Στη Μύκονο τα παλικάρια (με τα ψώνια μου)

                                                   

―Το παλικάρι τώρα ήρθε, δεν ξέρει το σπίτι σας, μου είπαν από το μπακάλικο σήμερα.

 

Παλικάρι λένε εδώ αυτό που αλλού στα ελληνικά λέμε ‘νεαρό', το ξέρω, όμως

τόσα χρόνια στη Μύκονο, τόσα χρόνια αγαπώ κι απολαμβάνω την τοπική γλώσσα μα αυτό το ‘παλικάρι’ ακόμα να το συνηθίσω.

Ήρωες με γιαταγάνια και καρυοφύλλια, τα ‘palikaren’ που ζωγράφισαν Φιλέλληνες, κάτι από βυρωνικά τεκνά ως τους παλικαράδες προπολεμικού ρεμπέτικου έρχονται στο νου και, προς στιγμήν, σαστίζω που τι δουλειά έχει άραγε ένα τέτοιο παλικάρεν να κουβαλάει τα ψώνια μου.

Χαρές της γλώσσας που με διασκεδάζουν «και το μυαλό τρέχει, τρέχει..» όπως έλεγε ο αγαπημένος Λόρδος που τόσο κι εκείνος απολάμβανε να συναντά την άγρια τεστοστερόνη των 'παλικαριών'.

 _____________________________________________________

ΕΙΚΟΝΕΣ

Πάνω: Στο τηλέφωνο για το παλικάρι (με τα ψώνια).

Κάτω: O Κύριος Kastell με φωτογραφίζει εν αγνοία μου.

Μέση:

Palikaren

-1829 Hess Palikaren bei Athen anagoria (Παλικάρια κοντά στην Αθήνα) του Πέτερ φον Ες (1792–1871)

-Christian Johann Georg Perlberg Palikaren