Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Κυριακή, 9 Σεπτεμβρίου 2012

Αλκιβιάδης Τσόγκας- Ένα χρόνο μετά, πενθεί το Mykonos Tribe






Του Άγιου Σώστη πάντοτε πηγαίναμε στο πανηγύρι. Μα στη ζωή το πάντα δεν υπάρχει.
Κι έγινε και πάλι μαζευτήκαμε, η Φυλή των 'Νομάδων της Μυκόνου' (όπως έγραψε μια ανθρωπολόγος που παλιότερα μας μελετούσε για το διδακτορικό της) ή Μυκονιώτες (κατά το Αιγυπτιώτες του Καβάφη που έτσι προσδιόριζε εαυτόν και όσους δίχως να 'ναι Αιγύπτιοι ήρθαν από τα πέρατα της γης κι επέλεξαν πατρίδα).
Δε σας μιλώ για το Reunion μα κάτι αλλιώτικο, ένα memorial όπως προτιμάμε να ονομάσουμε το μνημόσυνο.
Του Άγιου Σώστη πέρσι πέθανε ο αγαπημένος μας φίλος, που έγινε πια dj του ουρανού. Άφησε πίσω αναμνήσεις, τετράδιο στο όποιο έγραφε με μολύβι το βιβλίο του, εικόνες πολλές, τραγούδια, μια πλούσια αναρριχητική Τριανταφυλλιά και μία φράση (απ' τις πολλές) που αγαπούσα: 
― 'Τι νοιάζεσαι. Μαζί σου θα το πάρεις;' με ρωτούσε όποτε φρόντιζα πολύ το σώμα μου.
Η αγάπη του η μεγάλη το οργάνωσε σβήνοντας μεγαλόψυχα τις μικροέχθρες μας και μαζευτήκαμε για τη θαυμάσια λειτουργία μνημοσύνου κι ένα γλεντάκι από τα δικά μας. Σε άλλη παραλία, σ' άλλο εκκλησάκι, τον Αι Γιάννη το Διακόφτη και το μεγάλο ευρύχωρο κελί του το φτιαγμένο για γιορτές και πανηγύρια.
Ήμασταν μόνο φίλοι, όσοι τον αγάπησαν. 
Μαζί του ανάμεσα στα τριαντάφυλλα, το αντίδωρο και το ινδικό λιβάνι. Έψαλε ο γελαστός παπάς την εξαίσια λειτουργία που μιλά για τον τπροορισμό εκεί που 'ουκ έστιν πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός, αλλά ζωή   ατελεύτητος..' και ευχήθηκε
'..ανάπαυσον την ψυχήν του κεκοιμημένου δούλου σου Αλκιβιάδη, εν τόπω φωτεινώ,
εν τόπω χλοερώ....ένθα απέδρα οδύνη, λύπη και στεναγμός..'
και
ιωνία σου η μνήμη, αξιομακάριστε και αείμνηστε αδελφέ ημών
Αιωνία η μνήμη, αιωνία η μνήμη, αιωνία αυτού η μνήμη..'

Κι ύστερα μας αποχαιρέτησε ο καλός παπάς και με το αντίδωρο μπήκαμε στο παλιό κελί όπου μας περίμενε αχνιστό αρνάκι στα ταψιά και για τους vegetarians ντόπια κρεμυδόπιτα και για τους vegans φάβα κι άλλα που δεν τα θυμάμαι διότι δεν είχα όρεξη παρά για το κρασί.
Οι ΗΧΗΡΟΤΕΡΟΙ, resident group (στο οποίο ο Άλκης συχνά   τραγουδούσε ή έπαιζε drums)  μετά τη λειτουργία έπαιξαν τα αγαπημένα του τραγούδια δίχως μικρόφωνα, μόνο με ενισχυτές, και τραγουδήσαμε μαζί, σ' ένα δικό μας Χαιρετισμό ευλαβικό με γέλια, με τσιγάρα και κρασιά και με πολλή κουβέντα.

Knock Knock knocking on Heaven's door..
και 
Hey Joe... 
και ... τα άλλα... αν τον ξέρατε τα ξέρετε, αλλιώς μη σας κουράζω....



Ζωή σ' εσάς και να θυμάστε: Το σώμα είναι εργαλείο της ψυχής- μαζί δε θα το πάρουμε..
______________
Μουσική ΗΧΗΡΟΤΕΡΟΙ (το resident group του Mykonos Tribe) με Pierre Χωρέμη, Κύριο Kastell, Άκη Δαούτη και Emmanuel Skaramagkas
Το εξαιρετικό φαγητό από την Appaloosa
Η λειτουργία του Μνημόσυνου: the_memorial_service_
φωτογραφίες για όποιον νοιάζεται εδώ
_________ 
Ζωντανός: (ένα τραγούδι σε video του 2010) Στου Massimo με τους Ηχηρότερους 


6 σχόλια:

  1. ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει...

    αιωνία η μνήμη του

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ας είναι... κι ελπίζω να έχει σύδεση Inrnet να τα μαθαίνει- αλλιώς η Αιωνιότης θα είναι πολύ βαρετή..

      Διαγραφή
  2. Οι Άνθρωποι πεθαίνουν μοναχά όταν δεν τους θυμόμαστε πια...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γι αυτό το προσπαθούμε φαινεται να κρατάμε ζωντανή τη μνήμη όσων αγαπήσαμε dear Ben- μα... χαθήκατε..Καλώς μας ήρθατε ξανά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή