Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2014

Το Βερολίνο; Εντελώς― άλλη λέξη δεν έχω


Ήρθα στο Βερολίνο με τις φίλες μου, πολύ κολακευμένη και ευγνώμων που με θέλουν μαζί τους, διότι δεν κρύβω τις αμέτρητες παραξενιές μου. (Μόνο το τι δεν τρώω αν σας πω θα γράψω νέο Λευϊτικό, όσο για το τι με ενοχλεί σε κάθε βήμα… ας μην τα λέμε).

Το Βερολίνο δε χρειάζεται να σας το πω, είναι… είναι … ΕΝΤΕΛΩΣ―Αυτή είναι η λέξη μου διότι δεν είναι αυτό που νομίζαμε, αυτό που περιμέναμε από ταινίες και βιβλία ή έστω από το λατρευτό Berlin του Lou Read (το οπoίο εξέφρασε τα νιάτα μου για λόγο ιδιαίτερα προσωπικό που λίγοι ξέρουν). Είναι η πόλη του πολύ και του ελεύθερου μα με μια θλίψη του Ανατολικού και θλιβερά αποτυχημένου Κομμουνισμού πλάι στα παζάρια, τα γυαλιστερά αυτοκίνητα και την πολύ ιδιότυπη φτώχεια της Δύσης με την πορνεία, τα ψεύτικα βυζιά και τα καλά κρασιά.

Η Γερμανία για όλους μας είναι ένας τόπος ιδεατός. Ο Γκαίτε, ο Βάγκνερ, ο Τόμας Μαν κι ο Μπρέχτ, οι πόλεμοι κι η σύγχρονη δουλεία, η Γκεστάπο των παππούδων και του Μαρξ και των βιβλίων κάνουν πιο πολλές τις ιστορίες και τις ταινίες από τις εντυπώσεις. 'Don't mention the war' σκέπτεσαι όπως έλεγαν στο Faulty Towers αλλά δε γίνεται κι όχι επειδή οι λόφοι του Βερολίνου είναι τεχνητοί (από τα μπαζώματα ερειπίων του πολέμου) ούτε από προπαγάνδα και προκατάληψη αλλά γιατί οι ίδιοι οι Γερμανοί θέλουν να μην ξεχάσουν. Σε μια λεωφόρο μια Συναγωγή, σ' ένα στενό μια ανάμνηση κι αυτό και για μένα που αγαπώ σκοτάδια κι αναμνήσεις και που πιστεύω πως μας φτιάχνει η Ιστορία μας, είναι ένας από τους λόγους που εδώ ένιωσα το εντελώς κι απόλυτα και το πολύ εντέχνως που αλλιώς (ακόμα) δύσκολα να σας το εκφράσω. 
Επιφυλάσσομαι όμως.
Κι ως τότε πάω να κοιμηθώ με υπνωτικά μήπως και καταφέρω να συγχρονιστώ με τις φίλες μου. 
_________________________
Εικόνα
Η γράφουσα κι η Άννα Φρανκ

14 σχόλια:

  1. Χαίρομαι κι εγώ με τη χαρά σου, σαν να τρύπωσα στην τσάντα σου και να σε συντροφεύω.
    Απόλαυσέ το, ρούφα σαν σφουγγάρι και δείξε μας και μας.
    Καλή διαμονή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ Στεφανάκι μου εσύ θα λάτρευες τούτη την αντίθεση του έξω μαυρίλα και πλούσιο graffity κι εντός μινιμαλιστικό design..
      Ευχαριστώ!

      Διαγραφή
  2. Το βρήκες βλέπω το γκραφιτι που εφτιαξα για σένα! Σε πέτυχα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σάκη μου υπονοείς ότι στην προηγούμενη ζωή ήμουν η Άννα Φρανκ;
      Με πέτυχες λοιπόν κι ευχαριστώ!
      Καλή σου μέρα!

      Διαγραφή
    2. Επιφυλάσσομαι...μάλλον το ημερολόγιο αυτό και κάποιες οπτικές ομοιότητες, περιγελούν τους υπαιγμούς μου...

      Να περάσεις καλά εκεί και να σου μείνει το ταξίδι σου αξέχαστο, εύχομαι...και να κάνεις αμαρτωλό nightlife, επιβάλλεται νομίζω...

      Διαγραφή
    3. Ό,τι κάνω είναι αμαρτωλό..
      ειδικότης μου.

      Διαγραφή
  3. Είναι μία από τις πόλεις της Γερμανία που, ενώ δεν την έχω επισκεφτεί ποτέ, την αγαπώ ιδιαίτερα μέσα από τα βιβλία, τις ταινίες και τις φωτογραφίες. Θέλω οπωσδήποτε να την επισκεφτώ, με αφορμή τη δεκάμηνη παραμονή μου στη Γερμανία.
    Να περνάς όμορφα Δάφνη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τη λάτρεψα τη λέξη σου "εντελώς"!
    Όπως και τις φωτό που είδαμε στο φέις!
    Θα σταθώ και τις παραξενιές σου που μου άρεσαν! Μου αρέσουν οι ιδιότροποι άνθρωποι ...ξέρουν τι θέλουν και πώς! Δεν είναι κακό!
    Καλά να περάσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις καλή καρδιά γι αυτό αντέχεις τους παράξενους
      και σε θαυμάζω γι αυτό.
      --Μα, απ' ό,τι μου λένε οι φίλες δεν είμαι αφόρητη όσο νομίζω (ίσως γιατί γελάω πολύ).

      Ευχαριστώ για τις ευχές,
      Καλό ξημέρωμα Αριστέα μου!

      Διαγραφή
  5. Βερολίνο λοιπόν και εντελώς καλά να περάσεις!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή