Ο Γιάννης Βαρβέρης επειδή ακόμα ποτίζω λουλούδια

                                         

‘Δικαιούται να γερνά

εφόσον ακόμα ποτίζει λουλούδια’, 

λέει ο Γιάννης Βαρβέρης στο σπαρακτικά τρυφερό ‘Βαθέος Γήρατος’, μια βιογραφία της μητέρας του, συλλογή μικρών καθημερινών ποιημάτων που ανοίγουν μια πόρτα προς το Γήρας, το μεγάλο ταμπού της εποχής μας.

Με λόγια απλά, μικρές στιγμές ως αναμνήσεις, επισκέπτεται τη μητέρα του και φωτίζει μοναδικά τον πόνο τού να βλέπεις τον εαυτό σου μέσα από τους αγαπημένους σου όταν εκείνοι λειώνουν. Καθώς γερνά η μητέρα του εκείνος πιάνεται από αυτήν που εκείνη ήταν δίχως όμως να αποστρέφεται την αλλαγή. ‘Φοβάμαι’, λέει για το θάνατό της,

‘μήπως τον εκλάβω σα συνέπεια φυσική

μήπως τα δάκρυα σου τα ‘χω προπληρώσει’.

 

Ένα βιβλίο συγκινητικό που υπερσυστήνω. Ένα βιβλίο επένδυση για να το έχουμε κοντά μας διότι, ακόμα κι αν δεν είναι του συρμού το γήρας ή ο θάνατος γερόντων, η ώρα του έρχεται (αν είμαστε τυχεροί κι επιβιώσουμε ως τότε).

 

Μοιράζομαι ένα που αγαπώ διότι με παρηγορεί, σαν ο Βαρβέρης να μιλά για μένα 

Χαρείτε το!

____________
Ο Γιάννης Βαρβέρης, που πέθανε το Μάιο του 2011, ένα μήνα μετά την έκδοση του ‘Βαθέος Γήρατος’, ήταν αγαπημένος φίλος του πατέρα μου ο οποίος συχνά μου χάριζε βιβλία του. Το ‘Βαθέος Γήρατος’ όμως ήρθε σ’ εμένα μετά το θάνατο και των δυό τους. Ζωντανή η ιδιόχειρη προσωπική αφιέρωση με την ημερομηνία της που, σήμερα για μένα μιλώντας σ’ εμένα κι όχι στη νεκρή πια μητέρα, αντιστρέφει το χρόνο σα να με συμπονά θυμίζοντάς μου ότι στην Τέχνη, όπως στα όνειρα, χρόνος δεν υπάρχει).

Εσπερινοί αγάπης, της Φιλίας το παν

«Η πόλη με οβελίες αλλού γιορτάζει.

… Είμαστε γέροι πια κι οι δυο

κι εγώ αφού γράφω ποιήματα

πιο γέρος.

Αλλά πού πήγανε τόσοι δικοί μας;

Μέσα σε μια βδομάδα

δεν απόμεινε κανείς.

Ήταν Μεγάλη βέβαια

γεμάτη πάθη, προδοσίες, σταυρώσεις-

θέλουν πολύ για να υποκύψουν οι κοινοί θνητοί;..»

 

Σπουδές θανάτου, με το Πάσχα ταιριαστές. «Γέροι κι οι δυό», κι εγώ πιο πολύ αφού γράφω ποιήματα, λέει σ’ αυτό το έργο το αφιερωμένο στη μητέρα του. Γιάννης Βαρβέρης.

Κάποτε θα σας πω και γι’ αυτό το μεγάλο ποιητή που γνώρισα από τον πατέρα μου ένα μεσημέρι και την επομένη―τόσο πολύ τον αγαπούσε και τον ένιωθε―μου χάρισε όλα του τα βιβλία. Τώρα τα έχω διπλά, βολικό με δυό σπίτια.  Τα στης Αθήνας με ιδιόχειρες  αφιερώσεις προς το φίλο του που αυτές τις μέρες τον θυμάμαι.

«Αλλά πού πήγανε τόσοι δικοί μας;

Μέσα σε μια βδομάδα

δεν απόμεινε κανείς…»

 

«Η πόλη με οβελίες αλλού γιορτάζει.»

Θλίψη πασχαλινή κι ήρθαν πεσκέσια χθες, τη σκόρπισαν κι έφεραν φως και σύμβολα, με προσμονή γιορτής και αγάπη.

Το σπίτι μοσχομύρισε. Φρεσκοψημένα κουλουράκια σπιτικά μοσχοβολούν πλάι στα αυγά τα νεογέννητα  ολόφρεσκα από το κοτέτσι- λατρεία μου, και μαζί τους τα χρωματιστά, βαμμένα κόκκινα, μπλε και κίτρινα.

Από τη Νάντια, που με ξέρει ότι δε μαγειρεύω, ούτε φτιάχνω αυγά και κουλουράκια κι ας τα εκτιμώ τα έθιμα. Αυτό είναι οι φίλοι, αυτή είναι η αγάπη η αληθινή εκείνων που μας ξέρουν και μάς θυμούνται και έρχονται να καλύψουν τα κενά που αφήνουν τα κουσούρια, οι παραξενιές μας και τα πένθη μας.

Οι φίλοι, το είπαμε, οι φίλοι είναι το παν. Οι Φίλοι είναι το Πάσχα μου και της αγάπης η γιορτή. Τ οπαν το εν, πάνω από θρησκείες και δοξασίες και φιλοσοφίες.

 

Ακολουθεί ολόκληρο το ποίημα.

Γιάννης Βαρβέρης, 

Εσπερινός της αγάπης

Η πόλη με οβελίες αλλού γιορτάζει.
Σταθμός Πελοποννήσου
κι απομεσήμερο του Πάσχα σε παγκάκι
μόνον εσύ κι εγώ καθόμαστε, μητέρα.
Είμαστε γέροι πια κι οι δυο
κι εγώ αφού γράφω ποιήματα
πιο γέρος.
Αλλά πού πήγανε τόσοι δικοί μας;
Μέσα σε μια βδομάδα
δεν απόμεινε κανείς.
Ήταν Μεγάλη βέβαια
γεμάτη πάθη, προδοσίες, σταυρώσεις-
θέλουν πολύ για να υποκύψουν οι κοινοί θνητοί;
Έτσι ακριβώς, από τα Βάγια μέχρι σήμερα
θα ‘πρεπε κάπως να ‘χαμε κι εμείς χωρέσει.
Όμως το Πάσχα τέλειωσε, μητέρα.
Κι εμείς τι θ’ απογίνουμε
σ’ ένα παγκάκι
αθάνατοι
καθώς νυχτώνει;

#Πάσχα #easter_eggs #ΓιάννηςΒαρβέρης #Φιλία #CalicoCats #SukiTheCalicoCat

Γιάννης Βαρβέρης, από την ποιητική συλλογή «Ο άνθρωπος μόνος» (εκδ. Κέδρος, 2009)

_________________________________________________