Porta photo©by Pierre Couteau for DC

Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2017

―Πλήτς; ―Σσ Πλατς! Βαβυλωνίας ανάγνωσμα (με σινεμά) #LanguageMatters


Δύο πωλήτριες συζητούν:
―Πλητς, πλητς;
―Σσσς! Πλατς.
(Πλήττεις, πλήττεις; Σσσς! Πελάτες)

Αγαπώ πολύ τις διαλέκτους, τις τοπολαλιές, τα accents τα τοπικά. Οι διάφορες προφορές είναι σαν τα γονίδια για τη γλώσσα, ο πλούτος που θα την κρατήσει υγιή δηλαδή ζωντανή, το σημάδι πως μιλιέται κι εξελίσσεται.
Φτώχεια μυαλού αταξίδευτου είναι ο σνομπισμός εκείνων που κοροϊδεύουν τα αξάν που δεν ξανάκουσαν ή που γελοιοποιούν όσους μιλούν αλλιώτικα.

Εκείνους τους περιφρονώ όπως και όσους μιμούνται κοροϊδευτικά λέξεις και προφορές που, εντελώς αυθαιρέτως, αποφάσισαν ότι χρησιμοποιούνται από κατώτερούς τους.
Όλοι το κάνουμε όμως. Διότι κι εγώ που λέω αυτά, περιφρονώ ―δηλαδή θεωρώ κατώτερούς μου― ακριβώς αυτούς τους στενόμυαλους που θεωρούν κατώτερό τους όποιον δεν προφέρει ολόιδια με τη μάνα τους λες κι είναι η γλώσσα μας πνευματικά φτωχή όσο το μυαλό κι η γειτονιά τους.

Θυμάμαι πάντα με αγάπη τη 'Βαβυλωνία'*, το θεατρικό έργο του 1836 στο οποίο ο Δημήτριος Βυζάντιος συγκέντρωσε τα ελληνικά του 1827 σε ένα πανδοχείο του Ναυπλίου όπου μαζεύει εκπροσώπους από όλη την Ελλάδα τού αγώνα του '21 για να γιορτάσουν τη νίκη της Ναυμαχίας του Ναυαρίνου. Εκεί ξετυλίγεται η σπαρταριστή κωμωδία ασυνεννοησίας λόγω των τοπικών ιδιωμάτων και γλωσσών που φέρνει κάθε χαρακτήρας.
Είναι το πρώτο θεατρικό έργο της ελληνικής λογοτεχνίας μετά την απελευθέρωση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και αν τύχει να μην το έχετε δει να παίζεται το συστήνω για ανάγνωσμα (και δίνω συνδέσμους προς το κείμενο και την ταινία).


Εδώ στο δικό μου κήπο που επισκέπτεστε δεν έχω χώρο για ολόκληρη παράσταση. Φέρνω όμως το κινηματογραφικό έργο, το σύνδεσμο για ανάγνωση του κειμένου και τη μικρή μου έκθεση με συλλογή σύγχρονων ομόηχων – με αγγλικά ή, όπως το ανωτέρω, με nonsense, φέρνω και memes κι ελπίζω να τα χαρείτε.






 Πως ζητάμε ρύζι με κοτόπουλο από έναν Λαρισαίο; 
  - Ένα ΠΛΙΜΙΡΥΖ. 

  - Μπαίνει ένας Άγγλος στο μπαρ και λέει: 
  - Two beers 
  - Ααα ισί τουν περνς όχι ιγώ! 

 - Μια κολόνια θα θιλα
  - For men;
  - Α όχι! Αφόρητ... ιγού θέλου νατ φορέσου
 πρώτους!! 


-Θέλου μια φουτουγραφική μηχανή! 
  - Με φλας; τον ρωτάει η πωλήτρια 
  - Γιατί, άμα σε φλίσου θα μτι δώσεις τζάμπα; 







____________________________
*Η 'Βαβυλωνία' στην αρχή είχε γραφτεί σε τέσσερις πράξεις αλλά αργότερα ο συγγραφέας πρόσθεσε και μία πέμπτη. Το θεατρικό έργο εκδόθηκε για πρώτη φορά στο Ναύπλιο το 1836,ενώ το 1970 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γιώργου Διζικιρίκη.
Ο Δημήτριος Βυζάντιος (1790-1853), του οποίου το αληθινό όνομα ήταν Δημήτριος Κωνσταντίνου Χατζή-Ασλάνης (αναφερόταν και ως Δ.Κ.Χ. Ασλάνης Βυζάντιος), ήταν κωμωδιογράφος και αγιογράφος., γεννήθηκε το 1790 στην Κωνσταντινούπολη. Μορφωμένος και γλωσσομαθής, ανέλαβε πολλές και διάφορες θέσεις  εκ των οποίων οι κυριότερες ήταν η θέση του ως διερμηνέας τού Μπέη της Τύνιδας και ως γραμματέας της Πελοποννησιακής Γερουσίας. Κατά τα πρώτα χρόνια της Οθωνικής Βασιλείας, ο Βυζάντιος δυσαρεστημένος από την πολιτική κατάσταση αποσύρθηκε στην Πάτρα. Εκεί, ως αγιογράφος, ζωγράφισε και μεγάλες συνθέσεις στην οροφή του παλαιού Αγίου Ανδρέα.
Το δημοφιλέστερο θεατρικό του έργο είναι η Βαβυλωνία (1836). Άλλα έργα του:

'Μύθοι, μυθιστορίαι και διηγήματα ηθικά και αστεία, εκτεθέντα προς διασκέδασιν των Ελλήνων' (1839), 'Ο Σινάνης' (1838), 'Η γυναικοκρατία' (1841), 'Ο κόλαξ' (1856).

Κόπια παλιά, νέα δεν υπάρχει



'Η Βαβυλωνία', θεατρικό κείμενο:
Βαβυλωνία η ταινία: https://www.youtube.com/watch?v=M7P7mXegdXU

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου