Εκείνος όμως ξέρει ♥️💋 #ΑγίουΒαλεντίου #FreePalestine

Σοκολατένια καρδιά και τριαντάφυλλο από τον Kύριο Kastell

μα

μην ξεχνιόμαστε κι όλας.

Είμαι, λέτε, ανάξια ρομαντισμού κι αγάπης;

Εκείνος όμως ξέρει

_______

#ΑγίουΒαλεντίου

#FreePalestine

 

Τα δώρα και τα κάλαντα- με ευχές

 

 

Κρύα συννεφιασμένη μέρα σήμερα κι οδηγώντας είδα ένα αγοράκι με σκουφί Άγιου Βασίλη να μπαίνει σε μια αυλή γνωστών μου.. Ανίψι σκέφτηκα. Επιστρέφοντας λίγο αργότερα το ξαναείδα όμως λίγο πιο κάτω και παρατήρησα πως στο χέρι του κρατούσε τρίγωνο. Τα κάλαντα έλεγε.

Θλίψη της ερήμωσης το ότι ήταν μόνο του μα εγώ το καμάρωσα που έχει το θάρρος –«τη μαγκιά», το είπα στον Κύριο Kastell, να βγαίνει μόνο για κάλαντα.

 

Είναι ταλέντο το να κάνεις καλά δώρα. Δεν το έχω και λυπάμαι γι’ αυτό. Πάλι φέτος τα δώρα του Κυρίου Kastell μου έδωσαν χαρά αναπάντεχη (ιδίως μια και λόγω της υγείας του δεν είχα προσδοκίες) και με συγκίνησαν πολύ. 

«Οι αγάπες είναι φούμαρα», πιστεύω για τα λόγια και τα «σ’ αγαπώ» που όχι ότι δε μ’ αρέσει να τα ακούω μα ξέρω καλά πως τίποτε δε σημαίνουν. Η αγάπη είναι έργα, μόνο έργα. Γι’ αυτό και τα καλά δώρα,  δώρα που χρειάστηκαν σκέψη κι έγνοια και κόπο, είναι τα μόνο που στα μάτια μου μετρούν.

Παραμονή των Χριστουγέννων λοιπόν, ήδη συγκινημένη από τα δικά του, έξω που ήμουν άκουσα την ορχήστρα των παιδιών μας του νησιού που είχε βγει για κάλαντα με όργανα και κέφι και, τους ζήτησαν να έρθουν κι από εμάς. Μακριά, εκτός Πόλης, δεν είναι εύκολο να περνούν παιδιά ξένες αυλόπορτες. Μα το οργάνωσα και, ώρες μετά, λίγο πριν πέσει το σκοτάδι γέμισε το δωμάτιο με νέα παιδιά και όργανα πολλά κι ακούστηκαν εκείνα ακριβώς που ήθελα:

«…σ’ αυτό το σπίτι που ήρθαμε

πέτρα να μη ραΐσει

κι ο νοικοκύρης του σπιτιού

Χρόνια Πολλά να ζήσει….»

 

Αυτά όμως δεν επαναλαμβάνονται. Κι όταν είδα το μοναχικό γενναίο αγοράκι για μια στιγμή σκέφτηκα να σταματήσω να το προσκαλέσω. Μα δεν το έκανα, άλλαξαν ο εποχές, πλέον δε θεωρείται πρέπον να βάλεις στο αυτοκίνητό σου ξένο παιδί, οπότε με θλίψη το προσπέρασα.

Ας είναι καλά εύχομαι, κι ας είναι πάντα έτσι γενναίο κι ανεξάρτητο,

Όπως εύχομαι και σ’ εσάς- εμάς όλους

Ευτυχισμένο κι εμπνευσμένο να είναι το 2026!

Εικόνα, τι άλλο; του σημαντικότατου Τηνιακού ζωγράφου Νικηφόρου Λύτρα, ‘τα Κάλαντα’ του 1872.

Μάικο -η Κάλικο Γαλή με το γατόφιλο Καβάφη

Η Μάικο, απολαύσεις μυκονιάτικων Χριστουγέννων.

_________ Δωράκι, επειδή δεν είναι από τα γνωστά, του γατόφιλου Καβάφη 'Η Γαλή' (αποθησαυρισθέν από Γ.Π.Σαββίδη):

Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ
Η Γαλή

Είν’ η γαλή αντιπαθής εις τους κοινούς ανθρώπους.
Μαγνητική και μυστική, τον επιπόλαιόν των
κουράζει νου · και τους χαρίεντάς της τρόπους
δεν εκτιμούν…
…
…
Αλλ’ είναι της γαλής ψυχή η υπερηφάνειά της.
Το αίμα και τα νεύρα της είν’ η ελευθερία.
Ποτέ δεν είναι ταπεινά τα βλέμματά της.
Εν των παθών της δε τω πάντοτε κρυπτώ,
εν τη καθαριότητι, εν τη εγκρατεία
ενδείξεων, πόση λεπτή αισθήσεων αγνότης
ευρίσκεται. Ότ’ αι γαλαί ρεμβάζουν ή κοιμώνται
τας περιβάλλει οραματισμού ψυχρότης.
Ίσως τριγύρω των τότε περιπλανώνται
φάσματα παλαιών καιρών. Ίσως η οπτασία
εις Βούβαστιν* τας οδηγεί · όπου τα ιερά των
ήνθουν, και Ραμεσσών τας έτρεφε λατρεία,
κ’ ην οιωνός εις ιερείς παν κίνημά των.
(1897 ή και πριν)

#CalicoCat #Κάλικο #Γάτες #Μύκονος

https://www.youtube.com/watch?v=F-DubLL0q30&t=12s

_____________________________________________________

https://www.youtube.com/watch?v=F-DubLL0q30&t=12s

https://www.facebook.com/reel/1078130184376898

#CalicoCat #Κάλικο #Γάτες #Μύκονος

Appaloosa απόψε οι Back On Truck —κι ο Κύριος Kastell σε ένα τραγούδι

 

Στην Appaloosa απόψε οι Back On Truck —κι ο Κύριος Kastell σε ένα τραγούδι Φίλοι κι εγώ στον καθρέφτη καθώς απαθανατίζω.

➔ https://www.facebook.com/daphne.chronopoulou.9/posts/pfbid02PsiRkrqa5HCAjzemaAugTrGLszGMfTMA4eHSNjtuCeLhwUpWCwKCqNA75qoR8ampl 

Ο Κος Kastell και το Κέντρο Υγείας Μυκόνου

  

Ο Κύριος Kastell για 24 ώρες στο Κέντρο Υγείας Μυκόνου στο οποίο εξακολουθεί να έχει μεγάλη εμπιστοσύνη μετά από πολύχρονη εμπειρία λόγω της χρόνιας ασθένειας που τον ταλαιπωρεί.
Από το πρωί για μια  24ωρη θεραπεία

―τίποτε επείγον, επιμένει να πω σε όσους ρωτήσουν―

μήπως και δει μια μικρή καλυτέρευση ώστε να χαίρεται λίγο πιο πολύ την καθημερινότητα.

Και με την ευκαιρία, πρέπει να το πω ότι εκτός της ευγένειας, της καθαριότητας και της ταχύτατης εξυπηρέτησης, συχνά στις δύσκολες συνθήκες της τουριστικής περιόδου, η Ντίνα Σαμψούνη με όλη την εξαιρετική ομάδα γιατρών, νοσηλευτών, τραυματιοφορέων και φροντιστών, έχουν καταφέρει πολλές αλλαγές -που δεν είναι μόνο ντουβάρια για κόψιμο κορδέλας και φωτογραφίες μα σύγχρονα μηχανήματα και φροντίδα.

___________________

'Αγγελος Μαστοράκης― στη Χαρά

                               

                                                                                     

                                                 στη Χαρά

             Του Άγγελου                                                                     

Χθες το βράδυ πέρασα μπροστά από το σπίτι του 

και τον σκεπτόμουν.



 

1980 Καλοκαίρι κι ανέβαινε στη Ρωμανού Μελωδού

καυτά αθηναϊκά μεσημέρια 

κι άκουγαν μουσική με τον Κύριο Kastell

και του έλεγα ότι βαριέμαι την Επιστημονική Φαντασία  


«Εσύ είσαι Φιτζέραλντ» έλεγε,
 

«Και Κέρουακ. Μα κυρίως Μπάροουζ» απαντούσα.



 

Κι είναι σα χθες 
που φούσκωνα.
 

Κι ο Κύριος Kastell είχε ζωγραφίσει 
ένα ολοστρόγγυλο κόκκινο στόχο στην κοιλιά μου.



 

Κι είναι σα χθες. 


Αλλά δεν είναι. Χθες.

Nikos Valkanos Χαρά, λίγον καιρό πριν ταξιδέψει ο Άγγελος του είχα τηλεφωνήσει να κουβεντιάσουμε για το φεστιβάλ κόμικς που ετοίμαζα στο νησί σου... Μια απόμακρη φωνή, σαν από άλλο κόσμο, που την έχω πάντα στην ψυχή μου: "Τι τα θες τώρα ρε Νίκο, εγώ φεύγω"...

από https://www.facebook.com/xarapel/posts/9859476080808374

_______________________________________________

'Λευτεριά στη γάτα'; Σα να μην τις ξέρουμε...

 

Η Μάικο η γάτα μου στο παράθυρο της κουζίνας καθώς φτιάχνω καφέ. Όλα ανοιχτά μα φωνάζει να μπει από το μόνο παράθυρο του σπιτιού που δεν ανοίγει.

‘Λευτεριά στη γάτα;’

Σα να μην τις ξέρουμε πώς είναι με πόρτες και παράθυρα. Αν είναι ανοιχτά παίρνουν στάση άμυνας για να τα κλείσουμε, λες κι έξω είναι το τέρας της Αποκαλύψεως αλλά αν είναι κλειστά επιμένουν να σηκωθούμε να τα ανοίξουμε. Για να αποφασίσουν αν θα βγουν.

Όποιος ζει με γάτες, ξέρει.

___________________

Φωτογραφίες: 

κάτω η Μάικο σήμερα,

 πάνω από Rock Dog

ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ: Άρτεμις η κόρη φίλων μου-- SOS

 

SOS

Το Αρτεμάκι, η κόρη παλιού φίλου και της Στάλης της πρόωρα χαμένης λατρευτής μου φίλης, έφυγε από το σπίτι κι εδώ και 2 μέρες δε δίνει σημεία ζωής.

Έφυγε απ το Δεκέμβριο από το σπίτι μα ως πριν 4 μέρες ο πατέρας της είχε γνώση πού βρισκόταν.

Έχουν γίνει τα δέοντα βεβαίως

μα ανησυχούμε πάρα πολύ.

Αν έχετε πληροφορία παρακαλώ ειδοποιήστε στα τηλέφωνα 100 ή 1017 ή στο 6973187627 . Κάθε πληροφορία είναι σημαντική. _________________________ Από τον Ηλία Προβόπουλο, τον πατέρα της:

Ο χρήστης Ηλίας Γ. Προβόπουλος είναι με τους Ilias Provopoulos και Ilias Provopoulos III στην τοποθεσία Κολωνός.

2 ημ.  · 

ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΡΤΕΜΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟΥ

Όποιος την δει κάπου ειδοποιεί στο 6973187627 ή στα τηλέφωνα της καταχώρησης…

_________________________

Γαρύφαλλα ανθισμένα 'απ' όποια κούπα κι αν διαλέξεις για να πιεις'

 Δάφνη με σκέψεις και γαρύφαλλα, 

από τον Κύριο Kastell του μακρινού παρελθόντος μας. 

      Στον κήπο μας, στη Ρωμανού Μελωδού, την εποχή που θα κυκλοφορούσε το 'Ιαπωνικά Λουλούδια του Τσαγιού', μια συλλογή ποιητικών και πεζών έργων μου για την αγάπη του. 

