Ένα παλιό αστείο στα τουριστικά νησιά είναι που όλα τα έργα οδοποιίας/ ύδρευσης που εμποδίζουν την κυκλοφορία γίνονται καλοκαίρι. Συνήθως ξεκινούν γύρω από το Πάσχα και, με παύση Αύγουστο λόγω διακοπών των εργατών, συνεχίζονται με ρυθμό χελώνας.
Θυμάμαι εκείνο το «Είναι οι βροχές του χειμώνα που εμποδίζουν την εκσκαφή» που μάς απάντησαν κάποτε στο οποίο φίλος Άγγλος με το γνωστό βρετανικό χιούμορ είχε σχολιάσει «Έτσι εξηγείται λοιπόν, λόγω βροχών, που η Αγγλία δεν έχει ακόμα δρόμους».
Την αιτία την ξέρουμε όλοι οι κάτοικοι. Τα έργα πρέπει να τα δουν οι πολιτικοί που τα υπέγραψαν. Όχι τελειωμένα, το ζητούμενο είναι να φανεί ότι δουλεύουμε κι ενδεχομένως να καταφέρουμε παρατάσεις κι αναχρηματοδοτήσεις.
Το ίδιο θλιβερό φαινόμενο έχουμε και στην κατασκαμμένη Αθήνα. Στόχος δεν είναι η εξυπηρέτηση των πολιτών ή μια πιο βιώσιμη πόλη. Στόχος είναι η αναστάτωση, η ατμόσφαιρα ανασκουμπώματος, η φούρια του «η κυβέρνηση κάνει έργα». Τι κι αν βρίζουν ταξιτζήδες κι οδηγοί, τι κι αν υποφέρουν οι περίοικοι από σκόνη και θόρυβο, τι κι αν δίχως λόγο κόβονται τα λίγα δέντρα που έχουν απομείνει, τι κι αν σε κάθε εργοτάξιο χαζολογούν πέντε εργάτες μετακινώντας βαριά μηχανήματα και πίνοντας καφεδάκια; Οι φίρμες των εταιριών που ανέλαβαν παραμένουν, σα κακή διαφήμιση πενταετίας κι εμείς που διαμαρτυρόμαστε για κακό σχεδιασμό κι απουσία οργάνωσης κι έγνοιας για τον πολίτη αντιμετωπιζόμαστε σαν ιδιότροποι γκρινιάρηδες.
Να ρωτήσω γιατί κανείς δεν ελέγχει αυτά τα έργα και γιατί δε διαμαρτύρεται πιο σοβαρά είναι μάταιο. Αν είχαμε Αντιπολίτευση, αν είχαμε πολιτικούς που νοιάζονταν για το επίπεδο ζωής μας ίσως κάτι τέτοια να έφερναν αποτέλεσμα.
Χαρείτε το video. Έργα μετρό, Λεωφόρος Αλεξάνδρας. Τσιμέντωμα, κοπή υπεραιωνόβιων ευκαλύπτων, θόρυβος, σκόνη, καθημερινές φωνές πέντε εργατών που μετακινούν βαριά μηχανήματα και πίνουν καφέδες. Ξεκίνησαν πέρσι, θα τελειώσει (λένε) η είσοδος του σταθμού, το 2030.
