Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2015

Ο δρόμος προς το Έβερεστ; Ο δρόμος των κοπράνων



Ο δρόμος προς το Έβερεστ είναι στρωμένος με σκουπίδια. Κυριολεκτικά. Τόσο πολύ που εδώ και χρόνια είχα διαβάσει ότι είναι πλέον αδύνατον να χαθείς ανεβαίνοντας στην πιο ψηλή κορυφή του πλανήτη μας αφού δεν έχεις παρά  (και αυτό σύστηναν στους καινούργιους) να ακολουθήσεις τα σκουπίδια.
Ορειβάτες δεκαετιών πετούν τα σκουπίδια τους στη διαδρομή (όπως οι δικοί μας των σκαφών τα πετάνε στη θάλασσα) κάτω από την παλιά λανθασμένη εντύπωση ότι η Φύση είναι δυνατή, αχανής κι απέραντη άρα δεν κινδυνεύει από άδεια γκαζάκια, πλαστικά δοχεία και αλουμινόχαρτα. 
Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από όταν, στα ρομαντικά ελληνικά χωριουδάκια, οι νοικοκυρές συνήθιζαν κάθε πρωί να ανοίγουν τα παράθυρά τους και να αδειάζουν τα καθίκια της οικογένειας στο δρόμο. Ύστερα ροβολούσαν στο καλντερίμι οι  οδοκαθαριστές, όπως λέγονταν οι χοίροι που έβγαιναν για το πρωινό τους. Σήμερα κάποιοι που δε διανοούνται ό,τι δε θέλουν να το πετούν απ' το παράθυρο, παραδόξως νιώθουν ανετότατα να κάνουν κάτι παρόμοιο στη θάλασσα, να πετούν τα σκουπίδια τους από την κουπαστή του σκάφους ή να τα παρατάνε στο βουνό.
Κι έτσι, εξ αιτίας των φυσιολατρών οι αμόλυντες λευκές πλαγιές που βλέπουμε από το αεροπλάνο έγιναν μια απέραντη χωματερή, όπως, τελικά, κάθε τόπος που πατιέται από τον άνθρωπο.
Χειρότερα στο Έβερεστ νόμιζα ότι δε γινόταν. Κι όμως μας έρχονται ανησυχητικά νέα από το Νεπάλ. Διότι χειρότερα κι από σκισμένες μπότες και σκηνές, βρομερότερα από άδεια ταπεράκια και αποφάγια είναι τα κόπρανα και ούρα των ορειβατών που ανεβαίνουν στην κορυφή κάθε χρόνο.
Η ορειβατική περίοδος μόλις άρχισε και ο Ang Tshering, επικεφαλής της Ορειβατικής Ένωσης του Νεπάλ, ανακοίνωσε ότι το πρόβλημα των κοπράνων και ούρων που θα αφήσουν πίσω τους οι 700 ορειβάτες που θα περάσουν πάνω από δύο μήνες στο φημισμένο βουνό. Ο χρόνος είναι απαραίτητος για να εγκλιματιστούν μα οργανωμένες τουαλέτες δεν υπάρχουν. Ελάχιστοι προνοούν και φέρνουν μαζί τους βιολογικές συσκευές καθαρισμού και ειδικές σακούλες ενώ οι περισσότεροι αρκούνται στην παλιά μέθοδο (που γνωρίζουμε όσοι έχουμε ζήσει στη Φύση): σκάβουν μια τρύπα και ύστερα, σαν τη γάτα, σκεπάζουν. Μέθοδος αποτελεσματικότατη, συνήθως τα πάντα διαλύονται βιολογικά. Με την προϋπόθεση όμως ότι οι αφοδεύοντες είναι ελάχιστοι και δε χρησιμοποιούν ξανά το ίδιο σημείο. Πράγμα που δε συμβαίνει στο Έβερεστ αφού οι ταξιδιώτες  ακολουθούν συγκεκριμένες διαδρομές και καταλύουν στα συγκεκριμένα τέσσερα στρατόπεδα στα οποία παραμένουν για εβδομάδες δίχως να μετακινούνται.
Οι κίνδυνοι για την υγεία είναι τόσο μεγάλοι που συζητιέται στο Νεπάλ να απαγορευθεί η ορειβασία. Προς το παρόν η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι από φέτος στο στρατόπεδο βάσης θα μετριέται τι φέρνει καθένας επιστρέφοντας και θα τιμωρείται με πρόστιμο όποια ομάδα φεύγοντας δεν έχει κατεβάσει τα σκουπίδια της που υπολογίζονται σε 8 κιλά κατ' άτομο. Ας ελπίσουμε...

 _____________________
Η είδηση από το The Guardian
Υπενθυμίζω ότι πάνω από 4000 ορειβάτες έχουν φτάσει στην κορυφή από το 1953 που την πάτησαν ο Νεοζηλανδός Edmund Hillary και ο Σέρπα (Sherpa) ιχνηλάτης του Tenzing Norgay. Πολλοί έχουν σκοτωθεί ενώ κάποιοι χρησιμοποιούν φιάλες και αχθοφόρους για να κατακτήσουν την κορυφή.
Κάτω: Πανόραμα των Ιμαλαΐων από το Ηimalaya-info.org/Everest




4 σχόλια:

  1. Θα μου επιτρέψεις μία παρατήρηση Δάφνη μου η οποία ίσως και να ανοίξει κουβέντα που θα τραβήξει σε μάκρος...
    Ο άνθρωπος, όσο και να προσπαθήσει, δεν είναι σε θέση να κάνει μεγάλο κακό στη φύση. Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι εδώ και τώρα αμολάμε ό,τι πυρηνικό, ό,τι χημικό, ό,τι βιολογικό κ.λπ. διαθέτουμε στη φύση, μόνο στον εαυτό μας και σε μερικά ακόμα είδη του ζωικού βασιλείου θα καταφέρουμε να κάνουμε κακό. Εμείς ως είδος θα εξαφανιστούμε άμεσα και πιθανότατα μαζί μας θα εξαφανιστούν και πολλά είδη ζώων και φυτών. Η φύση όμως σε μερικές χιλιάδες ή σε μερικά εκατομμύρια χρόνια θα διασπάσει και θα αφομοιώσει ό,τι της έχουμε ρίξει και θα συνεχίσει να υπάρχει. Είναι κάτι σαν το στίμπημα μιας μέλισσας, μπορεί να είναι επώδυνο γι αυτόν που το δέχεται αλλά σε λίγες ημέρες του περνάει σε αντίθεση με τη μέλισσα η οποάι θα πεθάνει ευθύς αμέσως.
    Οι μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία του πλανήτη έχουν προκληθεί από την ίδια τη φύση.
    Η έκτρηξη ενός και μόνο από τα μέγα-ηφαίστια (που υπήρχαν εκεί που τώρα βρίσκεται η Σιβηρία) είχε απελευθερώσει στην ατμόσφαιρα τόσα δηλητηριώδη αέρια όσα δεν έχει παράξει ο ανθρώπινος πολιτισμός από καταβολής του. Ως αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί ένα ακραίο φαινόμενο θερμοκηπίου το οποίο όμως έβαλε τις βάσεις για την ανάπτυξη της ζωής.
    Η πρόσκουση ενός και μόνο ουράνιου σώματος στη γη προκαλεί έκρηξη πολλές εκατοντάδες φορές ισχυρότερη από όλο το παγκόσμιο οπλοστάσιο. Όμως μία τέτοια πρόσκρουση πριν 65.000.000 χρόνια έβαλε τις βάσεις για την εμφάνιση και αργότερα την επικράτηση του ανθρώπινου είδους.
    Θεωρώ λοιπόν ότι το επιχείρημα περί "προστασίας της φύσης" στερείται κάθε βάσης. Στην πραγματικότητα πρέπει να συζητάμε για την προστασία της ζωής μας και την ποιότητας της. Η διαχείριση των αποριμμάτων και των αποβλήτων μας έχει να κάνει περισσότερο με τον πολιτσμό μας ως άνθρωποι παρά με τις οποιεσδήποτε "οικολογικές" ανησυχίες (τα εισαγωγικά είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ σκόπιμα). Αν μη τι άλλο, δείχνει πως έχουμε συνειδητοποιήσει ότι το περιβάλλον στο οποίο ζούμε το έχουμε δανειστεί από τους απογόνους μας και οφείλουμε να τους το παραδώσουμε σε άριστη κατάσταση. Απο κει και πέρα, όταν το επιλέξει η φύση θα μας αφανήσει χωρίς να δώσει εξήγηση, πιθναόν και χωρίς προειδοποίηση. Μέχρι τότε όμως εξακολουθούμε να είμαστε πολιτισμένα και σκεπτόμενα όντα και αυτό το μοναδικό προσόν-πλεονέκτημα που μας έχει αποδωθεί πρέπει να το αξιοποιήσουμε στο έπακρο για να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη. Ξεκινώντας βέβαια από την καθαριότητα και το σεβασμό προς τους συνανθρώπους μας... Η φύση δεν έχει ανάγκη, τη δική μας ποιότητα ζωής εξυπηρετούμε.
    Αιρετικός για άλλη μιά φορά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μα Γιάννη μου έχεις απολυτο δίκιο,
      η γη θα συνεχίσει να υπάρχει αι χωρίς εμάς, τα χελωνάκια και τις φάλαινες,
      όμως δεν επικαλέστηκα Προστασία της Φύσης.
      Για την προστασία του ανθρώπου (ορειβατών και Σέρπας) προσπαθεί η κυβέρνηση του Νεπάλ προειδοποιώντας για υγειονομικούς κινδύνους.

      Το αφελές αίτημα για Προστασία της Φύσης έχει χρησιμοποιηθεί ξεδιάντροπα πολύ για πονηρούς σκοπούς. Όποιος διαβάζει ανάμεσα στις γραμμές και παρατηρεί τι ΔΕΝ αναφέρω ποτέ (i.e. Green Peace) γνωρίζει τι πιστεύω.

      Διαγραφή
  2. Ο μεγάλος George Carlin για τα περί του σωσίματος του πλανήτη προστασία της φύσης κλπ
    https://www.youtube.com/watch?v=7W33HRc1A6c

    ΑπάντησηΔιαγραφή