Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

Αγγελος Μαστοράκης RIP


ΚΗΔΕΙΑ ΣΤΟ ΣΧΙΣΤΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ 
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12 ΦΕΡΟΥΑΡΙΟΥ 15.00
Η ΚΗΔΕΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ


Ο Άγγελος με την αγάπη για τα comics και την επιστημονική φαντασία ήταν παρών στο περιβάλλον των εφηβικών μου χρόνων με τη καθησυχαστική beatnik  γενειάδα και το χιούμορ του. Pop Eleven, Δεξαμενή, πιο πολύ Εξάρχεια και Jazz Rock του Μπαράκου.

Για πολλά χρόνια ήμασταν γείτονες στο Λυκαβηττό.
Σε μια περίοδο της ζωής μου που εγκυμονούσα ένα ισόβιο πόνο ανέβαινε δυό στενά πιο πάνω τα ατέλειωτα καλοκαιρινά μεσημέρια με μπύρες (για εκείνον και τον Κύριο Kastell) και ακούγαμε μουσική κουβεντιάζοντας για Λογοτεχνία και Ποίηση. Συναντιόμασταν στον Boris Vian και τον Richard Brautigan, χωριζόμασταν στον Raymond Chandler και είχε διαγνώσει ότι ζούσα κάπου εντός Fitzgerald πολύ πριν τον ανακαλύψω. 
 Σήμερα ταξιδεύει στο βαρκάκι που πήρε τον Bowie, κουρασμένος κι αυτός απ' τον καρκίνο μα όχι από τα χρόνια και τη ζωή.

Δεν αγαπούσε τα κοινωνικά δίκτυα αλλά, 
πριν την κοινωνική κηδεία που με συνέπεια επέλεξε,
εμείς σ' αυτά τον τιμούμε. 
Σας φέρνω εικόνες και λίγα λόγια φίλων, επικήδεια, εις μνήμην:


Όπως τον γνώρισα, με παλιούς φίλους (Νίκο και Γιάννη) έξω από το πρώτο Pop Eleven Free Shop, χαμηλά στη Σκουφά



Στο πρώτο Pop Eleven Free Shop, χαμηλά στη Σκουφά κι εδώ με Φαληρέα, Αρκούδη, Μεταξά...



μια ιστορία που μου είχε διηγηθεί κάποτε ο Αγγελος Μαστοράκης, ο αηαπημένος φίλος που συγχωρέθηκε σήμερα, και την είχα δημοσιεύσει στο ‪#‎Newpost‬. για το καλό κατευόδιο, με ένα χαμόγελο:
Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, συναντήθηκε με τα σινεμά η ταινία «Happy Day» του Παντελή Βούλγαρη. Ένα από τα χειρότερα φιλμ που έχω δει ποτέ, αλλά δεν είναι εκεί το θέμα μας. Το θέμα μας είναι ότι η ταινία συνοδευόταν από ένα συναρπαστικό σάουντρακ που έφερε την υπογραφή του Διονύση Σαββόπουλου. Όταν ο Σαββόπουλος έγραφε ακόμη μουσική και όχι σχολικά εγχειρίδια, αλλά ούτε εκεί είναι το θέμα μας. Το θέμα μας είναι ο Μιχάλης Μενιδιάτης!
Ο οποίος Μιχάλης Μενιδιάτης τραγουδούσε το άσμα «Η θητεία», ένα τραγούδι σε δρόμους λαϊκούς που περιλαμβανόταν στο σάουντρακ του «Happy Day». Μια τραγουδάρα ολκής για να είμαι πιο ακριβής, ένα ακαριαίο όσο και απρόσμενο σουξέ της εποχής. Τόσο επιτυχημένο που απαιτούσαν άπαντες να το ακούσουν στις κατά καιρούς συναυλίες του Σαββόπουλου. Όπως εκείνη τη συναυλία την κομματική που είχε οργανώσει το ΚΚΕ εσωτερικού και είχε καλέσει τον Νιόνιο να τραγουδήσει και είχε πει «ναι» αυτός και είχε υποσχεθεί ότι θα έφερνε μαζί του τον Μενιδιάτη. Και τον έφερε, όντως, αλλά με το μπήκε ο τραγουδιστής στην αίθουσα κόντεψε να του έρθει κόλπος!
Τι είχε συμβεί; Είδε τις σημαίες με τα σφυροδρέπανα να κυματίζουν πλάι στις ελληνικές (ΚΚΕ εσωτερικού γαρ…) και τα έπαιξε ο δόλιος. Διότι η οικογένεια Μενιδιάτη ήταν γνωστή για το εθνικόφρον παρελθόν και πεντιγκρί της και αυτά τα πράγματα την αναστάτωναν σφόδρα.Οπότε έκανε μεταβολή και το ‘κοψε στο κοντό να φύγει και τα κάνανε πάνω τους οι διοργανωτές. Διότι την είχαν διαφημίσει τη συμμετοχή του, διότι είχαν μαζέψει ένα σωρό κόσμο, διότι θα ρεζιλεύονταν. Κι έτρεξαν αμέσως στον φίλο μου τον Άγγελο, που έκανε την ηχοληψία κι ήταν της πιάτσας και κατείχε πέντε πράγματα παραπάνω από το πώς σκέπτονταν η νύχτα και οι λειτουργοί της και τον παρακάλεσαν να σώσει την κατάσταση.
Τι να κάνει κι αυτός, πήγε, τον έπιασε τον Μενιδιάτη στην πόρτα. Κι ακολούθησε διάλογος:
Άγγελος: Τι συμβαίνει κύριε Μιχάλη, πού πάτε;
Μενιδιάτης: Πού να πάω, δεν τα βλέπεις όλα αυτά εδώ πέρα με τα κουμμούνια;
Άγγελος: Σιγά τα κουμμούνια, παραμύθι είναι. Όλα για το μπερντέ γίνονται.
Μενιδιάτης: Πες το ρε παιδάκι μου κι ανησύχησα!
Και επέστρεψε και τραγούδησε και σάρωσε κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.




