Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Κυριακή, 2 Αυγούστου 2015

Δικό μου το παιδί κι ό,τι θέλω το κάνω;



Βράδυ με φίλη μου πίναμε ένα μπουκάλι κρασί σε εστιατόριο πλάι στη θάλασσα ενώ τα δυο παιδάκια της έπαιζαν με άλλα παιδιά. Ξαφνικά βλέπω μια άγνωστη γυναίκα να έχει τραβήξει παράμερα το αγοράκι και να το χτυπάει. Τρέξαμε βέβαια κι η φίλη μου διαμαρτυρήθηκε.
―Μα δεν έδειρα μόνο το δικό σας, και ο δικός μου τις έφαγε,  απάντησε η γυναίκα.

Απίθανο; Όμως η φίλη μου δεν το άφησε εκεί, προσπάθησε να της εξηγήσει ότι θα επεμβαίναμε και το «δικό της» αν έδερνε, ότι ένα παιδί δεν είναι «δικό μας» με την έννοια «του βάζω φωτιά και το καίω» που είναι τα άψυχα αλλά είναι δικό μας ως ευθύνη και έγνοια.
Τι αποτέλεσμα έφερε η επέμβασή μας;
Χέρι στη μέση, πόδια ανοιχτά και με φωνή στεντόρεια:
―Δε θα μου κάνετε μάθημα ΕΣΕΙΣ που όποιος κι αν κοιτάξει, κυρά μου, θα καταλάβει ποια  ξέρει να αναθρέψει παιδί και ποιες όχι, είπε δείχνοντας με το χέρι εμάς τις δύο και το μπουκάλι κρασί που πάγωνε στον ασημένιο κάδο. 
Φαίνεται κατά κάποιο σύστημα αξιών ικανή μάνα σε κάνει το να τρέχεις πίσω από τα νήπια που παίζουν (κι όταν γουστάρεις να τα πλακώνεις και στις φάπες) μα να αναθρέψεις παιδί δε μπορείς αν νοιάζεσαι πώς ντύνεσαι κι αν χαίρεσαι με τη φίλη σου το κρασί σου.

Κι ακόμα, κατάλαβα, ότι το ξύλο στα παιδιά έχει απαγορευτεί μα, όπως και στα ζώα, πολλοί δεν το βλέπουν σαν έγκλημα. Έγκλημα, όμως, είναι να πίνει μια μάνα κρασί με τη φίλη της.

Και δυστυχώς η συγγνώμη και το να παραδέχονται το λάθος τους είναι δείγματα πολιτισμού απλησίαστα για πολλούς ανθρώπους γύρω μας.
_________________________
Λίγα σχόλια που ξεχώρισα από τη δημοσίευση του ανωτέρω στο FB 
Νικος Αναστασοπουλος ......ετρωγα πολυ ξυλο μικρος κι ευχομουν να πεθανει ο πατερας μου.το να με γλυτωνε καποιος μονο μια φορα δεν μου λεγε τιποτα.η καταγγελια ειναι η καλυτερη λυση.

Έχω φάει ξύλο από τον πατριο μου άλλες φορές δίκαια...
  • Evita Lykou Μα σήκωσε χέρι στο ξένο παιδί, και δεν φωνάξατε την αστυνομία επί τόπου; (Όχι, δεν θεωρώ ότι είναι "μικρότερο κακό" να χτυπάει το δικό της παιδί, είναι ακριβώς το ίδιο, όμως εκεί μας πιάνουν όλα αυτά που είπατε παραπάνω, τα "τί ανακατεύεσαι" και δεν συ...Δείτε περισσότερα
    • Daphne Chronopoulou Evita Lykou Δυστυχώς εκείνη τη στιγμή δεν είχαμε την ετοιμότητα. Φταίει και που ζούμε σε ένα τόπο με το πολύ10 αστυνομικούς όλους κι όλους.. Κανονικά έπρεπε να κάναμε καταγγελία για να σωθεί το δικό της. Εκ των υστέρων μετανιώνω.

      • Daphne Chronopoulou Καλά κάνεις και το λες. Τώρα θα καλούσα αστυνομία για παιδί ή σκυλί. Μου έγινε μάθημα.
      • Lennah Foka · 
        Καλη η αστυνομια, αλλα μεχρι να ερθει της ριχνεις δυο χαστουκια. Οπως αυτη απλωσε χερι σε ξενο παιδι. Φανταστειτε...θα δερνατε εσεις ξενο παιδι? εγω δε μπορω να το διανοηθω, Απλα θα φωναζα τους γονεις του να το μαζεψουν. Αυτο που εκανε δειχνει διαταραχη, και σιγουρα ολο και καποιος θα σας εδινε συγχαρητηρια για τα χαστουκια, μιας και δε προλαβε να της τα ριξει, το πιο πιθανο ο συζυγος της -αν εχει-φανταζομαι τι θα ζει μ αυτη τη νευρωτικη......
      • Daphne Chronopoulou Το θέμα είναι ότι δε μπορώ να δείρω για να αποδείξω ότι δεν κάνει να δέρνουμε.
  • Maria Aggelopoulou μα αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα στην ελληνική κοινωνία: γυναίκες που δεν έχουν άλλο συναισθηματικό αποκούμπι παρά τα παιδιά οπότε εκεί βγάζουν ό,τι άλλο λαμβάνουν από την κοινωνία, συνήθως βία. Επίσης το να βγουν βόλτα δυο γυναίκες ή ακόμη και το να τολμήσουν να είναι περιποιημένες είναι μεμπτόν γιατί η σωστή η μάνα είναι όσο το δυνατόν πιο χάλια εμφανισιακά ώστε να αποδείξει ότι μόνο τα παιδιά και τον άντρα της σκέφτεται και δεν έχει χρόνο για τον εαυτό της. Οπότε η αντίθεση ήταν γενική, δεν ήταν μόνο το παιδί ή το κρασί.
    • Daphne Chronopoulou Ακριβώς γι αυτό κι αμέσως σκέφτηκε να κάνει τη σύγκριση. Κυρά μου αν περνάς καλά σημαίνει ότι δεν υποφέρεις αρκετά άρα πώς τολμάς να μιλήσεις;

  • Lennah Foka · Φίλοι με το χρήστη Evita Lykou
    Ολα πολυ ωραια τα λεμε περι πολιτισμου, μη ξεχνατε ομως οτι πολιτισμος ειναι επισης το να μην αφηνουμε τα παιδια μας να ενοχλουν και να μην κανουμε τιποτα. Στο συγκεκριμενο συμβαν, θεωρησαμε ολοι οτι αυτη ηταν απολιτιστη που εδειρε δυο παιδια στα καλα καθουμενα. Γιαυτο μιλησα για χαστουκια. Ομως δε ξερουμε και το συμβαν στις λεπτομερειες του, Δε δικαιολογω με αυτο την αντιδραση που εκδηλωσε εκεινη, ομως γιατι εφτασαν τα πραγματα εκει?
    • Daphne Chronopoulou Επειδή ήμουν παρούσα.
      Το δικό της και άλλα έπαιζαν με της φίλης μου κι εκείνη όρθια τα πρόσεχε.
      Ακόμα κι αν το δικό της,το οποίο έδειρε) ενοχλούσε κι ήταν ανυπάκουο, δεν όφειλε να ειδοποιήσει τις άλλες μαμάδες να μαζέψουν τα δικά τους αντί να χειροδικήσει;

      Είμαι από εκείνους που πολύ συχνά ενοχλούνται από θόρυβο κακομαθημένων παιδιών που οι γονείς φέρνουν σε χώρους που είναι για μεγάλους.
      Είμαι από εκείνους που εγκρίνω το αγγλικό σύστημα να μη γίνονται δεκτά τα παιδιά σε κάποια εστιατόρια και μπαρ.
      Όμως αν μας ενοχλεί ένα παιδί/σκυλί μιλάμε στον κηδεμόνα ή και στον ιδιοκτήτη του χώρου. ΠΟΤΕ δε χειροδικούμε.

