Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

Ένας Ωραίος Θάνατος και η Κάτω Βόλτα




Γνωρίζετε πιστεύω πως ξυπνώ αργά ακόμα και στα ταξίδια. Ωστόσο χθες με σήκωσαν νωρίς για να δω το σπάνιο: Συνέντευξη του Ντίνου Χριστιανόπουλου στην τηλεόραση. Πριν λίγες μέρες σας ανέφερα στίχο του. Πάρτε άλλον ένα:

Μην καταργείτε την υπογεγραμμένη ιδίως κάτω από το ωμέγα
είναι κρίμα να εκλείψει η πιο μικρή ασέλγεια του αλφαβήτου μας.

Είναι ο γνωστός* στριμμένος Θεσσαλονικιός ποιητής (που έχει γράψει και  τα θαυμάσια μικρά διηγήματα 'Η Κάτω Βόλτα') και ζει με τα γατιά του σε χολερική γαλήνη. Η συνέντευξη, περιττόν να σας πω, ήταν περιβόλι. 'Δεν συμφωνούμε αλλά δεν πειράζει' απαντούσε στην παρουσιάστρια που τον ρωτούσε για συντάξεις, Μνημόνιο και γιατί ο ποιητής αρνήθηκε το «μεγάλο βραβείο γραμμάτων» που του απένειμαν τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας (που είναι και ο λόγος που τον κάλεσε).
Εκείνος παρότι απάντησε πως ούτε που ξέρει ποιος είναι Πρωθυπουργός επέμενε: 'Εσείς δεν είστε ενήμερη'.
Τι ήθελε να πει ο Μέγας Χολερικός;
Από 35ετίας έχει γράψει ένα προσωπικό μανιφέστο το 'Είμαι Εναντίον' στο οποίο μεταξύ άλλων αναφέρει πως αρνείται κάθε βράβευση και, όντως, ουδέποτε παρέκαμψε των αρχών του.
Ιδού και τα πειστήρια καθώς και τα γατιά: stavento.

Αναπάντεχη βεβαίως δεν ήταν η άγνοια της Κυρίας. Πού να προλάβουν άλλωστε καθώς κατά το αγαπημένο τους δημοσιογραφικό  cliché 'η Επικαιρότητα τρέχει'. Με φόρεμα κροκί και γέλιο καταγάργαρο η εξυπνότερη των Ελληνίδων παρουσιαστριών ανήγγειλε το Θάνατο του μοναδικού διεθνούς σκηνοθέτη της Χώρας για την οποία κόπτεται καθημερινά.
Του Σεφέρη του Κινηματογράφου (κατά τη Μαντάμ, που πολλά θα σας έλεγε σχετικά μα δεν είναι του παρόντος). 

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος πέθανε όπως έζησε, δημιουργώντας.
Αν έχετε παιδί τέτοιο θάνατο να του εύχεστε, θάνατο Καλλιτέχνη σαν του Μολιέρου επί σκηνής ή σαν του Προυστ στην τελευταία σελίδα του έργου του.  

Μα εδώ είπαμε είναι ισόγειο. Βγάλτε σκαμνάκι βολευτείτε στο σκαλί διότι ακολουθεί το κατωτάτου, το κουτσομπολιό, το γιατί θύμωσα:
Ωρών ήταν ο θάνατος όταν ―ποια γκαντεμιά, ποια στραβοτιμονιά με έριξε στο Δ. Δανίκα, αρχαίο Κριτικό ο οποίος με παλαιοκνίτικη παρρησία δημοσίευσε ένα κακιωμένο και επί του προσωπικού χυδαίο λίβελο στα ΝΕΑ*. Ιδού πώς το  σχολίασα:

Νομίζετε πως θα εντυπωσιάσει η παρρησία σας;
 Εντυπωσιάζει μόνο η κακή αγωγή κι η άγνοια τούτου του άρθρου & ντρέπομαι όχι για σάς (είστε πέραν..) αλλά για εκείνους που σας πληρώνουν.
 Τόσο χυδαία δε γράφει ούτε ο τελευταίος blogger.

Να επαναλάβω πως ο νεκρός δεδικαίωται; Το είπαν (ευτυχώς) κι οι ανωτέρω.

Μόνο, εσείς αν διαβάζατε, αν ήσασταν άνθρωπος του πνεύματος, θα ξέρατε πως άλλο ο καλλιτέχνης κι άλλο το έργο. 
Να κάψουμε τους Πικάσσο επειδή ο ζωγράφος ήταν τσιγγούνης (ή ζωηρούλης, η αντίθετων φρονημάτων ή... ο δρόμος μακρύς);

Θλίβει η άγνοιά σας αλλά & (ειλικρινά) το ότι έχετε εργοδότη Κύριε.
_______Και κάτι άλλο: ακόμα κι ο Κύρος στη Βαβυλώνα απαγόρευσε να τιμωρείται συγγενής. Εσείς τι σέρνετε τη γυναίκα του στο βούρκο σας; Επειδή παραήταν ωραία & κομψή για να σας χαιρετά;

Το σχόλιο 'αποθηκεύτηκε', όπως λένε, κι εν τω μεταξύ κοινοποίησα άρθρο και σχόλιο αλλού κι όπως κι άλλοι παρακολουθούσα τη θύελλα.
Διότι, ευτυχώς, δεν ήμουν η μόνη.
Ώρες μετά κι αφού πια, (καθώς η κατινιά είναι μεταδοτική) τα σχόλια στο σύνδεσμο είχαν φτάσει στα (υποπτότατα διαπεπλεγμένα) οικογενειακά του Κριτικού (καθώς και τα κίνητρα των εργοδοτών του) απόρησα με ξαφνικό βομβαρδισμό ερωτήσεων: ―Ποιος είναι ο Κριτικός;
Το όνομά του είχε αποσβησθεί όπως τα αρνητικά μας σχόλια, το άρθρο όμως ήταν εκεί―για λίγο. Δεν είμαι υπέρ του να σβήνονται, τα θέλω για να θυμόμαστε. 
Αλλά.
Φαίνεται πρέπει να το ξαναπώ:
Η Τέχνη είναι η εξιστόρηση της εξέλιξης της ανθρώπινης συνείδησης.*
Το Δαχτυλίδι των Νιμπελούγκεν δεν είναι άχρηστο επειδή εσείς ή εγώ δεν το καταλαβαίνουμε. Ο Βάγκνερ δεν έγραφε για σας, εσείς δε ζείτε για 'κείνον. Η αξία της Τέχνης δεν αποφασίζεται με σφυγμομετρήσεις και ψηφοφορίες.
Πράγμα που μας γυρίζει στο Ντίνο Χριστιανόπουλο και την περίφημη άρνηση, την αναμενόμενη, όπως λέει (ΑΝ τον είχαν διαβάσει). Κι ίσως με όλα αυτά να διαβαστεί.

Τέρμα λοιπόν με το Ισόγειο. Σηκωθείτε από το σκαλάκι μου και διαβάστε τον. Μόνο, πριν φύγετε, μείνετε δυό λεπτά:
Θα σας πετάξω δυό λουλούδια από το μπαλκόνι.
Χαρείτε τα:
1.
Aνέκδοτο ποίημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου γραμμένο το 1982 λίγο πριν από την έναρξη συγγραφής του σεναρίου της ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα»
"Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας
Είμαι επισκέπτης
Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά
κι έπειτα δεν μου ανήκει
Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει "δικό μου είναι"
Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία
Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε
Ότι δεν έχω καν όνομα
Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο
Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω
Ξεχάστε με στη θάλασσα
Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία."

   και
2.
Είμαι Εναντίον:
γραπτώς: stavento
προφορικώς: youtu.be

_______________________________
________Σημειώσεις. Πολλοί οι αστερίσκοι σήμερα αλλά αξίζει να έχετε γνώση, κυρίως του *3:
*1. hoi polloi θα τον έχουν ακουστά μελλοποιημένο: 
Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας/είναι πολύ ζαχαρωμένα/
ταιριάζουν σε σοκολατόπαιδα/ μα δε ταιριάζουνε για μένα 
*2. Ο Ορισμός της Τέχνης από τους Αφορισμούς μου.
*3. Για το λίβελο:  Τσεκάροντας το σύνδεσμο για σάς ανακαλύπτω πως εξαφάνισαν το άρθρο.. Έτσι λογοκριτικά και μουλωχτά, δίχως απολογία. Αλλά δε θα με βγάλουν τρελή. 'Εχω αποδείξεις (και εν τω μεταξύ εσείς που ακόμα παίρνετε τέτοια έντυπα ελπίζω να καταλάβατε πώς σας μεταχειρίζονται). Ιδού: Ο Δανίκας, ο Αγγελόπουλος και ο...τσιγκούνης  cretalive ________________________________

8 σχόλια:

  1. Αν στριμμένος είναι ο άνθρωπος που δεν πουλιέται που δεν χαρίζεται, τότε ναι, είναι στριμμένος!
    Ευχαριστώ για την ευκαιρία να το γνωρίσω καλύτερα..
    Καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Με μαγεύει ο Ντίνος Χριστιανόπουλος όταν τον ακούω τον μιλάει. Θαυμάζω απεριόριστα το θάρρος του και την ακεραιότητα του. Τα ποιήματα του δεν τα έχω διαβάσει δυστυχώς γιατί μέχρι πρότινος, δεν αγαπούσα την ποίηση.
    Όσο για το Δανίκα, πραγματικά, δίχως να συμφωνώ με την "αγιοποίηση" των νεκρών, τον θεώρησα μικροπρεπή, όχι για τίποτα άλλο, αλλά μπορούσε είτε να βγάλει τη χολή του όσο ήταν εν ζωή ο Αγγελόπουλος είτε σε κάποια άλλη στιγμή αργότερα. Όχι 24 ώρες μετά το θάνατό του. Και με πείραξε πολύ ο χαρακτηρισμός της γυναίκας του ως "καταραμένη"..
    Και στο κάτω κάτω της γραφής,απ' όσο γνωρίζω, κριτικός κινηματογράφου είναι, τί δουλειά έχει να σκιαγραφεί το ψυχολογικό προφίλ του Αγγελόπουλου?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Margo μου το 'στριμμένος΄δική του λέξη για να πει με άλλο τρόπο αυτό που λες: 'τι σας νοιάζω εγώ; δείτε το έργο'.
    Lyriel & τα πεζά του αξίζουν (σπάνιο για ποιητή). Όσο για τα άλλα το θέμα είναι οι εργοδότες του. Για τον ίδιο.. ειλικρινά είναι ό,τι έφερε την Ελλάδα εδώ― διαπλοκή, υποκρισία, συσσώρευση πλούτου & προνομίων. Επειδή τις γνωρίζω δε θα πω περισσότερα μα δες ποιες οι μητέρες των παιδιών των 2 ανδρών & θα καταλάβεις το φθόνο αλλά & τη διαπλοκή του Κνίτη Κριτικού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Απόλαυση η συνομιλία του "στριμένου" ποιητή με την τηλεπερσόνα... Μου θύμισε την λαϊκή κουβέντα τον φτύνουνε στα μούτρα και αναρωτιέται αν ψιχαλίζει... Αυτή χαζογέλαγε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πώς να μην τον απολαύσει ο Γεροπαράξενος το Στριμμένο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος έκανε κάτι εντυπωσιακό όταν περιφρονώντας κρατικό βραβείο είπε το ωραίο "το κράτος και η ποίηση δεν έχουν σχέση".
    Καλό Σαββατοκύριακο Δάφνη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ

    θα πω ότι .... σαν αργόστροφος... ΛΑΤΡΕΥΩ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟ.... όσο και αν ξέρω αρκετά για την γνωστή αδυναμία που γράφει ο κος Δανίκας... αλλά είναι λάθος να κρίνουμε κανένα από τις αδυναμίες ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ...

    αλλά ο άλλος ο ποιητής... ΑΝΕΒΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΜΟΥ ΤΑ ΜΑΛΛΑ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αυτά τα Νεα, έχουν μαζέψει όλους απομείναντες
    κιτρινιάρηδες γλοιώδεις δημοσιογραφίσκους
    Το λιβελογράφημα του Δανικα
    δεν υστερεί από ένα άλλο άρθρο του Θεοδωροπουλου
    που γράφτηκε στην ίδια εφημερίδα ενάντια στον Χριστιανόπουλο
    Γιατί όπως είπες «η κατινιά είναι μεταδοτική»
    (Όπου και εγώ άφησα ένα σχόλιο, αλλά το έκοψαν)

    Όλα αυτά τα ποταπά ανθρωπάκια δεν βρίσκουν άλλους τρόπους
    να αναρριχηθούν, παρα μόνο προσπαθώντας να μειώσουν
    και να κατεβάσουν στο επίπεδο τους όσους δεν μπορούν να φτάσουν

    Αλλα η καλύτερη απάντηση νομιζω
    είναι το στιχακι του Χριστιανόπουλου

    "Και τι δεν κάνατε για να με θάψετε
    Όμως ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος"


    Καλο σ/κ....


    ΥΓ.
    Θενκς για τα λινκ του σταβεντο

    -

    ΑπάντησηΔιαγραφή