Ένα αντίο (κι ενα δημόσιο "ευχαριστώ") στον Άγγελο Μαστοράκη, τον άνθρωπο που όσο πολύ λίγοι προώθησε την υπόθεση των ελληνικών κόμικς σ' ένα μεγάλο κοινό μέσω του ενθέτου "9".
Σε αυτά που έγραψαν ήδη ο Christos Xanthakis και ο Spiros Derveniotis για το θάνατο του Άγγελου Μαστοράκη θα ήθελα να προσθέσω ότι από την δημιουργική του τρέλα εκτός από τα κόμικς και την επιστημονική φαντασία "σκάφτηκαν" κι άλλοι τομείς της κοινωνίας μας και του πολιτισμού της. ‬
‪Ο Άγγελος υπήρξε μουσικός και ηχολήπτης σε μια εποχή που οι κονσόλες ήταν θηρία ανήμερα, τραβήχτηκε με τον ελληνικό κινηματογράφο, συμμετείχε και εξέδωσε εναλλακτικό τύπο, μετέφρασε βιβλία και ταινίες, ίδρυσε το Φεστιβάλ SFF-Rated κι έμπλεξε με ένα σωρό άλλες δραστηριότητες που ούτε καν γνωρίζω. ‬
‪Πάνω από όλα όμως ήταν ένας άνθρωπος που άλλαζε τους ανθρώπους γύρω του μέσα από την προσωπική επαφή. Και όντας ένας από αυτούς που ειλικρινά ευεργετήθηκαν από αυτή τη σχέση ζωής μαζί του θέλω σήμερα να τον ευχαριστήσω, χωρίς να μπορώ ακόμα να τον αποχαιρετήσω. ‬
‪Αφήνει μια Τρύπα στην καρδιά πολλών ανθρώπων...‬

Άγγελος Μαστοράκης

Έφυγε σήμερα από κοντά μας ο Άγγελος, η κηδεία του θα γίνει την Παρασκευή στις τρεις στο νεκροταφείο Σχιστού.

O Άγγελος Μαστοράκης στο 6ο Φεστιβάλ ΕΦ Ερμούπολης, 2012 (φωτ. Ν.Α.)
O Άγγελος Μαστοράκης στο 6ο Φεστιβάλ ΕΦ Ερμούπολης, 2012 (φωτ. Ν.Α.)

Ο Άγγελος Μαστοράκης υπήρξε υπεύθυνος έκδοσης του περιοδικού 9 ενώ παλιότερα είχε εκδώσει το περιοδικό Nova (1978 και 1993-1994, σε δύο διακριτές περιόδους).

Είναι ιδρυτικό μέλος Αθηναϊκής Λέσχης Επιστημονικής Φαντασίας. Έχει υπηρετήσει πρόεδρος του ΔΣ της για τέσσερις θητείες και αντιπρόεδρος δύο ακόμα.

Από τον Ιούνιο του 2000 ως τον ίδιο μήνα του 2010 που το περιοδικό διέκοψε την κυκλοφορία του, ο Άγγελος Μαστοράκης υπήρξε υπεύθυνος έκδοσης του ένθετου 9 της Ελευθεροτυπίας. Σε κάθε τεύχος του περιοδικού (με λίγες εξαιρέσεις) συμπεριλαμβανόταν ένα διήγημα επιστημονικής φαντασίας από τη μοντέρνα διεθνή και ελληνική σκηνή. Έτσι το αναγνωστικό κοινό εξοικειώθηκε με συγγραφείς και τάσεις της σύγχρονης επιστημονικής φαντασίας ενώ πολλοί νέοι έλληνες συγγραφείς είχαν για πρώτη φορά τη δυνατότητα να αναδείξουν τη δουλειά τους σε ένα μέσο ευρείας κυκλοφορίας. Συνολικά ο Μαστοράκης έκανε αποδεκτά και δημοσίευσε 123 διηγήματα 38 ελλήνων συγγραφέων. Το περιοδικό δημοσίευε επίσης συχνά κόμικς επιστημονικής φαντασίας, κυρίως γνωστών ξένων δημιουργών αλλά και πολλών ελλήνων, μικρότερης συνήθως έκτασης.

Ο Μαστοράκης εξήγησε, μιλώντας στην εφημερίδα Πυξίδα, ότι ο διακριτικός προσανατολισμός του περιοδικού προς την επιστημονική φαντασία οφείλεται στην «προσωπική του τρέλα»: «Επειδή αγαπώ την Επιστημονική Φαντασία έχω πάντοτε ένα 16σέλιδο στη μέση του 9 (...) ένα άλμπουμ το οποίο ολοκληρώνεται σε 3 ή 4 συνέχειες. Εκεί θα παρατήρησες ότι οι περισσότερες ιστορίες είναι επιστημονικής φαντασίας. Αυτή είναι η προσωπική μου τρέλα. Αν το έκανε κάποιος άλλος, που θα του άρεσε πάρα πολύ το αστυνομικό, ίσως να είχε αποφασίσει ότι στο κέντρο θα έβαζε αστυνομικές ιστορίες, που μπορεί να βρεις εξίσου πάρα πολύ καλές».

Για την επιστημονική φαντασία συμπλήρωσε, στην ίδια συνέντευξη: «(...)νομίζω ότι η επιστημονική φαντασία είναι η σύγχρονη λογοτεχνία. Ίσως είναι λίγο υπερβολικό αυτό που λέω, αλλά εγώ αυτό πιστεύω. Νομίζω ότι είναι η μοναδική λογοτεχνία που μπορεί να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του μέλλοντος, του πράγματος αυτού που έρχεται. Τέλος πάντων επειδή αγαπώ την επιστημονική φαντασία ας ελπίσουμε ότι όσοι άνθρωποι γράφουν εφ, κάποια στιγμή θα ‘ρθουν σε επαφή μαζί μου για να τους δημοσιεύσω. Εγώ είμαι φανατικός λάτρης της εφ και προσπαθώ μέσα από το 9 να βοηθήσω στην διάδοση της». Και αλλού: «(Πρέπει) να γίνει επιτέλους κατανοητό πως η επιστημονική φαντασία είναι το μοναδικό λογοτεχνικό είδος που παρακολουθεί βήμα βήμα την εξαίσια και ταυτόχρονα αγωνιώδη πορεία της ανθρωπότητας προς το μέλλον, τη μεγαλειώδη και συνάμα τραγική περιπέτεια του Ανθρώπου» (9,τ. 72, 2001).

Ο Μαστοράκης επιμελήθηκε και προλόγισε την ανθολογία 9ΕΦ (έκδοση Χ.Κ. Τεγόπουλος, 2004) με διηγήματα επιστημονικής φαντασίας που είχαν δημοσιευθεί πρωτύτερα στο 9. Προλόγισε επίσης την ανθολογία της ΑΛΕΦ ΕΦΦάνταστες ιστορίες, με διηγήματα επιλεγμένα από τα λογοτεχνικά εργαστήρια της Λέσχης.

Συμμετείχε με την ανακοίνωση «Το έπος των Μεταβαρόνων: τρεις βασικοί άξονες της διήγησης και η δυναμική τους» στο 3ο συνέδριο κόμικς της Μυτιλήνης. Η ανακοίνωση συμπεριλήφθηκε στον τόμο με τα πρακτικά του συνεδρίου, Θέα από ψηλά (εκδ. Ηλίβατον, 2010).
________________________________________________


4 σχόλια:

  1. Είχε κοφτερό μυαλό, μόρφωση σε πολλούς και διάφορους τομείς, ήταν δίκαιος, επιδέξιος, πολυπράγμων, καλλιεργημένος και ιδιόρυθμος καλλιτέχνης με άποψη γιά τα πράγματα.
    Περπάτησε στην κορφή των τομέων με τους οποίους ασχολήθηκε.
    Είχαμε την ίδια ηλικία. Γνωριστήκαμε στα φοιτητικά μας χρόνια και γίναμε φίλοι. Τίποτα δεν άλλαξε μεταξύ μας έκτοτε. Συχνάζαμε κι'ανταμωνόμαστε στα ίδια στέκια. Είχαμε πολλούς κοινούς φίλους, ακόμα και σήμερα. Με βρήκε να δουλεύω στην Ελευθεροτυπία όταν ήρθε και ανέλαβε την έκδοση του ένθετου περιοδικού 9. Η φιλία μας ανανεώθηκε. Τρώγαμε μαζί απέναντι στην οδό Πυθέου στην ταβέρνα του Θωμά δυό-τρεις φορές τη βδομάδα και λέγαμε τα δικά μας πριν ξαναχωθούμε στο μαγγάνι.
    Η οδύνη μου είναι μεγάλη.
    Φίλε θα μου λείψεις.
    Καλό σου ταξίδι
    Αντώνης Μακραντώνης γιά τους φίλους ο τσίτας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τσίτα χίλια ευχαριστώ για το σχόλιο.
      Δεν ξεχνιέται ο Άγγελος...

      Διαγραφή