Εκείνος όμως ξέρει ♥️💋 #ΑγίουΒαλεντίου #FreePalestine

Σοκολατένια καρδιά και τριαντάφυλλο από τον Kύριο Kastell

μα

μην ξεχνιόμαστε κι όλας.

Είμαι, λέτε, ανάξια ρομαντισμού κι αγάπης;

Εκείνος όμως ξέρει

_______

#ΑγίουΒαλεντίου

#FreePalestine

 

Και micro και soft; #EpsteinFiles

―Πώς εμπνεύστηκε να ονομάσει Microsoft την εταιρεία του ο Μπιλ Γκέιτς;

―Κοιτάζοντας το πέος του: micro και soft.

―――――――――――――

Συγχωρέστε μου τη βουλγκαριτέ, δε συνηθίζω να θίγω κυρίους για μεγέθη κι αντοχές, παρασύρομαι όμως διαβάζοντας στα Έγγραφα Επστάιν ότι έψαχνε να δώσει πενικιλίνη στην γυναίκα του εν αγνοία της όταν φοβόταν πως την κόλλησε τη γονόρροια που του χάρισαν κάτι Ρωσίδες.

 

[Για την Ιστορία, η γυναίκα του Μελίντα τον έχει χωρίσει αν και για τις Ρωσίδες μάλλον τώρα το μαθαίνει, μαζί μας.

Όσο για μένα δεν έχω πρόβλημα με την 'απιστία' αλλά με το ψέμα και ασυγχώρητο θεωρώ το να φαρμακώνουμε το σύντροφο.]

 

#BillGates #EpsteinFiles #Microsoft

Αχ να 'μουν το Μάη γάιδαρος και γάτος το Γενάρη...

 

Επισκέψεις.

 

‘Να ήμουν το Μάη γάιδαρος, 

τον Αύγουστο κριάρι, 

όλο τον χρόνο πετεινός 

και γάτος το Γενάρη.’

https://youtube.com/shorts/U1f0FL6gPOk?feature=share

https://youtube.com/shorts/frAdZrAZmEY?feature=share

Τα δώρα και τα κάλαντα- με ευχές

 

 

Κρύα συννεφιασμένη μέρα σήμερα κι οδηγώντας είδα ένα αγοράκι με σκουφί Άγιου Βασίλη να μπαίνει σε μια αυλή γνωστών μου.. Ανίψι σκέφτηκα. Επιστρέφοντας λίγο αργότερα το ξαναείδα όμως λίγο πιο κάτω και παρατήρησα πως στο χέρι του κρατούσε τρίγωνο. Τα κάλαντα έλεγε.

Θλίψη της ερήμωσης το ότι ήταν μόνο του μα εγώ το καμάρωσα που έχει το θάρρος –«τη μαγκιά», το είπα στον Κύριο Kastell, να βγαίνει μόνο για κάλαντα.

 

Είναι ταλέντο το να κάνεις καλά δώρα. Δεν το έχω και λυπάμαι γι’ αυτό. Πάλι φέτος τα δώρα του Κυρίου Kastell μου έδωσαν χαρά αναπάντεχη (ιδίως μια και λόγω της υγείας του δεν είχα προσδοκίες) και με συγκίνησαν πολύ. 

«Οι αγάπες είναι φούμαρα», πιστεύω για τα λόγια και τα «σ’ αγαπώ» που όχι ότι δε μ’ αρέσει να τα ακούω μα ξέρω καλά πως τίποτε δε σημαίνουν. Η αγάπη είναι έργα, μόνο έργα. Γι’ αυτό και τα καλά δώρα,  δώρα που χρειάστηκαν σκέψη κι έγνοια και κόπο, είναι τα μόνο που στα μάτια μου μετρούν.

Παραμονή των Χριστουγέννων λοιπόν, ήδη συγκινημένη από τα δικά του, έξω που ήμουν άκουσα την ορχήστρα των παιδιών μας του νησιού που είχε βγει για κάλαντα με όργανα και κέφι και, τους ζήτησαν να έρθουν κι από εμάς. Μακριά, εκτός Πόλης, δεν είναι εύκολο να περνούν παιδιά ξένες αυλόπορτες. Μα το οργάνωσα και, ώρες μετά, λίγο πριν πέσει το σκοτάδι γέμισε το δωμάτιο με νέα παιδιά και όργανα πολλά κι ακούστηκαν εκείνα ακριβώς που ήθελα:

«…σ’ αυτό το σπίτι που ήρθαμε

πέτρα να μη ραΐσει

κι ο νοικοκύρης του σπιτιού

Χρόνια Πολλά να ζήσει….»

