Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ερωτες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ερωτες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2025

Τα δώρα και τα κάλαντα- με ευχές

 


 

Κρύα συννεφιασμένη μέρα σήμερα κι οδηγώντας είδα ένα αγοράκι με σκουφί Άγιου Βασίλη να μπαίνει σε μια αυλή γνωστών μου.. Ανίψι σκέφτηκα. Επιστρέφοντας λίγο αργότερα το ξαναείδα όμως λίγο πιο κάτω και παρατήρησα πως στο χέρι του κρατούσε τρίγωνο. Τα κάλαντα έλεγε.

Θλίψη της ερήμωσης το ότι ήταν μόνο του μα εγώ το καμάρωσα που έχει το θάρρος –«τη μαγκιά», το είπα στον Κύριο Kastell, να βγαίνει μόνο για κάλαντα.

 

Είναι ταλέντο το να κάνεις καλά δώρα. Δεν το έχω και λυπάμαι γι’ αυτό. Πάλι φέτος τα δώρα του Κυρίου Kastell μου έδωσαν χαρά αναπάντεχη (ιδίως μια και λόγω της υγείας του δεν είχα προσδοκίες) και με συγκίνησαν πολύ. 

«Οι αγάπες είναι φούμαρα», πιστεύω για τα λόγια και τα «σ’ αγαπώ» που όχι ότι δε μ’ αρέσει να τα ακούω μα ξέρω καλά πως τίποτε δε σημαίνουν. Η αγάπη είναι έργα, μόνο έργα. Γι’ αυτό και τα καλά δώρα,  δώρα που χρειάστηκαν σκέψη κι έγνοια και κόπο, είναι τα μόνο που στα μάτια μου μετρούν.

Παραμονή των Χριστουγέννων λοιπόν, ήδη συγκινημένη από τα δικά του, έξω που ήμουν άκουσα την ορχήστρα των παιδιών μας του νησιού που είχε βγει για κάλαντα με όργανα και κέφι και, τους ζήτησαν να έρθουν κι από εμάς. Μακριά, εκτός Πόλης, δεν είναι εύκολο να περνούν παιδιά ξένες αυλόπορτες. Μα το οργάνωσα και, ώρες μετά, λίγο πριν πέσει το σκοτάδι γέμισε το δωμάτιο με νέα παιδιά και όργανα πολλά κι ακούστηκαν εκείνα ακριβώς που ήθελα:


«…σ’ αυτό το σπίτι που ήρθαμε

πέτρα να μη ραΐσει

κι ο νοικοκύρης του σπιτιού

Χρόνια Πολλά να ζήσει….»

 

Αυτά όμως δεν επαναλαμβάνονται. Κι όταν είδα το μοναχικό γενναίο αγοράκι για μια στιγμή σκέφτηκα να σταματήσω να το προσκαλέσω. Μα δεν το έκανα, άλλαξαν ο εποχές, πλέον δε θεωρείται πρέπον να βάλεις στο αυτοκίνητό σου ξένο παιδί, οπότε με θλίψη το προσπέρασα.

Ας είναι καλά εύχομαι, κι ας είναι πάντα έτσι γενναίο κι ανεξάρτητο,

Όπως εύχομαι και σ’ εσάς- εμάς όλους

Ευτυχισμένο κι εμπνευσμένο να είναι το 2026!


Εικόνα, τι άλλο; του σημαντικότατου Τηνιακού ζωγράφου Νικηφόρου Λύτρα, ‘τα Κάλαντα’ του 1872.




Τετάρτη 18 Ιουνίου 2025

Sex στο περιπολικό; Οι απορίες μας


Σε πήγα εγώ στην εξοχή για σεξ βουκολικό

αλλά εσύ προτίμησες το περιπολικό.

 

Πολλά τα ερωτήματα για το μέρα-μεσημέρι sex στο περιπολικό.

Γιατί στη μέση του χωραφιού, στενάκια ή κορυφές η Κύπρος δεν έχει;

Γιατί έβγαλε μέχρι κάλτσα μα όχι τη μπλούζα;

 

Αλλά κυρίως:

Ποιο το παράπτωμα του/της συλληφθέντα/συλληφθείσας; Να ξέρουμε μην το πάθουμε κι εμείς.

_____________________________________________________






____________________________________

Παρασκευή 21 Μαρτίου 2025

Τώρα που μπαίνει η Άνοιξη.... (τα προφυλακτικά)

Τώρα που μπαίνει η Άνοιξη
και τα λουλούδια ανθίζουν...

μια ευγενική υπενθύμιση με μια παλιά επιτυχημένη διαφήμιση
προφυλακτικών που έμεινε στην ιστορία.


https://youtu.be/yPsaXXtVfgc?si=EaktzS0skvcVFXU5


_____________________________________________ 

Σάββατο 22 Φεβρουαρίου 2025

Sunning your balls? Ελπίζω να μην το δω στην Ψαρρού.


Sunning your balls? 
Νέα τάση που ελπίζω να μην πιάσεικαι το δω και αυτό στη γειτονιά μου στην Ψαρρού.

Αυξάνει την τεστοστερόνη, λέει. Μπορεί. Μα αυξάνει και τη μοναξιά μια τη γοητεία δεν την αυξάνει αφού ως στάση δε θα την έλεγα γοητευτική. Αλλά ποτέ δε ξέρεις, ίσως τα γούστα τα δικά μου να είναι ξεπερασμένα. 

Ίδωμεν- που ελπίζω δηλαδή να μην ίδωμεν...






Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου 2025

Πωλείται οίκος ανοχής. Μαντέψτε εγώ τι φέρνω...

 


Πλήρως εξοπλισμένο, λέει.

Μα το μόνο που λείπει το έχω σε αφθονία.

 Το ανακάλυψε η Lampiki Sofia Vera. Μήπως να συνεταιριστούμε; Έχει κι εκείνη πολύ απ' αυτό που λείπει.

Μαντέψτε ελεύθερα --> https://www.facebook.com/daphne.chronopoulou.9/posts/10230451476285204 




___________ Μετά από 24 ώρες η ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Η Ποίηση. Οι Καταραμένοι ποιητές (poètes maudits).

 Στα δικά μου μάτια πορνεία δίχως Μπωντλαίρ και Ρεμπώ, Μαλαρμέ αλλά και Ντοστογιέφσκι δεν έχει αλάτι.



Οι απαντήσεις  ήταν ενημερωτικότατες  ( αν και δε βρήκαν εγώ τι θα φέρω):

Giorgos Serepas
Μαζί με την άδεια άσκησης επαγγέλματος;;

Christine Duke

Περαν της πλακας & του οποιου χαβαλε.. Την ειδα πολλες φορες αυτη την αγγελια σημερα.. & εστω οτι οντως ισχυει.. (γιατι παιζουν & παρα πολλες αγγελιες τρολ, ολων των ειδων...)
Αν λεμε -που δεν ειναι το συνηθες να γινεται μεσω αγγελιας μια τετοια πωληση & γι' αυτο προσωπικα μου βρωμαει" η αγγελια, εκτος αν αφορα επαρχεια, που' ναι πιο δυσκολα -
αν οντως πωλειται & σε συναρτηση με το οτι εχει ενεργη νομιμη αδεια, ειναι νορμαλ το ποσο που ζητανε
& ας ειναι ιδιαιτερο το αντικειμενο της για εμας τους πολλους..
Για να βγει μια τετοια νομιμη αδεια, απαιτειται μεγαλη αναμονη, εγκρισεις απο πολλες υπηρεσιες
& ακομα περ/ρο τρεξιμο, φοβερη γραφειοκρστεια, & μεχρι την τελικη εγκριση, εχεις σκασει & πολλα χρηματα & εχεις περιμενει & παρα πολυ χρονο. & μεγαλη δυσκολια για στο αν θα εγκριθει τελικα.
Αν λοιπον παρει καποιος νομιμη αδεια ετοιμη, σχετικα συμπαθητικα εξοπλισμενο για να συνεχισει να το δουλευει & με καποιο μικρο σταθερο πελατειακο κοινο & δεν εχει θεμα με το πολυ δυσκολο ποικιλοτροπα αυτο εργασιακο αντικειμενο, νορμαλ τιμη το δινουν, θα μπορουσαμε να πουμε..

