Τι λέτε, πάμε; Περίπατος κατά των Διακρίσεων 2026

 

Τι λέτε; Πάμε;

Έτυχε να μείνω παραπάνω στην Αθήνα (αγχωτικό μια και εακολουθώ να αναβάλλω συναντήσεις που πολύ θα ήθελα μα η σαρξ , παραμένει για ΛΙΓΟ ακόμα, ασθενής)

όμως

παραπάνω χαρά μου θα ήταν να βρισκόμασταν

όπως -κάποιοι απο σάς μου λένε ότι όπως εγώ- νοστάλγησαν

εκείνες τις πρώτες συναντήσεις μας στα Εξάρχεια 

την Άνοιξη του 2016,

τότε που αντί να ηττηθώ

χάρη στο Χρήστο Αναστασίου

πάτησα γερά στα πόδια μου και ανασυγκροτηθήκαμε.

https://www.facebook.com/photo/?fbid=1336698475151184&set=gm.1591951465243998

 

 Όπως κάθε χρόνο

(στο blog και στη σελίδα του Δικτύου μας έχω κι όλες τις προηγούμενες):

Σύνταγμα Άγνωστος Στρατιώτης

Δημόσια  · Οποιοσδήποτε εντός ή εκτός Facebook

Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού - ΣΑΒΒΑΤΟ, 21 Μαρτίου 2026

--> Ανήμερα την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού (Διεθνής Ημέρα Εξάλειψης των Φυλετικών Διακρίσεων), στις 21 Μαρτίου, το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών, για 12η χρονιά, καλεί όλες τις ομάδες που πλήττονται από τις διακρίσεις και τον ρατσισμό να δηλώσουν την αποφασιστικότητά τους για την καταπολέμηση κάθε είδους ρατσισμού και εξευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Ενώνουμε τις φωνές μας, οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών, εκπρόσωποι από ευρύτερες κοινωνικές ομάδες που αντιμετωπίζουν διακρίσεις στην χώρα μας όπως είναι:
- ανάπηρα άτομα, ΛΟΑΤΚΙ+, ρομά, άτομα με μεταναστευτικό/προσφυγικό προφίλ, οροθετικά, ηλικιωμένα άτομα, άτομα που κάνουν χρήση ψυχοδραστικών ουσιών, άτομα με ψυχικές δυσκολίες, θρησκευτικές ομάδες, κ.ά. αλλά και οι υπερασπιστές και υπερασπίστριες ανθρωπίνων δικαιωμάτων που βάλλονται για το έργο και τις δράσεις τους. Ενωμένοι, θα πραγματοποιήσουμε μια ειρηνική συγκέντρωση και θα παραδώσουμε την σκυτάλη/έπαθλο ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΜΟΣ - Τζανέτος Αντύπας* στην οργάνωση που κατά την προηγούμενη χρονιά συνέβαλε ενεργά στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

--> Σημείο συγκέντρωσης, το Σάββατο 21 Μαρτίου 2026, στις 12.00 μ.μ., στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη (σταθμός Σύνταγμα)
--> Απονομή επάθλου ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΜΟΣ Τζανέτος Αντύπας*. Σύντομα, θα αναρτηθούν νεότερα σχετικά με την φετινή απονομή του επάθλου.
--> Βαδίζουμε μαζί από το Σύνταγμα μέχρι την πλ. Κοτζιά. Η λήξη της διαδρομής επιλέχθηκε συμβολικά για να ενωθούμε με τις υπόλοιπες συλλογικότητες & οργανώσεις που κάνουν κάλεσμα για αντιφασιστική/αντιρατσιστική πορεία την ίδια ημέρα στις 14:00 ξεκινώντας από την Πλ. Κοτζιά.

* Η απονομή του επάθλου - σκυτάλης καθιερώθηκε το 2017 στη μνήμη του ακτιβιστή και ιδρυτή της οργάνωσης PRAKSIS, Τζανέτου Αντύπα. Κάθε χρόνο, παραλαμβάνει την σκυτάλη μία οργάνωση/φορέας για την προσφορά του στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

H Οργανωτική Επιτροπή “Περίπατος κατά των Διακρίσεων” για το 2026 απαρτίζεται από τις οργανώσεις:
Εκδήλωση από τους Greek Forum of Migrants - Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών, Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών - Transgender Support Association, Praksis,
- Greek Forum of Migrants - Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών (ΕΦΜ)
Praksis
Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου(ΕλΕΔΑ)
Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες - Greek Council for Refugees (ΕΣΠ)
RVRN - Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας
Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών - Transgender Support Association (ΣΥΔ)
Golden Dawn Watch
Athens Pride - Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Αθήνας και εμάς: Δίκτυο Ομότιμων Χρηστών .Ψυχοδ/κων ΟυσιώνPeerNUPS
____
#ΠαγκόσμιαΗμέραΚατάΤουΡατσισμού

H Οργανωτική Επιτροπή “Περίπατος κατά των Διακρίσεων” για το 2026 απαρτίζεται από τις οργανώσεις:
- Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών (ΕΦΜ)
- PRAKSIS
- Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕλΕΔΑ)
- Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (ΕΣΠ)
- Δίκτυο Καταγραφής περιστατικών Ρατσιστικής Βίας (RVRN)
- Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών (ΣΥΔ)
- Golden Dawn Watch
- Athens Pride  

Αθήνα, Ελλάδα

Παιδιά στρατιώτες, αγωνιστές αντί για άνθρωποι λειτουργικοί; (Σχόλιό μου για 'Στεγνά' Προγράμματα) #drugs

 

  

Πολύ με στενοχώρησαν όσα άκουσα και μεταφέρω κι εδώ το σχόλιό μου. Με θλίβει να προχωρά ο κόσμος στην Αποποινικοποίηση, να γίνεται καθεστώς η Μείωση Της Βλάβης κι ο σεβασμός του δικαιώματος αυτοδιάθεσης κι εδώ να ταξιδεύουμε πίσω ολοταχώς (όπως με την κουβέντα που άνοιξαν για τις αμβλώσεις), να ονομάζουν 'παιδιά' τα άτομα που κάνουν χρήση ουσιών  (ουδέτερα και μικρούλια και κουτά αλλά μόνο αρσενικά μόλις χρειαστεί επιθετικός προσδιορισμός γιατί το στερεότυπο λέει πως πρέπει να είμαστε και τρομακτικούλια) κι έτσι, δίχως να μάς συμβουλευτούν, να μας αραδιάζουν τα οράματά τους 

για μας (χωρίς εμάς).

Απάντησα, δεν άντεξα:

Εδώ και δεκαετίες η υποχρεωτική 'θεραπεία' κι οι τιμωρητικές πρακτικές (όπως και η στέρηση ΟΑΤ, υποκαταστάτων και παυσίπονων) έχουν καταγγελθεί διεθνώς από τους Εισηγητές του ΟΗΕ (UN Special Rapporteurs) ως TORTURE -βασανιστήριο.

Το ζήτημα καταπάτησης των ανθρώπινων δικαιωμάτων μας και της αυτοδιάθεσης του σώματός μας δεν το λαμβάνουν υπ' όψιν οι 'θεραπευτές' που ακόμα στηρίζουν την προπαγανδιστική πουριτανική θεώρηση της χρήσης 'ναρκωτικών' (έτσι ανάκατα όλες οι ουσίες σε ένα τσουβάλι) μολονότι οι συνέπειες της κατάχρησης αν αναλυθούν είναι σε τεράστιο ποσοστό συνέπειες της Ναρκοαπαγόρευσης (μιας βολικότατης για κάποιους κατασκευής του 20ού αιώνα) ή, βεβαίως αγνοημένων ψυχιατρικών προβλημάτων που με την ταμπέλα της χρήσης διαιωνίζονται.

Τα κλειστά προγράμματα έχουν αποτύχει. Δεν το λέμε μόνο εμείς που χάσαμε φίλους και χρόνια από τη ζωή μας, το αποδεικνύουν και οι έρευνες. Δυστυχώς σ΄ αυτά κλείνονται (με το ζόρι) νεότατοι άνθρωποι που ακόμα δεν έχουν βρει ποιοι είναι και περιθωριοποιούνται όταν τους κολλάνε την ταυτότητα του χρήστη από την οποία δεν ξεφεύγουν ποτέ.

 

Αν βαριέστε να ψάχνετε, ή αν η προκατάληψη δε σας αφήνει να ερευνήσετε πιο πολύ, ίσως ανοίγω μια ρωγμή στο κατασκεύασμα θυμίζοντάς σας να ρωτήσετε ποσοστά επιτυχίας: Τα προγράμματα αυτά αφήνουν τον πονεμένο άνθρωπο να χτυπιέται διότι κάποιοι αφ’ υψηλού ενστερνίζονται θεωρίες κατά των υποκαταστάτων. Αν οι ‘θεραπείες’ τους έχουν επιτυχία πώς γίνεται λοιπόν και οι πιο πολλοί τρόφιμοι κλειστών/στεγνών καταλήγουν τελικά στον ΟΚΑΝΑ (νυν ΕΠΑΟΕ) όπου με μεθαδόνη ή βουπρενορφίνη σταθεροποιούνται;

 

Τα όσα είπε η Κυρία Μάτσα σ΄εσάς δεν είναι καινούργια. Η πολιτική της θέση είναι διάφανη και την εκτιμώ. Βλέπω όμως ως πολύ ενδιαφέρον που το δικό μας αίτημα ‘όχι για μας δίχως εμάς’ και τα θεαματικά αποτελέσματα που έχει (εδώ και πολλά χρόνια) το να διοικούνται τα Προγράμματα από τους ίδιους τους χρήστες όπως π.χ. από τη σπουδαία ομάδα συνεργατών μου, #HusetBergen, στη Νορβηγία*, δεν έχουν φτάσει ακόμα στην Κυρία Μάτσα που τόσο (και πολύ σωστά) ενδιαφέρεται για τα δικαιώματα της καθαρίστριας μα όχι και του ατόμου που κάνει χρήση. ‘Ποτέ για μάς χωρίς εμάς’ ζητάμε εδώ και δεκαετίες μα τα ΚΕΘΕΑ με τις ‘φιλοσοφίες’ τους κι οι διάφοροι θεραπευτές με τα ρομαντικά οράματά τους για ‘μάχες’ μάς θέλουν στον αγώνα στρατιωτάκια (‘παιδιά’ ακούω ξανά και ξανά αλλά και ‘αγωνιστές’ όμως ποτέ δεν άκουσα για ισότιμία να αντιμετωπιζόμαστε σαν ανθρώποι με δικαιώματα παρότι αυτό έχει ήδη κατακτηθεί ακόμα κι από πάσχοντες από βαριά ψυχικά που τους καθιστούν ‘επικίνδυνους’).

Η Κυρία Μάτσα φέρθηκε πιο ανθρώπινα στους ‘θεραπευόμενούς’ της γι’ αυτό κι αποτελεί εξαίρεση το ότι πολλοί την εκτιμούν (μεταξύ τους και στενός συνεργάτης μου που θα τον στενοχωρήσω που απαντώ εδώ στην Κυρία Μάτσα κι όχι μόνο στο (κουφό, τυφλό και εγκληματικό) ΚΕΘΕΑ. Όμως κι αν το 18άνω δε στηρίχτηκε σε βασανιστήρια σαν των κλειστών του ΚΕΘΕΑ οι απόψεις της είναι πεπαλαιωμένες, η ‘θεραπεία' που υποστηρίζει είναι ένα πουριτανικό ξεπερασμένο ουτοπικό βασανιστήριο που δε σέβεται τον εθισμένο και δε λαμβάνει υπ’ όψιν λεπτομέρειες σαν τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Μας το λέει κι η ίδια, θέλει ‘αγωνιστές’. Θα το έλεγε αυτό σε καρκινοπαθή άραγε; ‘Σε θέλω αγωνιστή, να πονάς, να βασανίζεσαι. Δε σε θέλω λειτουργικό.’ Καταλάβαμε τι λέει; 

Τα «ναρκωτικά» που τσουβαλιάζει είναι ψυχοδραστικές ουσίες που επιδρούν με διαφορετικό τρόπο η κάθε μια και το μόνο κοινό τους είναι το ότι απαγορεύονται με τον ίδιο νόμο. Επί χρόνια ήταν κι η Κάνναβη μέσα, τώρα σε πολλά κράτη αποφασίζεται πως δεν είναι ‘ναρκωτικό’. Και τι αισθάνονται άραγε οι ‘θεραπευτές’ για όλους εκείνους που στιγματίστηκαν και έμπλεξαν και έμειναν εκτός δουλειάς και παιδείας, ακόμα και εκτός οικογένειας μετά από προτροπή τους (των ‘θεραπευτών’) να τους κλείνουν την πόρτα; Εμείς όμως δεν ξεχνάμε. Έχουμε χάσει δικούς μας, παιδικούς φίλους, από ‘θεραπεία’ για Κάνναβη και ακμάζει ακόμα σήμερα, αυτή τη στιγμή που σάς γράφω, πανάκριβη κλινική στην Αθήνα που κρατά σε σκληρή απομόνωση 17χρονο επειδή κάπνισε 2 φορές κάνναβη. Διότι είναι κοινό μυστικό ότι πολλά από αυτά τα προγράμματα απευθύνονται όχι στον κατασκευασμένο ‘ασθενή’ ηλικίας που δε θα προλάβαινε να εθιστεί μα στις ενοχές των γονιών (―αλλά αυτό κι αν είναι έγκλημα για διερεύνηση).

 

 

Ξαναλέω λοιπόν ότι το να συμπαθούμε την Κυρία Μάτσα δεν κάνει την οπτική της σωστή. 

 

Και σας καλώ να ψάξετε το θέμα αντί να αναμασάτε ξεπερασμένη προπαγάνδα που έφερε πολύ μεγάλα κέρδη και υπηρέτησε συγκεκριμένους στόχους μα πλέον δεν είναι χρήσιμη ούτε σ’ εκείνους που την κατασκεύασαν. 

Σας απαντώ για να πάψουν να καταστρέφονται αθώοι άνθρωποι που δε βλάπτουν παρά τον εαυτό τους ―κι αυτό σε μεγάλο βαθμό λόγω παρανομίας ή προϋπάρχουσας ψυχικής ασθένειας (όπως αναγνωρίζει και η Κυρία Μάτσα μα γενικώς αποφεύγεται να το πληροφορούνται και οι γονείς που δεν ξέρουν άλλο από το να ‘τρέχουν’ το παιδί τους στις κλινικές νομίζοντας ότι το θεραπεύουν ενώ ―να τα λέμε κι αυτά― παίρνουν και μια ανάσα κλείνοντάς το κάπου μακριά.)

 

 

Αυτά τα πολύ λίγα από εμένα, ακτιβίστρια υπέρ της ‘Μείωσης της Βλάβης’, επί 3 2ετίες εκλεγμένη Πρόεδρο του EuroNPUD (Ευρωπαϊκού Δικτύου των Οργανώσεων Ατόμων που κάνουν χρήση Ουσιών) μέσα στο οποίο ίδρυσα και ακόμα διοικώ το EuroNPUD_SisterWUD (την πρώτη Ευρωπαϊκή φεμινιστική ομάδα γυναικών που κάνουν/έκαναν χρήση), συνιδρύτρια το 2016 του PeerNUPS (Δικτύου Ομοτίμων Χρηστών Ψυχοδραστικών Ουσιών)― μα σταματώ εδώ μη σας κουράσω (αν τα αναφέρω είναι επειδή ίσως έτσι το ψάξετε και δεν απαξιωθεί το σχόλιό μου ως παραλήρημα μιας μαστουρωμένης – μιας και αν με γκουγκλάρετε ίσως πέσετε στο επεισόδιο του VICE για τους ‘λειτουργικούς χρήστες’ στο οποίο, παρότι πλέον δεν είμαι εξαρτημένη ούτε σε Υποκατάσταση, αυτοπροσδιορίζομαι, όπως και οι συνεργάτες μου διεθνώς, ως ‘λειτουργική Χρήστρια’, και είμαι στη διάθεσή σας για πιο πολλά αν σας  ανοίγω το σπίτι μου  και μιλάω ανοιχτά για το ζήτημα.

______________________-

*Για να σας βοηθήσω, Νορβηγία: #HusetBergen Who Am I to Tell You Not to Use Drugs? | Huset Bergen – A Peer-Led Harm Reduction House in Norway: https://drogriporter.hu/en/huset-bergen-peer-led-harm-reduction-norway

https://www.facebook.com/daphne.chronopoulou.9/posts/pfbid02HGKyCaAXxXMtoks1SBowT4L9PGyuYuPBaisVFAyidRJtHEpA1Piy67A8oHzJd2yil

Και για σάς που δεν ξέρετε τι είναι το #ΚΕΘΕΑ: https://daphnechronopoulou.blogspot.com/2025/11/blog-post_15.html

https://youtu.be/jADd1qhjFxk?si=MPTfMIBTlEoT6HZ-

Η  απάντησή μου στην Κυρία Μάτσα του 'στεγνού΄18άνω η οποία εκφράζεται κατά των 'λειτουργικών χρηστών' σα να μην υπάρχουμε.

Το σχόλιό μου κάτω από τη συνέντευξή της: https://youtu.be/jADd1qhjFxk?si=MPTfMIBTlEoT6HZ-

 

Το επεισόδιο του Vice με τον έξυπνο τίτλο 'Υψηλή Κοινωνία' (που παίζει με το 'high' της μαστούρας αλλά και το κοσμικό της Μυκόνου και της Λειτουργικότητας.

. Όμως προειδοποιώ: αν σοκάρεστε εύκολα καλύτερα να το αποφύγετε: https://www.youtube.com/watch?v=j4ERwTy4sfU

Λειτουργικοί χρήστες― I in 'High Society-' Can You Be a Functioning Heroin User? #VICE https://daphnechronopoulou.blogspot.com/2023/12/i-in-high-society-can-you-be.html

_______________________

«Γαμάτη», εγώ;

 

«Γαμάτη» με είπαν πρόσφατα. Ζήτησα εξηγήσεις. 

«Είσαι και γαμάω, βρε παιδί μου» ήρθε η απάντηση.

 

Γέλασα βέβαια και, λόγω διαφοράς ηλικίας, προσπάθησα να μην το δω φροϋδικά και παρεξηγηθώ. Όμως, αυτό που πραγματικά με εντυπωσίασε ήταν που όταν το συζητήσαμε, ήταν αδύνατον να χωρέσει στο μυαλό του συνομιλητή μου ότι όλες οι γενιές, όλες οι παρέες έχουν την τάση να χρησιμοποιούν λέξεις ως αναγνωριστικά. Είναι ο τρόπος να ανήκεις.

Πολύ μικρή θυμάμαι πόσο νευρίαζα τους μεγαλύτερους συγγενείς όταν χρησιμοποιούσα τη λέξη «ψώνιο» για κάθε τι καλό, ωραίο, ευχάριστο. Ενδιαφέρον μού φαίνεται σήμερα που ενώ εμείς στις συγκεκριμένες κολωνακιώτικες παρέες νομίζαμε ότι απενοχοποιούσαμε τους διαφορετικούς (τα κραγμένα «ψώνια», τους «ψωνισμένους», τους τρελούς κι απροσάρμοστους, αυτούς που «την είχαν ψωνίσει»), ανακαλύψαμε, μεγαλώνοντας, ότι γίναμε η γενιά που θεοποίησε την υπερκατανάλωση της δεκαετίας του ’80 επιταχύνοντας την καταστροφή του πλανήτη διά των 'Sex And The City' επιλογών (όπου από το να πληρώσω το νοίκι μου προέχει να αγοράσω τα τάδε μάρκας παπούτσια― τα οποία κοστίζουν διπλά από την ακριβή για το εισόδημά μου υπερτιμημένη τρύπα στην οποία επέλεξα να ζω αφού για μένα το παν είναι το περιτύλιγμα και το κατσαριδοβριθές άθλιο διαμερισματάκι που όμως επέλεξα  επειδή βρίσκεται στην τάδε «καλή» γειτονιά, προικίζοντας τις τράπεζες και ανοίγοντας δρόμο στις κάθε είδους Τραμπικές νεοφιλελέ σαχλοθεωρίες τύπου ‘greed is good’*).

 

Kι ωστόσο απορώ πώς γίνεται και τούτη η γενιά που τόσο χρησιμοποιεί το «γαμάω» μεταφορικά σε κάθε φράση της, κυριολεκτικά δεν καταλαβαίνει Χριστό για το ζήτημα (μη ρωτάτε πού το ξέρω). Είναι άραγε επίκληση, κάτι σαν προσευχή μπας και μάθουν να το κάνουν; Ευσεβής πόθος της γενιάς του πορνοαυνανισμού; Ή είναι άραγε εξιδανίκευση ενός άπιαστου ιδανικού μήπως κι αναπαραχθεί το είδος; 

_________________________________________________

*'Greed is Good' - 'Η απληστία είναι για καλό', απόσπασμα (με ελληνικούς υποτίτλους): 

https://youtu.be/OHnZi87272U?si=4zFYOtK5FMFWcmC0

ΕΙΚΟΝΕΣ

Η φωτογραφία μου 

από τον εκπληκτικό παπαράτσι πορτραιτίστα μας @Zois Louvaris

*'Greed is Good' - 'Η απληστία είναι για καλό' λέει ο Μάικλ Ντάγκλας στο απόσπασμα

(με ελληνικούς υποτίτλους) από την, κλασική πλέον, ταινία  Wall Street.

 

**Η έκφραση ‘Location. Location. Location.’ αποδίδεται στο Βρετανό μεσίτη Χάρολντ Σάμιουελ γύρω στο 1940 μα είχε κυκλοφορήσει σε διαφημίσεις 15 χρόνια πριν.

‘Στη Αγορά των Ακινήτων τρία πράγματα είναι σημαντικά. Η τοποθεσία, η τοποθεσία, τοποθεσία.’ Η θέση του ακινήτου, δηλαδή, κατά τον ταχυδρομικό κώδικα, παράγοντα καθοριστικό για το  ψηλό, χαμηλό ή απλώς υποφερτό επίπεδο ζωής των κατοίκων που διαμορφώνεται από π.χ. την καθαριότητα, την ασφάλεια, τη ησυχία, την καλή συντήρηση κτιρίων. Καθώς επίσης και το σχολείο της περιοχής που εξελίχθηκε σε βασικότατο κριτήριο για την επιλογή εγκατάστασης σε μια γειτονιά, Κυρίως στα δυτικοευρωπαϊκά κράτη όπως διαμορφώνονταν στον 20ό αιώνα με την ανάπτυξη του Κράτους Πρόνοιας και τη νομοθεσία για την υποχρεωτική και δημόσια δωρεάν παιδεία στην οποία (και μέσω της ανάπτυξης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης) οι πολιτικές, οικονομικές και πολιτισμικές διαφορές επιδρούν άμεσα και καθοριστικά συντελώντας στην αύξηση ή μείωση της επενδυτικής αξίας των ακινήτων όταν η συγκεκριμένη γειτονιά είναι ή όχι επιθυμητή για μόνιμη εγκατάσταση. 

Με τον καιρό, αν κρατηθεί σταθερή η ποιότητα έρχεται και ο σουσουδισμός/σνομπισμός να ανεβάσει τις τιμές, που επηρεάζονται από την «καλή» φήμη (που μπορεί να έρθει κι από ένα επιτυχημένο βιβλίο ή σίριαλ όπως είδαμε με:

το ‘Notting Hill’ του Λονδίνου, 

τα ‘Φιλαράκια’ (μολονότι γυριζόταν στο Χόλυγουντ, διάσημο είναι το εξωτερικό του κτιρίου των τίτλων στο 90 Bedford Street του Manhattan κι ακόμα σήμερα τουρίστες επισκέπτονται το μπαράκι του ισογείου),

το ‘Sex And The City’ του οποίου πέμπτη πρωταγωνίστρια θεωρείται η Νέα Υόρκη (τα εσωτερικά των διαμερισμάτων των γυναικών στήθηκαν στο Silvercup Studios, Queens μα τουρίστες ακόμα κλείνουν ξενάγηση στα φημισμένα σκαλιά της Carry στη διατηρητέα γειτονιά και σε άλλα σημεία που στο σίριαλ απλώς περπατήθηκαν. 

και 

το ‘Χτυποκάρδια στο Μπέβερλυ Χίλς’ του L.A. που ο πραγματικός του τίτλος ‘Beverly Hills 90210’ είναι ο αριθμός του Ταχυδρομικού Τομέα που δεν είναι άλλος από το όνομα του σχολείου.

__________________

Το μη χείρον; Περί μικροαπατεώνων

                                                

Μου γράφει κάποιος και απαντώ πως έρχομαι στην Αθήνα για μια εγχείρηση* οπότε θα τα πούμε από κοντά.