_____________________________________
Αποσπάσματα από:


Η κακοποίηση του παιδιού έχει λάβει πλέον τεράστιες διαστάσεις και αυτό διαφαίνεται στις ερευνητικές μελέτες που έχουν διενεργηθεί. Η ενδο – οικογενειακή βία είναι περισσότερο δίπλα μας από όσο εμείς πιστεύουμε, ενώ για τους ειδικούς ψυχικής υγείας αποτελεί μία πρόκληση διότι καλούνται να αντιληφθούν τη σχέση που υπάρχει μεταξύ δημοσίων θεμάτων και προσωπικών δεινών, αντιμετωπίζοντας και τα δύο. Η παρέμβαση σε περιπτώσεις παιδικής κακοποίησης, πρέπει να είναι έγκαιρη, ελάχιστη και κατάλληλη...

..Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η κακοποίηση και η παραμέληση του παιδιού, περιλαμβάνει όλες τις μορφές σωματικής ή/και συναισθηματικής κακής μεταχείρισης, σεξουαλικής παραβίασης, παραμέλησης ή παραμελημένης θεραπευτικής αντιμετώπισης, ή εκμετάλλευσης για εμπορικούς ή άλλους σκοπούς, η οποία καταλήγει σε πραγματική ή εν δυνάμει βλάβη που αφορά στην υγεία, την επιβίωση, την ανάπτυξη ή την αξιοπρέπεια του παιδιού, στο πλαίσιο μιας σχέσης εμπιστοσύνης, ευθύνης ή δύναμης. (W.H.O., 1999).
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) αναφέρει ότι η διαπροσωπική βία το 2020 θα ανέλθει από τη 19η θέση στη 12η θέση στη λίστα των 30 πιο σημαντικών και συχνών αιτιών θανάτου. (W.H.O., 2001). Επίσης, εκτιμά ότι 40.000.000 παιδιά στον κόσμο γίνονται θύματα βίας. (W.H.O., 1999).
......Η βία στην ελληνική οικογένεια και ιδιαίτερα ενάντια στο παιδί εκφράζεται κυρίως από τον έναν ή/και από τους δύο γονείς που χρησιμοποιούν κάποια/ες μορφές κακοποίησης. Στην Ελλάδα, η πρώτη δημόσια αναφορά για το πρόβλημα της παιδικής κακοποίησης έγινε από τον παιδίατρο Σπύρο Δοξιάδη το 1976. (Doxiadis, 1989).
Έκτοτε, πραγματοποιήθηκαν αρκετές μελέτες στην χώρα μας για την σωματική, συναισθηματική και σεξουαλική κακοποίηση του παιδιού, όπως και για την παραμέληση...
....Τα είδη της κακοποίησης, διακρίνονται σε σωματική, συναισθηματική, σεξουαλική κακοποίηση και παραμέληση. Αναλυτικότερα, η σωματική κακοποίηση, περιλαμβάνει κλωτσιές, μπουνιές, ξύλο, τράνταγμα του παιδιού ή του βρέφους, εγκαύματα προκαλούμενα από τσιγάρο και καυτό σίδερο, ρίξιμο αντικειμένων, δάγκωμα, έως και πιο ακραίες μορφές όπως πρόκληση ασφυξίας ή άλλες μορφές που μπορούν να οδηγήσουν στον θάνατο. Τα παιδιά παρουσιάζουν μώλωπες, εγκαύματα, κακώσεις, εσωτερικά τραύματα, τάσεις φυγής, απομόνωση και μακροπρόθεσμα περιορισμένη σωματική και νοητική ανάπτυξη. (Πρεκατέ & Γιωτάκος, 2005).
Η Miller (1990), διαχωρίζει τη σωματική βία ως ήπια και σοβαρή. Διευκρινίζει, ότι ως ήπια βία χαρακτηρίζεται η απειλή χτυπήματος ή πέταγμα αντικειμένου, το πέταγμα αντικειμένου στο άτομο, το χαστούκι, το σπρώξιμο. Ως σοβαρή βία χαρακτηρίζεται η απειλή χτυπήματος με όπλο ή μαχαίρι, οι κλωτσιές, τα δαγκώματα και οι γροθιές.
..........Η συναισθηματική κακοποίηση είναι ένα άλλο είδος κακοποίησης, το οποίο ανιχνεύεται πιο δύσκολα και συνοδεύει συνήθως την σωματική ή την σεξουαλική κακοποίηση, θέτοντας σε κίνδυνο την συναισθηματική υγεία του ατόμου. Οι γονείς δημιουργούν στο παιδί την αίσθηση ότι δεν αξίζει της προσοχής και της αγάπης τους. Επίσης προσβάλλουν το παιδί και απευθύνονται σε αυτό με υβριστικούς χαρακτηρισμούς, το υποτιμούν, το εξευτελίζουν, το απειλούν και το απομονώνουν από κοινωνικές δραστηριότητες. Τα συναισθηματικά κακοποιημένα παιδιά, παρουσιάζουν ανασφάλεια, απόσυρση, χαμηλή αυτοεκτίμηση και στοιχεία νεύρωσης. ..
__________________
Εικόνα
Saint Hoax. Η/Ο πολύ αγαπημένη/ος καλλιτέχνης-μυστήριο το είχε φτιάξει πέρσι για να τιμήσει τα παιδιά της Παλαιστίνης.
Κλείνουμε ένα χρόνο από τις 50 εκείνεςμέρες και με την ευκαιρία θυμήθηκα κι εκείνα τα παιδιά που δε θα μεγαλώσουν.
Αν θέλετε να θυμηθείτε δείτε την ετικέτα μου: Παλαιστίνη