Orestis Zyrinis
δλδ σόρρυ κιόλας, με τα 25.000 αγοράζεις ουσιαστικά "αέρα" και τον εξοπλισμό που περιγράφει; Πελατολόγιο, φήμη, αναγνωρισιμότητα, ή και κάτι περισσότερο; Ξερωγώ, το οίκημα μάλλον όχι, αλλά σεντόνια; Διακόσμηση; Στραπόν; Καπότες; Νιπτήρες;
_________________________________________________________

Τρίτη 31 Δεκεμβρίου 2024

-Εγώ ποιον παντρεύτηκα;

 


-Εγώ ποιον παντρεύτηκα; 

ρώτησε χήρα 98 ετών που τα έχει τετρακόσια, ζει μόνη κι ανεξάρτητη μα πού και πού, γελά κι η ίδια που, το καταλαβαίνει αμέσως, μπερδεύει ονόματα ή ημερομηνίες για μια στιγμή.

Της τον θύμισαν κι εκείνη συνέχισε με την σκέψη που με συνάρπασε:

«Με στενοχωρεί που δε θυμάμαι αν ρώτησα τα παιδιά μου αν θα τον ήθελαν για πατέρα τους.»

 

Σα εκείνο το παλιό παράδοξο με το κλειδί που έχουμε προλάβει να ρίξουμε στο συρτάρι πριν το χρησιμοποιήσουμε για να το κλειδώσουμε μέσα σ' αυτό. «Θεωρία ειδικής σχετικότητας» νομίζω ονομάζεται το παράδοξο (αν θυμάμαι σωστά τον όρο) μα, όπως κι αν λέγεται, μια εξαιρετική εφαρμογή του αγαπημένου μου παράδοξου είναι η αγωνία της κυρίας.

Διότι τι πιο σημαντικό από το ποιος θα γίνει πατέρας ή μητέρα των παιδιών μας αλλά, βεβαίως, σαν το κλειδί στο συρτάρι, πώς να τα ρωτήσω όταν για να ερωτηθούν θα πρέπει ήδη να έχουν γεννηθεί άρα να έχω ήδη επιλέξει τον πατέρα τους.



https://youtu.be/tEB0ubPbois?si=FqS7PYbx3htrsZdD


😉 Yiannis Kokiasmenos

 


_____________________________________

Τετάρτη 14 Φεβρουαρίου 2024

Του Αγίου Βαλεντίνου ― βοήθειά μας

Δάφνη Χρονοπούλου

 

Να προσέχετε σήμερα,

διότι

«το γαρ πολύ του έρωτος φέρνει παραφροσύνη

γι αυτό και ο Αλή Πασάς έπνιξε τη Φροσύνη»*

― και δεν είμαστε για τέτοια.


#εκ_πείρας

#'ΑγιοςΒαλεντίνος



https://youtu.be/EseMHr6VEM0?si=Oy3FJQ5ghh9MeFwZ&t=123



Carmen  toy Bizet βέβαια, ('Habanera') με την Κάλλας
και, οι στίχοι του Γκάτσου ( 'Η προσευχή της Παρθένου') από τα Παράλογα του Χατζιδάκι
______________________________________

Τετάρτη 8 Νοεμβρίου 2023

8 προς 9 Νοεμβρίου, σωμάτων των ασωμάτων, η επέτειός μας




8 προς 9 Νοεμβρίου είναι η επέτειός μας,

η νύχτα που ο Κύριος Kastell κι εγώ γνωριστήκαμε―με τη βιβλική έννοια, διότι με την κοινωνική ήμασταν ήδη γνωστοί αφού κινούμασταν στους ίδιους κύκλους― κι από τότε είμαστε μαζί ως τώρα.

 

8 Νοεμβρίου, αγία ημέρα της σύναξης αρχιστρατήγων Μιχαήλ και Γαβριήλ και των λοιπών αγίων ασωμάτων και ουρανίων Ταγμάτων, ημέρα της Αεροπορίας κι όλων των ιπταμένων (είπαμε: σωμάτων κι ασωμάτων), βρεθήκαμε τυχαία στο Λούκι*, της οδού Χάριτος, μπαρ φίλων που πλέον απαθανατίστηκε στο γνωστό τραγούδι. Τυχαία βρεθήκαμε κι όταν έκλεινε τον κάλεσα να συνεχίσουμε τη βραδιά στο Κόκκινο Δωμάτιο, το δωμάτιο που κρατούσα πλάι στο σπίτι του πατέρα μου με τον οποίο ζούσα τότε.