―Μου δανείζεις το Χ ποσό, απαντά με υποσχέσεις πως θα τα επιστρέψει 1^η του μηνός και κλάψες πως δεν έχει για βενζίνη, για  το παιδί του και λοιπά.

Έχουμε παρελθόν,  ουδέποτε τα επιστρέφει, δεν είναι αυτό το ζήτημα. Με διασκεδάζει η αγαρμποσύνη του.

Έχω έναν άλλο γνωστό  πιο επιτήδειο που θα υποκρινόταν ενδιαφέρον για την υγεία μου, θα προσφερόταν να βοηθήσει αν χρειάζομαι κάτι―και ύστερα, θα μου ζητούσε ακόμα μεγαλύτερο ποσό.

 

Κι αναρωτιέμαι ποιο είναι καλύτερο; Ο απολύτως χοντρόπετσος κάφρος ή ο χρηστικός γαλίφης;

 

Προσωπικά προτιμώ τους δεύτερους διότι, στην τελική, κάτι παίρνω κι εγώ― μαζί με τη χαρά να τους αρνηθώ αφού έχουν τρέξει να με εξυπηρετήσουν. Από το κακό, το μισό κακό προτιμώ όπως έλεγε κι ο Αισχύλος.* Ωστόσο αν κάποιος ξεγελιέται κι επενδύει συναισθηματικά υποθέτω πληγώνεται.

 

Τι λέτε, ποιο είδος hustler είναι χειρότερο; 

 

*Μια διορθωτική για πόνο που με ταλαιπωρεί καιρό, τίποτε  ιδιαίτερα σοβαρό.

 

**‘τὸ βέλτερον κακοῦ

καὶ τὸ δίμοιρον αἰνῶ’

        Ικέτιδες Αισχύλου

(Από το κακό το καλύτερο,

 ακόμα και το μισό κακό προτιμώ)

Εικόνα
στην Αθήνα με το Μεγαλέξανδρο του πολυαγαπημένου Γιώργου Ζιάκα

Περί πλήξης __ της τεμπελιάς τα οφέλη

Χειμωνιάτικη μέρα στον κήπο.

Τη ζωή την κατανοούμε όπισθεν ενώ τη ζούμε προς τα μπρος, έλεγε ένας Δανός φιλόσοφος*.

Ζούμε κοιτώντας πίσω. Με αυτά που επιλέξαμε, με όσα πετύχαμε, με αποτυχίες και γκρίνια, εφόδια, πίκρες κι αναμνήσεις. Μα η ζωή προχωρά από την άλλη κι άλλα έρχονται.

 

Βαριέμαι φρικτά αυτές τις μέρες. Έχω πολλά να κάνω που αναβάλω, έχω βιβλία που με ενδιαφέρουν, δουλειές που ανέλαβα κι άλλα πολλά μα δε. Βάσανο είναι, μα πιστεύω στην πλήξη. Από την πλήξη έρχεται η δημιουργία. Όταν ενεργείς, όταν ζεις τη ζωή σου μαζεύεις υλικό (‘έλα να φτιάξουμε αναμνήσεις’ έλεγα πάντα για να ξεσηκωθώ) αλλά μόνο μετά, όταν βαριέσαι, στην παύση, έρχεται η επεξεργασία του παρελθόντος κι η έμπνευση. Διότι ναι η ζωή τραβάει μπροστά μα η Τέχνη είναι η αφήγηση της ως τώρα πραγματικότητας. 

 

Ή.. ίσως αυτό της πλήξης ισχύει για μένα μόνο; Που αγαπώ την τεμπελιά, τις άδειες μέρες, που είμαι ο τύπος ‘καφέ στο κρεβάτι’ κι όχι ‘πρωί-πρωί στο γραφείο μου’;

 

_________________________

*Κίρκεγκαρντ βέβαια.

** Στο τραπέζι μου δικά μας αμύγδαλα και φραγκόσυκα 

και 

η Οδός Πανός του Γιώργου Χρονά, το νέο βιβλίο του Κίτσου Τρίπου και λίγα από τα πολλά πολύτιμα πεσκέσια του αγαπημένου συγγραφέα Νίκου Λέκκα (για τον οποίο έχω να πω πολλά).

Πιο κάτω οι νάρκισσοί μου και, δώρο, ένα κρυφό άγριο κυκλάμινο. Και η φυσιολάτρις Μάικο.

 

Γάτα στην αμυγδαλιά, γάτα σα φραγκόσυκο

 

Η Suki στην αμυγδαλιά.

‘Η βόλτα των γάτων’ το έλεγε η Κολέτ που έβγαινε στον κήπο με τα γατιά της κάθε απόγευμα.

Ανοίγω την πόρτα να πάω στην αποθήκη ή να κόψω λουλούδια, κι οι γάτες με ακολουθούν χαρούμενες. 

Σήμερα η Suki είναι παραπάνω ενθουσιασμένη διότι μύρισε το κοτόπουλο που της βράζω, το αγαπημένο της φαγητό, και, παρά την ηλικία και τη φύση της (διότι ότι είναι γάτα χαρεμιού που δε βγαίνει ποτέ ως την εξώπορτα και ποτέ δεν πηδά τη μάντρα αντίθετα από την κόρη της που παίρνει τα βουνά) σήμερα η χαρά την έσπρωξε να ανέβει στην αμυγδαλιά. Με φόρα.

Κι εκεί που τη θαύμαζα εμφανίστηκε κι η Maiko από μακριά, σα φραγκόσυκο.

_______

Εικόνες:

Η Suki στην αμυγδαλιά,

η Maiko το μικρό μου φραγκόσυκο.

Τα δώρα και τα κάλαντα- με ευχές

 

 

Κρύα συννεφιασμένη μέρα σήμερα κι οδηγώντας είδα ένα αγοράκι με σκουφί Άγιου Βασίλη να μπαίνει σε μια αυλή γνωστών μου.. Ανίψι σκέφτηκα. Επιστρέφοντας λίγο αργότερα το ξαναείδα όμως λίγο πιο κάτω και παρατήρησα πως στο χέρι του κρατούσε τρίγωνο. Τα κάλαντα έλεγε.

Θλίψη της ερήμωσης το ότι ήταν μόνο του μα εγώ το καμάρωσα που έχει το θάρρος –«τη μαγκιά», το είπα στον Κύριο Kastell, να βγαίνει μόνο για κάλαντα.

 

Είναι ταλέντο το να κάνεις καλά δώρα. Δεν το έχω και λυπάμαι γι’ αυτό. Πάλι φέτος τα δώρα του Κυρίου Kastell μου έδωσαν χαρά αναπάντεχη (ιδίως μια και λόγω της υγείας του δεν είχα προσδοκίες) και με συγκίνησαν πολύ. 

«Οι αγάπες είναι φούμαρα», πιστεύω για τα λόγια και τα «σ’ αγαπώ» που όχι ότι δε μ’ αρέσει να τα ακούω μα ξέρω καλά πως τίποτε δε σημαίνουν. Η αγάπη είναι έργα, μόνο έργα. Γι’ αυτό και τα καλά δώρα,  δώρα που χρειάστηκαν σκέψη κι έγνοια και κόπο, είναι τα μόνο που στα μάτια μου μετρούν.

Παραμονή των Χριστουγέννων λοιπόν, ήδη συγκινημένη από τα δικά του, έξω που ήμουν άκουσα την ορχήστρα των παιδιών μας του νησιού που είχε βγει για κάλαντα με όργανα και κέφι και, τους ζήτησαν να έρθουν κι από εμάς. Μακριά, εκτός Πόλης, δεν είναι εύκολο να περνούν παιδιά ξένες αυλόπορτες. Μα το οργάνωσα και, ώρες μετά, λίγο πριν πέσει το σκοτάδι γέμισε το δωμάτιο με νέα παιδιά και όργανα πολλά κι ακούστηκαν εκείνα ακριβώς που ήθελα:

«…σ’ αυτό το σπίτι που ήρθαμε

πέτρα να μη ραΐσει

κι ο νοικοκύρης του σπιτιού

Χρόνια Πολλά να ζήσει….»

 

Αυτά όμως δεν επαναλαμβάνονται. Κι όταν είδα το μοναχικό γενναίο αγοράκι για μια στιγμή σκέφτηκα να σταματήσω να το προσκαλέσω. Μα δεν το έκανα, άλλαξαν ο εποχές, πλέον δε θεωρείται πρέπον να βάλεις στο αυτοκίνητό σου ξένο παιδί, οπότε με θλίψη το προσπέρασα.

Ας είναι καλά εύχομαι, κι ας είναι πάντα έτσι γενναίο κι ανεξάρτητο,

Όπως εύχομαι και σ’ εσάς- εμάς όλους

Ευτυχισμένο κι εμπνευσμένο να είναι το 2026!

Εικόνα, τι άλλο; του σημαντικότατου Τηνιακού ζωγράφου Νικηφόρου Λύτρα, ‘τα Κάλαντα’ του 1872.

Μάικο -η Κάλικο Γαλή με το γατόφιλο Καβάφη

Η Μάικο, απολαύσεις μυκονιάτικων Χριστουγέννων.

_________ Δωράκι, επειδή δεν είναι από τα γνωστά, του γατόφιλου Καβάφη 'Η Γαλή' (αποθησαυρισθέν από Γ.Π.Σαββίδη):

Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ
Η Γαλή

Είν’ η γαλή αντιπαθής εις τους κοινούς ανθρώπους.
Μαγνητική και μυστική, τον επιπόλαιόν των
κουράζει νου · και τους χαρίεντάς της τρόπους
δεν εκτιμούν…
…
…
Αλλ’ είναι της γαλής ψυχή η υπερηφάνειά της.
Το αίμα και τα νεύρα της είν’ η ελευθερία.
Ποτέ δεν είναι ταπεινά τα βλέμματά της.
Εν των παθών της δε τω πάντοτε κρυπτώ,
εν τη καθαριότητι, εν τη εγκρατεία
ενδείξεων, πόση λεπτή αισθήσεων αγνότης
ευρίσκεται. Ότ’ αι γαλαί ρεμβάζουν ή κοιμώνται
τας περιβάλλει οραματισμού ψυχρότης.
Ίσως τριγύρω των τότε περιπλανώνται
φάσματα παλαιών καιρών. Ίσως η οπτασία
εις Βούβαστιν* τας οδηγεί · όπου τα ιερά των
ήνθουν, και Ραμεσσών τας έτρεφε λατρεία,
κ’ ην οιωνός εις ιερείς παν κίνημά των.
(1897 ή και πριν)