   Όχι δημοφιλές βεβαίως αφού η Ποίηση που δεν έχει θέμα πόνο και βαριά δυστυχία σπανίως 'γράφει' στη μνήμη κι ακόμα, ασυνείδητα, κατατάσσεται στα 'ελαφρά' έργα της κατηγορίας πατριωτικών παιάνων και κατά παραγγελία δημιουργίας. Για μάς όμως είναι όχι μόνο αγαπημένο αλλά με τα χρόνια έγινε κάτι σαν οδηγός, σαν ερωτικό συμβόλαιο που μας στήριξε στα δύσκολα. Δεν το συζητήσαμε τότε καθώς συνέβαινε. Αλλά (για παράδειγμα αναφέρω ένα από τα πολλά) πολύ αργότερα, κι όπως εκφράζει πάντα τα σπουδαία, matter of factly- σα να μην τρέχει τίποτα, μου το είπε ότι το «απ' όποια κούπα κι αν διαλέξεις για να πιεις» * το θυμόταν ως υπόσχεση στα δύσκολα και τον κράτησε στο μονοπάτι που επιλέξαμε.

* από την ακροστιχίδα 'ΘΑΝΑΣΗ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ'  που του χάρισα στα γενέθλιά του και είναι στον τοίχο  στην κρεβατοκάμαρά μας στην Αθήνα. Για μάς είναι ανάμνηση ακόμα κι ο τύπος σκληρού χαρτιού μεγάλου βάρους που χρησιμοποιούσα τότε όπως κι η κορνίζα που  διακόσμησα με τα παστέλ του για να καδράρω την ακροστιχίδα που κοσμεί η άχαρη ζωγραφική μου: μια τούρτα, ήλιο και σελήνη κι όλα τα καλά που του  ευχόμουν.  Από εκεί κι ο τίτλος  «Ιαπωνικά λουλούδια του Τσαγιού» - ν΄ανοίγουνε για σένα, απ' όποια κούπα κι αν διαλέξεις για να πιεις. Το «ΘΑΝΑΣΗ ΜΟΥ» το κράτησα δικό του γι αυτό στο   βιβλίο είναι μόνο το δεύτερο μέρος το ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ. 

Πιο πολλά: https://kastellakia.blogspot.com/2023/11/blog-post.html#axzz8uU5Ofwwd

 

_______________________________________

Όταν τα τριαντάφυλλα κάνουν παρέα με κρεμμύδια 16/10/24

 

«Όταν τα τριαντάφυλλα

κάνουν παρέα με κρεμμύδια

γίνονται χρυσάνθεμα»

μου γράφει ο Κύριος Kastell στο μήνυμα με το έργο του από το σπίτι μας στη Μύκονο (λάδι, εικόνα από το σπίτι μας με μπουκέτο από Μυκονιάτικο κήπο και βάζο, βεβαίως, κομμένο μπουκάλι νερού). Επειδή είναι μακριά, λέει, και δε μπορεί να μου φέρει, όπως πάντα, τριαντάφυλλα για τα γενέθλιά μου.

ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ.

Πολλά πολλά πολλά και πάντα με Τέχνη και λουλούδια...

_________________________

Συντέλεια και idiots αντί ειδώλων στην Αθήνα μου κι εγώ κεντώ

                                

Κωμικό σήμερα το πρωί. Έχω τη συνήθεια με τον καφέ, αν είμαι μόνη, να διαβάζω στίχους ή τη Βίβλο. Σκόρπια κι ανάκατα κι όχι επιλεγμένα, συνήθως ανοίγοντας τυχαία― μια μορφή δική μου βιβλιομαντείας. 

Περιμένοντας λοιπόν το γουργούρισμα της καφετιέρας σήμερα πρώτο πρωί στην Αθήνα διάβασα, (Πράξεις των Αποστόλων) ότι ο Απόστολος Παύλος όταν έφτασε στην Αθήνα πολύ δυσαρεστήθηκε που βρήκε την πόλη γεμάτη ηλίθιους. Θυμόμουν βέβαια πως τη βρήκε σε παρακμή διότι (κατά τη Βίβλο παρουσιάζεται ως μειονέκτημα) οι Αθηναίοι δεν έκαναν άλλο από το να συζητούν ιδέες. 

Κι ο νους μου στράφηκε στη σημερινή κατάρρευση, με διαμερίσματα κλειστά εγκαταλελειμμένα, με νεύρα των κατοίκων και γκρεμίδια. 

Σα χθες το βράδυ που σέρνοντας τη βαλίτσα μου (κλειστή η είσοδός μου διότι ένα χρόνο τώρα έρχονται δυο (2) εργάτες καθημερινά και παίζουν με ένα τρυπάνι για να φτιάξουν το μετρό) με πλησίασε ένας κύριος υπερήλιξ να μου πει ότι έρχεται η Συντέλεια.

 

Αθήνα μου αγαπημένη απορώ. 

Πού πήγαν τα περίπτερα; Εκτός από πρακτικότατα ήταν πάντα κι ένα τοπικό χρώμα της Αθήνας.

Πού είναι τα δένδρα; Ένας γερανός με δυό εργάτες ξεκουφαίνει χρόνια και αποψιλώνει κάθε πλατεία και παρκάκι και κάθε παρτέρι που είχε την τύχη να έχει ένα ψηλό δέντρο, φωλιά πουλιών, που ομόρφαινε τη θέα μας κι έκρυβε «σκηνές καθημερινής ζωής με μπουγάδα» της απέναντι πολυκατοικίας.

Και μέσ’ το χάος θεοπάλαβοι κηρύσσουν στις λεωφόρους πως το είπαν οι πατέρες Αγιορείτες και για καταστροφή του κόσμου.

―Εσάς κι εμένα τι μας νοιάζει, θα έχουμε πεθάνει, απάντησα στον κύριο που με έψελνε. Μα επέμεινε, ως νέος Άγιος Παύλος, να με ενημερώσει για Αγιορείτες κι άλλα συνωμοσιολογικά και παπαδίστικα που ίσως αυτά, λέω τώρα, ασυνείδητα, με έκαναν να ανοίξω το πρωί τις Πράξεις Αποστόλων για να διαβάσω την επίσκεψη του Παύλου στην Αθήνα.

 

Μονάχα που. 

Μονάχα που, σερβίροντας καφέ λιγάκι λογικεύτηκα και είπα να το ξαναδώ διότι δεν το θυμόμουν έτσι ακριβώς και ας μου ταίριαζε. Το έψαξα ελληνικά λοιπόν και στο πρωτότυπο όπου, βεβαίως, όπως και εσείς θυμάστε, για είδωλα μιλά, τα αγάλματα που ακόμα αγαπάμε και θαυμάζουμε οπότε είπα να ξαναδιαβάσω για τους ηλιθίους.

Διότι, όπως θα μαντέψατε, σε κρίση ηλιθιότητας δεν είναι οι Αθηναίοι αλλά εγώ. Η Βίβλος που έτυχε να ανοίξω ήταν αγγλιστί και δίχως τα γυαλιά μου το πρωί διάβασα (όπως με έχει προειδοποιήσει ο καλός γιατρός μου ο Φρόυντ) αυτό που ήθελα κι όχι αυτό που είδα: idols είδε ο Παύλος, idiots εγώ. Και πόση διαφορά ένα σύμφωνο.

 

Δίδαγμα σημερινό λοιπόν: Διπλοτσεκάρουμε, ιδίως ό,τι μας πολυταιριάζει διότι έχει λάκκους ύπουλους η φάβα του ερευνητή.

 

Σας παραθέτω το απόσπασμα, από τις Πράξεις Αποστόλων για να το χαρείτε κι εσείς (Απόλαυσή μου εκεί που οι Επικούρειοι αναρωτιούνται τι είναι αυτός; Ένα που λέει για ξένους Θεούς και ως καλλιεργημένοι άνθρωποι ενδιαφέρονται να μάθουν τι καινούργιο φέρνει. Ενδιαφέρον επίσης, φεμινιστικά, σε όλες τις Πράξεις που προς ‘Άνδρες’  πάντα αρχίζει η ομιλία κι ας είναι πολύ συχνά γυναίκες που ακολουθούν στο τέλος- μα αυτό για άλλη κουβέντα.

Καλημέρα και Καλώς σας βρήκα!

 

 

ΠΡΑΞΕΙΣ 17

Ἐν δὲ ταῖς Ἀθήναις ἐκδεχομένου αὐτοὺς τοῦ Παύλου, παρωξύνετο τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ θεωροῦντι κατείδωλον οὖσαν τὴν πόλιν. 

Πραξ. 17,16              Ενώ δε ο Παύλος επερίμενε αυτούς εις τας Αθήνας, εξερεθίζετο το πνεύμα του, διότι έβλεπετην πόλιν να είναι γεμάτη είδωλα. 

Πραξ. 17,17       διελέγετο μὲν οὖν ἐν τῇ συναγωγῇ τοῖς Ἰουδαίοις καὶ τοῖς σεβομένοις καὶ ἐν τῇ ἀγορᾷ κατὰ πᾶσαν ἡμέραν πρὸς τοὺς παρατυγχάνοντας. 

Πραξ. 17,17              Συζητούσε λοιπόν επί του θέματος αυτού εις την συναγωγήν με τους Ιουδαίους και με τουςπροσηλύτους Ελληνας, που εσέβοντο τον Θεόν, και με όσους συναντούσε κάθε ημέραν εις την αγοράν. 

Πραξ. 17,18       τινὲς δὲ τῶν Ἐπικουρείων καὶ τῶν Στωϊκῶν φιλοσόφων συνέβαλλον αὐτῷ, καί τινες ἔλεγον· τί ἂν θέλοι ὁ σπερμολόγος οὗτος λέγειν; οἱ δέ· ξένων δαιμονίων δοκεῖ καταγγελεὺς εἶναι· ὅτι τὸν Ἰησοῦν καὶ τὴν ἀνάστασιν εὐηγγελίζετο αὐτοῖς. 

Πραξ. 17,18              Μερικοί δε από τους Επικουρείους και τους Στωϊκούς φιλοσόφους συζητούσαν με αυτόν. Και μερικοί άλλοι έλεγαν· “τι θέλει να μας πη αυτός ο διαδοσίας;” Αλλοι δε έλεγαν· “φαίνεται ότι κηρύττει ξένας και αγνώστους θεότητας”. Αυτό δε το έλεγαν, διότι ο Παύλος εκύρυττε εις αυτούς τον Ιησούν και την ανάστασιν.

Πραξ. 17,19       ἐπιλαβόμενοί τε αὐτοῦ ἐπὶ τὸν Ἄρειον πάγον ἤγαγον λέγοντες· δυνάμεθα γνῶναι τίς ἡ καινὴ αὕτη ἡ ὑπὸ σοῦ λαλουμένη διδαχή; 

Πραξ. 17,19              Και αφού τον επήραν, τον έφεραν στον Αρειον Παγον και του είπαν· “ημπορούμεν να μάθωμεν ποιά είναι αυτή η νέα διδασκαλία, την οποίαν κηρύττεις; 

Πραξ. 17,20       ξενίζοντα γάρ τινα εἰσφέρεις εἰς τὰς ἀκοὰς ἡμῶν· βουλόμεθα οὖν γνῶναι τί ἂν θέλοι ταῦτα εἶναι. 

Πραξ. 17,20             Διότι εκαταλάβαμε, ότι κάτι παράδοξα πράγματα βάζεις εις τα αυτιά μας· θέλομεν να μάθωμεν, τι τάχα είναι αυτά”. 

Πραξ. 17,21       Ἀθηναῖοι δὲ πάντες καὶ οἱ ἐπιδημοῦντες ξένοι εἰς οὐδὲν ἕτερον εὐκαίρουν ἢ λέγειν τι καὶ ἀκούειν καινότερον. 

Πραξ. 17,21              Εζήτησαν δε να μάθουν, διότι οι Αθηναίοι και όλοι οι ξένοι, που έμεναν εις τας Αθήνας, δια τίποτε άλλο δεν είχαν καιρόν, παρά μόνον δια να λέγουν και να ακούουν νεώτερα. 

Πραξ. 17,22       Σταθεὶς δὲ ὁ Παῦλος ἐν μέσῳ τοῦ Ἀρείου πάγου ἔφη· ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κατὰ πάντα ὡς δεισιδαιμονεστέρους ὑμᾶς θεωρῶ. 

Πραξ. 17,22             Αφού εστάθηκε ο Παύλος εν μέσω του Αρείου Παγου είπε· “άνδρεςΑθηναίοι, εγώ σας θεωρώ ως τους περισσότερον θρήσκους από τους άλλουςανθρώπους. 

Πραξ. 17,23       διερχόμενος γὰρ καὶ ἀναθεωρῶν τὰ σεβάσματα ὑμῶν εὗρον καὶ βωμὸν ἐν ᾧ ἐπεγέγραπτο, ἀγνώστῳ Θεῷ. ὃν οὖν ἀγνοοῦντες εὐσεβεῖτε, τοῦτον ἐγὼ καταγγέλλω ὑμῖν. 

Πραξ. 17,23             Διότι, καθώς επερνούσα τους δρόμους της πόλεώς σας και έβλεπα μεπροσοχήν τα ιερά, που σέβεσθε, ευρήκα και ένα βωμόν, στον οποίον ήτο χαραγμένη ηεπιγραφή· Εις τον άγνωστον Θεόν. Αυτόν λοιπόν τον οποίον σέβεσθε χωρίς να τονγνωρίζετε, αυτόν εγώ κηρύττω εις σας. 

Πραξ. 17,24       ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας τὸν κόσμον καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῷ, οὗτος οὐρανοῦ καὶ γῆς Κύριος ὑπάρχων οὐκ ἐν χειροποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ, 

Πραξ. 17,24             Ο Θεός, ο οποίος έκαμε τον κόσμον και όλα όσα υπάρχουν εις αυτόν, αυτός υπάρχει απόλυτος κύριος του ουρανού και της γης και δεν κατοικεί εις ναούς, που τους κατασκευάζουν τα χέρια των ανθρώπων. 

Πραξ. 17,25       οὐδὲ ὑπὸ χειρῶν ἀνθρώπων θεραπεύεται προσδεόμενός τινος, αὐτὸς διδοὺς πᾶσι ζωὴν καὶ πνοὴν καὶ τὰ πάντα· 

Πραξ. 17,25             Ούτε και υπηρετείται από τα χέρια ανθρώπων, σαν να έχη ανάγκην απόκάτι. Δεν έχει ανάγκην από τίποτε, εξ αντιθέτου δε δίδει εις όλα ζωήν και αναπνοήν καιόλα όσα τους χρειάζονται δια την συντήρησίν των. 

Πραξ. 17,26       ἐποίησέ τε ἐξ ἑνὸς αἵματος πᾶν ἔθνος ἀνθρώπων κατοικεῖν ἐπὶ πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς, ὁρίσας προστεταγμένους καιροὺς καὶ τὰς ὁροθεσίας τῆς κατοικίας αὐτῶν,

Πραξ. 17,26             Αυτός έκαμε από ένα αίμα όλα τα έθνη των ανθρώπων, να κατοικούνστο πρόσωπον της γης και ώρισε δια τον καθένα από αυτά προσδιωρισμένους καιρούςεμφανίσεως και ζωής, όπως επίσης και τα σύνορα της κατοικίας των. 

Πραξ. 17,27       ζητεῖν τὸν Κύριον, εἰ ἄρα γε ψηλαφήσειαν αὐτὸν καὶ εὕροιεν, καί γε οὐ μακρὰν ἀπὸ ἑνὸς ἑκάστου ἡμῶν ὑπάρχοντα. 

Πραξ. 17,27             Τους ενεφύτευσε δε τον πόθον να αναζητούν πάντοτε τον Κυριον, μήπωςκαι θα κατώρθωναν να τον ψηλαφήσουν και να τον εύρουν, αν και αυτός υπάρχη πολύκοντά στον καθένα από ημάς. 

Πραξ. 17,28       ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν, ὡς καί τινες τῶν καθ᾿ ὑμᾶς ποιητῶν εἰρήκασι· τοῦ γὰρ καὶ γένος ἐσμέν. 

Πραξ. 17,28             Διότι μέσα εις την θείαν αυτού παρουσίαν και αγαθότητα ζώμεν καικινούμεθα και υπάρχομεν, όπως και μερικοί από τους ποιητάς σας έχουν πει. Διότιείμεθα ιδικόν του γένος, πλασθέντες από αυτόν κατ' εικόνα αυτού και καθ' ομοίωσιν. 

Πραξ. 17,29       γένος οὖν ὑπάρχοντες τοῦ Θεοῦ οὐκ ὀφείλομεν νομίζειν χρυσῷ ἢ ἀργύρῳ ἢ λίθῳ, χαράγματι τέχνης καὶ ἐνθυμήσεως ἀνθρώπου, τὸ θεῖον εἶναι ὅμοιον. 

