Τα δώρα και τα κάλαντα- με ευχές

 

 

Κρύα συννεφιασμένη μέρα σήμερα κι οδηγώντας είδα ένα αγοράκι με σκουφί Άγιου Βασίλη να μπαίνει σε μια αυλή γνωστών μου.. Ανίψι σκέφτηκα. Επιστρέφοντας λίγο αργότερα το ξαναείδα όμως λίγο πιο κάτω και παρατήρησα πως στο χέρι του κρατούσε τρίγωνο. Τα κάλαντα έλεγε.

Θλίψη της ερήμωσης το ότι ήταν μόνο του μα εγώ το καμάρωσα που έχει το θάρρος –«τη μαγκιά», το είπα στον Κύριο Kastell, να βγαίνει μόνο για κάλαντα.

 

Είναι ταλέντο το να κάνεις καλά δώρα. Δεν το έχω και λυπάμαι γι’ αυτό. Πάλι φέτος τα δώρα του Κυρίου Kastell μου έδωσαν χαρά αναπάντεχη (ιδίως μια και λόγω της υγείας του δεν είχα προσδοκίες) και με συγκίνησαν πολύ. 

«Οι αγάπες είναι φούμαρα», πιστεύω για τα λόγια και τα «σ’ αγαπώ» που όχι ότι δε μ’ αρέσει να τα ακούω μα ξέρω καλά πως τίποτε δε σημαίνουν. Η αγάπη είναι έργα, μόνο έργα. Γι’ αυτό και τα καλά δώρα,  δώρα που χρειάστηκαν σκέψη κι έγνοια και κόπο, είναι τα μόνο που στα μάτια μου μετρούν.

Παραμονή των Χριστουγέννων λοιπόν, ήδη συγκινημένη από τα δικά του, έξω που ήμουν άκουσα την ορχήστρα των παιδιών μας του νησιού που είχε βγει για κάλαντα με όργανα και κέφι και, τους ζήτησαν να έρθουν κι από εμάς. Μακριά, εκτός Πόλης, δεν είναι εύκολο να περνούν παιδιά ξένες αυλόπορτες. Μα το οργάνωσα και, ώρες μετά, λίγο πριν πέσει το σκοτάδι γέμισε το δωμάτιο με νέα παιδιά και όργανα πολλά κι ακούστηκαν εκείνα ακριβώς που ήθελα:

«…σ’ αυτό το σπίτι που ήρθαμε

πέτρα να μη ραΐσει

κι ο νοικοκύρης του σπιτιού

Χρόνια Πολλά να ζήσει….»

 

Αυτά όμως δεν επαναλαμβάνονται. Κι όταν είδα το μοναχικό γενναίο αγοράκι για μια στιγμή σκέφτηκα να σταματήσω να το προσκαλέσω. Μα δεν το έκανα, άλλαξαν ο εποχές, πλέον δε θεωρείται πρέπον να βάλεις στο αυτοκίνητό σου ξένο παιδί, οπότε με θλίψη το προσπέρασα.

Ας είναι καλά εύχομαι, κι ας είναι πάντα έτσι γενναίο κι ανεξάρτητο,

Όπως εύχομαι και σ’ εσάς- εμάς όλους

Ευτυχισμένο κι εμπνευσμένο να είναι το 2026!

Εικόνα, τι άλλο; του σημαντικότατου Τηνιακού ζωγράφου Νικηφόρου Λύτρα, ‘τα Κάλαντα’ του 1872.

Στο μπούστο μας, κορίτσια! Με ιστορικά βασιλικά κ.α.

                                       Με περιμένει η αυλή μου.

                                       Κρυφοκοιτάζω πώς είναι η ζωή δίχως εμένα.

   

Βασιλικός. Πρώτη μου αγορά μόλις φτάνω στην Αθήνα και τελευταία έγνοια πριν να φύγω (σα να ήταν κατοικίδιο κάνω τις απαραίτητες ενέργειες να αγαπηθεί σε σπίτι φιλόξενο) κι αυτός, για μακαρόνια και σαλάτες πέτο ή μπούστο, θα ανταποδώσει και ―έξτρα χαρά: θα με θυμάται και θα μακαρίζει ο φίλος που τον παίρνει.

Το ’Στο μπούστο μου!’ που ‘ίσως με έχετε ακούσει να λέω (καθώς και το ‘κορίτσια, στο μπούστο μας!’) είναι μια από τις ελάχιστες βρισιές που έχω επιτρέψει στον αυστηρά αυτόκαθοδηγούμενο εαυτό μου. Συνήθως στερεώνω ένα κλαδάκι βασιλικού εκεί για να τον μυρίζω και αυτό αναγνώρισε η φίλη μου Ariadne Nicoloudis στο έργο της κόρης της Iliana Alexandrou που γενναιόδωρα μου έκανε δώρο.
Αυτές οι μπουτονιέρες όμως κάποιες φορές δεν προλαβαίνουν να μαραθούν, παραμένουν ζωντανές όταν επιστρέψω, οπότε δεν τα πετάω μα έχω ένα βαζάκι πάντα πλάι στον καθρέφτη μου ―που γεμάτο τριαντάφυλλα και γαρδένιες ήταν τον καιρό που ξενυχτούσα και θα ήμουν υποθέτω η μόνη που περιέθαλπτε εκείνα τα άμοιρα που πουλιούνται και προσφέρονται στο μεθύσι.Τελευταία όμως δεν πάω συχνά σε ξενυχτάδικα μα το βαζάκι μου έχει πάντα τους βασιλικούς μου. Και, θα με θυμηθείτε αν το δοκιμάσετε, αν το νερό είναι καθαρό και το ξαναγεμίζετε, θα δείτε σύντομα να ξεπροβάλλουν ρίζες που, αν περιμένετε να γίνουν πιο πολλές θα σας δώσουν νέα φυτά.
Έχω πολλά στη Μύκονο, έτσι γεννημένα από τα ημιθανή που εξάλλου θα πετούσαν στα σκουπίδια. Έχω κι αυτά που σας δείχνω σήμερα. 2 ρίζες έτοιμες και μια που μόλις σκάει. Ούτε μήνα ζωής δεν έχουν θεωρητικά, αν φυτευτούν. Μα θεωρία με πράξη δεν εφαρμόζουν πάντα. Διετή, έμαθα, έχει κάνει η αδελφή μου το δικό της αγιοβασιλιάτικο (με κοπριά και υπομονή όλα γίνονται).

Μαζί, με ρίζες και ένα πορτραίτο μου by Ili, βλέπετε και λιγάκι το νεοεκδοθέν- και νεοαφιχθέν- βιβλίο του Κίτσου Τρίπου, παιδικού μου φίλου παθιασμένου παιδιόθεν με τη Φυσική και τη Φιλοσοφία. Στο οποίο εύχομαι: καλοτάξιδο (δίχως αρχή και τέλος).

Στην πολυθρόνα οι αφίσες μου- έτοιμη και φέτος  η ετήσια  καμπάνια μου Κατά της Βίας προς τις Γυναίκες που παίρνουν ναρκωτικά. #EVAWUD25 

Μπαλκονάτος ο βασιλικός μου και κάτω Έργα Μετρό εκεί που  σκόπιμα είχαν αφήσει μπροστά στην πολυκατοικία ένα 'οικόπεδο' με ευκαλύπτους ψηλούς για να φιλτράρουν τον  καυτό καλοκαιρινό ήλιο και το θόρυβο της λεωφόρου.

'Θα ανέβει'  μου λένε 'η αξία με την είσοδο μετρό μπροστά' μας.  Ποια αξία ακριβώς; Τι αξίες επιβιώνουν άραγε σε  μια βομβαρδισμένη πόλη;

Συνήθως βγαίνοντας στερεώνω ένα κλαδάκι βασιλικού εκεί για να τον μυρίζω και αυτό απεικόνισε η αγαπημένη Ili στο πορτραίτο μου που γενναιόδωρα μου έκανε δώρο.

Εδώ, κι εγώ κρυμμένη πίσω από την αρχαία σκόνη μας που έχει πλέον κολλήσει στον καθρέφτη, με βλέπετε με το πορτραίτο, με ριζωμένες 'μπουτονιέρες' ανάμνηση παραμονής μου στην Αθήνα (που θα φυτευτούν όμως), με το βιβλίο του Κίτσου Τρίπου, πολύ αγαπητού φίλου παιδικού που τον χάρηκα χθες που συναντηθήκαμε,
και- σημάδι της αγάπης:
'Οι Δεσποινίδες της Αβινιόν' του Πικάσσο, στο μεγάλο κύπελο που χάρισα κάποτε στον Κύριο Kastell μα, επειδή μου λείπει (ερμηνεύει ο Φρόυντ μου), ασυνειδήτως το οικειοποιούμαι.

 

Ρίζωσε.

________________________________________________

Τον, δικό μας, εικαστικό Ματθαίο Φλωράκη τιμούμε στη Μύκονο

                                    

 

«Πρώτοι έρχονται οι καλλιτέχνες, μετά το χρήμα κι ακολουθούν απατεώνες και κομπιναδόροι», μου έλεγε κάποτε ένας αυτοδημιούργητος πολυεκατομμυριούχος.*

 

Όταν μιλάμε για τον εικαστικό Ματθαίο Φλωράκη μιλάμε και για τη Μύκονο της εποχής που εκείνοι που έρχονταν στο νησί άνοιγαν ατελιέ και γκαλερί (όπως ο φίλος και κουμπάρος του Luis Orozco με τη Λίλη Κρίστενσεν ) και έδιναν την ψυχή τους στο νησί που αγάπησαν. Μιλάμε και για την Τέχνη και την πολυτάραχη ζωή ενός καλλιτέχνη που δια ‘Βeaux Arts’ του Παρισιού και Μονάχου έζησε έντονα και δύσκολα χρόνια και σήμερα τα έργα του εκτίθενται σε μουσεία στο εξωτερικό.

 

Την Πέμπτη 9 Οκτωβρίου η παρουσίαση της βιογραφίας του γραμμένη από τον αδελφό του είναι μια ευκαιρία να τον τιμήσουμε ν να εμπνευστούμε και να διδαχθούμε.

 

Στο Ματογιάννι που περπάτησε και αγάπησε,

στην Αίθουσα εκδηλώσεων Δήμου στις 19:30 

η Αφιερωματική εκδήλωση 

και 

παρουσίαση του βιβλίου του Αλέκου Ε. Φλωράκη

«Ο αδελφός μου ο ζωγράφος. Ματθαίος Φλωράκης (1935-2011).

Από τον Κυβισμό στον Φανταστικό ρεαλισμό».

 

Ακολουθούν περισσότερα από Politismos Mykonos

Αφιερωματική εκδήλωση και παρουσίαση του βιβλίου του Αλέκου Ε. Φλωράκη 

«Ο αδελφός μου ο ζωγράφος. Ματθαίος Φλωράκης (1935-2011). 

Από τον Κυβισμό στον Φανταστικό ρεαλισμό». 

Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2025 | Ώρα 19:30 | Αίθουσα εκδηλώσεων Δήμου στο Ματογιάννι

Ο Δήμος Μυκόνου, οι Ελληνικές Ομοιογραφικές Εκδόσεις και ο συγγραφέας Αλέκος Ε. Φλωράκης σας προσκαλούν στην αφιερωματική εκδήλωση & παρουσίαση του βιβλίου του 

«Ο αδελφός μου ο ζωγράφος. Ματθαίος Φλωράκης (1935-2011). Από τον Κυβισμό στον Φανταστικό ρεαλισμό», την Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2025 στις 19.30 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δήμου στο Ματογιάννι.

Ένας σπουδαίος εικαστικός διεθνούς εμβέλειας, που άφησε τη σφραγίδα του στη Μύκονο τις δεκαετίες 1960 και 1970 στη Γκαλερί Αργώ και στο Montparnasse Bar-expo, παρουσιάζεται μέσα από διηγήσεις και προβολή έργων του.

• Ομιλητές: Μάνθος Γαΐτης ζωγράφος, Δημήτρης Ρουσουνέλος συγγραφέας

• Προβολή εικαστικών έργων του καλλιτέχνη και σχολιασμός: Αλέκος Φλωράκης 

Ο ζωγράφος και χαράκτης Ματθαίος Φλωράκης (1935-2011) είναι καλλιτέχνης με ευρύ και ποιοτικό έργο, ιδιαίτερα γνωστός στην Κεντρική Ευρώπη αλλά και στενά συνδεδεμένος με τη Μύκονο της χρυσής καλλιτεχνικής ακμής της, στις δεκαετίες 1960 και 1970. Σπούδασε στο Παρίσι στην École Nationale des Beaux Arts, πραγματοποίησε πάνω από 60 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και την Ευρώπη και έλαβε μέρος σε πλήθος ομαδικών εκθέσεων σε διάφορες χώρες του κόσμου. Έργα του από κρατικές αγορές υπάρχουν σε συλλογές και μουσεία πόλεων της Γερμανίας, της Αυστρίας και της Γαλλίας. Στη Μύκονο (1964-1972) διατηρούσε τη γνωστή Γκαλερί Αργώ (Galerie Argo) στο Ματογιάννι, από κοινού με τον ζωγράφο Luis Orozco, και συμμετείχε ενεργά στην κίνηση του εκεί Montparnasse Bar-expo του Μανώλη Πεταλά.

Ένα βιβλίο γι’ αυτόν 264 σελίδων σε τετραχρωμία, καρπός συστηματικής έρευνας του ποιητή και δρ εθνολόγου-λαογράφου Αλέκου Φλωράκη, αδελφού του ζωγράφου, εκδόθηκε το 2023 με τίτλο «Ο αδελφός μου ο ζωγράφος. Ματθαίος Φλωράκης (1935-2011). Από τον Κυβισμό στον Φανταστικό Ρεαλισμό». Στο βιβλίο παρακολουθείται η πολυκύμαντη ζωή του καλλιτέχνη, από τα παιδικά του χρόνια έως την απώλεια της όρασής του και το τραγικό τέλος του, με τρόπο άμεσο και συναρπαστικό. Παράλληλα, σκιαγραφείται η γενικότερη καλλιτεχνική κίνηση της εποχής στη Μύκονο, το Παρίσι, το Βερολίνο και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Φωτογραφικό και άλλο τεκμηριωτικό υλικό (δημοσιεύσεις του τύπου, προσκλήσεις, κατάλογοι εκθέσεων κ.ά.), καθώς και πολλά αυτούσια αποσπάσματα από ανέκδοτες επιστολές του ίδιου του Ματθαίου Φλωράκη τεκμηριώνουν το κείμενο.

 

 __________________________________________________

________________________________________________________________________

* Οι καλλιτέχνες ανακαλύπτουν τους ωραίους τόπους διότι διακρίνουν την ομορφιά, έλεγε,  κι οι πλούσιοι ακολουθούν. Αλλά το χρήμα σέρνει πίσω εκμεταλλευτές. Αν δεν υπάρχει σχεδιασμός σοφός και αντιστάσεις, πούλα τώρα και φύγε, με συμβούλευε συγκρίνοντας Μύκονο με άλλους τόπους όπως Ύδρα ή Μόντε Κάρλο κ.λ.

#War_on_Drugs rhetoric -#Venezuela

 

Ο Τραμπ χρησιμοποιεί τα 'Ναρκωτικά" για να επιτεθεί στη Βενεζουέλα όπως ο Μπους χρησιμοποίησε την Τρομοκρατία για να επιτεθεί στο Αφγανιστάν και το Ιράκ.

Ίδια ρητορική, άλλη γεωγραφία

ενώ πάντα το ζήτημα είναι το Πετρέλαιο κι η Εξουσία.

#Trump is now using the #War_on_Drugs rhetoric to attack #Venezuela, just as #gbbush used the #War_on_Terror rethoric to invade Afghanistan and Iraq.

While it is always about oil and Power.

________________________________ #carloslatuffcartoons @MintPressNews

Alicia Nieto, our Mali, the ‘Heroine of the Month’

     As a WHRIN SAB (Strategic Advisory Body) member I am proud to announce to you that chosen to be honoured as the ‘Heroine of the Month’ for August -which we do in order to celebrate women and gender expansive people who are working on the frontlines yet rarely commended- is our Mali, the artist Alicia Nieto, our designer who has tirelessly and selflessly worked with me for our #SisterWUD from the very beginning in 2019. Her talent and vision has given to our work our particularly and easily recognizable style expressing through her art our views, demands and worries.

Please share widely, she deserves it!

• Instagram
• Facebook
• TikTok
• LinkedIn
• Bluesky

https://www.instagram.com/p/DM6wcQHJGyk/

https://www.linkedin.com/posts/whrin_heroineofthemonth-whrinetwork-activity-7357977716794511361-_sKl

#heroineofthemonth

—

#WHRINetwork

WHRIN

Euronpud Sisterwud

EuroNPUD Public

Γάτα και γάλα: έξυπνο design

 

Για την εταιρία γαλακτοκομικών Milgrad's Bryansk Dairy Plant, σχεδιασμένο από τη τη Ρωσίδα Vera Zvereva και εμπνευσμένο, λέει από τη γάτα της τη Βρουνχίλδη.

Καιρό είχα να δω τόσο έξυπνο design. Όπως βλέπετε κάθε προϊόν έχει άλλη πόζα της γάτας, η οποία σχηματίζεται στο ράφι του μαγαζιού από τις πλευρές των κουτιών.

The proverbial cat that stole the cream....

__________________________   #Cats #Γάτες #design

Την περιτομή του Τέτση εσείς την είδατε;

                         

Σε πρωινή εκπομπή που συζητούσαν την έκθεση Τέτση στην Πινακοθήκη και το αν έπρεπε ή όχι να εκτεθεί το πορτραίτο της Άννας Παναγιωταρέα, κολλητής της Υπουργού, η ρεπόρτερ είπε ότι εκτίθεται  και «η περιτομή του Τέτση».

 

 

Προσωπικά μου αρέσει πολύ το έργο για το οποίο πάλι κάποιοι τα βάζουν με την Πινακοθήκη. Είναι ένα θαυμάσιο πορτραίτο που δάνεισε  στην έκθεση η εικονιζόμενη, όσο για την προτομή νομίζω μόνιμη θέση της είναι στην Ύδρα όπου, αν θυμάμαι καλά, το 2016 έγιναν τα αποκαλυπτήρια.

Επίσης, και όχι προσωπικά μόνο, καθόλου δε μου αρέσει όταν οι πολιτικοί ανακατεύονται με τις Τέχνες ζητώντας λογοκρισία. Ποτέ δε βγαίνει σε καλό όταν άσχετοι κρίνουν όσα δεν ξέρουν- μα τι να περιμένεις από άνθρωπο που πουλούσε τις επιστολές του Ιησού; 

 

Όμως είναι όντως προκλητικό η Πινακοθήκη να επιλέγει να ανεβάσει αυτό το πορτραίτο (μαζί με μόνο ένα άλλο) παρουσιάζοντας την έκθεση στα κοινωνικά Δίκτυα. Όταν συμβαίνουν αυτά στη χώρα που ρεπόρτερ πρωινάδικου μπερδεύει περιτομές με προτομές ίσως να είναι επόμενο οι του Χριστού Επιστολές να μπαίνουν στα ευπώλητα. 

 

Βοήθεια μας, δηλαδή... βοήθειά μας!

_________________________________________

Για του λόγου το αληθές ιδού το ποστ της Εθνικής Πινακοθήκης.
Το προκλητικό δεν είναι η έκθεση του πορτραίτου της κολλητής της Υπουργού κυρίας Μενδώνη μα το κάτωθι.

      Στην αναδρομική έκθεση με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννησή του εκτίθενται 160 έργα του Παναγιώτη Τέτση, μεγάλο μέρος των οποίων ανήκει στη μεγάλη συλλογή έργων που χάρισε ο ίδιος στην Πινακοθήκη όταν διευθύντρια ήταν η πολύ αγαπητή φίλη του Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα. Την επιμέλεια έκανε η Εφη Αγαθονίκου η οποία χώρισε σε ενότητες την καλλιτεχνική του πορεία. 

Ξεχωριστή θέση κατέχουν τα πορτρέτα φίλων του ζωγράφου μέσα στα οποία και το της δημοσιογράφου, την οποία μάλιστα, μαθαίνω ο ίδιος είχε αποφύγει όταν ήθελε να γράψει τη βιογραφία του.

 

Ακολουθούν σύνδεσμοι για περισσότερα για μια έκθεση που αξίζει να δούμε.

https://www.nationalgallery.gr/ektheseis/panagiotis-tetsis-i-emmoni-tou-vlemmatos/

 

https://www.efsyn.gr/tehnes/art-nea/469234_otan-prospathisan-na-kanoyn-ton-panagioti-tetsi-tetsoyli

 

https://www.lifo.gr/culture/eikastika/i-emmoni-toy-blemmatos-mesa-sti-megali-anadromiki-ekthesi-gia-ton-panagioti-tetsi

 

                                        

_________________________________________