Δεν κοιμηθήκαμε εννοείται και το πρωί ο Κύριος  Kastell είχε να πάει στο PopEleven των Αδελφών Φαληρέα όπου εργαζόταν, υπεύθυνος εισαγωγής και πωλήσεων για τον τομέα «ξένης» μουσικής που ακόμα λατρεύει.

Το ότι περπάτησα μαζί του ως εκεί αντί να μείνω να ξεκουραστώ, σήμερα, μετά από δεκαετίες λέει κάτι για το δέσιμο που επακολούθησε. Μα τότε ακόμα, με τη ζωή να ανοίγεται μπροστά μας φαινομενικά απέραντη, αυτό δεν πήρε κι ούτε ήθελα να πάρει καμιά συμβολική σημασία. Απλώς, τον συνόδεψα σε ένα δεκάλεπτο περίπατο στον Περιφερειακό Λυκαβηττού, μέσα από τη Δεξαμενή ως τη Σκουφά που αποχαιρετιστήκαμε αμήχανα, όπως κάνουν οι νέοι μετά από μια νύχτα sex και κουβέντας.

 

Είχε πάει 9 Νοεμβρίου. 

Ημέρα που 10 χρόνια μετά έπεσε το τείχος του Βερολίνου επανενώνοντας τη Γερμανία, Ανατολή και Δύση.

 

9 Νοεμβρίου γιορτάζουμε. Διότι 9 είχε πάει όταν με συνόδεψε στο Κόκκινο Δωμάτιο.

 

  Κάπου υπάρχει κι ένα ποίημά μου επετειακό,

Κι αν έχετε «Τα Ιαπωνικά Λουλούδια Του Τσαγιού» αναγνωρίζετε ίσως ότι είναι ένα βιβλίο μου εμπνευσμένο στη σχέση μας αυτή την ισόβια όπως την έβλεπα τα πρώτα χρόνια που ζήσαμε μαζί.

 

Από τότε άλλαξαν πολλά και τίποτε. Οι ίδιοι είμαστε μα άλλοι. Οι αναμνήσεις πια δε με χαροποιούν μα συχνά με βαραίνουν μα αν κάτι μένει είναι η απέραντη αγάπη κι η εκτίμηση, ο θαυμασμός (ναι ακόμα) σε βαθμό λατρείας αλλά και η εγωιστική χαρά για τον τρόπο που μου φέρεται ως σήμερα- με μια λεπτότητα που τον χαρακτηρίζει, τη λεπτή ευγένεια που άλλοι μεταχειρίζονται μόνο στην αρχή.

 

Χρόνια μας Πολλά

κι ίδια κι απαράλλακτα!!

 



*Το γνωστό τραγούδι γράφτηκε για τη φίλη μας Ρενέ που δε ζει πια, μια κοπέλα εκπάγλου καλλονής που οι σχέσεις της με μουσικούς (αλλά όχι με τους αδελφούς Κατσιμίχα ή το Νίκο Ζιώγαλα που δούλευε τότε στο μαγαζί) άφησαν εποχή και μνήμες.

Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας ~ ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΟ ΛΟΥΚΙ https://www.youtube.com/watch?v=4HdmNPoxZUI







ΕΙΚΟΝΕΣ

―Σελίδες από τα Ιαπωνικά Λουλούδια Του Τσαγιού μου

Από τα 'Ιαπωνικά Λουλούδια Του Τσαγιού' μου.

https://kastellakia.blogspot.com/2023/07/blog-post.html


https://www.facebook.com/photo/?fbid=327115487356359&set=a.305973569470551



Τρίτη 12 Σεπτεμβρίου 2023

Γυναικοκτονία στη Θεσσαλονίκη: Κορίτσια, να φεύγουμε!

 


Κορίτσια, να φεύγουμε, λέμε.

Ο βίαιος δεν αλλάζει, λέμε.

Με το πρώτο δείγμα, μακριά. 

Και όσο για τα παιδιά, καλύτερα μακριά του (για πολλούς λόγους) 

παρά δίχως μαμά.


Όμως εδώ η γυναίκα έφυγε, πήρε διαζύγιο, ζούσε με τα παιδιά της.

Και δεν τα κατάφερε.


Τι θα μπορούσε να τη σώσει; 

Ίσως μια αλλαγή στην κοινωνία, ίσως το να καταλάβαινε ο ίδιος πως έχει πρόβλημα, ίσως αν ζούσε σε ένα περιβάλλον που να μην έλεγαν «την αγαπούσε τρελά» για το άρρωστο πάθος του;

Δεν είναι αγάπη η εμμονή.

Δεν είναι αγάπη η άρρωστη ζήλια.

Για να έχουμε καλή σχέση η αγάπη πρέπει να είναι αμοιβαία. Μόνο.

 

«Γυναικοκτονία στη Θεσσαλονίκη: 

Αστυνομικός σκότωσε την εν διαστάσει σύζυγό του και μετά αυτοκτόνησε»

 

― Μην σκοτώνεις τη γυναίκα σου και μετά προσπαθείς να αυτοκτονήσεις. Πρώτα αυτοκτόνησε και μετά κάνε ότι θες... 

Corto Maltese 

 

―Έχετε χίλια δίκια όταν ζητάτε αξιολόγηση των δασκάλων και όχι των μπάτσων που φέρουν όπλο . 

Ο τηλεφωνητής 


 

 H είδηση

lifo

«Γυναικοκτονία στη Θεσσαλονίκη: Αστυνομικός σκότωσε την εν διαστάσει σύζυγό του και μετά αυτοκτόνησε»

 

Αστυνομικός πυροβόλησε με καραμπίνα και σκότωσε την εν διαστάσει σύζυγό του και στη συνέχεια αυτοκτόνησε.

Τοπικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν πως τα πτώματά τους εντοπίστηκαν στις 08:15 σε διαμέρισμα επί της οδού Κομνηνών 27.

Γείτονας, που άκουσε τους πυροβολισμούς, κάλεσε την αστυνομία που μετέβη στο σημείο και εντόπισε τους νεκρούς.

άτοικος της περιοχής, που μίλησε σε δημοσιογράφους στο σημείο, δήλωσε πως είχαν χωρίσει εδώ και περίπου έναν χρόνο και έμεναν χώρια.

Όπως είπε, είχαν αποκτήσει δύο παιδιά - περίπου 10-12 ετών- αλλά δεν γνώριζε αν βρίσκονταν στο σπίτι εκείνη την ώρα.

Σύμφωνα με το thestival.gr, ωστόσο, ο 38χρονος δράστης είχε πάει τα παιδιά στο σχολείο, πριν επιστρέψει στο σπίτι και σκοτώσει την 42χρονη.

iefimerida  ..αποκαλυπτική είναι η μαρτυρία ενός φίλου του πατέρα του γυναικοκτόνου στο thesstoday, ο οποίος ανέφερε ότι ο 38χρονος απειλούσε ότι θα σκοτώσει την πρώην σύζυγό του

«Έλεγε στον πατέρα του ότι θα τη σκοτώσει. Την αγαπούσε τρελά. Την καραμπίνα την πήρε από χθες ισχυριζόμενος πως θα την... καθαρίσει.

«Γνώριζα και την οικογένεια και το ζευγάρι. Υπήρχε πρόβλημα. Η γυναίκα του τον έδιωξε από το σπίτι. Ξαφνικά του είπε ότι δεν τον θέλει. Πήραν συναινετικό διαζύγιο. Δεν είχαν έντονες συγκρούσεις. Έπαιρνε τα παιδιά και μιλούσε μαζί τους. Του λέγαμε ότι πρέπει να φτιάξει τη ζωή του και να μην παρεκτρέπεται. Αυτή επέμενε πως δεν τον θέλει. Είχαν δύο αγόρια και είχε βγει απόφαση του δικαστηρίου για το πότε θα βλέπει ο πατέρας τα παιδιά» περιγράφει ο στενός φίλος της οικογένειας.

«Έλεγε στον πατέρα του ότι θα τη σκοτώσει. Την αγαπούσε τρελά» σημείωσε καταλήγοντας ο ίδιος, ενώ ανέφερε ακόμη ότι ο γυναικοκτόνος από χθες το απόγευμα είχε πάρει την καραμπίνα που ήταν του πατέρα του λέγοντας πως θέλει να την... καθαρίσει, ενώ είχε φύγει από το σπίτι -το πατρικό του όπου διέμενε μετά το διαζύγιο- από τα ξημερώματα, τις 3:30 με 4 το πρωί.

#γυναικοκτονια