Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Αλητεία και ανοησία τα "πανθ' υπό μία Μύκονο"- ή και "MyMykonos free-press" + το Γλυφάδι




Ανεβάζουμε φωτογραφίες με τα σημεία και τέρατα εκείνων που νομίζουν ότι  δικαιούνται να καταπατούν, εξαπλώνοντας παράνομα τις επιχειρήσεις τους, κλείνοντας με συρματοπλέγματα και φυτεύοντας ομπρέλες.
Αλλά σαν εκείνους είναι και τούτοι που καπηλεύονται το όνομα ΄Μύκονος' για να πάρουν διαφήμιση, παραπλανώντας τους διαφημιζόμενους και τους αναγνώστες.

Σας φέρνω δείγμα ενός φρέσκου 'free-press' (συντηρούμενου από διαφήμιση δηλαδή) που διανέμεται σε Αττική και Μύκονο. Με το παραπλανητικό όνομα 'MyMykonos' δίνει μάλιστα πληροφορίες για αρχαία 'ελληνιστικής περιόδου' που δε θα δείτε στο νησί, εικονογραφώντας με αεροφωτογραφία άλλου τόπου.


Η Πόρτα Της Ληνώς, τίτλος βιβλίου μου και θέα του κήπου μου, μαρτυρά την πολύ παλαιότερη ιστορία του νησιού. Με προσανατολισμό ανατολής –δύσης (όπως ακόμα τα χιλιάδες εκκλησάκια) ήταν η πύλη προς τη Ληνώ μια από τις προϊστορικές πόλεις του νησιού. Ληνός από τον Όμηρο είναι ο Τρύγος και η Ληνώ βρίσκεται σε μια περιοχή που ακόμα έχουμε αμπελάκια και αυτοφυές κριθάρι στους κήπους μας. Γιατί μπορεί η Μύκονος να σχηματίστηκε από τις γιγαντομαχίες και κατά το μύθο εδώ να σκότωσε και να έθαψε ο Ηρακλής τους 'υστάτους υβριστικοτάτους των Γιγάντων'* αλλά πάνω απ' τους νεκρούς Γίγαντες έβγαινε κρασί και βασίλεψε ο  Διόνυσος o οποίος, μαζί με κριθάρι, κοσμεί το παλαιότερο νόμισμα του νησιού.


Ίδιοι είναι όλοι αυτοί, ίδια καπηλεύονται την ομορφιά και του δουλειά των άλλων καταστρέφοντας ό,τι δεν ξέρουν να αγαπήσουν. Διότι η αγάπη  και ο σεβασμός δε φαίνονται στις ρητορείες και τους συναισθηματισμούς αλλά πολύ απλά στις πράξεις.

Να, όπως σήμερα, φωτογραφήθηκε το αίσχος στο Γλυφάδι, μια από τις πολλές παραλίες της Μυκόνου που κάποιοι επειδή έχτισαν θεωρούν ότι τις αγόρασαν και δικαιούνται να τις μετατρέψουν σε Τρεμπλίνκες με κοτόσυρμα ή αποθήκη για το σκουπιδαριό τους.

Γλυφάδι, «η παραλία των κακών γειτόνων» μού την ονόμασαν.

Πριν πάνω από δέκα χρόνια, μια κρύα ανοιξιάτικη ημέρα κατεβαίναμε στο Γλυφάδι με φίλο μέσα από τα ψηλά αγκάθια της πλαγιάς. Από το πουθενά πετάχτηκε κύριος με σώβρακα ο οποίος ρωτούσε τι θέλαμε εκεί λες και μπήκαμε σπίτι του. Τότε ήταν  έρημη η μικρή ακτή γεμάτη φύκια και αχινούς –που, λόγω σωματικής διάπλασης του Μυκονιάτη φίλου μου,  καταφέραμε να τους χαρούμε πάνω στο βραχάκι, έτσι για πείσμα.  Η φασαρία εκείνη καθόλου βέβαια δεν αναχαίτισε τον θρασύ καταπατητή ούτε και τους άλλους που ξεφυτρώνουν κάθε χρόνο όπως σα μανιτάρια ξεφυτρώνουν και οι υπερφωτισμένες 'βίλλες' με τους κοκοφοίνικες.

 Και κάτι ακόμα.
Κάθε φορά που καταγγέλλουμε καταπατήσεις παραλιών κάποιοι σχολιάζουν με το νόμο και οδηγίες τι να κάνουμε.
Γνωρίζουμε αγαπητοί. Κι ίσως, αν μας ξέρετε, να γνωρίζετε κι εσείς ότι έχουμε δραστηριοποιηθεί για πολλές παραβάσεις και αδικίες όπως το έγκλημα που συντελείται στον  Πάνορμο.
Όμως δεν είμαστε μονάχα εμείς ούτε είμαστε πάντα σε διάθεση αγωνιστική.
Ο άνθρωπος που ξεκινά για το μπάνιο του, ο άνθρωπος που θέλει να περάσει την ημέρα του σε μια παραλία  δεν ξεκινά από το σπίτι ή απ τον τόπο του για μάχες αλλά για ξεκούραση. Δεν είναι δουλειά του να μπλέκει σε καυγάδες και να διορθώνει τα κακώς κείμενα για να διασωθεί ο τόπος που αγάπησε.
Είναι πολύ ευχάριστα τα clubs και τα σφηνάκια για πρωινό από το μεσημέρι αλλά δεν είναι για παντού και κάθε μέρα. Το νησί έχει θαυμάσια νερά και μας χωράει όλους όταν δε γίνονται παρανομίες και καταπατήσεις από εκείνους που τσιμεντώνοντας 4 στρέμματα νομίζουν ότι αγόρασαν 40 με δικαίωμα ζωής και θανάτου σε χλωρίδα και πανίδα, γείτονες, τουρίστες και ιθαγενείς.
Για εσάς καταγγέλλουμε, εσάς που δεν αντέχετε να σας ξεκουφαίνουν τα ντεσιμπέλ και να βουτάτε σε νερά λαδωμένα με άρωμα καρύδας ή σε όρμο που από τα σκάφη μοιάζει με λιμάνι και μυρίζει πετρέλαιο, για σας που πάτε για μπάνιο κι όχι για φασαρίες
Για να μη νικά πάντα το άδικο και να μη βαυκαλίζονται ότι αγαπούν το νησί όσοι το καταστρέφουν.
_____________________
*Στράβων  και Στέφανος Βυζάντιος στη λέξη Μύκονος και  'Μύκονος' του Τρύφωνα Ευαγγελίδη εκδ.1914







_____________________
Εικόνες
Το πρώτο νόμισμα,
σήμερα το Γλυφάδι
 και, πάνω, το ΜyΜykonos που κυκλοφόρησε χθες.


2 σχόλια:

  1. πάλι κλαίγεσαι για την παρακμή σας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ποτέ δεν κλαίγομαι, ανόητε άνθρωπε.

      Όσο για 'παρακμή'.. δεν τη βλέπω στο μόνο τόπο της χώρας που δεν έχει ανεργία, που συμβάλλει σημαντικά στα φορολογικά έσοδα του κράτους και διατηρεί πολύ ψηλό βιοτικό επίπεδο παρά την Κρισάρα που κρατά από το 2010.

      Διαμαρτυρόμαστε για τους αληταράδες που έρχονται για αρπαχτές και για τους καταχραστές. Αυτό δεν είναι κλάψα.

      Διαγραφή