Πραξ. 17,29             Εφ' οσον λοιπόν είμεθα γένος του Θεού, δεν πρέπει να νομίζωμεν ότι ηθεότης είναι ομοία με χρυσόν η με άργυρον η με μάρμαρον, με αγάλματα δηλαδή πουέχουν χαραχθή με τέχνην και σύμφωνα με τας καλλιτεχνικάς επινοήσστου ανθρώπου. 

Πραξ. 17,30       τοὺς μὲν οὖν χρόνους τῆς ἀγνοίας ὑπεριδὼν ὁ Θεὸς τανῦν παραγγέλλει τοῖς ἀνθρώποις πᾶσι πανταχοῦ μετανοεῖν,

Πραξ. 17,30             Τωρα λοιπόν ο Θεός, μακρόθυμος καθώς είναι, αφήκε τους χρόνουςαυτούς της αγνοίας και ειδωλολατρίας των ανθρώπων και παραγγέλει εις όλους τουςανθρώπους πανταχού της γης να μετανοήσουν. 

Πραξ. 17,31       διότι ἔστησεν ἡμέραν ἐν ᾗ μέλλει κρίνειν τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ, ἐν ἀνδρὶ ᾧ ὥρισε, πίστιν παρασχὼν πᾶσιν ἀναστήσας αὐτὸν ἐκ νεκρῶν. 

Πραξ. 17,31              Διότι ώρισεν ημέραν, κατά την οποίαν μέλλει να κρίνη όλην τηνοικουμένην με δικαιοσύνην δια μέσου ενός ανδρός, τον οποίον ο ίδιος ώρισε κριτήν καιτον επρόβαλε εις όλους με αδιαφιλονίκητον απόδειξιν και κύρος, αναστήσας αυτόν εκνεκρών”. 

Πραξ. 17,32       ἀκούσαντες δὲ ἀνάστασιν νεκρῶν οἱ μὲν ἐχλεύαζον, οἱ δὲ εἶπον· ἀκουσόμεθά σου πάλιν περὶ τούτου. 

Πραξ. 17,32             Οταν όμως ήκουσαν δι' ανάστασιν νεκρών, άλλοι μεν τον ενέπαιζαν, άλλοι δε του είπαν· “θα σε ακούσωμεν και πάλιν δια το ζήτημα αυτό”. 

Πραξ. 17,33       καὶ οὕτως ὁ Παῦλος ἐξῆλθεν ἐκ μέσου αὐτῶν. 

Πραξ. 17,33              Ετσι δε, αφού είπε και ήκουσε αυτά ο Παύλος, ανεχώρησε από τονΑρειον Παγον εκ μέσου αυτών. 

Πραξ. 17,34       τινὲς δὲ ἄνδρες κολληθέντες αὐτῷ ἐπίστευσαν, ἐν οἷς καὶ Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης καὶ γυνὴ ὀνόματι Δάμαρις καὶ ἕτεροι σὺν αὐτοῖς.

Πραξ. 17,34             Μερικοί όμως άνθρωποι προσκολλήθηκαν εις αυτόν και τονηκολούθησαν με εμπιστοσύνην και επίστευσαν στο κήρυγμά του. Μεταξύ δε αυτών ήτο και ο Διονύσιος ο Αεροπαγίτης και κάποια γυναίκα, ονόματι Δαμαρις, και μερικοί άλλοι μαζί με αυτούς. 

 

 

ΠΡΑΞΕΙΣ 18

 

Πραξ. 18,1         Μετὰ δὲ ταῦτα χωρισθεὶς ὁ Παῦλος ἐκ τῶν Ἀθηνῶν ἦλθεν εἰς Κόρινθον· 

Πραξ. 18,1                Επειτα δε από αυτά ανεχώρησε ο Παύλος από τας Αθήνας και ήλθε εις την Κόρινθον.

 

_______________________________________________________

Εικόνες

-Δάφνη ράβει, λάδι του Κυρίου Kastell 

-Μύκονος, πλοίο προς Ραφήνα

Αθήνα μου.

Συνέδριο αλλά και ευκαιρία να δω αγαπημένους.