Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Κυριακή, 3 Σεπτεμβρίου 2017

Καμήλες στη Μύκονο- γκρίνιες πανελληνίως #Nammos




Κυκλοφορούν, για μια ακόμα συναυλία στο Νammos, πολλά σχόλια για τις 2 καμήλες που λόγω αραβικής βραδιάς παρέστησαν στο γλέντι. Γι αυτό σήμερα που τις είδα να αποχωρούν τις φωτογράφισα και τις πόσταρα μα πριν προλάβω να ανεβάσω είδα από κάτω το έλα να δεις. Τι κακοποίηση, τι 'καημένη Μύκονος' τι 'κατάντιες', τι εκνευρισμός με προσωπικά μηνύματα που ο ένας μου έβριζε τον άλλο. Σχεδόν κανένα σχόλιο όμως από κάτοικο ή μόνιμο παραθεριστή Μυκόνου.

Αλήθεια, τι πάθατε;
Γιατί σας καίει τόσο το θέμα;

Σκέπτομαι λόγω χάους να κατεβάσω την εικόνα μα πριν το κάνω ελπίζω μήπως τα ξεκαθαρίσουμε. 
Πάμε, ένα-ένα: 

1. Καμήλας Κακοποίηση 
Η Ελλάδα είχε καμήλες. Μια χαρά περνούν στο κλίμα μας., καλύτερα από πολλά Χάσκι που βλέπω σε ελληνικές βεράντες. Οι συγκεκριμένες δείχνουν φροντισμένες και είτε ήρθαν από το Κουβέιτ με ιδιωτικό lear jet (όπως έγραψα περιπαικτικά) είτε ζουν σε ιππικό όμιλο εδώ στο νησί, είτε ήρθαν πό την Αχαΐα όπως μου είπαν από Φιλοζωική, σας βεβαιώνω ότι δεν είδαμε να κακοποιούνται.
[Και για να μην έχουμε παρεξηγήσεις υπενθυμίζω ότι είμαι απολύτως εναντίον τσίρκων και ζωολογικών κήπων. Είμαι υπέρ όμως της φροντίδας ζώων σε περιβάλλον που τα κάνει ευτυχισμένα].

2. Κονσέρτο  Αgheb Alama,  Mustafa Sandal  και Αντώνη Ρέμου.
Επειδή το σπίτι μου είναι πάνω από την Ψαρρού έχω γράψει πάρα πολλές φορές κατά του Ναmmos. Για τη συγκοινωνιακή συμφόρηση που προκαλούσαν οι πρώτες συναυλίες, για την ηχορύπανση που έφτανε ως τα σπίτια μας, για την απολύτως περιττή φωτορύπανση των προβολέων που έδιωξε τα βαρβάκια και τα μικρά ζώα και κάνει τα σκυλιά μας να αλυχτούν ως το πρωί.
Φέτος αυτά δε συνέβησαν.
Έχουν λύσει το θέμα του παρκαρίσματος, ούτε κόρνα δε με ενόχλησε όλο το καλοκαίρι και, ιδίως το προχθεσινό κονσέρτο, ήταν απολύτως κόσμιο, δίχως μερακλώματα με ανεβοκατεβάσματα ήχου και δίχως χρωματιστούς προβολείς και δίχως τα μπάσα που με τρελαίνουν όταν τα φέρνει ο άνεμος από μακρινές παραλίες.

3. Η παραλία
Φέτος όλοι οι κάτοικοι και πολλοί παραθεριστές έχουμε διαμαρτυρηθεί για την παράνομη κατάληψη παραλιών με ομπρέλες ξαπλώστρες και μπράβους που κλείνουν την πρόσβαση.
Το μαγαζί που θα μου φερθεί έτσι δε θα με ξαναδεί, όμως δε θα τα βάλω με το μαγαζί ούτε θα μαλώνω με μπράβους. Είναι δουλειά του Δήμου μας, αφού νοικιάζει ως μισό εκατομμύριο την εκμετάλλευση παραλιών, να δίνει κάτι απ' αυτά για ελεγκτές των νόμων και όρων σύμβασης ώστε να εξασφαλίζεται το επίπεδο ζωής των δημοτών αλλά και η καλή φυσική κατάσταση του τόπου. 

4. Το Μπαϊράμι
Πολλά ειρωνικά ακούω τελευταία περί Ινδών και Αράβων που μου θυμίζουν κάτι νησιά που μας έδιωχναν όταν ήμουν μικρή διότι ήμασταν «αλητοτουρίστες» και εκείνοι ήθελαν «καλό κόσμο». 
Η Μύκονος κατάφερε να είναι πάντα μπροστά σε υπηρεσίες και γι αυτό προσελκύει του πλούσιους κάθε εποχής.
Κι αν θέλετε την προσωπική μου γνώμη η χειρότερη στιγμή του νησιού ήταν τα χρόνια των Ελλήνων όταν ανοίχτηκε δρόμος σε κάθε ρεματιά και τσιμεντώθηκε κάθε παραγκεριά, όταν φύτρωσαν μανιτάρια οι 'βίλλες' και βασίλευε στους δρόμους η αγένεια κι η χοντράδα.

Ενώ ο ξένος τουρίστας έρχεται-γλεντά-φεύγει και ο τόπος αναπνέει. Είτε γιορτάζει την 4η Ιουλίου, είτε μπαϊράμι, είτε ψήνει αρνιά για Πάσχα, σε διακοπές είναι και γι' αυτό ήρθε. Αφήνει τα χρήματά του και παίρνει τις αναμνήσεις του. Για το αν και όπου το μαγαζί παρανομεί δε φταίει ο επισκέπτης- τα παράπονά μας στους Δήμους και τις Νομαρχίες και τους νομοθέτες μας.



Έχω συνηθίσει πλέον που μόλις διαβάσουν 'Μύκονος' οι περισσότεροι Έλληνες σα να αισθάνονται μια υποχρέωση να σχολιάσουν με κάτι αρνητικό ακόμα κι αν δεν έχουν πατήσει ποτέ στο νησί.
Έχω συνηθίσει επίσης όμως να καμαρώνει όλη η χώρα που στην Ελλάδα ήρθαν διακοπές το τάδε μοντέλο, οι τάδε παίχτες του ΝBA, oι τάδε πολυεκατομμυριούχοι. Κι ακόμα βέβαια, να ακούμε ως επίτευγμα από τις ειδήσεις τα νούμερα του τουρισμού.
Οι ίδιοι δηλαδή που υπερηφανεύονται λες κι ο Ντι Κάπριο ήρθε σπίτι τους είναι παραδόξως οι ίδιοι που ειρωνεύονται τις πολυτέλειες της Μυκόνου που δίχως αυτές ο Ντι Κάπριο θα είχε μείνει στο γιωτ και δε θα είχε κατέβει να φάει και να πιει.

Τελικά τι ακριβώς θέλουμε;
Εγώ ξέρω τι θέλω και θα σας το πω. Θέλω το ψηλό βιοτικό επίπεδο της Μυκόνου- γι αυτό διάλεξα να είμαι εδώ κι όχι σε άλλο εξίσου όμορφο μα ερημικό νησί. Θέλω τα αστρονομικά κέρδη που πλουτίζουν τη χώρα μου. Θέλω την καλή φήμη και τον κοσμοπολιτισμό. 
Μα θέλω και ελέγχους, νομιμότητα και σωστούς νόμους. 
Και σ' αυτά δεν είναι εμπόδιο οι καμήλες κι οι σαμπάνιες.

_____________________________________________
Με τις εικόνες και ολίγα για τις καμήλες στην ελλάδα, Φέρνω το σύνδεσμο με την καταγγελία που κατέθεσε η Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία και επαναλαμβάνω πως αν κριθεί από εκείνους που γνωρίζουν ότι η παρουσία των ζώων στην παραλία συνιστά κακοποίηση τότε βεβαίως και δεν επικροτώ, όμως ευθύνες δε θα ζητήσω εγώ αφού θεωρώ ότι έπρεπε να είχαν εμποδιστεί –πριν το πάρτυ κι όχι κατόπιν εορτής― από τις αρμόδιες αρχές.
https://www.zoosos.gr/katangelia-tis-p-f-p-o-stin-astynomia-gia-tis-kamiles-os-ntekor-se-synavlia-sti-mykono-vinteo/#axzz4rboJ1zk6








Οι καμήλες στο χλιδάτο πάρτι του Nammos, με τους καλεσμένους πάμπλουτους Άραβες, στην οριεντάλ συναυλία του Αντώνη Ρέμου, είναι από την Αχαΐα και μάλιστα από πολυχώρο που  βρέθηκε προ ημερών στο κέντρο της επικαιρότητας, προκαλώντας την αντίδραση των φιλόζωων και την οργή τους.
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» οι καμήλες που πλαισίωσαν ως ντεκόρ την συναυλία του Αντώνη Ρέμου στο πάρτι που έγινε την 1 Σεπτεμβρίου στο πλαίσιο το Κουρμπάν Μπαϊράμ, είναι από τον Ιπποκάμηλο στα Σαγέικα της Αχαΐας.
Ο χώρος αυτός είναι που πριν από μερικές μέρες συγκέντρωσε την μήνη των φιλόζωων αφού στις αποθήκες του, όπως έδειξαν οι φωτογραφίες που ανέβασαν στο διαδίκτυο οι φιλόζωοι, ζούσαν κάτω από άθλιες συνθήκες διάφορα ζώα, ψυχορραγώντας και σπαρταρώντας από την πείνα. 

Όπως αναφέρει το «Πρώτο θέμα» οι εν λόγω καμήλες ταξίδεψαν με πλοίο της γραμμής από τον Πειραιά συνοδευόμενες από τον ιδιοκτήτη του πάρκου αναψυχής «Ιπποκάμηλος», Δάκη Βρασίδα, στον οποίον ανήκουν.

Η συναυλία, πάντως, στο Nammos της Μυκόνου συζητήθηκε για την χλιδή της, με ζάμπλουτους Άραβες να ανοίγουν δεκάδες σαμπάνιες στο όνομα της θρησκευτικούς τους γιορτής, διασκεδάζοντας με ναργιλέδες, με τους χορούς της κοιλιάς καλλίγραμμων χορευτριών και γενικότερα σε ένα αραβικό σκηνικό που είχε στηθεί ειδικά για την εκδήλωση.

Για το όλο θέαμα με τις καμήλες στο χλιδάτο πάρτι της Μυκόνου είχε στείλει επιστολή διαμαρτυρίας Πανελαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία στο Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ,  με θέμα την παραβίαση του νόμου 4039/2012 στην Μύκονο. Στην επιστολή αναφέρονται τα εξής:  «Αξιότιμοι κύριοι,

Η Ομοσπονδία μας γίνεται δέκτης καταγγελιών για την γελοιότητα με τις καμήλες σε συναυλία γνωστού τραγουδιστή, που έγινε πρόσφατα στη Μύκονο κατά παράβαση των νόμων και κάθε ηθικού ορίου. Σας στέλνουμε ενδεικτικά δύο από αυτές, που έχουν ήδη σταλεί στην ΕΛ.ΑΣ, και είμαστε βέβαιοι, ότι θα επιληφθείτε άμεσα και κατά παντός υπεύθυνου.

Σε μια χώρα που ο λαός της δοκιμάζεται επί 7 συνεχή έτη τέτοιες προκλητικές ενέργειες πρέπει να στηλιτεύονται και να τιμωρούνται παραδειγματικά οι υπαίτιοι. Δυστυχώς η κρίση που διανύει η χώρα μας είναι πρωτίστως κρίση αξιακή και τέτοια περιστατικά το επιβεβαιώνουν».






Οι Καμήλες της Κομοτηνής
(από blog που έχει κλείσει)

Κάποτε, την εποχή ακόμη που οι άνθρωποι ζεσταίνονταν τις παγωμένες μέρες του χειμώνα, καίγοντας μόνον ξύλα, ζούσε στην Κομοτηνή ένας καμηλιέρης, ο Βελιτίν Ντεβετζί. Οι καμήλες του Ντεβετζί πήγαιναν στις πιο δύσβατες

περιοχές της οροσειράς της Ροδόπης κι έπαιρναν ξύλα, ώστε να τα κατεβάσουν στην πόλη και να τα αγοράσουν οι άνθρωποι για να ζεσταθούν.

Σήμερα,οι καμήλες υπάρχουν μόνο σε φωτογραφίες και καρτ ποστάλ εκείνης της εποχής.


Η τελευταία καμήλα του Βελιτίν Ντεβετζί έγινε … λουκάνικα το 1968, ενώ ο καμηλιέρης αποχαιρέτησε τη ζωή πριν από λίγους μήνες. Οι αναμνήσεις, όμως, από εκείνα τα χρόνια είναι ολοζώντανες στη μνήμη του κτηνίατρου, Μεχμέτ Δεβετζήογλου, γιου του Βελιτίν.

Στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

Από τα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας η οικογένεια του Βελιτίν Ντεβετζί, ήταν η πιο γνωστή και πλούσια οικογένεια καμηλιέρηδων στην Κομοτηνή. 


«Ήμασταν μια πολύ παλιά οικογένεια καμηλιέρηδων στη Κομοτηνή, γι’ αυτό άλλωστε και το επίθετό μας είναι Ντεβετζί, που στα τουρκικά σημαίνει καμηλιέρης. Στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο παππούς μου ήταν

καμηλιέρης κι αυτό το επάγγελμα το συνέχισε και ο πατέρας μου μέχρι το 1968. Οι δουλειές μας πήγαιναν πολύ καλά. Εκείνα τα χρόνια δεν υπήρχαν δρόμοι και οι καμήλες ήταν το μόνο μέσο για τη μεταφορά φορτίων. Ο πατέρας μου είχε 10 καμήλες, με τις οποίες μετέφερε κυρίως ξύλα από το βουνό και τα πουλούσε στη πόλη. Τότε, στα σπίτια καίγανε μόνον ξύλα. Πελάτες του ήταν χριστιανοί και μουσουλμάνοι και οι καμήλες μας μετέφεραν τα ξύλα μέχρι την πόρτα των σπιτιών τους», είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Μεχμέτ Δεβετζήογλου.

Οι καμήλες του Βελιτίν Ντεβετζί σταβλίζονταν στην οδό Αδριανουπόλεως 43, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το σπίτι του Μεχμέτ Δεβετζήογλου. «Οι καμήλες είναι ζώα, που μπορούν να ζήσουν οπουδήποτε. Οι δικές μας τρώγανε ακόμη και χόρτα κι αγκάθια, που δεν τα τρώει κανένα άλλο ζώο. Εγώ μεγάλωσα ανάμεσα σε καμήλες και μάλιστα από μικρό παιδί βοηθούσα να τις ξεγεννήσουν. Η εγκυμοσύνη της καμήλας διαρκεί 13 μήνες και οι καμήλες μας γεννούσαν κάθε δεύτερο χρόνο. Επειδή έλεγαν ότι το γάλα της καμήλας κάνει καλό στο βήχα, καμιά φορά μας το ζητούσαν για αρρώστους.

Παρότι το γάλα της καμήλας είναι λίγο και φτάνει μόνο για να θρέψει το μικρό της, εμείς, όταν μας το ζητούσαν για αρρώστους, τις αρμέγαμε και το δίναμε. Το γεγονός ότι μεγάλωσα ανάμεσα στις καμήλες και η αγάπη μου γι’ αυτά τα ζώα, με ώθησε να σπουδάσω κτηνιατρική», ανέφερε ο κ. Δεβετζήογλου.


Η «διάσημη» καμήλα που έδωσε το γάλα της σε βασιλιά.
Στα 13 του χρόνια, ο Μεχμέτ Δεβετζήογλου ξεγέννησε μία καμήλα, το μικρό της οποίας έμελε να γίνει «διάσημο» στα χρόνια που ακολούθησαν. Όταν μεγάλωσε η καμήλα αυτή, το γάλα της το γεύτηκε ένας Άραβας βασιλιάς, ο

οποίος είχε έρθει στην Ελλάδα. 