 

Αυτά όμως δεν επαναλαμβάνονται. Κι όταν είδα το μοναχικό γενναίο αγοράκι για μια στιγμή σκέφτηκα να σταματήσω να το προσκαλέσω. Μα δεν το έκανα, άλλαξαν ο εποχές, πλέον δε θεωρείται πρέπον να βάλεις στο αυτοκίνητό σου ξένο παιδί, οπότε με θλίψη το προσπέρασα.

Ας είναι καλά εύχομαι, κι ας είναι πάντα έτσι γενναίο κι ανεξάρτητο,

Όπως εύχομαι και σ’ εσάς- εμάς όλους

Ευτυχισμένο κι εμπνευσμένο να είναι το 2026!

Εικόνα, τι άλλο; του σημαντικότατου Τηνιακού ζωγράφου Νικηφόρου Λύτρα, ‘τα Κάλαντα’ του 1872.

Κορίτσια μην πιστεύετε εις τους λιμοκοντόρους

Συμβουλή προς φίλη που μου μιλούσε πάλι ώρες για τη σχέση της.

________________________________________

Ενδιαφέρον σχόλιο φίλου ψυχιάτρου

https://www.youtube.com/watch?v=DRvVrhthuf0&list=RDDRvVrhthuf0&start_radio=1

#ΕΡΩΤΕΣ

#Εξάρτηση

Sex στο περιπολικό; Οι απορίες μας

Σε πήγα εγώ στην εξοχή για σεξ βουκολικό

αλλά εσύ προτίμησες το περιπολικό.

 

Πολλά τα ερωτήματα για το μέρα-μεσημέρι sex στο περιπολικό.

Γιατί στη μέση του χωραφιού, στενάκια ή κορυφές η Κύπρος δεν έχει;

Γιατί έβγαλε μέχρι κάλτσα μα όχι τη μπλούζα;

 

Αλλά κυρίως:

Ποιο το παράπτωμα του/της συλληφθέντα/συλληφθείσας; Να ξέρουμε μην το πάθουμε κι εμείς.

_____________________________________________________

____________________________________

Τώρα που μπαίνει η Άνοιξη.... (τα προφυλακτικά)

Τώρα που μπαίνει η Άνοιξη
και τα λουλούδια ανθίζουν...

μια ευγενική υπενθύμιση με μια παλιά επιτυχημένη διαφήμιση προφυλακτικών που έμεινε στην ιστορία.

https://x.com/MrsKastell/status/1903034629726056850 

https://youtu.be/yPsaXXtVfgc?si=EaktzS0skvcVFXU5

_____________________________________________ 

Sunning your balls? Ελπίζω να μην το δω στην Ψαρρού.

Sunning your balls? 

Νέα τάση που ελπίζω να μην πιάσεικαι το δω και αυτό στη γειτονιά μου στην Ψαρρού.

Αυξάνει την τεστοστερόνη, λέει. Μπορεί. Μα αυξάνει και τη μοναξιά μια τη γοητεία δεν την αυξάνει αφού ως στάση δε θα την έλεγα γοητευτική. Αλλά ποτέ δε ξέρεις, ίσως τα γούστα τα δικά μου να είναι ξεπερασμένα. 

Ίδωμεν- που ελπίζω δηλαδή να μην ίδωμεν...

Πωλείται οίκος ανοχής. Μαντέψτε εγώ τι φέρνω...

 

Πλήρως εξοπλισμένο, λέει.

Μα το μόνο που λείπει το έχω σε αφθονία.

 Το ανακάλυψε η Lampiki Sofia Vera. Μήπως να συνεταιριστούμε; Έχει κι εκείνη πολύ απ' αυτό που λείπει.

Μαντέψτε ελεύθερα --> https://www.facebook.com/daphne.chronopoulou.9/posts/10230451476285204 

___________ Μετά από 24 ώρες η ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Η Ποίηση. Οι Καταραμένοι ποιητές (poètes maudits).

 Στα δικά μου μάτια πορνεία δίχως Μπωντλαίρ και Ρεμπώ, Μαλαρμέ αλλά και Ντοστογιέφσκι δεν έχει αλάτι.

Οι απαντήσεις  ήταν ενημερωτικότατες  ( αν και δε βρήκαν εγώ τι θα φέρω):

Giorgos Serepas

Μαζί με την άδεια άσκησης επαγγέλματος;;

Christine Duke

Περαν της πλακας & του οποιου χαβαλε.. Την ειδα πολλες φορες αυτη την αγγελια σημερα.. & εστω οτι οντως ισχυει.. (γιατι παιζουν & παρα πολλες αγγελιες τρολ, ολων των ειδων...)

Αν λεμε -που δεν ειναι το συνηθες να γινεται μεσω αγγελιας μια τετοια πωληση & γι' αυτο προσωπικα μου βρωμαει" η αγγελια, εκτος αν αφορα επαρχεια, που' ναι πιο δυσκολα -

αν οντως πωλειται & σε συναρτηση με το οτι εχει ενεργη νομιμη αδεια, ειναι νορμαλ το ποσο που ζητανε

& ας ειναι ιδιαιτερο το αντικειμενο της για εμας τους πολλους..

Για να βγει μια τετοια νομιμη αδεια, απαιτειται μεγαλη αναμονη, εγκρισεις απο πολλες υπηρεσιες

& ακομα περ/ρο τρεξιμο, φοβερη γραφειοκρστεια, & μεχρι την τελικη εγκριση, εχεις σκασει & πολλα χρηματα & εχεις περιμενει & παρα πολυ χρονο. & μεγαλη δυσκολια για στο αν θα εγκριθει τελικα.

Αν λοιπον παρει καποιος νομιμη αδεια ετοιμη, σχετικα συμπαθητικα εξοπλισμενο για να συνεχισει να το δουλευει & με καποιο μικρο σταθερο πελατειακο κοινο & δεν εχει θεμα με το πολυ δυσκολο ποικιλοτροπα αυτο εργασιακο αντικειμενο, νορμαλ τιμη το δινουν, θα μπορουσαμε να πουμε..

Orestis Zyrinis

δλδ σόρρυ κιόλας, με τα 25.000 αγοράζεις ουσιαστικά "αέρα" και τον εξοπλισμό που περιγράφει; Πελατολόγιο, φήμη, αναγνωρισιμότητα, ή και κάτι περισσότερο; Ξερωγώ, το οίκημα μάλλον όχι, αλλά σεντόνια; Διακόσμηση; Στραπόν; Καπότες; Νιπτήρες;

_________________________________________________________

-Εγώ ποιον παντρεύτηκα;

 

-Εγώ ποιον παντρεύτηκα; 

ρώτησε χήρα 98 ετών που τα έχει τετρακόσια, ζει μόνη κι ανεξάρτητη μα πού και πού, γελά κι η ίδια που, το καταλαβαίνει αμέσως, μπερδεύει ονόματα ή ημερομηνίες για μια στιγμή.

Της τον θύμισαν κι εκείνη συνέχισε με την σκέψη που με συνάρπασε:

«Με στενοχωρεί που δε θυμάμαι αν ρώτησα τα παιδιά μου αν θα τον ήθελαν για πατέρα τους.»

 

Σα εκείνο το παλιό παράδοξο με το κλειδί που έχουμε προλάβει να ρίξουμε στο συρτάρι πριν το χρησιμοποιήσουμε για να το κλειδώσουμε μέσα σ' αυτό. «Θεωρία ειδικής σχετικότητας» νομίζω ονομάζεται το παράδοξο (αν θυμάμαι σωστά τον όρο) μα, όπως κι αν λέγεται, μια εξαιρετική εφαρμογή του αγαπημένου μου παράδοξου είναι η αγωνία της κυρίας.

Διότι τι πιο σημαντικό από το ποιος θα γίνει πατέρας ή μητέρα των παιδιών μας αλλά, βεβαίως, σαν το κλειδί στο συρτάρι, πώς να τα ρωτήσω όταν για να ερωτηθούν θα πρέπει ήδη να έχουν γεννηθεί άρα να έχω ήδη επιλέξει τον πατέρα τους.

https://youtu.be/tEB0ubPbois?si=FqS7PYbx3htrsZdD

Yiannis Kokiasmenos

 

_____________________________________

Του Αγίου Βαλεντίνου ― βοήθειά μας

 

Να προσέχετε σήμερα,

διότι

«το γαρ πολύ του έρωτος φέρνει παραφροσύνη

γι αυτό και ο Αλή Πασάς έπνιξε τη Φροσύνη»*

― και δεν είμαστε για τέτοια.

#εκ_πείρας

#'ΑγιοςΒαλεντίνος

https://youtu.be/EseMHr6VEM0?si=Oy3FJQ5ghh9MeFwZ&t=123

Carmen  toy Bizet βέβαια, ('Habanera') με την Κάλλας

και, οι στίχοι του Γκάτσου ( 'Η προσευχή της Παρθένου') από τα Παράλογα του Χατζιδάκι

______________________________________

8 προς 9 Νοεμβρίου, σωμάτων των ασωμάτων, η επέτειός μας

8 προς 9 Νοεμβρίου είναι η επέτειός μας,

η νύχτα που ο Κύριος Kastell κι εγώ γνωριστήκαμε―με τη βιβλική έννοια, διότι με την κοινωνική ήμασταν ήδη γνωστοί αφού κινούμασταν στους ίδιους κύκλους― κι από τότε είμαστε μαζί ως τώρα.

 

8 Νοεμβρίου, αγία ημέρα της σύναξης αρχιστρατήγων Μιχαήλ και Γαβριήλ και των λοιπών αγίων ασωμάτων και ουρανίων Ταγμάτων, ημέρα της Αεροπορίας κι όλων των ιπταμένων (είπαμε: σωμάτων κι ασωμάτων), βρεθήκαμε τυχαία στο Λούκι*, της οδού Χάριτος, μπαρ φίλων που πλέον απαθανατίστηκε στο γνωστό τραγούδι. Τυχαία βρεθήκαμε κι όταν έκλεινε τον κάλεσα να συνεχίσουμε τη βραδιά στο Κόκκινο Δωμάτιο, το δωμάτιο που κρατούσα πλάι στο σπίτι του πατέρα μου με τον οποίο ζούσα τότε.

Δεν κοιμηθήκαμε εννοείται και το πρωί ο Κύριος  Kastell είχε να πάει στο PopEleven των Αδελφών Φαληρέα όπου εργαζόταν, υπεύθυνος εισαγωγής και πωλήσεων για τον τομέα «ξένης» μουσικής που ακόμα λατρεύει.

Το ότι περπάτησα μαζί του ως εκεί αντί να μείνω να ξεκουραστώ, σήμερα, μετά από δεκαετίες λέει κάτι για το δέσιμο που επακολούθησε. Μα τότε ακόμα, με τη ζωή να ανοίγεται μπροστά μας φαινομενικά απέραντη, αυτό δεν πήρε κι ούτε ήθελα να πάρει καμιά συμβολική σημασία. Απλώς, τον συνόδεψα σε ένα δεκάλεπτο περίπατο στον Περιφερειακό Λυκαβηττού, μέσα από τη Δεξαμενή ως τη Σκουφά που αποχαιρετιστήκαμε αμήχανα, όπως κάνουν οι νέοι μετά από μια νύχτα sex και κουβέντας.

 

Είχε πάει 9 Νοεμβρίου. 

Ημέρα που 10 χρόνια μετά έπεσε το τείχος του Βερολίνου επανενώνοντας τη Γερμανία, Ανατολή και Δύση.

 

9 Νοεμβρίου γιορτάζουμε. Διότι 9 είχε πάει όταν με συνόδεψε στο Κόκκινο Δωμάτιο.

 

  Κάπου υπάρχει κι ένα ποίημά μου επετειακό,

Κι αν έχετε «Τα Ιαπωνικά Λουλούδια Του Τσαγιού» αναγνωρίζετε ίσως ότι είναι ένα βιβλίο μου εμπνευσμένο στη σχέση μας αυτή την ισόβια όπως την έβλεπα τα πρώτα χρόνια που ζήσαμε μαζί.

 

Από τότε άλλαξαν πολλά και τίποτε. Οι ίδιοι είμαστε μα άλλοι. Οι αναμνήσεις πια δε με χαροποιούν μα συχνά με βαραίνουν μα αν κάτι μένει είναι η απέραντη αγάπη κι η εκτίμηση, ο θαυμασμός (ναι ακόμα) σε βαθμό λατρείας αλλά και η εγωιστική χαρά για τον τρόπο που μου φέρεται ως σήμερα- με μια λεπτότητα που τον χαρακτηρίζει, τη λεπτή ευγένεια που άλλοι μεταχειρίζονται μόνο στην αρχή.

 

Χρόνια μας Πολλά

κι ίδια κι απαράλλακτα!!

 

*Το γνωστό τραγούδι γράφτηκε για τη φίλη μας Ρενέ που δε ζει πια, μια κοπέλα εκπάγλου καλλονής που οι σχέσεις της με μουσικούς (αλλά όχι με τους αδελφούς Κατσιμίχα ή το Νίκο Ζιώγαλα που δούλευε τότε στο μαγαζί) άφησαν εποχή και μνήμες.

Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας ~ ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΟ ΛΟΥΚΙ https://www.youtube.com/watch?v=4HdmNPoxZUI

ΕΙΚΟΝΕΣ

―Σελίδες από τα Ιαπωνικά Λουλούδια Του Τσαγιού μου

Από τα 'Ιαπωνικά Λουλούδια Του Τσαγιού' μου.

https://kastellakia.blogspot.com/2023/07/blog-post.html

https://www.facebook.com/photo/?fbid=327115487356359&set=a.305973569470551