#CalicoCat #Κάλικο #Γάτες #Μύκονος

https://www.youtube.com/watch?v=F-DubLL0q30&t=12s

_____________________________________________________

https://www.youtube.com/watch?v=F-DubLL0q30&t=12s

https://www.facebook.com/reel/1078130184376898

#CalicoCat #Κάλικο #Γάτες #Μύκονος

Appaloosa απόψε οι Back On Truck —κι ο Κύριος Kastell σε ένα τραγούδι

 

Στην Appaloosa απόψε οι Back On Truck —κι ο Κύριος Kastell σε ένα τραγούδι Φίλοι κι εγώ στον καθρέφτη καθώς απαθανατίζω.

➔ https://www.facebook.com/daphne.chronopoulou.9/posts/pfbid02PsiRkrqa5HCAjzemaAugTrGLszGMfTMA4eHSNjtuCeLhwUpWCwKCqNA75qoR8ampl 

Γιαγιά ή κωλόγρια; Τo Savoir Vivre

 

 

Μήπως εσείς οι νεότεροι να κόβατε αυτό το να λέτε τους μεγαλύτερους παππούδες και γιαγιάδες; 

Γνωρίζω πως, ίσως, έτσι το μάθατε μα δε βρισκόμαστε στη βουκολική Κίνα, δηλαδή δε συνοδεύεται από υποκλίσεις και εξυπηρετήσεις και σεβασμό, μα ζούμε σε μια κοινωνία στην οποία, παραδόξως, όσο γερνά ο πληθυσμός τόσο αυξάνεται ο ηλικιακός ρατσισμός.

 

Μου το είπαν για φίλο μου, ακούω και  ‘τα παππούδια’ και σκέπτομαι ότι η γνώμη σας για μένα δε θα με ενοχλήσει: πείτε με γριά και κωλόγρια αν έτσι με βλέπετε. Γνώμη σας, δικαίωμά σας. Όμως γεννήτορές σας δεν είμαστε και οι ύπουλες υποτιμητικές ψευτοευγένειες δε σας τιμούν.

__________________________________________________________

ΣΧΟΛΙΑ

την ανάρτηση στο Facebook 

 

Konstantinos Kokkolis

Το κυρία ή κύριε (χωρίς μου καλύτερα) είναι μια χαρά. Το κυρά και κυρ- λαϊκίζον. Εγώ ακούω και στο γιατρέ/ιατρέ το οποίο δεν είναι ευαίσθητο ως προς την ηλικία.

Daphne Chronopoulou 

 Ακριβώς. Τι έχουν πάθει μα αυτό που λέγαμε 'μια κυρία/ένας κύριος';

......  Ενσυναίσθηση. Μα και στοιχειώδης ευγένεια.

...

Πίσω απ' την πλάτη μου εννοείται ας με πουν όπως θέλουν μα αν ζητούν απάντηση ή εκτίμηση καλό θα ήταν να το 'έπαιρναν αλλιώς' σιγά-σιγά.

Louiza Antypa 

στα Επτάνησα, κυρίως Κεφαλλονιά, το “κυρά”είναι προσφώνηση σεβασμού κ αστικής συμπεριφοράς, κ όχι λαϊκίζουσα γιατρέ.. (χωρίς μου).

Konstantinos Kokkolis

Δεκτό. Εγώ είμαι από τον Πειραιά και εδώ είναι αλλιώς.

 

Daphne Chronopoulou

Κυρά και Κυρ ήταν στα βυζαντινά χρόνια τιμητική προσφώνηση. Το συναντάμε κάτι σαν Sir (που φέρνει και ηχητικά).

Μα άλλο αυτό κι άλλο το 'Κυρά μου' ειπωμένο με αγανάκτηση ή το Κυρά-κάτι, σήμερα.

_________________________________________________________

 ΠΡΟΣΘΕΤΩ

Για χάρη της κουβέντας μας,
από Academia:

By Anastasia Kontogiannopoulou

Αναστασία Κοντογιαννοπούλου

Η προσηγορία κυρ στη βυζαντινή κοινωνία / Le qualificatif kyr dans la société byzantine, (2012)

 

_______________________________________________

ΔΙΟΡΘΩΣΗ

Στις ασκήσεις κάτω. Νόμιζα ότι ήταν η Μπέτυ Γουάιτ από τα Χρυσά Κορίτσια, στα 85 της. Με διόρθωσαν όμως  ότι ποτέ της δε γυμναζόταν και έλεγε πως έφτασε στα 100 χάρη στο ανθυγιεινό φαγητό. Οπότε ενημερώνω.

#ageism #στερεότυπα #δικαιώματα