2 σχόλια:

  1. Αχ και δεν είναι μόνο το ξύλο Δάφνη μου. Η βία έχει πολλά πρόσωπα ( κάτι που επισημαίνεται και στο απόσπασμα από την έρευνα που παραθέτεις) Και δυστυχώς αυτοί που δεν έχουν Παιδεία δεν πρόκειται να το καταλάβουν.

    Ξέρεις πόσες φορές με έχουν προσβάλει ; Καλή η θεωρία μου λένε, αλλά από τη στιγμή που δεν είμαι μάνα να μην μιλάω! Έχω συναντήσει επίθεση και σε ομάδα γονέων. Λες και κάποιοι δεν έρχονται σε αυτές τις συναντήσεις για να γίνουν καλύτεροι αλλά για να αποδείξουν ότι οι γονείς τα ξέρουν όλα!

    Είχα προγραμματίσει κι εγώ ανάλογη ανάρτηση αλλά λόγω διακοπών θα την κάνω από Σεπτέμβρη.
    Εγώ οργίστηκα γιατί διάβαζα σε κάποια σχόλια, σε ανάρτηση παιδαγωγικού ενδιαφέροντος το εξής: "α, εγώ δεν το χτυπάω.Το σωστό είναι να το τιμωρείς στερώντας του κάτι αγαπημένο" Λες και η στέρηση δεν είναι βία!
    Αντί να διδάσκουμε (με τη συμπεριφορά μας) το σεβασμό, αφήνουμε να εκδηλώνονται οι παραπτωματικές συμπεριφορές και μετά δρούμε κατασταλτικά.

    Καληνύχτα Δάφνη.
    Τούτος ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η βια έχει πολλά πρόσωπα.
      Εχω δει να μειώνουν, να κάνουν το παιδί να νιώσει άχρηστο κι ασήμαντο και έχω δει τις συνέπειες τέτοιας συμπεριφοράς κουβεντιάζοντας με μεγάλους που ζουν με τις συνέπειες της απόρριψης που βίωσαν..

      Κι όπως τα λες: 'δεν είσαι μάνα, δεν ξέρεις'. Δηλαδή κι ο γιατρός που δεν είναι άρρωστος δεν ξέρει...

      Καλη μας εβδομάδα
      και κάνε την ανάρτηση, αξίζει να τα λέμε.

      Διαγραφή