Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2021

Ειδικοί φρουροί― για να σας θυμίσω για τι μιλάμε.

 



         Από τη χώρα με τους περισσότερους αστυνομικούς 
        και τους λιγότερους βιβλιοθηκάριους.

    [1000 ειδικοί φρουροί στα πανεπιστήμια είναι απαραίτητοι.
     1000 γιατροί με όποια ειδικότητα δεν είναι απαραίτητοι.
      Ούτε 1000 δάσκαλοι.]
____________________________

Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2021

Ο θάνατος του «Πατριώτη»: #GravySeal

 

Ένας πατριωτικός θάνατος.

 

Για κανένα θάνατο δε χαίρομαι. Μα πλάι στον άδικο χαμό του αστυνομικού που έκανε το καθήκον του δε γίνεται να μη μάς διασκεδάσει η κωμικοτραγικότητα του τρόπου θανάτου  αυτού του Πατριώτη.

 

Ο Kevin Greeson, 55 ετών από Athens της Alabama, που έγραφε πως δε θα πεθάνει δίχως μάχη και φωτογραφιζόταν στο σαλονάκι του πάνοπλος πλάι στο χριστουγεννιάτικο δέντρο (θρησκεία της αγάπης, αγαπάτε αλλήλους κ.λ.) δίχως ίχνος επίγνωσης της ειρωνείας του συμβολισμού.

Φορούσε στο ζωνάρι ένα όπλο taser όταν μπήκε με τους άλλους ακροδεξιούς στο Καπιτώλιο. Όταν σήκωσε τα χέρια να κατεβάσει ένα πίνακα για «ενθύμιο» το taser έστειλε 50000 Volt στα γεννητικά του όργανα και  ο  ήρωας πέθανε από καρδιά.

 

 Διότι άλλο Nany Seal άλλο Gravy Seal.

Έπος;

____________________________________

Συνοδεύω με εικόνες και οφείλω να προσθέσω ότι μετά τις κοροϊδίες η γυναίκα του ανακοίνωσε ότι δεν χτυπήθηκε από το taser στα γεννητικά του όργανα. Η ίδια όμως λέει κι ότι δεν μπήκε ποτέ μέσα στο Καπιτώλιο (μέλος της ορδής που έκλεψε, έσπασε και λέκιασε με κόπρανα το χώρο) πράγμα που διαψεύδουν οι εικόνες. 











Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2021

Πώς και μπορέσαμε εμείς και δεν μπορεί η Εκκλησία;

Σας λέει κάτι ότι εμείς οι οργανώσεις χρηστών κάνουμε παγκόσμιες καμπάνιες κι αγώνες για διανομή συριγγών ώστε να μη διαδίδονται αρρώστιες,

ότι πρώτοι στην Ελλάδα από το Μάρτιο φτιάξαμε και μοιράσαμε φυλλάδια για ασφαλή χρήστη στην εποχή του Covid,  ενώ η Εκκλησία εξακολουθεί να ενθαρρύνει το ποίμνιο σε χρήση κοινού κουταλιού, φιλάκια αγάπης, ομαδικό σάλιωμα εικόνων και συνωστισμό;

 

5  Μαρτίου  2020 είχαμε έτοιμο το πρώτο, 

ως τέλος Μαρτίου 2020  το δεύτερο και πιο αναλυτικό.

 

Αν μπορούμε εμείς - λίγοι  παθιασμένοι και στιγματισμένοι δίχως γραφεία κι επιτελεία κι επαφές

πώς και δε μπόρεσε η Αρχιεπισκοπή;

 

Συνοδεύω με τα φυλλάδιά μας και εικόνες (για τους άπιστους Θωμάδες).



https://daphnechronopoulou.blogspot.com/2020/03/covid-19.html



Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2021

Suki: εξελίξεις, μικρές μου νίκες, μκρή μου Κάλικο

 





Μικρές χαρές, μικρές νίκες της καθημερινότητας.
Η Suki μου, η μικρούλα Κάλικο που σας έλεγα ότι από τον Οκτώβριο αγωνίζομαι να την 'εξημερώσω', η Σούκι μου που φοβόταν και μου είχε γδάρει τα χέρια, ακούει το αυτοκίνητό μου να μπαίνει στην είσοδο του σπιτιού και τρέχει να με υποδεχθεί.
Ακουλουθούν τούμπες, βαρελάκια στη γη για χάδια και δυνατό γουργούρισμα με τα μουεκ και μπορουουουκ που κάνουν οι γάτες μεταξύ τους.
Ευτυχία;

Εδώ η ιστορία της γνωριμίας μας: Κάλικο μού έφερε η ζωή― Σούκι μικρό μου γούρι: https://daphnechronopoulou.blogspot.com/2020/12/blog-post_18.html




Πώς αρχίσαμε:

Η αρχή: 21 Οκτωβρίου, πεταμένη στο πλαϊνό κτήμα, έντρομη




Πέμπτη, 7 Ιανουαρίου 2021

Μείωση του iq μετά το 1990- και τι να κάνουμε;



«Την επικεφαλή» έγραψε ένας συμπαθητικός έξυπνος νέος χθες. Λυπάμαι που παρασύρθηκα και σχολίασα σα παλιά δασκάλα ότι είναι άκλιτο και κρίμα διότι αλλιώς θα κοινοποιούσα. 

Λυπάμαι διότι δε φταίει, ούτε γνωρίζει ότι αυτή η άγνοια θα γίνει εμπόδιο στη ζωή του, δεσμά που και τη σκέψη του θα εμποδίσουν να αναπτυχθεί και το συναγερμό θα σημαίνουν σε όσους καταλαβαίνουν, ώστε, σιωπηλά κι ίσως ασυνείδητα, θα τον αφήνουν πίσω όταν προχωρούν.


     Ο περασμένος αιώνας χαρακτηρίζεται διεθνώς από τάσεις απλοποίησης της γλώσσας, με κατάργηση και τύπων που κρίνονταν περίπλοκοι και της ιστορικής ετυμολογικής ορθογραφίας. Μοιάζουν κωμικά σήμερα εκείνα τα βιβλία των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα στα οποία λογοτέχνες σαν τον Καζαντζάκη τύπωναν μυθιστορήματα με ‘φωνητική’ ορθογραφία, δηλαδή μόνο έψιλον, γιώτα και όμικρον. Ευτυχώς αυτές οι εξαλλότητες δεν έπιασαν αλλά τότε είχαν θεωρηθεί δημοκρατικές. Γιατί να μορφώσεις το λαό όταν μπορείς με ένα νόμο να καταργήσεις τη μόρφωση; Δυστυχώς όμως σ’ εμάς  η πολιτικοποίηση των γλωσσικών ζητημάτων έφερε τη γελοία καραβανοκαθαρεύουσα της Χούντας και μετά, με  το φαινόμενο του εκκρεμούς, οδηγηθήκαμε στις  μοιραίες μπαμπινιώτιες (και όχι μόνο) απλουστεύσεις μετά την Μεταπολίτευση που άφησαν πίσω τους  στους πιο πολλούς από εμάς όχι μόνο άγνοια μα και μια γλωσσική ανασφάλεια, μια αμηχανία λόγου― δηλαδή σκέψης.  

Η τραγωδία είναι ότι κάτι τέτοιες  καλές προθέσεις οδηγούν σε μεγαλύτερες διακρίσεις, όπως σήμερα. Χρειάζεται διπλό κόπο το παιδί που δεν τα διδάχτηκε στο σχολείο του να φτάσει στο γλωσσικό επίπεδο όσων είτε τα διδάσκονται σε «καλύτερα» σχολεία είτε τα απορροφούν από το περιβάλλον τους. 

 

Οι λέξεις είναι σκέψεις, δίχως λεξιλόγιο και πτώσεις και κλίσεις, δίχως χρόνους, λογική σκέψη δεν υφίσταται. Ο άνθρωπος δε μπορεί να εκφραστεί και, πολύ χειρότερα, ο εγκέφαλος δεν αναπτύσσεται. Τον εγκέφαλό μας τον αναπτύσσουν τα προβλήματα, δίχως αυτά παραμένουμε στάσιμοι, δηλαδή όλο και πιο κουτοί, δηλαδή ανίκανοι να καταλάβουμε και να εκφραστούμε.  

Αυτές οι απλοποιήσεις της γλώσσας ευθύνονται κατά πολύ για τη μείωση του ανθρώπινου iqπου ως το 1990 αυξανόταν, ιδίως στις ανεπτυγμένες χώρες.

 

Σας φέρνω πολύ ενδιαφέρον κείμενο σχετικά (με συνδέσμους για περαιτέρω), στο πρωτότυπο και σε (ημι)-αυτόματη μετάφραση.
Έχει ενδιαφέρον πιστεύω.

 



 

Christophe Clavé:

Το I Q του μέσου παγκόσμιου πληθυσμού, που αυξανόταν μεταπολεμικά μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 90, μειώθηκε τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Είναι η αντιστροφή του φαινομένου Flynn.

Φαίνεται ότι το επίπεδο νοημοσύνης που μετράται με δοκιμές μειώνεται στις πιο ανεπτυγμένες χώρες.

Μπορεί να υπάρχουν πολλές αιτίες για αυτό το φαινόμενο.

Ένα από αυτά μπορεί να είναι η φτώχεια της γλώσσας.

Πράγματι, αρκετές μελέτες δείχνουν τη μείωση της λεξικής γνώσης και της εξαθλίωσης της γλώσσας: δεν είναι μόνο η μείωση του χρησιμοποιούμενου λεξιλογίου, αλλά και οι γλωσσικές διακρίσεις που επιτρέπουν τη σύνθετη σκέψη να συνταχθούν και να διατυπωθούν.

Η σταδιακή εξαφάνιση των χρόνων (υποτακτικές, ατελείς, σύνθετες μορφές του μέλλοντος, συμμετοχή του παρελθόντος) δημιουργεί σχεδόν πάντα τη σκέψη στο παρόν, περιορισμένη στη στιγμή: αδυνατώντας να προβολίσεις στο χρόνο.

Η απλοποίηση των φροντιστηρίων, η εξαφάνιση κεφαλαίων και η στίξη είναι παραδείγματα ′′ θανατηφόρων χτυπημάτων ′′ σε ακρίβεια και ποικιλία έκφρασης.

Ένα μόνο παράδειγμα: η εξάλειψη της λέξης ′′ signorina ′′ (= δεσποινίς, απαρχαιωμένη πλέον) δεν σημαίνει μόνο να εγκαταλείπεις την αισθητική μιας λέξης, αλλά και να προωθείς άθελά σου την ιδέα ότι ανάμεσα σε κορίτσι και γυναίκα δεν υπάρχουν ενδιάμεσα στάδια.

Οι λιγότερες λέξεις και τα λιγότερο συζευγμένα ρήματα σημαίνουν λιγότερη ικανότητα να εκφράζουν συναισθήματα και λιγότερη ικανότητα να επεξεργάζονται μια σκέψη.

Μελέτες έχουν δείξει ότι μέρος της βίας σε δημόσιες και ιδιωτικές σφαίρες πηγάζει άμεσα από την αδυναμία να περιγράψουν συναισθήματα με λέξεις.

Χωρίς λέξεις  για να χτίσεις ένα επιχείρημα, η σύνθετη σκέψη καθίσταται αδύνατη.

Όσο φτωχότερη η γλώσσα, τόσο η σκέψη ξεθωριάζει.

Η ιστορία είναι γεμάτη παραδείγματα και πολλά βιβλία (Georges Orwell 1984 "Ray Bradbury Fahrenheit 451 ) αφηγούνται πώς όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα ανέκαθεν επενέβαιναν στη σκέψη, μειώνοντας τον αριθμό και το νόημα των λέξεων.

