Δεν ήμουν καλά χθες κι όταν δεν είμαι δεν το συζητώ δε θα σας πω ποτέ ότι δεν αισθάνονται καλά. Κλείνω τα πατζούρια κι απουσιάζω. Παλιότερα θα ψώνιζα μερικά γραμμαριάκια και θα απουσίαζα 10 μέρες, τώρα απλώς αφήνομαι στη συνήθως κοιμισμένη κλινοφιλία μου και απουσιάζω 10 ώρες. Μα ποτέ δεν πίνω οινοπνευματώδη όταν δεν είμαι καλά. Παλιά μου πρεζάκικη απόφαση διότι δε μου πάει το ποτό παρά για αλεγρία.
Κοιμήθηκα πολύ κι όταν ξύπνησα χαράματα είχα στο νου μου κάπως θολά ένα όνειρο με τον παλιό φίλο σπουδαίο συγγραφέα Αλέξη Σταμάτη ο οποίος πέθανε πρόσφατα.
Με στενοχωρεί πολύ τελευταία η σκέψη πως δε βλέπω να επιβιώνει φίλος μας που πίνει πολύ, πάρα πολύ. Δεν είναι ποτέ μεθυσμένος μα πίνει από το πρωί όπως κι ο Κύριος Kastell πριν αρρωστήσει και τα κόψει όλα. Όταν έχει δουλειές ντοπάρεται με λίγη από την ψευτοπρέζα που κυκλοφορεί, μετά πίνει πιο πολύ με τη δικαιολογία των πόνων της αποτοξίνωσης κι ο κύκλος γίνεται σπυράλ κι εμείς βλέπουμε τη σωματική κατάρρευση να χειροτερεύει.
Είναι σύνηθες σε πρεζάκια όταν κόβουν τα παράνομα. Λίγο που έχουμε αναπτύξει μεγάλες αντοχές κι εμπειρία στο να κρύβουμε το χάλι μας - λίγο που κόβοντας κάτι παράνομο σα να σηκώνεται ένα βάρος, άλλο τα μαγαζιά άλλο να εξαρτάσαι από τα κέφια και τα νευράκια ή την οικονομική απληστία κάθε λαθρεμπόρου ή φίλου μεταπράτη.
― Και τι θα μου πει ο γιατρός, να τα κόψω, λέμε πάντα κι αποφεύγουμε.
Και δεν έχουμε άδικο, το στίγμα των παράνομων ουσιών ζει και βασιλεύει και στα μυαλά γιατρών (κι έχω φρικτές εμπειρίες). Αντί λοιπόν να το παλέψουμε ή να ψάξουμε για έναν .. «δικό μας» (και ναι, υπάρχουν γιατροί είτε με γνώση και πείρα εθισμένων ασθενών, είτε και με προσωπική εμπειρία). Ωστόσο, επειδή έχω χάσει πάρα πολλούς γνωστούς και φίλους από ουσίες και υπερκατανάλωση οινοπνευματωδών βλέπω τι έρχεται κι ανησυχώ.
Γι ' αυτό, για την άρνηση του προβλήματος των λειτουργικών αλκοολικών και μια και ήρθε στο ύπνο μου μοιράζομαι τα λόγια του Αλέξη Σταμάτη για αλκοολικά του χρόνια και την άρνηση.
Συστήνω:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου