Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011

"Ο Δρόμος που δεν πήρα" κι η άμμος που έφερε η βροχή

ανάποδος καιρός στο Γιαλό, 2004
         Καφέ βροχή τη νύχτα έφερε ο νοτιάς. "Μας φέρνει της Αιγύπτου κλίμα είπε ο Mr Kastell, καθώς, ως Μαντάμ Νώε η Mme Kastell έστυβε τις πιο παχειές πετσέτες της που μούλιαζαν στο πρεβάζι.
  
     Και με τη σκούπα ανά χείρας μέσα από τις χαραμάδες τον ένιωσα τον άνεμο της επανάστασης της άλλης της προαιώνιας... (μόνη, με κύριο μακάριο επί καναπέ σαν μιά στα τότε που η σκούπα γίνεται σκουπόξυλο για μακρινά ταξίδια―αν με καταλαβαίνουν οι κυρίες...)
      Όμως μέχρι κιβωτού θα αντισταθούμε στα κοπλάν, (ή όπως λέγονται) εκείνα τα ακαλαίσθητα τα δήθεν, που περνούν και για "οικολογικά" επειδή τάχα εξοικονομούν ενέργεια ή σώζουν δάση.
      Ώρα να το ξανασκεφτείτε. Για σάς σήμερα δεν το ψάχνω, οι πληροφορίες είναι παντού.
    Τα δάση  του Αμαζονίου δεν κόβονται για τα παράθυρά σας. Αντίθετα, πολύ πιο κοντά μας, καλλιεργούνται επί τούτου δένδρα για ξυλουργεία, ευεργετώντας χλωρίδα, πανίδα,  όζον κι εργατική τάξη όσο και την αισθητική κουλτούρα όλων μας. Όσο για τα εργοστάσια που κατασκευάζουν τα ψευδο-οικολογικά σας κουφώματα ήδη έχουν μολύνει ποτάμια και χωριά (μακριά σας) κι όταν αλλάξει η μόδα και τα αλλάξετε θα μολύνουν και τη δική σας γειτονιά. 
       Αν δε το σπίτι σας είναι παλιό σαν το δικό μου, η τιμή κατακορύφως πέφτει με τα πλαστικά, τα βολικά και τάχα ανθεκτικά.
      Πολλές επιλογές έχει καθένας στη ζωή του διότι όπως το είπε ο Ρόμπερτ Φροστ, "ο ένας δρόμος σ΄άλλον οδηγεί"  και ζούμε με τις επιλογές μας, τυχαίες συνήθως και, σε περιπτώσεις σαν τη δική μου με προτεραιότητα μάλλον αισθητικών κριτηρίων.
     Διότι η δική μου επιλογή (μιά από τις λίγες για τις οποίες δε μετάνιωσα, μα αυτό είναι άλλη κουβέντα) ήταν η πολυτέλεια έναντι των ανέσεων. Luxury versus Comfort.
    Γι αυτό, με αφορμή την καφετιά Αιγυπτιακή βροχή, στύβοντας και βάζοντας στο πλυντήριο τις παχιές μυρωδάτες μου πετσέτες απαγγέλλω το αγαπημένο ποίημα του Robert Frost  (που αν δεν έχετε κοντά σας το Μπλε Βιβλίο με τις μεταφράσεις μου ["Όνειρο μέσα σε Όνειρο"] που σας το συστήνω με άσβεστο ενθουσιασμό και καμάρι μπορείτε να το βρείτε στο The Kastellakia Records).  
      Τολμώ να μιλώ έτσι ματαιόδοξα διότι σκοπίμως δεν εκδίδω ετησίως για να μπορώ να καμαρώνω για τα βιβλία μου. Και επειδή θέλω να βγω να περπατήσω τώρα που κόπασε για λίγο η καταιγίδα  σας μεταφέρω βιαστικά (αλλά με προσοχή) το αγγλικό πρωτότυπο. 
                                 _______________________________________________




Αυτό και άλλες μεταφράσεις  μου  ( εκδοθέντα στο 'Ονειρο μέσα σε όνειρο') 

                                      
ή το πρωτότυπο:             
                                        
                                         Τhe Road Not Taken 
                                                                    by Robert Frost 
                                   Two roads diverged in a yellow wood,
                                    And sorry I could not travel both
                                 And be one traveler, long I stood
                                And looked down one as far as I could
                                To where it bent in the undergrowth;
                  Then took the other, as just as fair

And having perhaps the better claim,

Because it was grassy and wanted wear;

                 Though as for that, the passing there

         Had worn them really about the same,
               And both that morning equally lay

In leaves no step had trodden black 
Oh, I kept the first for another day!

            Yet knowing how way leads on to way,
 
I doubted if I should ever come back.
                           I shall be telling this with a sigh

Somewhere ages and ages hence:
 two roads diverged in a wood, and I --
 
I took the one less traveled by,
  
                          And that has made all the difference.
                                         
  Κατασκοπεύστε μας: Μύκονοs live



    



                           












2 σχόλια: