όμως η πολιτεία της σε αυτόν τον κόσμο, τον έχει καταστήσει εδώ και χρόνια πολύ πιο πλούσιο. Κρατάμε την παρακαταθήκη της για μια απενοχοποιημένη αριστερά, για μια ζωή γεμάτη αγάπη, ερωτισμό και περηφάνια. Σε αποχαιρετάμε σπουδαία συντρόφισσα.

 

Πάολα Ρεβενιώτη: Όσα είχε πει στο NEWS 24/7 για την πολιτική, τους αγώνες και τον γιο τηςhttps://www.news247.gr/ellada/paola-revenioti-osa-eixe-pei-sto-news-24-7-gia-tin-politiki-tous-agones-kai-ton-gio-tis/

Η πολιτική κηδεία της Πάολας Ρεβενιώτη θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 11 Ιουλίου στις 12 το μεσημέρι στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Αντί στεφάνων προτείνουμε τη στήριξη δύο ενεργών υπηρεσιών της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας:

11528 Δίπλα Σου Γραμμή Ψυχολογικής Στήριξης ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, λειτουργεί υπό τη νομική σκέπη του Athens Pride:

Δικαιούχος: ATHENS PRIDE

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑΣ ΑΘΗΝΑΣ

IBAN:

GR61 0172 0800 0050 8007 5790 971

Red Umbrella Athens Κέντρο Ενδυνάμωσης για Άτομα που Εργάζονται στο Σεξ, λειτουργεί υπό τη νομική σκέπη της Θετικής Φωνής

Δικαιούχος: ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΡΟΘΕΤ. ΕΛΛΑΔΟΣ ΘΕΤΙΚΗ ΦΩΝΗ

IBAN: GR8601720500005050045060697

________________________________

 

Της Αθήνας μου: τα παγκάκια και οι νεραντζιές με θλίψη

Λέει ο Κωνσταντίνος Τσάτσος στην αυτοβιογραφία του ότι όταν συζητούσαν τι δέντρα να φυτέψουν στο κέντρο της Αθήνας επέλεξαν τις νεραντζιές διότι κάποιος έφερε το επιχείρημα ότι αν επέλεγαν πορτοκαλιές και μανταρινιές ο κόσμος θα έτρωγε τα φρούτα. Λες κι είναι κακό να δροσίζεσαι με ένα φρουτάκι περπατώντας κι είναι καλύτερο να σαπίζουν νεράντζια στα πεζοδρόμια. Και καταλήγει ότι τέτοια είναι η νοοτροπία, τέτοια η μικρόνοια των Ελλήνων πολιτικών κι η στάση τους απέναντι στον πολίτη.*

Θυμάμαι κάτι τέτοια αυτές τις μέρες που περπατάω στη χειρότερη Αθήνα που έζησα ποτέ, βρώμικη, παρατημένη, γεμάτη στεγανά, ενόπλους αστυνομικούς που χαζογελούν ή περνούν τροχάδην (όπως προχθές μπροστά στα καφενεία των Εξαρχείων), με κατεστραμμένα πεζοδρόμια και σπασμένα άβαφτα παγκάκια, μυστηριώδη εργοτάξια και, ανεξήγητα, κομμένα δέντρα ακόμα και στο λόφο του Λυκαβηττού.

Αποφεύγω την ψυχολογιοποίηση μα, ομολογώ πως, το σκέφτομαι συχνά ότι κάποιο ζήτημα θα έχει ο Δήμαρχος με τα δέντρα κι ίσως πρέπει να το κοιτάξει.

Διότι, εμείς οι Αθηναίοι, μεγαλώνοντας σε μια από τις ασχημότερες μα και ιστορικότερες πόλεις του κόσμου, από μικροί μαθαίνουμε να απολαμβάνουμε τη θέα μας επιλεκτικά. Μαθαίνουμε περπατώντας αλλά κι από τα παράθυρά μας να χαιρόμαστε με τα μικρά, να καμαρώνουμε το τελευταίο νεοκλασικό της γειτονιάς αγνοώντας το διπλανό τσιμεντένιο τερατούργημα ή την τρύπα που άφησε ένα γκρέμισμα, να χαιρόμαστε μισή Ακρόπολη ή το μικρό κομματάκι ουρανού με ένα φεγγάρι που εμφανίζεται μέσα από ταράτσες με κεραίες και, πιο πολύ και παντού, να απολαμβάνουμε τα δέντρα. Δέντρα που μάχονται με οξυγόνο το καυσαέριο, δέντρα που δροσίζουν τις βεράντες, δέντρα φωλιές πουλιών που κελαηδούν πριν ξημερώσει και πριν δύσει ο ήλιος και κάνοντας τη ζωή λίγο πιο υποφερτή σ’ αυτή την εξαίσια, δύσκολη πόλη.

 

Είμαι Αθηναία κι έχω ζήσει την Αθήνα σε πολλές φάσεις της. Πρόλαβα χωματόδρομους στο Κολωνάκι, κατήφορους που κατέβαζαν χειμάρρους όλο πέτρα και λάσπη με τις βροχές, πρόλαβα εκείνα τα σφυρήλατα υποπόδια (μάκτρα;) έξω από τα μαρμάρινα σκαλιά των σπιτιών στα οποία οι κάτοικοι καθάριζαν τη λάσπη από τα παπούτσια πριν μπουν. 

Πρόλαβα χούντες και μεταπολιτεύσεις, πτωχεύεις και μνημόνια. Μα αυτό το χάλι, τέτοιο ξεπούλημα, τόση από πάνω προς τα κάτω αθλιότητα δεν έχω ξαναδεί.

*Συγχωρέστε με αν οι λέξεις είναι άλλες. Γράφω από μνήμης. Αν ήμουν στη Μύκονο που έχω το βιβλίο θα σας έδινα το απόσπασμα.

Για τις νεραντζιές της Αθήνας πολλές οι ιστορίες μου μα βρήκα και στη Lifo σχόλιο με την αντίθετη άποψη από τη δική μου (και του παλιού πολυμαθούς ταξιδεμένου πολιτικού) τ οποί μάλιστα εκφέρει και θαυμασμό για τη λέξη «διαγούμιζαν»: «διαγούμιζαν τις πορτοκαλιές». Δε ντρεπόμαστε.. : 

«Η επιλογή των δενδροφυτεύσεων ήδη από τα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα και κυρίως στη διάρκεια του Μεσοπολέμου, όταν διαμορφωνόταν το αστικό τοπίο της πρωτεύουσας, γινόταν με γνώμονα την αντοχή των δένδρων στο κλίμα της Αθήνας και τη χαμηλή ή σχεδόν μηδαμινή ανάγκη τους για νερό » εξηγεί ο επίτιμος πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας της Φύσης κ. Γιώργος Σφήκας. Κάπως έτσι, το άγονο αττικό τοπίο, « που ήταν κυρίως βοσκότοποι στα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια », απέκτησε συστοιχίες νεραντζιών, μουριών και ελιών. Οι νεραντζιές επελέγησαν και με ένα ακόμη κριτήριο. « Στις αρχές του αιώναοι δενδροφυτεύσεις γίνονταν κυρίως με δένδρα όπως πορτοκαλιές ή λεμονιές. Σύντομα όμως διαπιστώθηκε ότι οι κάτοικοι της Αθήνας διαγούμιζαν τα δένδρα την περίοδο της καρποφορίας. 

Διαγούμιζαν! Καταπληκτική λέξη. Οι Αθηναίοι είναι ικανοί να διαγουμίσουν τα πάντα και αυτό που τους κρατάει από το να διαγουμίσουν και τις νεραντζιές είναι η τεμπελιά τους: αφού δεν τρώγεται έτσι όπως είναι, ας το να κάθεται.» https://www.lifo.gr/tropos-zois/gefsi/pente-diloseis-agapis-gia-ti-nerantzia

 

Οι φωτογραφίες από το Λυκαβηττό, τη Δεξαμενή, τη Λ. Αλεξάνδρας και τα Δικαστήρια στην Ευελπίδων είναι όλες από σημεία που πάντα ήταν καταπράσινα, με πυκνά όμορφα δέντρα, πουλιά, καθαρά παγκάκια. 

Το παγκάκι, ακριβώς στην είσοδο των Δικαστηρίων λέει πολλά, είτε για την πολιτική των ‘τραπεζοκαθισμάτων’, είτε για την αδιαφορία. Κι είναι τέτοιος ο τρόμος μου για τον τρόπο σκέψης του Δήμου των ημερών μας που το σκέφτηκα να το κοινοποιήσω από φόβο μη βάλω ιδέες και το αντικαταστήσουν κι αυτό με κάποιου φίλου τους τσιμεντένιες ή πλαστικές εμπνεύσεις. Πού μυαλά στην Αθήνα μας για σεβασμό της ηλικίας των παγκακιών όπως στη Βρετανία που υμνούν και σέβονται τα γέρικα βικτωριανά παγκάκια μετρώντας νοσταλγικά πόσοι ξεκουράστηκαν, πόσοι αγάπησαν, πόσοι εμπνεύστηκαν σ' αυτά. Άλλοι κόσμοι….

_______

12 Ιουνίου προσθέτω:

Τώρα και στη Θεσσαλονίκη. Από το Θωμά Κοροβίνη

Νίκος Αϊβαλής #rip

Ο νεανικός μου φίλος, ο διακριτικός οικοδεσπότης Νίκος Αϊβαλής, αιώνιο αγόρι στεφανωμένο με πάλλευκο σύννεφο.

Δικός και ανεξάρτητος, ευγενής με απέραντα αποθέματα συμπόνιας για κάθε τρέλα, λόξα και ιδιαιτερότητα, βαθιά αγάπη για την Ποίηση και το Θέατρο, ήταν ο φίλος που πάντα συναντούσα όταν πήγαινα στην Αθήνα, η εκπομπή στην οποία πάντα με καλούσε να κουβεντιάσουμε κάθε νέο βιβλίο μου ή κάθε νέο βήμα.

Χωρίς το Νίκο αδειάζει η δική μας η ζωή.

 

Φέρνω μικρό βιογραφικό και το ποίημα (με αναφορά στον αγαπημένο μας Λαπαθιώτη) που του αφιέρωσα στα ’40 του Θανάτου’ μου.

Φέρνω και την τελευταία του ανακοίνωση εκπομπής του, προφητική θα την έλεγα καθώς αναγγέλλει το 'Να Πεθάνει ο Χάρος' του Θωμά Κοροβίνη.

Σίγησε» η φωνή του ραδιοφωνικού παραγωγού και ηθοποιού Νίκου Αϊβαλή - Παρουσίαζε επί 40 χρόνια την εκπομπή «Διακριτικές Σχέσεις Διεθνούς Ρεπερτορίου»

Θλίψη στον καλλιτεχνικό χώρο σκόρπισε ο αιφνίδιος θάνατος του επί 40 χρόνιαραδιοφωνικού παραγωγού της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, Νίκου Αϊβαλή. Την είδηση του θανάτου του γνωστοποίησε το Δεύτερο Πρόγραμμα της ΕΡΤ.

«Με μεγάλη οδύνη μοιραζόμαστε την απώλεια του ραδιοφωνικού παραγωγού και ηθοποιού Νίκου Αϊβαλή, που για περισσότερο από 40 χρόνια κοσμούσε «διακριτικά» τα μικρόφωνα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. Η οικογένεια της ΕΡΤ και ιδιαίτερα οι συνάδελφοι και φίλοι του στο Δεύτερο Πρόγραμμα το οποίο υπηρέτησε με μεγάλη αγάπη επί 4 δεκαετίες, είμαστε συντετριμμένοι από την αιφνιδιαστική απώλεια του Νίκου.

Του πάντα χαμογελαστού, ευγενικού και φυσικά «διακριτικού» Νίκου, η εκπομπή του οποίου «Διακριτικές Σχέσεις Διεθνούς Ρεπερτορίου» θα έκλεινε του χρόνου 40 χρόνια παρουσίας στα ερτζιανά. Όλες οι εκπομπές του Δεύτερου είναι αφιερωμένες στη μνήμη του Νίκου μας. Την Κυριακή, στις 6 το απόγευμα, που θα εξέπεμπε ο Νίκος Αϊβαλής, το δύσκολο έργο του αποχαιρετισμού αναλαμβάνει «διακριτικά» ο συνοδοιπόρος και φίλος του Σιδερής Πρίντεζης, με μια εκπομπή αφιερωμένη στο Νίκο. Δυστυχώς θα υπάρξουν και άλλες τέτοιες άμεσα. Είχαμε τόσα σχέδια για τους προσεχείς εορτασμούς για τα #70ΧρόνιαΔεύτερο και είναι πολύ πονετικό ότι θα τα γιορτάσουμε χωρίς το Νίκο Αϊβαλή.

Συλλυπούμαστε τα αδέλφια του, την οικογένειά του, τους φίλους του.

Ποιος ήταν ο Νίκος Αϊβαλής

Ο Νίκος Αϊβαλής γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Θέατρο στις Δραματικές Σχολές «Θέατρο Τέχνης – Κάρολος Κουν», στη Σχολή του Πέλου Κατσέλη, στο Πανεπιστήμιο Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών στο Γκρατς στην Αυστρία.

Παρακολούθησε σεμινάρια με τον Μίνω Βολανάκη και ως ηθοποιός έπαιξε στο Θέατρο, αλλά και στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Τελευταία του παρουσία στο σινεμά, η συμμετοχή του στο «λπ», μια ταινία-ντοκιμαντέρ για τη Λένα Πλάτωνος το 2017. Στο τέλος της ίδιας χρονιάς επιμελήθηκε και συμμετείχε τον κύκλο παιδικών παραστάσεων «Ασπρο χιόνι, μαύρο χιόνι» στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων Λευτέρης Βογιατζής.

Επί σκηνής τελευταία φορά τον είδαμε στον μονόλογο του Ζαν Ζενέ «Ο Σκοινοβάτης» που ανέβηκε στο θέατρο Φούρνος την περίοδο 2019-2020.

Όσον αφορά τη δισκογραφία, συμμετέχει στους δίσκους «Μάσκες Ηλίου» της Λένας Πλάτωνος και «Το νησί των λωτοφάγων» του Στάμου Σέμση με την Έλλη Πασπαλά.

Η μεγάλη του αγάπη όμως ήταν, είναι και θα είναι το Ραδιόφωνο, το οποίο υπηρέτησε επί πολλά χρόνια. Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 ήταν στην Ελληνική Ραδιοφωνία. «Παιδί – μαθητής» της Σοφίας Μιχαλίτση ξεκίνησε στο Δεύτερο Πρόγραμμα με την εκπομπή «Οι Κυρίες της τζαζ». Το 1983 ακολούθησε η εκπομπή «Διακριτικές Σχέσεις Διεθνούς Ρεπερτορίου», μια εκπομπή που υπήρχε μέχρι σήμερα! Ακούστε εδώ πρόσφατες εκπομπές του Νίκου, με αφιερώματα, συνεντεύξεις, επετειακές αναφορές. Η τελευταία εκπομπή «Διακριτικές Σχέσεις Διεθνούς Ρεπερτορίου» μεταδόθηκε στις 6 Μαρτίου του 2022.

Κινηματογραφικές ταινίες
Λπ: μια ταινία για τη Λένα Πλάτωνος 2017

Ταξίδι στην Πρωτεύουσα 1982

Τον Καιρό των Ελλήνων 1981

Τηλεοπτικές σειρές
Dr Τζούλια και Ms Χάιδω-1994|1994-Star

Αμαρτίαι γονέων-1993|1993-ΕΤ2

Οι φιλενάδες-1993|1993-ΑΝΤ1

Οικογένεια-1990|1990-ΑΝΤ1

Στενές επαφές τρύπιου τοίχου-1991|1991-ΕΤ1».

 

____

PΩMANOY MEΛΩΔOY 5

Μνήμη Ναπολέοντα Λαπαθιώτη 

αφιερωμένο στο Νίκο Αϊβαλή

           ‘Kαί οι μπερντέδες ήταν κόκκινοι

 και ήταν άσπρα τα σεντόνια’

μα ποιος να νιώσει τη συμπόνια

για ό,τι δεν έχει αισθανθεί.

Ναι, οι μπερντέδες ήταν κόκκινοι

κι ήταν ερείπιο το σπίτι

και τον περίμενε το θύτη

γιατί είχε πια παραδοθεί.

Μα οι λεμονιές μας πάντα ανθίζανε

και στη βροχή έλαμπαν λεμόνια

σα να μην πέρναγαν τα χρόνια,

σα να μην ήταν να χαθεί.

Aπό τις γρίλιες μας που έτριζαν

περνούσαν το πρωί οι ακτίδες

και έδιναν φρούδες ελπίδες

ότι το σπίτι θα σωθεί.

Σα χρόνια πέρναγαν οι μέρες μας

σαν ώρες έφυγαν τα χρόνια

μα ποιος να νιώσει τη συμπόνια

για ό,τι δεν έχει αισθανθεί.

Σαν τα παιδιά είναι τα σπίτια μας

―δεν είναι ανάγκη να το λέμε―

μιά ζωή δε φτάνει να τα κλαίμε

αν πριν χαθούμε έχουν χαθεί.

Aυτοί οι μπερντέδες που ήταν κόκκινοι

κρέμονταν πριν να γεννηθούμε

μα ήρθε η ώρα που πενθούμε

ό,τι ήταν για να μας πενθεί.

Ποιος θα θυμάται πια το γέλιο μας

ποιος την απελπισία, το δάκρυ

όταν δε βρίσκαμε την Άκρη

κι οι φίλοι έμοιαζαν εχθροί;

T’ άσπρα σεντόνια ήταν οι μάρτυρες

στο ηλιοβασίλεμα ροδίζαν,

και τα άνθη λεμονιάς θυμίζαν

πως Άνοιξη ξανά θα ’ρθεί.

Mιά ακρίδα κάποτε κοιμήθηκε

και ξεχειμώνιασε στην πόρτα

που του χειμώνα άγρια χόρτα

την έδειχναν πάντα κλειστή.

Και οι μπερντέδες ήταν κόκκινοι

και ήταν άσπρα τα σεντόνια,

μα ποιος να νιώσει τη συμπόνια

για ό,τι δεν έχει αισθανθεί.

Ναι οι λεμονιές μας πάντα ανθίζανε

και στη βροχή έλαμπαν λεμόνια

κι όταν γκρεμίστηκαν τα χρόνια
πέθανε κι η παλιά ζωή.

ΕΡΤ

Ποιος ήταν ο Νίκος Αϊβαλής

Ο Νίκος Αϊβαλής γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Θέατρο στις Δραματικές Σχολές «Θέατρο Τέχνης – Κάρολος Κουν», στη Σχολή του Πέλου Κατσέλη, στο Πανεπιστήμιο Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών στο Γκρατς στην Αυστρία.
Παρακολούθησε σεμινάρια με τον Μίνωα Βολανάκη και ως ηθοποιός έπαιξε στο Θέατρο, αλλά και στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Τελευταία του παρουσία στο σινεμά, η συμμετοχή του στο «λπ», μια ταινία-ντοκιμαντέρ για τη Λένα Πλάτωνος το 2017.
Στο τέλος της ίδιας χρονιάς επιμελήθηκε και συμμετείχε τον κύκλο παιδικών παραστάσεων «Άσπρο χιόνι, μαύρο χιόνι» στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων Λευτέρης Βογιατζής.

Επί σκηνής τελευταία φορά τον είδαμε στον μονόλογο του Ζαν Ζενέ «Ο Σκοινοβάτης» που ανέβηκε στο θέατρο «Φούρνος» την περίοδο 2019-2020.

Όσον αφορά τη δισκογραφία, συμμετέχει στους δίσκους: «Μάσκες Ηλίου» της Λένας Πλάτωνος, «Το νησί των λωτοφάγων» του Στάμου Σέμση με την Έλλη Πασπαλά, «Αντίπυρα» της Δανάης Παναγιωτοπούλου, «Απ’ τη στεριά το νερό και τον αέρα», «Ορθογραφία της αγάπης» (συμμετείχε ερμηνευτικά, στιχουργικά και με ζωγραφιές) και του Μιχάλη Ανδρονίκου, «Νότες σε αχνό πορτοκαλί» του Φίλιππου Περιστέρη και “Περιπέτεια” του Δημήτρη Αρναούτη.
Η μεγάλη του αγάπη όμως ήταν το Ραδιόφωνο, το οποίο υπηρέτησε επί πολλά χρόνια. Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’80 ήταν στην Ελληνική Ραδιοφωνία. «Παιδί – μαθητής» της Σοφίας Μιχαλίτση ξεκίνησε στο Δεύτερο Πρόγραμμα με την εκπομπή «Οι Κυρίες της τζαζ». Το 1983ακολούθησε η εκπομπή «Διακριτικές Σχέσεις Διεθνούς Ρεπερτορίου», μια εκπομπή που υπήρχε μέχρι σήμερα!
Η τελευταία εκπομπή «Διακριτικές Σχέσεις Διεθνούς Ρεπερτορίου»μεταδόθηκε στις 6 Μαρτίου του 2022.

Κινηματογραφικές ταινίες:

·       «λπ» μια ταινία για τη Λένα Πλάτωνος 2017

·       «Ταξίδι στην Πρωτεύουσα» 1982

·       «Τον Καιρό των Ελλήνων» 1981

Τηλεοπτικές σειρές:

·       Dr Τζούλια και Ms Χάιδω 1994|1994 – Star

·       Αμαρτίαι γονέων 1993|1993 – ΕΤ2

·       Οι φιλενάδες 1993|1993 – ΑΝΤ1

·       Οικογένεια 1990|1990 – ΑΝΤ1

·       Στενές επαφές τρύπιου τοίχου 1991|1991 – ΕΤ1

_____________________________

Στο Μεταδεύτερο ― με το Νίκο Αϊβαλή για ένα καλύτερο κόσμο
https://daphnechronopoulou.blogspot.com/2014/09/blog-post_29.html#ixzz7NbTlk1KM

 

Από το Μουσείο Της Ζωής μου- carte postale

https://daphnechronopoulou.blogspot.com/2017/12/carte-postale.html

και 

για το Νίκο πιο πολλά:

EΡΤ

«Έφυγε» ο Νίκος Αϊβαλής, ηθοποιός και ραδιοφωνικός παραγωγός του Δευτέρου Προγράμματος

https://www.ertnews.gr/eidiseis/politismos/efyge-o-nikos-aivalis-ithopoios-kai-radiofonikos-paragogos-toy-deyteroy-programmatos/

Σονέτο Της Μήκονος με το Νϊκο Αϊβαλή

https://daphnechronopoulou.blogspot.com/2023/02/blog-post_18.html#axzz8S2Ek2YmQ