«Το μικρό της καμήλας αυτής το πήρε ο Χαλίλ αγάς, ο οποίος είχε καφενείο. Κάποτε ήρθε στην Ελλάδα ένας Άραβας βασιλιάς, που έπινε μόνο γάλα καμήλας. Η καμήλα του Χαλίλ αγά είχε γάλα εκείνη την εποχή και την πήραν για τις ανάγκες του Άραβα βασιλιά. Ο Χαλίλ αγάς, που πέθανε πριν από έξι μήνες, τις αγαπούσε πολύ τις καμήλες. Η συγκεκριμένη, επειδή ήταν πολύ καλοζωισμένη έζησε 27-28 χρόνια, δηλαδή σχεδόν 4 με 8 χρόνια περισσότερο από το μέσο όρο. Όταν πέθανε, ο Χαλίλ αγάς αγόρασε μία καμήλα από την Τουρκία, αλλά επειδή απαγορευόταν η εισαγωγή της στην Ελλάδα, την άφησε στα Ίψαλα και πλήρωνε για να τη συντηρούν και μάλιστα πήγαινε και την έβλεπε», αναφέρει ο Μεχμέτ Δεβετζήογλου.

Τι απέγιναν οι καμήλες του Ντεβετζί;

Τα χρόνια πέρασαν, φτιάχτηκαν δρόμοι, τα βουνά δεν ήταν πλέον δύσβατα και στη δεκαετία του 60 έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα φορτηγά, που μετέφεραν τα ξύλα στην πόλη.

«Μέχρι να γίνουν οι δρόμοι, είχαμε το μονοπώλιο της μεταφοράς ξύλων. Όταν άρχισαν να γίνονται οι μεταφορές με φορτηγά, οι δουλειές άρχισαν να χαλάνε και το 1968 ο πατέρας μου σταμάτησε να ασχολείται μ’ αυτό το επάγγελμα», πρόσθεσε ο κ. Δεβετζήογλου.

Τι απέγιναν, όμως, οι καμήλες; Επειδή δεν συνέφερε πλέον να τις συντηρεί, ο καμηλιέρης Βελιτίν αποφάσισε να τις αποχωριστεί. Λόγω κενού στη νομοθεσία, όμως, δεν επιτρεπόταν η σφαγή καμήλας. Τελικά, κάποιοι βουλευτές βοήθησαν τον Ντεβετζί και βγήκε άδεια για τη σφαγή. Με πόνο καρδιάς, ο Βελιτίν έστειλε τις καμήλες του στο σφαγείο. Έτσι, οι τελευταίες καμήλες της Κομοτηνής έγιναν νοστιμότατα λουκάνικα. Ο Βελιτίν Ντεβετζί δεν τις ξέχασε ποτέ και κάθε φορά που η τηλεόραση έδειχνε κάποιο ντοκιμαντέρ με καμήλες, αναπολούσε τις παλιές καλές μέρες. 




_______________________
Εικόνες
'Εξω από το σπίτι μου σήμερα το πρωί, οι καμήλες επιστρέφουν.

Στην Ψαρρού οι καμήλες  (1η Σεπτεμβρίου)
Στην Ψαρρού οι Ragheb Alama  Mustafa Sandal και Αντώνης Ρέμος (31 Αυγούστου)

Στο Fb  τα σχόλια: 

4 σχόλια:

  1. Δάφνη μου,εστιάζεις στην κακοποίηση και φοβάμαι ότι σου διαφεύγει κάτι σημαντικό.Η Μύκονος πουλάει Μύκονο και αυτό θα πρέπει να συνεχίσει να κάνει.Ο Αθηναίος ακριβώς επειδή δεν είναι κοσμοπολίτης,θέλησε να την κάνει Αθήνα και στο βαθμό που το πέτυχε καταγράφεται σαν ζημιά για το νησί.Τώρα ο Άραβας θέλει να την κάνει Αραβία.Δεν θα σχολιάσω τον Άραβα.Το θέμα δεν είναι ο ταξιδιώτης που θέλει να κουβαλάει την πατρίδα του όπου κι αν πάει.Δικό του το πρόβλημα,αλλά και δικό μας όταν του δίνουμε την δυνατότητα.Το θέμα λοιπόν είναι η διαφοροποίηση του τουριστικού προϊόντας και μάλιστα χωρίς μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.Χρειάστηκαν χρόνια σκληρής δουλειας για να εδραιώσει η Μύκονος την φήμη της σας τόπος ιδιαίτερος και μοναδικός.Στα 45 χρόνια που είμαι εδώ είδα να ενσωματάνει όσα άντεχε, ώστε να είναι επιθυμητή χωρίς να χάσει τον χαρακτήρα της.Εδώ όμως πρόκειται για αυτούσια μεταφορά ένος τόπου μεσα σε ένα άλλο τόπο.Η εικόνα που βγήκε σε όλοτον κόσμο είναι άμμος,αραβική σκηνή,καμήλες,ένας κιτς πολυέλαιος,ναργιλέδες,Άραβες και Τούρκοι τραγουδιστές και χορεύτριες.Αυτό πουλήσαμε.Όμως ενώ τα θέλω τα δικά μου ταυτίζονται με τα θέλω τα δικά σου όπωςτα περιγράφεις,ζητούν ακόμα κάτι.Με χαρά να φιλοξενούμε τους διάσημους και μη στο δικό μας σπίτι,στο δικό μας περιβάλλον.Αυτό κάνει η Μύκονος χρόνια τώρα,με αξιοθαύμαστη ευλυγησία διατηρώντας συγχρόνως τον χαρακτήρα της