Αν δεν υπάρχει  σκέψη, δεν υπάρχει  κριτική σκέψη. Και δεν υπάρχει σκέψη χωρίς λέξεις.

Πώς να φτιάξετε υποθετική-αφαίρεση σκέψης χωρίς όρους;

Πώς να σκεφτείς το μέλλον χωρίς συζυγία με το μέλλον;

Πώς μπορείς να συλλάβεις μια προσωρινότητα, μια διαδοχή στοιχείων στο χρόνο, το παρελθόν ή το μέλλον, και τη σχετική διάρκεια της, χωρίς μια γλώσσα που διακρίνει ανάμεσα σε τι θα μπορούσε να ήταν, τι ήταν, τι ήταν, τι θα μπορούσε να ήταν, και τι θα ήταν αυτό που θα ήταν μετά από αυτό που μπορεί να συνέβη, πραγματικά συνέβη;

 

Αγαπητοί γονείς και δάσκαλοι: Ας κάνουμε τα παιδιά μας, τους μαθητές μας να μιλήσουν, να διαβάσουν και να γράψουν. Διδασκαλία και εξάσκηση της γλώσσας με τις πιο διαφορετικές μορφές της. Ακόμα κι αν φαίνεται περίπλοκο. Ειδικά αν είναι περίπλοκο

Γιατί σε αυτή την προσπάθεια υπάρχει ελευθερία.

Αυτοί που επιβεβαιώνουν την ανάγκη να απλοποιήσουν την ορθογραφία, να απορρίψουν τη γλώσσα των ′′ ελαττωμάτων ′′ τους, να καταργήσουν τα είδη, τους χρόνους, τις πτώσεις, τις αποχρώσεις, όλα αυτά που δημιουργούν πολυπλοκότητα, είναι οι πραγματικοί αρχιτέκτονες της εξαθλίωσης του ανθρώπινου μυαλού.

Δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς ανάγκη.

Δεν υπάρχει ομορφιά χωρίς τη σκέψη της ομορφιάς. 



Christophe Clavé

“O QI médio da população mundial, que sempre aumentou desde o pós-guerra até o final dos anos 90, diminuiu nos últimos vinte anos ...

É a inversão do efeito Flynn.

Parece que o nível de inteligência medido pelos testes diminui nos países mais desenvolvidos.

Pode haver muitas causas para esse fenômeno.

Um deles pode ser o empobrecimento da linguagem.

Na verdade, vários estudos mostram a diminuição do conhecimento lexical e o empobrecimento da linguagem: não é apenas a redução do vocabulário utilizado, mas também as sutilezas linguísticas que permitem elaborar e formular pensamentos complexos.

O desaparecimento gradual dos tempos (subjuntivo, imperfeito, formas compostas do futuro, particípio passado) dá origem a um pensamento quase sempre no presente, limitado ao momento: incapaz de projeções no tempo.

A simplificação dos tutoriais, o desaparecimento das letras maiúsculas e da pontuação são exemplos de "golpes mortais" na precisão e variedade de expressão.

Apenas um exemplo: eliminar a palavra "signorina" (agora obsoleta) não significa apenas abrir mão da estética de uma palavra, mas também promover involuntariamente a ideia de que entre uma menina e uma mulher não existem fases intermediárias.

Menos palavras e menos verbos conjugados significam menos capacidade de expressar emoções e menos capacidade de processar um pensamento.

Estudos têm mostrado que parte da violência nas esferas pública e privada decorre diretamente da incapacidade de descrever as emoções em palavras.

Sem palavras para construir um argumento, o pensamento complexo torna-se impossível.

Quanto mais pobre a linguagem, mais o pensamento desaparece.

A história está cheia de exemplos e muitos livros (Georges Orwell - "1984"; Ray Bradbury - "Fahrenheit 451") contam como todos os regimes totalitários sempre atrapalharam o pensamento, reduzindo o número e o significado das palavras.

Se não houver pensamentos, não há pensamentos críticos. E não há pensamento sem palavras.

Como construir um pensamento hipotético-dedutivo sem o condicional?

Como pensar o futuro sem uma conjugação com o futuro?

Como é possível captar uma temporalidade, uma sucessão de elementos no tempo, passado ou futuro, e sua duração relativa, sem uma linguagem que distinga entre o que poderia ter sido, o que foi, o que é, o que poderia ser, e o que será depois do que pode ter acontecido, realmente aconteceu?

Caros pais e professores: Façamos com que nossos filhos, nossos alunos falem, leiam e escrevam. Ensinar e praticar o idioma em suas mais diversas formas. Mesmo que pareça complicado. Principalmente se for complicado.

Porque nesse esforço existe liberdade.

Aqueles que afirmam a necessidade de simplificar a grafia, descartar a linguagem de seus "defeitos", abolir gêneros, tempos, nuances, tudo que cria complexidade, são os verdadeiros arquitetos do empobrecimento da mente humana.

Não há liberdade sem necessidade.

Não há beleza sem o pensamento da beleza. "

- Christophe Clavé

 

Christophe Clavé:

https://dasculturas.com/2020/12/20/o-qi-medio-da-populacao-mundial-diminuiu-nos-ultimos-vinte-anos-christophe-clave/


Δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς ανάγκη https://libplus.it/non-ce-liberta-senza-necessita-non-ce-bellezza-senza-il-pensiero-della-bellezza/?fbclid=IwAR1xQuQHGZxBAIjf4mzGdIRrARBkbtr3aj4trB_7gWSr7zj2DuudqaXa3Lo

 


 

Τετάρτη, 6 Ιανουαρίου 2021

Με «ήπια αστυνόμευση» ραντίζουμε περιπολικά #covid19



Με «ήπια αστυνόμευση» οι εορτασμοί των Θεοφανίων, διαβάζω. Όπου «ήπια αστυνόμευση» σημαίνει παπάδες δίχως μάσκα να ραντίζουν περιπολικά κι οι  αστυνομικοί να βγαίνουν να φωνάξουν συναδέλφους να ευλογηθούν;

Ήπια η αστυνόμευση όμως δεν ήταν όταν κυνηγούσε τα παιδιά στις πλατείες ή χτυπούσε διαδηλωτές, άρα έχουμε δυό μέτρα και δυό σταθμά. Ανισότητα δηλαδή που τη κάνει προφανή η περίπτωση του Αρχιεπισκόπου  Ιερώνυμου, προκαθήμενου της Εκκλησίας, ο οποίος ασθένησε από κορωνοϊό, έλαβε προνομιακή θεραπεία στον Ευαγγελισμό κι επέστρεψε στα καθήκοντά του δίχως να συνειδητοποιήσει ότι ως καλός ποιμήν οφείλει να προστατέψει το κοπάδι του.

 

Δεν κρίνω τους πιστούς. Τόσο ξέρουν τόσο κάνουν κι ίσως τελικά αν καταλάβαιναν από λογική κι επιχειρήματα να μην πίστευαν σε φανταστικούς προστάτες. Κρίνω εκείνους που αποφασίζουν και χειρίζονται μια πανδημία με κριτήριο τις εορτές αγίων. Πληρώνουμε σήμερα ελλείψεις δεκαετιών στην παιδεία μα οι ιεράρχες όφειλαν να ξέρουν κάτι παραπάνω. Όπως και οι πολιτικοί βέβαια…

 

Ακολουθούν εικόνες, για την ιστορία.




















wannabe bitch

Να το θυμάστε αυτό το κωλοδάχτυλο όταν θα μείνετε κλεισμένοι μέσα για μερικούς μήνες ακόμα χωρίς δουλειά, χωρίς εισόδημα, χωρίς να βλέπετε τους δικούς σας :)