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα και βέβαια συμφωνώ μαζί σου αγαπητέ μου Μερμελέχα.

      Με αφορμή την καμήλα (που παραδοσιακά ζούσε στην Ελλάδα και την έχουμε στα σχέδια των πρώτων περιηγητών),θέλησα
      να θυμίσω ότι πάντα είχαμε τριφύλλια Ιρλανδών και Τετάρτες Ιουλίου ή ιταλικά στη σειρά μα αυτά, όπως και το τι γίνεται μέσα σε ένα μαγαζί ή σε ένα πάρτυ δε χάλασαν την εικόνα του νησιού.

      Τη Μύκονο θεωρώ ότι τη βλάπτουν οι παρανομίες κι οι αυθαιρεσίες. Η εξαφάνιση της ξερολιθιάς, οι φοίνικες σε κάθε κήπο, η καταπάτηση παραλιών με ηχορύπανση και ομπρέλες παράνομες που διώχνουν τον επισκέπτη, τα χρώματα, οι ταμπέλες, οι λαδομπογιές.

      Αυτό που λέω, και πιστεύω συμφωνείς, είναι ότι δε θα κατηγορήσω τον επισκέπτη αλλά το Δήμο μου που δε νοιάζεται να διαφυλάξει αυτή την εικόνα που αποδίδει και με τόσο κόπο χτίστηκε.

      Διαγραφή
  2. Τα αστρονομικά κέρδη ιστορικά δεν τα "απολαμβάνει" ούτε η χώρα μα ούτε και ο τόπος. Άσε που συνήθως αυτά τα κέρδη είναι στην φύση τους να είναι ασύμβατα με "νόμιμες" διαδικασίες. Οπότε έτσι, η ομπρέλα με την ξαπλώστρα θα πάει μέχρι το κύμα, θα απλωθεί σε όλη την παραλία, θα κάτσει και ο μπράβος να φυλάει τα κεκτημένα του μαγαζάτρα και θα τσιμεντωθούν τα παντα ώστε να έρθει και εκεί ο πολιτισμός και κατ' επέκταση ο πλούτος, που ποτέ όμως οι περισσότεροι θνητοί δεν θα γευτούμε. Η νομιμότητα προσαρμόζεται...αναλόγως τους καιρούς και τα πρόσωπα. Το μέτρο που αποζητάτε έρχεται σε αντίθεση με τα κέρδη και τα αστρονομικά ποσά, γιατί το κέρδος θέλει περισσότερο κέρδος για μπορέσει να υπάρξει...

    υ.γ για τις καμήλες συμφωνώ μαζί σας. Υπήρχαν καμήλες αλλά μάλλον ήταν πολύ οθωμανικές για τον Καποδίστρια, οπότε απλά τελείωσαν παρέα με τους Οθωμανούς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δίκιο έχετε, είναι δύσκολο.
      Η Μύκονος τα έχει καταφέρει κατά πολύ όμως. Με πολλά λάθη, πολλές παρανομίες δυστυχώς. Εμείς οι κάτοικοι εκεί προτείνω να εστιάζουμε κι όχι σε βεντέτες κατά τραγουδιστών ή εθνικοτήτων όμως.

      Διαγραφή